NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΔΕΙΞΑΝΕ ΔΥΟ ΝΕΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΟ «SRY» ΚΑΙ ΤΟ «FOX L2» ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΡΙΖΟΥΝΕ ΤΟ ΦΥΛΟ ΣΕ ΠΟΝΤΙΚΙΑ. ΕΑΝ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΤΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ.
Συγκεκριμένα η ενεργοποίηση του ενός φέρνει την δημιουργία των όρχεων στους άνδρες ενώ η έλλειψη του αλλουνού φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα.
Βλέπουμε λοιπόν ότι ο καθορισμός του φύλου είναι ένα γενετικό παιχνίδι που παίζει ένα ουσιαστικό ρόλο με τα γονίδια και μετά την σύλληψη. Συνεπώς μπορούνε κάποιοι να επηρεάσουνε το φύλο ανάλογα με το «παιχνίδι» αυτών των γονιδίων ακόμη και κατά την διάρκεια ή μετά την σύλληψη.
Πρώτα τα πειράματα αυτά έγιναν σε ποντίκια όπως έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό «Cell» και υπάρχει μια αυτοσυγκράτηση σε ότι αφορά τις απόψεις.
Πάντως παρατηρήσεις παρόμοιες έχουνε γίνει και από γιατρούς και από βιολόγους που επιβεβαιώνουν το γεγονός με αρκετή σαφήνεια. Μένει να δούμε τα υπόλοιπα πειράματα και να εξηγήσουμε την φυλετική μας ύπαρξη πράγμα που θα δώσει ίσως και μεγάλη βοήθεια στην αντιμετώπιση πολλών δυσάρεστων καταστάσεων.

ΑΚΟΜΗ ΠΡΙΝ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΙΑΣ ΕΠΩΔΥΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΑΝ ΥΠΟΨΗ ΤΟ ΦΥΛΟ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ.
Νέες έρευνες κατέδειξαν πλέον σαφές ότι τα δύο φύλα λόγω ορμονικών διαφορών έχουν διαφορετική αντίληψη και επεξεργασία του πόνου. Οι γυναίκες αν και εμφανίζονται πιο ευαίσθητες σε επώδυνα ερεθίσματα παραπονιούνται πολύ συχνότερα για έντονους και σταθερούς πόνους.
Σαφώς και χειρίζονται οι γυναίκες διαφορετικά τον πόνο καλύτερα και ταχύτερα.
Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει μια διαφορετική κατανομή τόσο των αλληλουποδοχέων και της εγκεφαλικής επεξεργασίας.
Πέραν τούτου είναι πλέον σήμερα γεγονός ότι σε διαφορετικά είδη πόνου αλλιώς αντιδρά η αντρική ορμόνη τεστοστερόνη και διαφορετικά τα γυναικεία οιστρογόνα.
Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να μας εκπλήσσει πως σε διάφορα νευρολογικά σύνδρομα όπως είναι οι ημικρανίες οι γυναίκες πάσχουν πολύ περισσότερο και σε ένταση και σε συχνότητα.
Άρα στα στοιχεία που πρέπει να εξετάσουμε για επώδυνα νευρολογικά νοσήματα παίζει ρόλο και το φύλο.

ΟΙ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ. ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΕΣ.
Η σχιζοφρένεια ανήκει στις ψυχώσεις και περίπου το 1% του πληθυσμού την εμφανίζει μια φορά κατά την διάρκεια της ζωής του.
Η σχιζοφρένεια μπορεί να εμφανισθεί ακόμα και κατά την παιδική ηλικία (ηβηφρένεια) όμως στις ηλικίες μεταξύ 20 και 40 ετών έχει την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι η σχιζοφρένεια προσβάλλει τους άνδρες αρκετά χρόνια πριν τις γυναίκες, γεγονός που δίνει βάση για υπόνοιες του παθογεννετικού ρόλου της τεστοστερόνης στην γέννηση της. Η σχιζοφρένεια προχωράει κυρίως με εξάρσεις και σπάνια με συνεχή στάθμη ή προϊούσα μορφή.
Γενικά η σχιζοφρένεια είναι πολυπαραγοντική αρρώστια.
Πολλές οι αιτίες της εμφάνισης της π.χ. είναι σίγουρο ότι υφίσταται μια κληρονομική προδιάθεση. Συγκεκριμένα οι συγγενείς του Α. βαθμού έχουν μια πιθανότητα να εμφανίσουν σχιζοφρένεια κατά 10% παραπάνω. Άλλοι παράγοντες είναι διαταραχές του εγκεφαλικού μεταβολισμού, των εγκεφαλικών σχηματισμών, του έντονου στρες, της αδυναμίας προσωπικότητας και επιβαρυντικοί οικογενειακοί και κοινωνικοί παράγοντες.

