ΕΠΙΛΗΨΙΑ: ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 10:56 μ.μ.
Αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη αξία για τον κλινικό γιατρό, γιατί τη στιγμή που έχει μάθει να σκέφτεται έτσι, όταν του παρουσιαστεί ο πρώτος ασθενής με μια επιληπτική κρίση, αρχίζει από την ηλικία του και εκεί μέσα έχει τον πρώτο κύκλο υπόπτων αιτιών, που μπορούν να παρουσιαστούν σαν βασική δημιουργία των επιληπτικών κρίσεων. Ένα τυπικό παράδειγμα για αυτό είναι οι κρίσεις της προχωρημένης ηλικίας, οι οποίες εμφανίζονται κυρίως σε ασθενείς που επιβαρύνονται και από άλλες μεταβολικές διαταραχές, όπως π.χ. ο διαβήτης, οι οποίες είναι κρίσεις αγγειοεγκεφαλικής εκφύλισης. Συνεπώς, όταν εμφανίζεται κάποιος προχωρημένος σε ηλικία, ο οποίος παρουσιάζει μια τέτοια κρίση ξαφνικά, κανείς δεν κοιτάζει, αφού καλύψει κλινικά και φαρμακευτικά τον πάσχοντα, να βρει την αιτία πρώτα από αυτή την αιτιολογία. Ο καταμερισμός αυτός ωφελεί, πολλές φορές, τα μέγιστα και μας δίνει τη δυνατότητα να ξεχωρίσουμε ανάμεσα στα διάφορα είδη κρίσεων.
ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ: ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 10:08 μ.μ.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΦΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΑΡΤΙΟ.Όπως διαβάζουμε, πάνω από ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι πάσχουνε δευτερογενώς από τα νεφρά τους, λίγο ή πολύ, του χρόνιου διαβήτη που ταλαιπωρεί περίπου έναν στους τρεις Έλληνες. Σε πολλά άρθρα σε αρκετές εφημερίδες γίνεται λόγος για την σιωπηλή αυτή επιδημία, που πλήττει κυρίως τους διαβητικούς ασθενείς και εξελίσσονται μετά σε νεφροπαθείς, xωρίς προειδοποιητικά συμπτώματα˙ με αποτέλεσμα όταν φτάνει η ώρα της έκρηξης της νόσου να είναι όλοι έκπληκτοι. Το κυριότερο που δεν αναφέρεται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι ο πρωταγωνιστής, ο μεγάλος ο αληθινός και σιωπηλός σε ένα ποσοστό πάνω από 60%, είναι τα εγκεφαλικά επεισόδια.
Όλα αυτά τα μεταβολικά νοσήματα όπου κυριαρχεί ο διαβήτης, η υπέρταση και η νεφρική δυσλειτουργία, κατά κόρον, προσβάλλουνε την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο και με διάφορους παθολογικούς ρύπους˙ όπως είναι αυτού του εξωτερικού περιβάλλοντος που οδηγούν πολλές φορές τους ασθενείς σε μικρά εγκεφαλικά επεισόδια που γίνονται αισθητά σαν ζαλάδες, αισθήματα κόπωσης, μικρά black out και δεν μπορούν να καταγραφθούν άμεσα σαν εγκεφαλικές διαταραχές. Πρέπει λοιπόν μαζί με όλα αυτά να υπολογίζουν ότι τουλάχιστον σε ένα ποσοστό 2.000.000 Ελλήνων, το «μικρό» εγκεφαλικό είναι κάτι συνηθισμένο ακόμη από την πάρα πολύ νεαρή ηλικία. Βέβαια αυξάνεται σημαντικά όταν έρθει η ώρα του μεταβολικού συνδρόμου δηλαδή του υπέρβαρος, καπνίσματος, κατάχρηση, ουσιών κ.λ.π.
Η ΑΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.
Οι άνοιες τα τελευταία 200 χρόνια αποτελούν το μεγάλο νευρολογικό πρόβλημα που καταστρέφει όλο και περισσότερο κόσμο χωρίς να μπορεί να βρεθεί μια λύση.
