NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΣΥΣΣΩΡΕΥΕΤΕ ΑΥΤΟ
Οι γυναίκες έχουν με την εναπόθεση λίπους σε γλουτούς και μηρούς το σχήμα «αχλάδι» για το υπέρβαρος.
Αντίθετα η συσσώρευση του λίπους γύρω από την κοιλιά δίνει το σχήμα «μήλο» για τους άνδρες.
Ενώ όμως το «αχλάδι» είναι ενδεικτικό για μια αρμονική ορμονική λειτουργία άρα υγιεινή για τις γυναίκες, για τους άνδρες το «μήλο» διπλασιάζει τον κίνδυνο νοσηρότητας. Μάλιστα ακόμα και σε μεγάλες δίαιτες που δεν έχουμε απώλεια λίπους στο «μήλο», αλλά σε άλλους ιστούς ο κίνδυνος θνησιμότητας αυξάνει κατά 100%.

ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ 20 ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΞΑΝΤΛΗΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΒΑΡΟΣΣε όλες τις μορφές δίαιτας υπάρχει μια συλλογική αποτυχία. Το επιτυχημένο επιστημονικά επιχείρημα λιγότερο φαγητό και λιγότερο αίσθημα πείνας επιτυγχάνει μόνον εκεί που υπάρχει και η ανάλογη ψυχιατρική υποστήριξη .
Εκεί που εντοπίζεται ακριβώς η αναλογία φαγητού που πρέπει για να ικανοποιηθεί το αίσθημα πείνας του εγκεφάλου και με την ανάλογη καθοδήγηση να διατηρηθεί το σώμα υγιές.

ΟΠΩΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΓΕΘΗ ΕΤΣΙ ΚΑΙ Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΡΕΚΟΡ ΤΗΣ
Ο Βρετανός Τόνυ Ράϊτ είναι αυτός που το 1968 με 266 ώρες αγρύπνιας κατέκτησε το ρεκόρ της αϋπνίας.
Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος για να το καταφέρει ανέπτυξε μια τεχνική όπου κατορθώνει να ενεργοποιεί εναλλάξ τα εγκεφαλικά ημισφαίρια μιμούμενος τα δελφίνια.
Παράλληλα χρησιμοποιούσε μια «ειδική» για την περίπτωση δικής του έμπνευσης δίαιτα, αποτελούμενη κυρίως από φρούτα, όπως μπανάνες, αβοκάντο, ανανά, αμύγδαλα και καροτόζουμο. Τα χρόνια πέρασαν, οι μέθοδοι του αμφισβητήθηκαν όμως το ρεκόρ του παρέμεινε.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ «ΣΤΕΓΝΗ» ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΜΙΑΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ. ΈΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑΣ, ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ.
Για πρώτη φορά όταν μίλησε μαζί μου η Κατερίνα Κ. μου εξομολογήθηκε πως όλα αρχίζουν με μια δίαιτα. Στην εξέλιξη αναπτύσσεται η ανορεξία. Όπως διηγείται η ίδια, κάποιος πεινάει, γιατί φοβάται. Και δεν θέλει να φάει, επιδιώκοντας να έχει την δύναμη να εξουσιάζει το ίδιο του το κορμί.
«Αισθανόμουνα σαν ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Πρόσωπο και κορμί τα ένιωθα πρησμένα. Είχα την αίσθηση ότι οποιοσδήποτε άλλος ήταν πιο αδύνατος από έμενα. Όλα αυτά αρχίσανε στην ηλικία των 18 ετών».
Ένα κορίτσι με ύψος 1,70 και 60 κιλά βάρος ένιωθε ότι είναι υπερβολικά χοντρή και πρήζεται.
«Στην αρχή απαγόρευσα στον εαυτό μου τα γλυκά. Όλοι στην οικογένεια με θαυμάζανε για την αυτοπειθαρχία μου. Κατόπιν, άρχισα να μειώνω το κρέας και τα λίπη. Κάποια στιγμή τρεφόμουνα μόνο με σαλάτες το βράδυ».
«Φοβόμουνα να φάω ακόμη και μήλα, γιατί νόμιζα ότι έχουν πολλές θερμίδες. Μα όσο αδυνάτιζα, τόσο πιο χοντρή ένοιωθα. Μετά από ένα χρόνο ζύγιζα μόνο 46 κιλά. Ήτανε η εποχή που οι γονείς μου άρχισαν να με τρέχουν στους γιατρούς».
«Εκεί μου είπαν ότι περίπου το 2% των Ελληνίδων κατά την διάρκεια της ζωής τους παρουσιάζουν συμπτώματα ανορεξίας. Και ότι οι γυναίκες πάσχουν περισσότερο από τους άντρες».
