NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΦΥΛΟ.
Από ότι δείξανε τελευταίες έρευνες γονιδιακής υφής πρέπει να υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά σε ορισμένες ποιότητες της μνήμης σε ότι αφορά άντρες και γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας.
Σε ότι αφορά την ταχύτητα δράσης και έκφρασης λειτουργιών της μνήμης και συγκεκριμένα της εργασιακής μνήμης φαίνεται να είναι πιο αργή στις γυναίκες από ότι στους άντρες.
Αντίθετα η μνήμη του λόγου φαίνεται ότι στην σκλήρυνση κατά πλάκας επηρεάζεται πολύ γρηγορότερα τους άντρες από ότι στις γυναίκες.
Επίσης οι έρευνες κατέδειξαν ότι σε ότι αφορά την προστασία της μνήμης οι μηχανισμοί είναι πολύ πιο έντονοι στις γυναίκες από ότι στους άντρες.
Γενικά βλέπουμε ότι με την πάροδο του χρόνου όσο κανείς ψάχνει περισσότερο την παθογένεια και τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας τόσο περισσότερο βρίσκει βασικές διαφορές σε ότι αφορά την εξέλιξη τους ανάμεσα στο γυναικείο και στο αντρικό φύλο.
Μια τέτοια έρευνα έχει νόημα να συνεχιστεί ακόμα πιο εντατικά γιατί πέρα από τις διαγνωστικές ευκολίες που θα προσφέρει σίγουρα ανοίγει και νέους θεραπευτικούς δρόμους.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ «ΣΤΕΓΝΗ» ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΜΙΑΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ. ΈΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑΣ, ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ.
Για πρώτη φορά όταν μίλησε μαζί μου η Κατερίνα Κ. μου εξομολογήθηκε πως όλα αρχίζουν με μια δίαιτα. Στην εξέλιξη αναπτύσσεται η ανορεξία. Όπως διηγείται η ίδια, κάποιος πεινάει, γιατί φοβάται. Και δεν θέλει να φάει, επιδιώκοντας να έχει την δύναμη να εξουσιάζει το ίδιο του το κορμί.
«Αισθανόμουνα σαν ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Πρόσωπο και κορμί τα ένιωθα πρησμένα. Είχα την αίσθηση ότι οποιοσδήποτε άλλος ήταν πιο αδύνατος από έμενα. Όλα αυτά αρχίσανε στην ηλικία των 18 ετών».
Ένα κορίτσι με ύψος 1,70 και 60 κιλά βάρος ένιωθε ότι είναι υπερβολικά χοντρή και πρήζεται.
«Στην αρχή απαγόρευσα στον εαυτό μου τα γλυκά. Όλοι στην οικογένεια με θαυμάζανε για την αυτοπειθαρχία μου. Κατόπιν, άρχισα να μειώνω το κρέας και τα λίπη. Κάποια στιγμή τρεφόμουνα μόνο με σαλάτες το βράδυ».
«Φοβόμουνα να φάω ακόμη και μήλα, γιατί νόμιζα ότι έχουν πολλές θερμίδες. Μα όσο αδυνάτιζα, τόσο πιο χοντρή ένοιωθα. Μετά από ένα χρόνο ζύγιζα μόνο 46 κιλά. Ήτανε η εποχή που οι γονείς μου άρχισαν να με τρέχουν στους γιατρούς».
«Εκεί μου είπαν ότι περίπου το 2% των Ελληνίδων κατά την διάρκεια της ζωής τους παρουσιάζουν συμπτώματα ανορεξίας. Και ότι οι γυναίκες πάσχουν περισσότερο από τους άντρες».
Όποιος προσβάλλεται από την ανορεξία προσπαθεί να μείνει όσο πιο αδύνατος γίνεται. Δεν τον ενοχλεί ότι πεινάει κάθε μέρα.
«Στην κλινική που ήμουνα βρήκα πολλές κοπέλες με ανορεξία, που για τον σκοπό αυτό άλλες παίρνανε χάπια ή βάζανε το δάκτυλο να κάνουν εμετό ή τρώγανε κατά περιόδους ή κάνανε υπερβολικά σπορ».
Οι ψυχίατροι το απέδιδαν αυτό σε άλυτα συγκρουσιακά επεισόδια και κατεσταλμένα αισθήματα. Θεωρούσαν ότι οι διατροφικές διαταραχές του τύπου αυτού δημιουργούνται από φόβους από του μεγαλύτερους. Με τον τρόπο αυτό το παιδί προσπαθεί να πείσει την οικογένεια του να το δεχτεί έτσι όπως είναι.
Κανείς επιδιώκει πεινώντας να έχει τον έλεγχο του εαυτού του και του σώματός του. Ονειρεύεται συνέχεια φαγητό, που δεν κάνει να φάει και για κόψει το αίσθημα της πείνας πίνει από 4 έως 5 λίτρα νερό ή τσάι.