Και ενώ αυξάνει το ευδόκιμο ζωής ανάλογα αυξάνονται και οι άνοιες σε σημείο που μετά τα 80 να πηγαίνουν περίπου στο 50%.
Όσο και αν φαίνεται περίεργο ακόμη η επιστήμη και ιδιαίτερα η νευρολογία και η ψυχιατρική δεν έχουν βρει ένα τελεσίδικο τρόπο ταξινόμησης.
Η κατηγοριοποίηση από τις διάφορες άνοιες γίνεται με βάση την αιτία π.χ. αν προέρχονται από διαβήτη ή θυρεοειδή ή την θέση.
Δηλαδή εάν είναι στον φλοιό, υποφλοιώδης και σε ποιο λοβό του εγκεφάλου.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο μεγάλες κατηγορίες γίνονται διασταυρώσεις που προκύπτουν τα διάφορα «ανοϊκά» σύνδρομα.
ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΜΦΡΑΚΤΟ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 2:22 μ.μ.
ΟΤΑΝ ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΗΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ.Το δυσάρεστο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι η καλύτερη θεραπεία του σακχαρώδης διαβήτη δεν μειώνει την συχνότητα των αρτηριοσκληρηντικών επιπλοκών.
Και η πρώτη επιπλοκή στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι το εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο. Διαβήτης και λοιμώξεις αποτελούν την βάση της εγκεφαλικής διαταραχής που βάζει σε διαδικασία την «παραγωγή» του εγκεφαλικού επεισοδίου.
ΤΟ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ.Ακόμη και πριν εκδηλωθεί μια αμφιβληστροειδοπάθεια φαίνεται ότι οι τοξικές συνέπειες της διαβητοπάθειας για την όραση και συγκεκριμένα για το οπτικό νεύρο και οπτικό κέντρο του εγκεφάλου αρχίζουν πολύ νωρίτερα από την εκδήλωση οποιονδήποτε άλλων φανερών και κρυφών παρενεργειών.
Γενικά παρατηρώντας αυτές τις αποκλίσεις ερχόμαστε στο συμπέρασμα ότι σε παχύσαρκα ή ύποπτα για σακχαρώδη διαβήτη άτομα πρέπει να γίνεται άμεσα και ένας νευροφυσιολογικός έλεγχος της όρασης και της οπτικής οδού προκειμένου να ακολουθηθεί έγκαιρη θεραπεία.
ΠΟΤΕ Η ΓΕΝΝΑ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΔΙΑΒΗΤΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΑΣΗ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 11:01 π.μ.
Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 2.000.000 ΈΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΡΚΕΤΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΝΕΑΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.Υπάρχουν εκατοντάδες συνδυασμοί και γενετικές αιτίες εμφάνισης του συνδυασμού υπέρτασης και διαβήτη.Τις αποκλίσεις αυτές βέβαια τις ψάχνουν διεξοδικά οι γιατροί που ασχολούνται με αυτό γιατί από τις προϋποθέσεις καλής θεραπευτικής και των δύο νοσημάτων είναι η σαφής γνώση της προέλευσης και αιτιολογίας τους.
Υπάρχουν όμως και αρκετές αιτιολογίες που δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε διότι ήρθαν στο φως με τις έρευνες που έγιναν τα 10 τελευταία χρόνια.
Έτσι λοιπόν προκύπτει ότι άνθρωποι που γεννήθηκαν πρόωρα και με λιγότερο βάρος έχουν μια αυξημένη προδιάθεση για τον συνδυασμό διαβήτη με υπέρταση.
Για αυτόν τον λόγο, στις περιπτώσεις που υφίσταται τέτοιο ιστορικό πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα.
Έτσι λοιπόν αν κανείς πάσχει από αυτόν τον συνδυασμό πρέπει να ανατρέξει στο παρελθόν και να μάθει τις συνθήκες που γεννήθηκε γιατί αυτό μπορεί να τον βοηθήσει ουσιαστικά.