Όποιος προσβάλλεται από την ανορεξία προσπαθεί να μείνει όσο πιο αδύνατος γίνεται. Δεν τον ενοχλεί ότι πεινάει κάθε μέρα.
«Στην κλινική που ήμουνα βρήκα πολλές κοπέλες με ανορεξία, που για τον σκοπό αυτό άλλες παίρνανε χάπια ή βάζανε το δάκτυλο να κάνουν εμετό ή τρώγανε κατά περιόδους ή κάνανε υπερβολικά σπορ».
Οι ψυχίατροι το απέδιδαν αυτό σε άλυτα συγκρουσιακά επεισόδια και κατεσταλμένα αισθήματα. Θεωρούσαν ότι οι διατροφικές διαταραχές του τύπου αυτού δημιουργούνται από φόβους από του μεγαλύτερους. Με τον τρόπο αυτό το παιδί προσπαθεί να πείσει την οικογένεια του να το δεχτεί έτσι όπως είναι.
Κανείς επιδιώκει πεινώντας να έχει τον έλεγχο του εαυτού του και του σώματός του. Ονειρεύεται συνέχεια φαγητό, που δεν κάνει να φάει και για κόψει το αίσθημα της πείνας πίνει από 4 έως 5 λίτρα νερό ή τσάι.
«Εγώ φρόντιζα να τακτοποιώ και τα διάφορα τρόφιμα στο ψυγείο, έτσι που να δείχνω ότι κυριαρχώ το πάθος μου. Με είχε πιάσει μια φοβερή μανία να φτιάχνω γλυκά για την οικογένεια. Όταν με πίεζαν να φάω, ισχυριζόμουνα ότι έφαγα στο σχολείο ή κάτι έξω.
Όσο προχωρούσε η ασθένειά μου, τόσο έμενα για ώρες σιωπηλή και είχα διαστήματα με έντονες εκρήξεις και φωνές. Τα μαλλιά μου αραιώνανε, το δέρμα μου ξεραινόταν και δεν ήθελα να βάλω ακόμη και καμία κρέμα, γιατί φοβόμουν μήπως απορροφήσει το κορμί μου το λίπος.
Τελικά μπήκα σε μια κλινική, όπου μετά από μια εντατική θεραπεία, άρχισα να αναγνωρίζω το πρόβλημα της ασθένειας, αφού χρειάστηκε πρώτα να με ταΐσουν με καθετήρα.
Στα εγκεφαλογραφήματα που μου κάνανε, μου εξηγήσανε ότι είναι μια αρρώστια, που ξεκινά από δυσλειτουργία του εγκεφάλου και πρέπει να αντιμετωπίζεται με φάρμακα και ψυχοθεραπεία».
Η διήγηση της Κατερίνας επιλέχθηκε γιατί είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική σε ότι αφορά το πρόβλημα της νευρογενούς ανορεξίας. Όποιος θα την διαβάσει, θα γνωρίσει σχεδόν τα πάντα για την νόσο αυτή.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΚΥΣΤΕΪΝΗΣ ΣΤΟ ΑΙΜΑ.
Αρκετά ιατρικά προβλήματα γύρω από την άνοια θα είχαν λυθεί και πολλά θα είχαν περιορισθεί αν ο Σκωτσέζος ερευνητής Kilmer Mc. Cully δεν είχε συγκρουσθεί με το ιατρικό κατεστημένο της εποχής του.
Στα τέλη του ‘60 και στις αρχές του ‘70 ο ερευνητής αυτός, ύστερα από τις παρατηρήσεις που έκανε σε μικρά παιδιά και εξετάσεις σε ενήλικες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μεγάλη ευθύνη για τη δημιουργία της αρτηριοσκλήρωσης και κατά συνέπεια, της άνοιας είναι η αύξηση της ομοκυστεΐνης στο αίμα.
Η ομοκυστεΐνη είναι ένα αμινοξύ που προκύπτει από τον μεταβολισμό του κυττάρου και όταν αυξηθεί η στάθμη του στο αίμα, δημιουργεί πολλά προβλήματα, από τα οποία ένα είναι, όπως αναφέρθηκε, η αρτηριοσκλήρωση και δεύτερον, τα εμφράγματα.
Η θεωρία του Kilmer Mc. Cully, αν και εμπεριστατωμένη, δεν έγινε δεκτή από τους γιατρούς των πανεπιστημίων, που βάσιζαν τις γνώσεις του και τις θεραπείες για την αρτηριοσκλήρυνση στην ύπαρξη της αυξημένης χοληστερίνης στο αίμα.
Τώρα, σαράντα χρόνια μετά, αποδείχθηκε η θεωρία της ομοκυστεΐνης σωστή και μάλιστα, εντοπίσθηκαν και τα διάφορα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την δημιουργία της. Η δραστηριότητα των γονιδίων αυτών ποικίλει από άτομο σε άτομο, για αυτό και οι συνέπειες της ομοκυστεΐνης είναι εξατομικευμένες κατά περίσταση.
