NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΣΗΛΙΚΕΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΗΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
Οι Γάλλοι είναι ο φανατικότερος λαός της Γης σε ότι αφορά την καλοπέρασή τους και την ποιότητα ζωής. Και έχοντας πείρα σε αυτό, γνωρίζουν ότι η ποιότητα ζωής σημαίνει πρώτα απ’ όλα, υγιής εγκέφαλος.
Με γνώμονα αυτή την παράδοση οι επιστήμονές τους κατά διαστήματα εκτελούν εκτεταμένες πολυκεντρικές έρευνες με στόχο αυτό το θέμα. Έτσι, λοιπόν, το πανεπιστήμιο της Τουλούζης αυτή τη φορά αφού εξέτασε περίπου 2.300 μεσήλικες (32-62 ετών) για μια χρονική περίοδο πέντε χρόνων, συγκέντρωσε και εκτίμησε τα αποτελέσματα της σχέσης δείκτη βάρους σώματος και εγκεφαλικής λειτουργίας. Για την έρευνα αυτή, πέρα από τις κλινικές εξετάσεις, χρησιμοποιήθηκαν ειδικά ψυχομετρικά τεστ, που βοηθούσαν στην εκτίμηση του βαθμού ικανότητας της εγκεφαλικής λειτουργίας.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στους μεσήλικες η αύξηση του βάρους του σώματος επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την εγκεφαλική γνωστική λειτουργία και μειώνει την ποιότητα ζωής. Ο μεγάλος αριθμός των εξετασθέντων δεν αφήνει στατιστικά περιθώρια για την αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΕΥΦΥΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΣΕΞ.
Το 87% των Αμερικάνων φοιτητών είχαν την πρώτη σεξουαλική επαφή μετά τα 19. Μάλιστα, υψηλής ευφυΐας φοιτητές των πρακτικών κατευθύνσεων σε κλάδους, όπως τα μαθηματικά και η βιολογία, στο 80% μέχρι 20 ετών, δεν είχαν καμία απολύτως σεξουαλική εμπειρία.
Οι ερευνητές αντιμετώπισαν μεγάλη δυσκολία στο να ερμηνεύσουν τα αποτελέσματα. Πώς γίνεται, δηλαδή, να υπάρχει τόσο μεγάλη σεξουαλική αποχή στους ιδιαίτερα ευφυείς φοιτητές. Το ιδιαίτερα περίεργο είναι ότι στους χώρους των αμερικάνικων πανεπιστημίων υπάρχει πλήρης σεξουαλική απελευθέρωση, χωρίς να υφίστανται οποιαδήποτε ταμπού ή απαγορεύσεις.
Έγινε προσπάθεια να δοθούν κάποιες ερμηνείες, π.χ. υπήρξε ο ισχυρισμός ότι η ευφυΐα συμβαδίζει με ελαττωμένη Libido (σεξουαλική επιθυμία) ή ότι οι ευφυείς φοιτητές προτιμούν να αξιοποιούν τον χρόνο τους για την ανάπτυξη των γνώσεων και της καριέρας.
Ένα μεγάλο μέρος των φοιτητών έχει υπέρμετρες φοβίες για τυχόν ψυχικά ή σωματικά ρίσκα στο σεξ. Βέβαια, υπάρχει και το δεδομένο ότι οι ευφυείς φοιτητές φροντίζουν τον εαυτό τους λιγότερο, έτσι που δεν είναι αρκετά ελκυστικοί προς το αντίθετο φύλο.
Τέλος, υπάρχει και το μείγμα «λίγο απ’ όλα». Όποιος, όμως, επιθυμεί σεξ, πρέπει να κατεβάζει τον πήχη των διαλογισμών και να λειτουργεί πιο χαλαρά.

Η ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ: ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΝΤΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΤΟΝ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ.
Όπως αναφέρουν ιατρικές έρευνες από την Κίνα, το ποσοστό των «εγχειρήσεων ομορφιάς» έχει ανέβει τους τελευταίους μήνες κατά 40%. Οι Κινέζοι επιστήμονες αναφέρουν ότι το εν λόγω περιστατικό έχει μεν τη ρίζα του στα δυτικά «ιδεώδη» ωραίας εμφάνισης, αλλά, παράλληλα σε αυτή την πολυπληθή γωνιά του πλανήτη φαίνεται ότι ομορφιά είναι και ένα ουσιαστικό προτέρημα – εργαλείο στην ανεύρεση εργασίας.