Η ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΕΜΦΡΑΚΤΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ (ΑΥΞΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ).Μεγάλη ομάδα αντιδιαβητικών είναι οι λεγόμενες σουλφονυλουρίες προερχόμενες από τα σουλφοναμίδια που ανακαλύφθηκαν ήδη το 1942 από τον Μαρσελ Ζαμπρόν.Από τότε έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον στην θεραπεία του διαβήτη και κάθε τόσο παρουσιάζονται κάποιες χημικές μεταβολές που τις εμφανίζουν οι σουλφονυλουρίες σαν αντιδιαβητικά φάρμακα της επόμενης γενιάς.
Αν και η βασική τους σύνθεση ήταν προορισμένη για αντιβίωση τελικά κατέληξε να είναι το βασικό φάρμακο για την τροποποίηση της ινσουλίνης και την δημιουργία υπογλυκαιμίας στο αίμα. Οι υπογλυκαιμίες είναι κάποιες από τις μεγαλύτερες παρενέργειες που κάποιοι έχουνε και είναι πάρα πολύ δύσκολο να ρυθμιστεί αυτό ιδιαίτερα στον διαβήτη τύπου 2 όπου κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται τα φάρμακα αυτά. Η δυσκολία της προσαρμογής του μεταβολισμού σχετικά με την ινσουλίνη είναι ότι δρούνε παράλληλα και στο πάγκρεας και στο ήπαρ έτσι που ο δύσκολος συντονισμός να φέρνει μερικές φορές ακραίες καταστάσεις.
Η λύση τους είναι προσωρινή και περιορισμένη και για να υπάρξει μια ουσιώδης αντίδραση πρέπει να οφείλεται σε διαιτητικούς παράγοντες και καθημερινή τροποποίηση της ζωής.
Η ΕΡΥΘΡΟΠΟΙΗΤΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ DOPPING ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ. ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΟΥΣΙΩΔΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΥΜΑΤΩΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ.
Χαρακτηριστική είναι η έννοια «διαβητικό πόδι» όπου έχουμε την φθορά δέρματος και πληθώρα τραυμάτων και ανοιχτών πληγών κυρίως μικρών αγγείων στο πόδι, στον χρόνιο διαβήτη άσχετα αν είναι τύπου 1 ή τύπου 2.
Υπολογίζεται ότι μόνο στην Ελλάδα 200.000 ασθενείς πάσχουν από αυτά τα προβλήματα. Μια ευχάριστη είδηση έρχεται από την Γερμανία όπου μετά από μεγάλες προσπάθειες και συνεχής έρευνες βρέθηκε ότι η ερυθροποιητίνη μπορεί να προσδώσει την δυνατότητα αναγέννησης των ιστών μετά από τέτοια φάρμακα.
Το πλέον ευχάριστο είναι ότι και μικρές δόσεις του φαρμάκου επαρκούν για την θεραπεία αυτή που αποδεικνύεται σωτήρια σε περιπτώσεις που έχουμε τέτοια προβλήματα.
Ιδιαίτερα στην Ελλάδα που οι διαβητικοί πλησιάζουν πλέον τα 2.000.000 ίσως είναι και μια προληπτική μέθοδος για να μην φτάσουμε σε ακραία σημεία.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ «ΕΙΔΙΚΟΥΣ» ΑΔΕΝΕΣ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΟΡΜΟΝΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ «ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ» ΚΑΙ ΕΝΑΠΟΘΕΣΗ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΑΧΟΥΣ.
Από αδένες των οστών ξεκινά η παραγωγή των ορμονών οστεοκαλσίνης και αδεπονεκτίνης. Οι ορμόνες αυτές συντονίζουν μεταξύ άλλων το τοπικό πάχος και συμμετέχουν στην ρύθμιση της ινσουλίνης. Σε περιπτώσεις παχυσαρκίας έχουμε έτσι πέρα από τις βλάβες στα οστά (μεγάλες αρθρώσεις) και διαταραχής του ρυθμού, συντονισμού ινσουλίνης (φωτο).