Επειδή έχει χαθεί ουσιαστικός χρόνος με την απόρριψη της θεωρίας του Kilmer Mc. Cully δεν έχει βρεθεί συστηματική αγωγή (φάρμακα) για την αντιμετώπιση του προβλήματός της. Υπάρχει απλώς μια δίαιτα που ο ίδιος ο Kilmer Mc. Cully είχε προτείνει πριν 40 χρόνια σαν πρώτο μέσο αντιμετώπισης.

Στη μαγική Κρήτη, πατρίδα της μεσογειακής διατροφής, τα παιδιά χάνουν την παραδοσιακή τροφή έναντι άλλων πλούσιων σε χοληστερίνη. Το Καστέλι στην περιοχή του Κίσσαμου είναι μια μαγευτική μικρή κωμόπολη πάνω στη θάλασσα, στα ανοιχτά του Κρητικού Πελάγους, όπου κανείς μαγεμένος μπορεί να στέκεται ώρες, να βλέπει τη θάλασσα, και τα μικρά άσπρα κύματα να χτενίζουν όλη την περιοχή σαν στρατιές αγγέλων που έρχονται από μακριά.
Το Καστέλι είναι το μέρος με τις 100 γεύσεις του ψαριού, με το θεϊκό λάδι, τις πεντανόστιμες ελιές, τις φρέσκιες ντομάτες και τα κριθαρένια παξιμάδια. Μέχρι προν λίγα χρόνια ο μέσος όρος ζωής στην περιοχή αυτή ήταν 10-12 χρόνια πάνω από το μέσο όρο ζωής του Ευρωπαίου πολίτη. Τα παιδιά ήταν λεπτά, ευλύγιστα, έτρεχαν στα βουνά κυνηγώντας τα άγρια κατσίκια της περιοχής ή παίζοντας μπάλα πάνω στο κύμα. Οι αρρώστιες, που συνήθως είχαν, ήταν εμπύρετα νοσήματα ή ιώσεις, γιατί λόγω του καλού κλίματος ίδρωναν πολύ και είχαν ανοιχτά τα στήθια τους από τα ελάχιστα ρούχα που φορούσαν.
Όλα αυτά, βέβαια, μέχρι πριν από λίγο. Αυτό το καλοκαίρι κάποιοι ανταποκριτές της Χέραλ Σιμπ Τρίβιουμ, της μεγάλης αμερικάνικης εφημερίδας, κάνοντας μια βόλτα στην περιοχή προκειμένου να καταγράψουν τις καλλονές του τόπου για το τουριστικό ενδιαφέρον των Αμερικάνων, έπεσαν πάνω στον εξαίρετο γιατρό, το Μιχάλη Σταγκουράκη, ο οποίος χρόνια ολόκληρα έχει υπό την εποπτεία του σχεδόν όλα τα παιδιά του Καστελίου. Ο παιδίατρος αυτός και παράλληλα ταγμένος ερευνητής στην συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα καταλήγει στην τραγική διαπίστωση ότι τα περισσότερα παιδιά εκεί που παλιά είχαν συνηθισμένα συνάχια και στομαχόπονο, τώρα έρχονται με όλο και περισσότερες παθήσεις, όπως διαβήτη, υπέρταση, υπερχοληστεριναιμία, κεφαλόπονο, παχυσαρκία.
Η μεσογειακή δίαιτα που αυξάνει το προσδόκιμο της ζωής, δυστυχώς, δε βρίσκει εφαρμογή στην Κρήτη. Οι παρατηρήσεις του Κρητικού γιατρού, απόλυτα σωστές, συμπίπτουν και με τις τελευταίες νευρολογικές έρευνες, όπου σε τέτοιου είδους παιδιά παρατηρούνται μεγάλες αποκλίσεις και εκπτώσεις σε ότι αφορά τις εγκεφαλικές λειτουργίες. Παιδιά με νευροψυχικά νοσήματα, όπως κατάθλιψη, διαταραχή της προσοχής, υπερκινητικότητα, απάθεια, ψυχογενή αφωνία, ελαττωμένη κριτική ικανότητα, διαταραχές της μάθησης, δυσλεξίας, αυτιστικές διαταραχές, όλο και περισσότερο συμπάσχουν με τα άνω νοσήματα του χαρακτηριστικού μεταβολικού συνδρόμου.
Με αφορμή τις παρατηρήσεις του παιδιάτρου Σταγκουράκη δίνεται η αφορμή για μια πολύ πιο εκτεταμένη έρευνα στον τομέα αυτό, που αν μη τι άλλο, θα μπορέσει να σώσει πάρα πολλά παιδιά από διατροφικές, σωματικές και εγκεφαλικές διαταραχές στο μέλλον.