«Εγώ φρόντιζα να τακτοποιώ και τα διάφορα τρόφιμα στο ψυγείο, έτσι που να δείχνω ότι κυριαρχώ το πάθος μου. Με είχε πιάσει μια φοβερή μανία να φτιάχνω γλυκά για την οικογένεια. Όταν με πίεζαν να φάω, ισχυριζόμουνα ότι έφαγα στο σχολείο ή κάτι έξω.
Όσο προχωρούσε η ασθένειά μου, τόσο έμενα για ώρες σιωπηλή και είχα διαστήματα με έντονες εκρήξεις και φωνές. Τα μαλλιά μου αραιώνανε, το δέρμα μου ξεραινόταν και δεν ήθελα να βάλω ακόμη και καμία κρέμα, γιατί φοβόμουν μήπως απορροφήσει το κορμί μου το λίπος.
Τελικά μπήκα σε μια κλινική, όπου μετά από μια εντατική θεραπεία, άρχισα να αναγνωρίζω το πρόβλημα της ασθένειας, αφού χρειάστηκε πρώτα να με ταΐσουν με καθετήρα.
Στα εγκεφαλογραφήματα που μου κάνανε, μου εξηγήσανε ότι είναι μια αρρώστια, που ξεκινά από δυσλειτουργία του εγκεφάλου και πρέπει να αντιμετωπίζεται με φάρμακα και ψυχοθεραπεία».
Η διήγηση της Κατερίνας επιλέχθηκε γιατί είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική σε ότι αφορά το πρόβλημα της νευρογενούς ανορεξίας. Όποιος θα την διαβάσει, θα γνωρίσει σχεδόν τα πάντα για την νόσο αυτή.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ, ΑΠΟ ΙΟΥΣ Ή ΠΑΡΑΣΙΤΑ.
Το ότι η συμπεριφορά του ανθρώπου, τόσο κατά την διάρκεια ή ακόμη και μετά την λοίμωξη, αλλάζει, είναι γνωστό και επιστημονικά τεκμηριωμένο από καιρό. Μάλιστα, τα παλιά χρόνια στην ψυχιατρική χρησιμοποιούσαν τις εμπύρετες λοιμώξεις για την θεραπεία διαταραχών της συμπεριφοράς και επιληπτικών σπασμών. Σε πολλές περιπτώσεις ορισμένες από αυτές τις μεθόδους διατηρούνται μέχρι και σήμερα, έτσι που δείχνουν πόσο σωστή ήταν η άποψη της εφαρμογής τους.
Το καινούριο στη όλη ερευνητική αναζήτηση είναι ότι τα λοιμώδη νοσήματα επηρεάζουν την συμπεριφορά διαφορετικά ανάλογα με το φύλο. Τσέχοι παρατηρητές σε μια επιστημονική έρευνα κατέγραψαν αποκλίσεις της συμπεριφοράς γυναικών, οι οποίες είχαν αδιαθετήσει από τοξοπλάσμωση.
Γυναίκες κατά την διάρκεια ή μετά την λοίμωξη με τοξοπλάσμωση έδειξαν ιδιαίτερα μεγαλύτερα αισθήματα ευθύνης, ανησυχίας, αμφιβολίας και αβεβαιότητας. Οι αντιδράσεις τους ήταν ουσιαστικά μειωμένες και πολλές φορές ήταν υπαίτιες τροχαίων ατυχημάτων.
Η όλη κατάσταση πιστοποιεί ότι τα λοιμώδη νοσήματα ακολουθούν με σιγουριά δύο μηχανισμούς. Ο ένας είναι να φτάσουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα περνώντας τον φραγμό του εγκεφάλου και ο δεύτερος είναι να κατευθυνθούν σε συγκεκριμένα σημεία του εγκεφάλου του ατόμου ανάλογα με το φύλο του και το γενετικό του καλούπι. Όλα αυτά τα συμπτώματα δείχνουνε και μια σαφώς εξελικτική τάση με γονιδιακές προεκτάσεις.
Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να φανταστούμε σε μερικές δεκαετίες σοφερίνες που προκαλούν ατυχήματα, μεταξύ των άλλων να οδηγούνται ανακριτικά και στο τεστ πιστοποίησης της τοξοπλάσμωσης.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, ΣΑΝ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΔΙΟΦΥΙΑ.
Η Λουκρητία Βοργία, που έζησε από το 1480 έως το 1519 στη Ρώμη, έμεινε με την ιστορική σφραγίδα της μοιραίας γυναίκας, που εξόντωνε άνδρες και εχθρούς με τη γοητεία της ή τα δηλητήριά της.
Θεωρείτο σα γυναίκα – έκφραση και εξοχή της ίντριγκας και εγκληματικής πλοκής. Σε σημείο τέτοιο είχε φθάσει η φήμη της, που και ο Αμερικάνος ήρωας της Δύσης, ο Μπούφαλο Μπιλ, έδωσε το όνομά της στην καραμπίνα του.