Παράλληλα αναπτύσσεται ένας φαύλος κύκλος παχυσαρκία – γεροντικός διαβήτης – οστεοαρθρίτιδα που καθηλώνει όλο και περισσότερο τον ασθενή.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΠΟΥ ΧΡΗΖΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΥΟΤΡΟΦΙΑ.
Η διαβητική αμυοτροφία εμφανίζεται σε ανθρώπους που έχουνε σάκχαρο αλλά δεν προσέχουν τον διαβήτη τους αλλά και κυρίως δεν τον ελέγχουν τακτικά.
Το χαρακτηριστικό της είναι ότι παρουσιάζεται με απώλεια βάρους και με ασυμμετρική προσβολή των μηρών (ατροφία) κυρίως μετά από επιβάρυνση σε ηλικία μεταξύ 50 και 60.
Αυτό που την χαρακτηρίζει κυρίως και ενοχλεί περισσότερο τους ασθενείς είναι έντονοι πόνοι στα άκρα ιδιαίτερα το βράδυ όπου οι μυς πέφτουνε στα κατεστραμμένα νεύρα και πιέζοντας τα με το βάρος, τον οδηγούν σε τρομερούς πόνους που κυριολεκτικά ξενυχτάνε τους ασθενείς.
Η όλη κατάσταση επανέρχεται πολύ γρήγορα με την διόρθωση του σακχάρου την σωστή διατροφή και τις τακτικές ώρες ύπνου καθώς επίσης και με την λήψη βιταμινών.
ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ;
Σίγουρα η θέληση είναι κινητήριος δύναμη πολλών πραγμάτων στην ζωή ενός ανθρώπου. Αλλά με σιγουριά δεν παίζει κανένα ρόλο στην εξέλιξη, διακοπή ή ένταση της σχιζοφρενικής ασθένειας. Στους ασθενείς με σχιζοφρένεια ανήκουν και οι ομάδες ανθρώπων υψηλής θέλησης και επιμονής.
Ακόμα και για αυτούς με την τόσο ισχυρή θέληση και τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση ανθρώπους δεν καθίστανται δυνατόν να διακόψουν την εξέλιξη της νόσου. Αυτό δεν είναι ένα σημάδι αδυναμίας του χαρακτήρα ή έλλειψη πειθαρχίας. Είναι πάρα πολύ δύσκολη η συμβολή αυτών των συναισθημάτων προκειμένου να έχουνε μια επιρροή στην εξέλιξη της νόσου. Η σχιζοφρενική συμπτωματολογία πρέπει να παρομοιαστεί με αυτή την συμπτωματολογία των κρίσεων της υψηλής πίεσης και του διαβήτη.
Όπως στις δύο τελευταίες αρρώστιες δεν παίζει κανένα ρόλο η θέληση και απλώς και μόνο η σωστή αγωγή την κατάλληλη στιγμή ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την σχιζοφρένεια. Όπως στον διαβήτη ή στο σάκχαρο η ακατάλληλη και μη προσαρμοσμένη χρονικά σωστά θεραπεία οδηγεί στο κώμα, το ίδιο και η σχιζοφρένεια οδηγεί στο παραλήρημα.
Όσο περισσότερο οι ασθενείς μένουν μακριά από την ιατρική φροντίδα προσπαθώντας χωρίς την βοήθεια του γιατρού και χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις ιατρικές οδηγίες να χειραγωγήσουν την μία ή την άλλη κατάσταση, απλώς αυτό που καταφέρνουν είναι να περιπλέκουν την όλη διαδικασία και να κάνουν την θεραπεία της ασθένειας πιο δύσκολη.