Όπως δείχνουν οι εκεί παρατηρήσεις οι εργοδότες προκειμένου να ρυθμίσουν τα εργασιακά τους προβλήματα, απαιτούν από τους υποψήφιους υπαλλήλους ασχέτως φύλου και μια ωραία εμφάνιση. Έτσι, όμορφο πρόσωπο, ύψος, ιδανικό βάρος, καμπύλες στη σωστή θέση μετατρέπονται σε εργασιακά προσόντα.
Το αποτέλεσμα αυτής της νέας τάσης είναι ότι οι γυναίκες σχεδόν σε πανικό διορθώνουν μάτια και μύτες και οι άντρες ζητούν να αυξήσουν το ύψος τους. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα επώδυνο, διότι πέραν των άλλων πρέπει να προηγηθούν πολλαπλά κατάγματα και στα δύο πόδια και μετά με την προσθήκη ειδικών ναρθήκων για μεγάλο χρονικό διάστημα περιμένουν να αυξηθεί το ύψος τους αρκετά εκατοστά. Πρόκειται για μια φυσική και ψυχική ταλαιπωρία πάρα πολύ μεγάλη, η οποία βέβαια σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει και ιατρικές συνέπειες ή παρενέργειες.
Παρόλα αυτά, το 50% και πάνω των ανδρών θεωρούν την ταλαιπωρία της εγχείρησης απαραίτητη για το μετέπειτα εργασιακό τους μέλλον.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ «ΣΤΕΓΝΗ» ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΜΙΑΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ. ΈΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑΣ, ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ.
Για πρώτη φορά όταν μίλησε μαζί μου η Κατερίνα Κ. μου εξομολογήθηκε πως όλα αρχίζουν με μια δίαιτα. Στην εξέλιξη αναπτύσσεται η ανορεξία. Όπως διηγείται η ίδια, κάποιος πεινάει, γιατί φοβάται. Και δεν θέλει να φάει, επιδιώκοντας να έχει την δύναμη να εξουσιάζει το ίδιο του το κορμί.
«Αισθανόμουνα σαν ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Πρόσωπο και κορμί τα ένιωθα πρησμένα. Είχα την αίσθηση ότι οποιοσδήποτε άλλος ήταν πιο αδύνατος από έμενα. Όλα αυτά αρχίσανε στην ηλικία των 18 ετών».
Ένα κορίτσι με ύψος 1,70 και 60 κιλά βάρος ένιωθε ότι είναι υπερβολικά χοντρή και πρήζεται.
«Στην αρχή απαγόρευσα στον εαυτό μου τα γλυκά. Όλοι στην οικογένεια με θαυμάζανε για την αυτοπειθαρχία μου. Κατόπιν, άρχισα να μειώνω το κρέας και τα λίπη. Κάποια στιγμή τρεφόμουνα μόνο με σαλάτες το βράδυ».
«Φοβόμουνα να φάω ακόμη και μήλα, γιατί νόμιζα ότι έχουν πολλές θερμίδες. Μα όσο αδυνάτιζα, τόσο πιο χοντρή ένοιωθα. Μετά από ένα χρόνο ζύγιζα μόνο 46 κιλά. Ήτανε η εποχή που οι γονείς μου άρχισαν να με τρέχουν στους γιατρούς».
«Εκεί μου είπαν ότι περίπου το 2% των Ελληνίδων κατά την διάρκεια της ζωής τους παρουσιάζουν συμπτώματα ανορεξίας. Και ότι οι γυναίκες πάσχουν περισσότερο από τους άντρες».
Όποιος προσβάλλεται από την ανορεξία προσπαθεί να μείνει όσο πιο αδύνατος γίνεται. Δεν τον ενοχλεί ότι πεινάει κάθε μέρα.
«Στην κλινική που ήμουνα βρήκα πολλές κοπέλες με ανορεξία, που για τον σκοπό αυτό άλλες παίρνανε χάπια ή βάζανε το δάκτυλο να κάνουν εμετό ή τρώγανε κατά περιόδους ή κάνανε υπερβολικά σπορ».