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ. ΚΙ ΟΜΩΣ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ.
Η σχέση φαιάς – λευκής ουσίας ανέρχεται στις κυρίες σε 1,35 και στους κυρίους σε 1,26. παρόλα αυτά, οι άνδρες εξακολουθούν και έχουν 9,3% περισσότερη φαιά και 14,7% περισσότερη λευκή ουσία.
Μία ουσιαστική ακόμα διαφορά είναι το μεσολόβιο, το κομμάτι – γέφυρα, που συνδέει τα δύο ημισφαίρια και αποτελείται αποκλειστικά από λευκή ουσία. Ποσοστιαία, η αναλογία αυτή είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες. Υπερτερούν, όμως, οι άνδρες στο σημείο αυτό σε όγκο. Γενικά, ο γυναικείος εγκέφαλος υπολείπεται του ανδρικού κατά 100cm3, όσο δηλαδή είναι δύο μπάλες του τένις.
Οι διαφορές αυτές είναι ουσιαστικές σε απόλυτη σύγκριση. Εάν, όμως, παρεμβληθεί ένας ακόμη παράγοντας μέτρησης, όπως π.χ. οι σωματικές διαστάσεις, η διαφορά σχέσεων μειώνεται αμέσως στα 2/3.
Μέχρι τώρα δεν έχει εντοπισθεί καμία περιοχή του εγκεφάλου που να «εργάζεται» διαφορετικά στους άνδρες από ότι στις γυναίκες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων προκύπτουν μόνο από στιγμιαίες λειτουργικές αντιδράσεις υποκειμένων – εγκεφαλικών σχηματισμών.
Τα συμπεράσματα είναι δύο:
1) πρέπει να ελέγχουν όλα αυτά πολλές φορές ακόμη προκειμένου να βρεθούν απαντήσεις, όπου να μπορεί κανείς να «πατήσει» επιστημονικά επάνω
2) στις έρευνες να συμπεριληφθεί η εξελικτική συμπεριφορά της γενετήσιας ορμής, λόγω της διαφοράς λειτουργίας στα δύο φύλα. Ίσως εκεί αποδειχθεί βιοχημικά κάτι που μέχρι τώρα το ξεχωρίζουμε εμπειρικά και ψυχαναλυτικά.

Διαβάστε περισσότερα στο:

http://aboutsclerosis.blogspot.com/2009/04/blog-post_24.html

ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ.
Η είδηση έρχεται για δεύτερη φορά από την Ισπανία, όπου ένας 25χρονος τρανσέξουαλ φέρεται έγκυος με δίδυμα.
Όπως λένε οι ισπανικές εφημερίδες, αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας ιατρικής φροντίδας με ταυτόχρονη ορμονική χορήγηση, η οποία διεκόπη για την περίοδο της κύησης.
Ο εν λόγω τρανσέξουαλ επέλεξε μια από τις 150 περίπου κλινικές, που ασχολούνται με το θέμα της τεχνητής γονιμοποίησης στην Ισπανία, παραμένοντας περήφανος και ο ίδιος και οι γιατροί για την έκβαση της προσπάθειας.
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι όταν υπάρχει ιατρική δυνατότητα, η τεκνοποίηση δεν εξαρτάται πλέον από το φύλο στον αιώνα μας. Δεν υπάρχει επίσης και νομικό πρόβλημα, γιατί, κατά το σύνταγμα, η τεκνοποίηση επιτρέπεται στον καθένα.
Μπορεί από κάποιες ομάδες να θεωρείται αυτό ανήθικο, αλλά, σημασία έχει το γεγονός ότι εφαρμόζεται.
Είναι δε παλιός κανόνας από την ιατρική εμπειρία πως ό,τι είναι ιατρικά δυνατόν, θα εκτελείται και θα επιτελείται κάπου σε κάποια γωνιά της γης, άσχετα από νόμο και ηθική.
Ιδιαίτερα στους τομείς γενετικής, ιατρικής, κλωνοποίησης, τεχνητής γονιμοποίησης ουσιαστικά πλέον δεν υπάρχει κανένα όριο.
Πιθανόν ο μεγάλος Ισπανός σκηνοθέτης Αλμοδοβάρ να έχει ήδη εξοικειώσει με το χιούμορ του τους Ισπανούς με τα θέματα αυτά, έτσι που να δέχονται την κάθε ιατρική απόκλιση.
Το γεγονός είναι ότι κάποιες νέες ζωές έρχονται, χωρίς κανένας να ρωτάει από πού και πολύ περισσότερο, χωρίς να έχει ληφθεί πρόνοια για το τι ιατρικά προβλήματα προκαλούν με την δημιουργία τους.
Πρέπει όμως να δεχθούμε το γεγονός και να προετοιμαστούμε τόσο για το ενδεχόμενο της επανάληψης τους, όσο και για τα προβλήματα που πιθανώς θα επιφέρει.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ, ΑΠΟ ΙΟΥΣ Ή ΠΑΡΑΣΙΤΑ.
Το ότι η συμπεριφορά του ανθρώπου, τόσο κατά την διάρκεια ή ακόμη και μετά την λοίμωξη, αλλάζει, είναι γνωστό και επιστημονικά τεκμηριωμένο από καιρό. Μάλιστα, τα παλιά χρόνια στην ψυχιατρική χρησιμοποιούσαν τις εμπύρετες λοιμώξεις για την θεραπεία διαταραχών της συμπεριφοράς και επιληπτικών σπασμών. Σε πολλές περιπτώσεις ορισμένες από αυτές τις μεθόδους διατηρούνται μέχρι και σήμερα, έτσι που δείχνουν πόσο σωστή ήταν η άποψη της εφαρμογής τους.
Το καινούριο στη όλη ερευνητική αναζήτηση είναι ότι τα λοιμώδη νοσήματα επηρεάζουν την συμπεριφορά διαφορετικά ανάλογα με το φύλο. Τσέχοι παρατηρητές σε μια επιστημονική έρευνα κατέγραψαν αποκλίσεις της συμπεριφοράς γυναικών, οι οποίες είχαν αδιαθετήσει από τοξοπλάσμωση.
Γυναίκες κατά την διάρκεια ή μετά την λοίμωξη με τοξοπλάσμωση έδειξαν ιδιαίτερα μεγαλύτερα αισθήματα ευθύνης, ανησυχίας, αμφιβολίας και αβεβαιότητας. Οι αντιδράσεις τους ήταν ουσιαστικά μειωμένες και πολλές φορές ήταν υπαίτιες τροχαίων ατυχημάτων.
Η όλη κατάσταση πιστοποιεί ότι τα λοιμώδη νοσήματα ακολουθούν με σιγουριά δύο μηχανισμούς. Ο ένας είναι να φτάσουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα περνώντας τον φραγμό του εγκεφάλου και ο δεύτερος είναι να κατευθυνθούν σε συγκεκριμένα σημεία του εγκεφάλου του ατόμου ανάλογα με το φύλο του και το γενετικό του καλούπι. Όλα αυτά τα συμπτώματα δείχνουνε και μια σαφώς εξελικτική τάση με γονιδιακές προεκτάσεις.
Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να φανταστούμε σε μερικές δεκαετίες σοφερίνες που προκαλούν ατυχήματα, μεταξύ των άλλων να οδηγούνται ανακριτικά και στο τεστ πιστοποίησης της τοξοπλάσμωσης.

ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΗΜΕΡΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΒΡΗΚΕ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ: ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΜΟΝΕΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.
Εδώ και πολλά χρόνια είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος ζει και συμπεριφέρεται ανάλογα με ρυθμού ύπνου και εγρήγορσης που έχει. Ο ρυθμός αυτός μέσα στο εικοσιτετράωρο, καμία φορά μπορεί να είναι και 23 ή 27 ώρες, κατανέμεται από άνθρωπο σε άνθρωπο διαφορετικά και ρυθμίζει με επίσης διαφορετικό τρόπο τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής του ατόμου.
Μία ορμόνη – νευροδιαβιβαστής, η μελατονίνη, έχει αποδειχθεί ότι έχει ένα κυρίαρχο ρόλο στον ρυθμό αυτό και κυρίως, στην τροποποίηση του ύπνου και του θυμικού του ανθρώπου. Πολύ τακτικά η έλλειψή της φέρνει ως γνωστόν κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές.
Από ότι φαίνεται, όμως, και άλλες ορμόνες (τεστοστερόνη και οιστρογόνα) έχουν και αυτές το δικό τους κομμάτι σε ότι αφορά τμήμα του ύπνου.
Ψυχολόγοι από το πανεπιστήμιο του Πρίστον έκαναν μία απλή, αλλά πολύ συστηματική δουλειά στην έρευνα του ύπνου, προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσο η μία ή η άλλη ορμόνη, που κυριαρχούν στο αντρικό ή γυναικείο φύλο, επηρεάζουν τον ύπνο και τα όνειρα.
Εξετάζοντας, λοιπόν, 200 νέους, γυναίκες και άντρες, και συγκεκριμένα τα «βιβλιάρια ονείρων» τους, όπου κατέγραφαν ότι είδαν στον ύπνο τους, παρατήρησαν ουσιαστικές διαφορές.
Στις γυναίκες κυριαρχούσαν τα όνειρα δύσκολου περιεχομένου, συναισθηματικής υφής, τακτικά συνδεδεμένα με ατυχήματα και αποτυχίες, όσον αφορά τις ίδιες ή πρόσωπα της οικογένειας ή του ευρύτερου περιβάλλοντός τους. Αντίθετα, οι άντρες ανέφεραν προφορικές και συναισθηματικά φορτισμένες σωματικές επιθέσεις και σεξουαλικές φαντασιώσεις.
Οι ερευνητές προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσουν όλες τις περιπτώσεις κατέληξαν στο ότι στις ανάλογες καταστάσεις η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα δρουν κατά τη χαλάρωση του ύπνου και συγκεκριμένα στο στάδιο ελαφρού ύπνου (REM) τροποποιώντας τα όνειρα ανάλογα με το φύλο.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΓΥΝΑΝΔΡΙΣΜΟΥ Ή ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΥ
Τα τελευταία χρόνια με το πέσιμο των κοινωνικών ταμπού ανοίχτηκε λίγο περισσότερο και η φιλελεύθερη άποψη περί δεοντολογίας στην Ιατρική. Έτσι, για πρώτη φορά μία ομάδα ανθρώπων ξεκίνησε, με καθαρά ιατρικά κριτήρια, έναν ανοιχτό διάλογο για τα προβλήματα του ερμαφροδιτισμού με πρωτοποριακές και ουσιαστικές αντιλήψεις για το πρόβλημα και κανόνες αυτοβοήθειας.
Χαρακτηριστικά στην Γερμανία, που έχει μια προϊστορία σε ότι αφορά την επιστημονική επεξεργασία αυτών των κλινικών εικόνων, συσπειρώθηκε μια ομάδα περίπου 5.000 παιδιών με αυτά τα προβλήματα.
Οι περιπτώσεις αυτές χαρακτηρίζονται με τον νέο ρόλο «ενδοσεξουαλικός» (intrasexual) και αρχίζουν πλέον να καταγράφονται με ιατρικά πρότυπα επιδημιολογικά η ιατρική τους συμπτωματολογία, εξέλιξη και θεραπείες. Τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά χαρακτηρίζονταν με την διάγνωση του ανδρογενετικού συνδρόμου (AGS), το οποίο προκύπτει με ερμαφροδιτισμό σε δυσλειτουργία των επινεφριδίων. Οι άνθρωποι δε που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζονται από ευμεγέθη κλειτορίδα και σαν ασθενείς πρέπει να παίρνουνε εφ’ όρου ζωής κορτιζόνη.
Μια άλλη φόρμα αυτής της διαταραχής είναι το ανδρογενετικό σύνδρομο της αναισθητοποίησης (AIS). Στην προκειμένη περίπτωση η σειρά των χρωμοσωμάτων που καθορίζουν το φύλο είναι ανδρική, αλλά το σώμα δεν αντιδρά στις ανδρικές ορμόνες, έτσι ώστε να έχουμε μια άκρως θηλυπρεπή εμφάνιση.
Υπάρχει και το μερικώς ανδρογενές σύνδρομο αναισθησίας, το (PAIS), το οποίο είναι κατά κύριο λόγο ανδρογενές με ελαφρά θηλυκά χαρακτηριστικά.
Εάν υπάρχει δυσλειτουργία σε ότι αφορά όλες τις ανδρικές ορμόνες τότε έχουμε την εμφάνιση του πλήρως ανδρογενούς συνδρόμου αναισθησίας (CAIS).
Όταν συμβαίνει αυτό έχουμε την εμφάνιση εντόνως θηλυπρεπών ανδρών. Βέβαια, όλα αυτά τα σύνδρομα μπορεί να αναπτύσσονται κλινικά πολύ αργά δεδομένου ότι μέχρι τελευταία υπήρχε και ο κοινωνικός αποκλεισμός.
Εμφανίζονται ή κατά την εμμηνόπαυση ή σε επιχειρούμενες εγχειρήσεις όρχεων ή πολλές φορές σε χειρουργική κοιλίας όπου βρίσκονταν ατροφικοί όρχεις.
Στις διαταραχές των φύλων υπάρχει και μια τρίτη, μεγάλη ομάδα γονιδιακών δυσγεννησιών με μερική ή απόλυτη αναστολή ανάπτυξης των όρχεων της οποίας η αιτία δεν έχει ανακαλυφθεί.
Αναφέροντας κάποιες από τις πιο γνωστές περιπτώσεις σύγχυσης φύλων αντιλαμβανόμαστε πόσο ουσιαστικά, τόσο ιατρικά όσο και κοινωνικά, είναι θεραπευτικά σχήματα κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία στις περιπτώσεις αυτές.
Στην πανεπιστημιακή κλινική του Λιούμπεγκ της Γερμανίας τρέχει αυτόν τον καιρό μια πρωτοποριακή έρευνα σε 400 στον αριθμό ασθενείς (από βρέφη έως και ενήλικες), όπου επιχειρείται η κατηγοριοποίηση τους οι προσπάθειες περίθαλψής και η καταγραφής δυνατοτήτων κοινωνικής προσαρμογής τους.