Γενικά η θέληση δεν έχει καμία «θέση» με τα ανεβοκατεβάσματα της συμπτωματολογίας της σχιζοφρενικής ψύχωσης. Εδώ πέρα τον αποκλειστικό ρόλο έχει η έρευνα της ψυχοπαθολογίας της νόσου και η κατάλληλη θεραπεία.
ΝΙΚΟΤΙΝΗ, ΑΛΚΟΟΛ, ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΑ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 4:14 μ.μ.
ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΣΑΚΧΑΡΟ, ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕΣ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ.
Η αρτηριοσκλήρωση (αθηρωμάτωση) των αγγείων σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο (αυξημένο βάρος, διαβήτης, κατάχρηση αλκοόλ, τσιγάρων και ελλιπής κίνηση) προχωράει σε πολύ γρήγορους ρυθμούς σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, που δεν έχει αυτού του είδους τα προβλήματα.
Η διαδικασία της αρτηριοσκλήρωσης, ακόμα και σε γενικευμένες καταστάσεις, σε ορισμένα σημεία εμφανίζεται πολύ εντονότερη. Λόγω θέσης, λειτουργίας και υδροστατικής πίεσης είναι σε μερικά σημεία πιο έντονη και επικίνδυνη.
Ένα τέτοιο σημείο είναι η περιοχή αιματικής κυκλοφορίας στη βασική αρτηρία. Η βασική αρτηρία, που εισέρχεται στον εγκέφαλο από τη βάση του κρανίου, αιματώνει όλες τις περιοχές του εγκεφάλου, που διαχειρίζονται βασικές λειτουργίες, οι οποίες διαταράσσονται σοβαρά όταν δημιουργηθούν αθηρωματώδεις πλάκες εντός και εκτός αγγείου, που εμποδίζουν την κυκλοφορία του αίματος και την φροντίδα με οξυγόνο του κατωτέρου εγκεφάλου (δες σχήμα). Και αυτό μπορεί να γίνει και σε πολύ νεαρές ηλικίες.
Τα συμπτώματα παρουσιάζονται συνήθως αιφνίδια και είναι δυσαρθρία, παραλύσεις άκρων, έλλειμμα όρασης από το ένα ή και τα δύο μάτια, διαταραχές της αίσθησης, αταξία και συγχυτικά επεισόδια.
Τα συμπτώματα αυτά έχουν αργή και προοδευτική εξέλιξη. Για αυτό και όταν εμφανίζονται, η αντίδραση του ασθενούς πρέπει να είναι άμεση και να εξετασθεί έγκαιρα.
Με αυτόν τον τρόπο δίνει χρόνο στο γιατρό για άμεση διάγνωση και σωστή θεραπεία.
ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ.
Πάνω από δύο εκατομμύρια εκτιμώνται οι διαβητικοί στην Ελλάδα. Πρόκειται για έναν τεράστιο αριθμό, ο οποίος κάθε μέρα απαιτεί τεράστια έξοδα σε φάρμακα, ταλαιπωρία ασθενών και ενασχόληση γιατρών. Σύμφωνα με τα νέα στατιστικά στοιχεία το 5% έως 10% των ανθρώπων αυτών πάσχουν από διαβήτη τύπου Ι, τον λεγόμενο κληρονομικό ή νεανικό διαβήτη.
Πρόκειται για την μορφή του διαβήτη που επηρεάζει τόσο το κεντρικό, όσο και το περιφερικό νευρικό σύστημα δημιουργώντας τις λεγόμενες διαβητικές εγκεφαλοπάθειες και πολυνευροπάθειες.
Στην πρώτη περίπτωση σημαίνει ότι καταστρέφει ουσιαστικές λειτουργίες του εγκεφάλου, ενώ στην δεύτερη περίπτωση ταλαιπωρεί αφάνταστα τους ασθενείς με κράμπες, μουδιάσματα στα πόδια και αδυναμία βαδίσματος.
Όσον αφορά τον νεανικό διαβήτη, για άγνωστο λόγο το ανοσοποιητικό σύστημα (η άμυνα του οργανισμού) καταστρέφει τα Β-κύτταρα του παγκρέατος, που παράγουν ινσουλίνη και ρυθμίζουν την γλυκόζη του αίματος.