Και, όμως, έρευνες της ιστορικού Σιραρντο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, κατοχυρώνουν τη δυναμική ισπανικής καταγωγής Ιταλίδα καλλονή (φωτό), σαν μια ιδιαίτερα προικισμένη με οικονομική οξυδέρκεια γυναίκα.
Η μελέτη των ιστορικών κειμένων και συμβολαίων (Χρυσόβουλα) της εποχής δείχνουν ότι η ξανθιά καλλονή αγόραζε άγονες εκτάσεις των πολλών στρεμμάτων, τα οποία αξιοποιούσε ταχύτατα με υδραυλικές εγκαταστάσεις και ρυθμιζόμενες καλλιέργειες, κυρίως δημητριακών, φασολιών, ελιών, κρασιού κλπ.
Μετά, εκμεταλλευόμενη γη και παραγωγή, πολλαπλασίαζε συνεχώς τα κέρδη της μέχρι να γίνει μία από τις πλουσιότερες Ρωμαίες.
Το σπουδαιότερο όλων ήταν ότι ομορφιά και γοητεία όντως ήταν τα μεγάλα της κοινωνικά όπλα, όχι, όμως, για λόγους φιλαρέσκειας, αλλά, περισσότερο για την αύξηση του πλούτου της.

Η τεστοστερόνη, μια ορμόνη που υπάρχει και στα δύο φύλα, περισσότερο, όμως, στους άνδρες, προκαλεί πολλές φορές υπερδιέγερση και κακό ύπνο. Το γεγονός αυτό αυξάνει τον κίνδυνο θρομβώσεων και διαβήτη στις γυναίκες, ενώ δεν εμφανίζει κάτι παρόμοιο στους άνδρες.
Φαίνεται ότι το πλεόνασμα της τεστοστερόνης στους άνδρες τους προστατεύει ικανοποιητικά από αυτές τις αρρώστιες, παρά τον κακό ύπνο που προκαλεί. Εννοείται, βέβαια, ότι βελτιώνοντας τον ύπνο στους άνδρες αυξάνεται και η προστασία της τεστοστερόνης σε διαβήτη και καρδιοπάθειες.
Αντίθετα, το έλλειμμα της τεστοστερόνης επιβάλει τον καλό ύπνο, διότι αλλιώς ο κίνδυνος για καρδιοπάθειες και διαβήτη, κατά συνέπεια δε και για συρρίκνωση του δέρματος, αυξάνεται κατακόρυφα.
Συνεπώς, δεν είναι μόνο το γνωστό «beauty sleep», αλλά, και η προστασία από τις καρδιοπάθειες και το διαβήτη για τις γυναίκες.

Τα τελευταία χρόνια στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των αλκοολικών. Μιλάμε πλέον για διαστάσεις επιδημίας, ενώ οι χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης ψηφίζουν πλέον ειδικά προγράμματα αντιμετώπισης.
Στο πλαίσιο των ερευνών αυτών έγινε και μια επιστημονική παρατήρηση που οδήγησε τις έρευνες σε ένα πολύ αξιόλογο σημείο. Η παρατήρηση είναι ότι νεαρές μαθήτριες και φοιτήτριες εθίζονται πολύ περισσότερο από ότι τα αγόρια.
Οι έρευνες έδειξαν ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στη ροπή προς το αλκοόλ, ιδιαίτερα κατά το τέλος του εμμήνου κύκλου που έχουμε την ρήξη του ωοθυλακίου και την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων ορμονών, όπως οιστρογόνα και προγεστερόνη.
Στην φάση αυτή μεταβάλλεται ουσιαστικά η χημεία του εγκεφάλου και κάνει την ηδονική κατανάλωση του αλκοόλ «ευπρόσδεκτη», ενώ ανοίγει την πόρτα στον εθισμό και εξάρτηση.
Βέβαια, εδώ συνηγορεί και ένα άλλο βιολογικό φαινόμενο. Πρόκειται για το μηχανισμό με τον οποίο οι γυναίκες μεταβολίζουν το αλκοόλ στον οργανισμό τους.
Είναι γνωστό από χρόνια ότι ο μεταβολισμός της αιθυλικής αλκοόλης στο στομάχι γίνεται με ένα ένζυμο που λέγεται αφυδρογονάση. Το ένζυμο αυτό σε συνεργασία με το νερό, μεταβολίζει την αλκοόλη και ρίχνει την δύναμή της. Στις γυναίκες υπάρχει το βιολογικό μειονέκτημα ότι και τα δύο στοιχεία νερό και αφυδρογονάση είναι σε μικρότερη αναλογία από ότι στους άνδρες. Στους μαθητικούς και φοιτητικούς κύκλους, όπου πλέον υπάρχει εξομοίωση των πάντων και ίδια κοινωνική επιρροή στα δύο φύλα, βρίσκονται οι γυναίκες να έχουν αριθμητική υπεροχή στην εξάρτηση από το αλκοόλ.