Οι ψυχίατροι το απέδιδαν αυτό σε άλυτα συγκρουσιακά επεισόδια και κατεσταλμένα αισθήματα. Θεωρούσαν ότι οι διατροφικές διαταραχές του τύπου αυτού δημιουργούνται από φόβους από του μεγαλύτερους. Με τον τρόπο αυτό το παιδί προσπαθεί να πείσει την οικογένεια του να το δεχτεί έτσι όπως είναι.
Κανείς επιδιώκει πεινώντας να έχει τον έλεγχο του εαυτού του και του σώματός του. Ονειρεύεται συνέχεια φαγητό, που δεν κάνει να φάει και για κόψει το αίσθημα της πείνας πίνει από 4 έως 5 λίτρα νερό ή τσάι.
«Εγώ φρόντιζα να τακτοποιώ και τα διάφορα τρόφιμα στο ψυγείο, έτσι που να δείχνω ότι κυριαρχώ το πάθος μου. Με είχε πιάσει μια φοβερή μανία να φτιάχνω γλυκά για την οικογένεια. Όταν με πίεζαν να φάω, ισχυριζόμουνα ότι έφαγα στο σχολείο ή κάτι έξω.
Όσο προχωρούσε η ασθένειά μου, τόσο έμενα για ώρες σιωπηλή και είχα διαστήματα με έντονες εκρήξεις και φωνές. Τα μαλλιά μου αραιώνανε, το δέρμα μου ξεραινόταν και δεν ήθελα να βάλω ακόμη και καμία κρέμα, γιατί φοβόμουν μήπως απορροφήσει το κορμί μου το λίπος.
Τελικά μπήκα σε μια κλινική, όπου μετά από μια εντατική θεραπεία, άρχισα να αναγνωρίζω το πρόβλημα της ασθένειας, αφού χρειάστηκε πρώτα να με ταΐσουν με καθετήρα.
Στα εγκεφαλογραφήματα που μου κάνανε, μου εξηγήσανε ότι είναι μια αρρώστια, που ξεκινά από δυσλειτουργία του εγκεφάλου και πρέπει να αντιμετωπίζεται με φάρμακα και ψυχοθεραπεία».
Η διήγηση της Κατερίνας επιλέχθηκε γιατί είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική σε ότι αφορά το πρόβλημα της νευρογενούς ανορεξίας. Όποιος θα την διαβάσει, θα γνωρίσει σχεδόν τα πάντα για την νόσο αυτή.

ΚΑΝΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ.
Ένας Αμερικάνος γιατρός, ο Dr.Life (Δρ.Ζωή) κάνοντας τον εαυτό του πειραματόζωο, έδειξε τι μπορεί να κάνει η σύγχρονη φαρμακολογία, όταν κανείς ξέρει να τη συνδυάσει σωστά με διατροφή.
Ξεκινώντας ένα επαναστατικό πρόγραμμα διατροφής σε συνδυασμό με τη λήψη αντιγηραντικών φαρμάκων μεταμόρφωσε έναν πλαδαρό εξηντάρη σε έναν αθλητικό εβδομηντάρη με σώμα εφήβου (φωτο).
Παράλληλα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, πέρα από τα περιττά κιλά, βελτιώθηκε και η απόδοσή του σε κάθε κατεύθυνση, έτσι ώστε να είναι σε θέση σήμερα σε έναν πυρετό δραστηριότητος να εφαρμόζει το πρόγραμμά του σε ακόμη 5.000 ενδιαφερόμενους δουλεύοντας πάνω από 14 ώρες σε καθημερινή βάση.
Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ιατρικό γεγονός, διότι πρώτη φορά στα χρονικά παρουσιάζεται κάτι τέτοιο και μάλιστα, με γιατρό σαν ασθενή και τόσο μακροχρόνια αποτελέσματα.
Από ότι φαίνεται, ο Dr.Life έχει βρει την άκρη του κουβαριού, που οδηγεί στη διαρκή νιότη. Βέβαια, όλα αυτά, όπως σε όλα τα ιατρικά θέματα, υπάρχει και η πιθανή σκοτεινή πλευρά των παρενεργειών.
Φαίνεται, όμως, ότι επί δώδεκα χρόνια, αν υφίσταται και αυτή, κατορθώνει ο Dr.Life και την ρυθμίζει σωστά.