Έτσι, λοιπόν, το πάγκρεας αδυνατεί να παράγει ινσουλίνη. Άτομα που δεν έχουν αρκετή ινσουλίνη πρέπει να την πάρουν από έξω, έτσι που να μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες. Και αυτό ή με ενέσιμη μορφή ή από το στόμα. Στον νεανικό διαβήτη χρειάζεται άμεση δράση της ινσουλίνης και για αυτόν το λόγο κατά κανόνα λαμβάνεται ενέσιμα.
Φανταστείτε, λοιπόν, μωρά παιδιά σε πολύ μικρή ηλικία να έχουν αυτό το θέμα του τρυπήματος σε καθημερινή βάση. Αλλάζει τελείως την ψυχολογία και την στάση απέναντι στην ζωή.
Τελευταία η παραγωγή της ινσουλίνης Glulisine έρχεται να λύσει ένα από τα ουσιαστικά προβλήματα του καθημερινού τρυπήματος. Σε αυτήν την ουσία οι ασθενείς έχουν την δυνατότητα πριν το γεύμα ή 15 λεπτά αμέσως μετά το γεύμα, πριν έχουν την μεγάλη άνοδο της απαίτησης για γλυκόζη, να έχουν μια δράση παρόμοια με αυτήν, έτσι που να προφυλάσεται ο διαβητικός από τις συνέπειες της έλλειψης της ινσουλίνης.
Πρόκειται για μια ουσιαστική ανακάλυψη και μία φαρμακευτική τοποθέτηση αν αναλογισθεί κανένας ότι 70 με 80 χιλιάδες νέα παιδιά προστίθενται σε αυτά με τον νεανικό διαβήτη τύπου 1 ετησίως. Ακόμα και σε χώρες που ο νεανικός διαβήτης ήταν σχεδόν άγνωστος όπως είναι η Κρήτη, έχουνε γίνει παρατηρήσεις, αναφέρομαι και στην τελευταία παρατήρηση που δημοσιεύτηκε και σε εφημερίδα της Νέας Υόρκης του γιατρού Σταγουράκη, όπου πλέον πολλά παιδιά παρουσιάζουν νεανικό διαβήτη λόγω της αλλαγμένης διατροφής στην πατρίδα της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής. Όπως και να είναι, χαιρετίζεται ένα γεγονός της ανακάλυψης μίας νέας ουσίας που βοηθάει πολύ στην κατεύθυνση αυτή με την ελπίδα ότι αυτό δεν θα μειώσει τις προσπάθειες των διαβητικών και για διαιτολογική συμπεριφορά ανάλογη για την πάθησή τους.
Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΥΠΝΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 10:40 π.μ.
Η τεστοστερόνη, μια ορμόνη που υπάρχει και στα δύο φύλα, περισσότερο, όμως, στους άνδρες, προκαλεί πολλές φορές υπερδιέγερση και κακό ύπνο. Το γεγονός αυτό αυξάνει τον κίνδυνο θρομβώσεων και διαβήτη στις γυναίκες, ενώ δεν εμφανίζει κάτι παρόμοιο στους άνδρες.
Φαίνεται ότι το πλεόνασμα της τεστοστερόνης στους άνδρες τους προστατεύει ικανοποιητικά από αυτές τις αρρώστιες, παρά τον κακό ύπνο που προκαλεί. Εννοείται, βέβαια, ότι βελτιώνοντας τον ύπνο στους άνδρες αυξάνεται και η προστασία της τεστοστερόνης σε διαβήτη και καρδιοπάθειες.
Αντίθετα, το έλλειμμα της τεστοστερόνης επιβάλει τον καλό ύπνο, διότι αλλιώς ο κίνδυνος για καρδιοπάθειες και διαβήτη, κατά συνέπεια δε και για συρρίκνωση του δέρματος, αυξάνεται κατακόρυφα.
Συνεπώς, δεν είναι μόνο το γνωστό «beauty sleep», αλλά, και η προστασία από τις καρδιοπάθειες και το διαβήτη για τις γυναίκες.
Η μαζική κατανάλωση φαγητού ,και ιδιαίτερα του βιομηχανικού φαγητού, έφερε μια έκρηξη του σακχάρου σε εθνικό επίπεδο. Μιλάμε ότι πάνω από δύο εκατομμύρια Έλληνες αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα. Λίγο πολύ είναι γνωστά τα οργανικά προβλήματα του σακχάρου, κυρίως σε ότι αφορά τη διαταραχή των νεφρών, την υπέρταση, την παχυσαρκία, την καταστροφή των αγγείων, τις καρδιοπάθειες, το «διαβητικό» πόδι με τις γάγγραινες κλπ.
Εκείνο, όμως, το ιδιαίτερο στοιχείο που κατά κύριο λόγο προέχει και δεν λαμβάνεται ιδιαίτερα, ή λαμβάνεται σπάνια, υπόψη είναι η λεγόμενη διαβητική εγκεφαλοπάθεια και οι ψυχασθένειες που απορρέουν από αυτή.
Το σάκχαρο, πολύ πριν αρχίσει να επιτίθεται στο σώμα και να δημιουργεί τα επιμέρους προβλήματα, φροντίζει να καταστρέφει σταδιακά τον εγκέφαλο, και μάλιστα, σε εκείνα τα σημεία που καθορίζουν την προσωπικότητά του. Πρόκειται, δηλαδή, για τον προμετωπιαίο λοβό, τη νήσο και την αμυγδαλή με τον ιππόκαμπο. Το σύνολο αυτό γεννά μια απώλεια μνήμης, διαταραχές συμπεριφοράς, προσαρμοστικότητας και μια ελάττωση της όρασης, της ακοής, αλλά κυρίως, της κριτικής ικανότητας.
Παρουσιάζεται σαν μια απλή διαταραχή «ευερέθιστου» ατόμου, αλλά με την πάροδο του χρόνου έχει μια εξέλιξη, όπου φαίνεται κατευθείαν το μεγάλο ψυχολογικό πρόβλημα που υφίσταται.
Θα πρέπει στους διαβητικούς μόλις εκδηλωθεί ή εμφανισθεί η κατάσταση ρου αυξημένου σακχάρου να λαμβάνεται πρόνοια, ιδιαίτερα για αυτή τη λεγόμενη εγκεφαλοπάθεια.
Με την πάροδο του χρόνου εμφανίζονται σχιζοειδείς διαταραχές, κατά κύριο λόγο με ιδεοψυχαναγκασμούς, όπου το άτομο επαναλαμβάνει στερεοτυπικά καταστάσεις τέτοιες, που, ενώ γνωρίζει ότι είναι εναντίον του, αισθάνεται την ανάγκη να τις εφαρμόσει, προκειμένου να ανακουφίσει το άγχος που τον κατέχει. Οι καταστάσεις αυτές έχουν ευθεία αναλογία με την κατάσταση του σακχάρου που παρουσιάζει. Αυξανόμενες οι εντάσεις αυτές παράλληλα, λόγω κεντρικής ρύθμισης του μεταβολισμού, αυξάνεται και το σάκχαρο σε σημείο τέτοιο που πλέον να αντιμετωπίζεται δύσκολα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι άμεση και η επείγουσα συνεργασία μεταξύ ψυχιάτρου, νευρολόγου και παθολόγου που ρυθμίζει το σάκχαρο. Αλλά κυρίως, η μέριμνα πρέπει να αφορά τους ίδιους τους ασθενείς που πρέπει να λάβουν υπόψη τους και να ενεργήσουν προληπτικά αφήνοντας τους εαυτούς τους να εξεταστούν από τους ειδικούς πριν παρουσιαστεί το θέμα αυτό σε αυτή την ένταση.
