NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΧΑΜΗΛΩΝ ΤΟΝΩΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ.
Το οξύ μανιακό επεισόδιο, ιδιαίτερα ύστερα από μακρά κλινικά «σιωπηλή» περίοδο είναι ένα από τα πλέον δύσκολα αντιμετωπίσιμα ψυχιατρικά περιστατικά. Τα επεισόδια αυτά σε νεανική ηλικία ανεβάζουν την επικινδυνότητά τους, λόγω της υφιστάμενης σωματικής ρώμης και ορμής.
Χρειάζεται δε ιδιαίτερα μεγάλη πείρα για να προβλεφθούν, και μόνον ειδικοί ψυχίατροι μπορούν να διακρίνουν την «προεπεισοδιακή» συμπτωματολογία.
Συνήθως, πριν την έξαρση των συμπτωμάτων, υπάρχει μια ηρεμία έκφρασης και συμπεριφοράς με χαρακτηριστική αποφυγή επαφών, συνδιαλέξεων, συντροφιάς και επικοινωνίας.
Συνήθως, τα παιδιά αυτά είναι καχύποπτα και μοναχικά, δίχως παρέες και αντιμετωπίζονται υποτιμητικά και κοροϊδευτικά από τους συνομηλίκους τους.
Στη φάση αυτή είναι που μπορεί να γίνει κάποια ψυχοθεραπευτική επέμβαση, προκειμένου να νιώσει το παιδί ή ο έφηβος καλύτερα και να ανοίξει ο δρόμος για κάποια θεραπεία, που στο στάδιο αυτό δρα πάντα προστατευτικά και αποτελεσματικά.
Στο οξύ στάδιο δεν υπάρχουν περιθώρια χάσιμου χρόνου. Η επέμβαση πρέπει να είναι άμεση και κατασταλτική. Εάν δεν επιτευχθεί, σίγουρα ένα αποτέλεσμα βίαιης και ασυλλόγιστης πράξης θα κλείσει το δράμα.

Μια αμερικανική ψυχομετρική έρευνα κατέδειξε ότι η επικοινωνία μέσω ίντερνετ μπορεί να είναι αιτία κατάθλιψης ή νεύρωσης για νεαρούς μαθητές. Μία μεγάλη έρευνα, που έγινε από το Στόνιμπρουκ πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, σχετικά με μαθητές και μαθήτριες που χρησιμοποιούν το Facebook ή και το Myspace για ανταλλαγή πληροφοριών ή απλής επικοινωνίας, κατέδειξε ότι μερικές φορές τα πράγματα είναι περίπλοκα.
Η έρευνα που έγινε σε νεαρά αγόρια και κορίτσια 12-16 ετών με συστηματικά επιστημονικά κριτήρια και ειδικά ερωτηματολόγια έδειξε ότι η ηλικία αυτή που χρησιμοποιεί τους συγκεκριμένους διαδικτυακούς χώρους πάρα πολύ τακτικά έχει σα θέμα συζήτησης τις αποδόσεις σε σχολικές εργασίες και τους ανάλογους βαθμούς.
Οι συζητήσεις που γίνονται με το περιεχόμενό τους, το χρόνο διάρκειάς τους, τις εντυπώσεις που αφήνουν, δείχνουν ότι στο τέλος δε βοηθούν στην εύρεση μιας διεξόδου, μιας καλής συμβουλής ή και λύσης του προβλήματός τους, αλλά, αφήνουν ερωτηματικά ή συγχυτικές γνώμες.
Κατά τη γνώμη των ερευνητών του εν λόγω πανεπιστημίου το τελικό αποτέλεσμα είναι μια αύξηση των νευρώσεων και καταθλιπτικές συνδρομές. Συνεπώς, μια και υφίσταται τέτοιο πρόβλημα, οι ενδιαφερόμενοι γονείς, δάσκαλοι ή παιδαγωγοί πρέπει να λάβουν υπόψη τους το γεγονός και σε παρόμοιες περιπτώσεις να ασκούν τη συμβουλευτική τους επιρροή, προκειμένου να δίνεται μια δυνατότητα διαφυγής στους νεαρούς μαθητές.

Ο ΤΙΤΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΑΝΕΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ TIME, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ.
Το απροσάρμοστο της εφηβείας και η δυσκολία συνεννόησης μεταξύ των γενεών είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα, αλλά, φαίνεται ότι στη Βρετανία έχει μια ιδιαίτερη έξαρση.
Όπως έδειξαν οι έρευνες του Ινστιτούτου IPPR, το 27% των δεκαπεντάχρονων αγοριών στην Βρετανία έχει έρθει σε κατάσταση μέθης τουλάχιστον 20 φορές τον χρόνο και παραπάνω, ποσοστά που σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία ή η Ολλανδία, είναι 12 ή 6 % ή ακόμη λιγότερο στη Γαλλία είναι 3%.
Εκρήξεις βίας και ανταγωνισμός με ξυλοδαρμούς μεταξύ των συμμοριών ανέρχεται στο 44% στο Ηνωμένο βασίλειο, ενώ στο 28% είναι στην Γερμανία.
Πάνω από 15% είναι τα μεταδιδόμενα σεξουαλικά νοσήματα στους νέους και έχουν οι Βρετανοί των υψηλότερο βαθμό σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης νεαρών κοριτσιών από οπουδήποτε άλλού στην Ευρώπη.
Γενικά, όλα αποδίδονται κυρίως στο χάσμα των γενεών και σε μια παραδοσιακή απόσταση, η οποία υφίσταται μεταξύ γονιών και παιδιών στην Αγγλία. Η απόσταση αυτή, όπως είπαμε, είναι ένα σκέλος μιας παράδοσης, αλλά, παράλληλα και το χαρακτηριστικό ενός έθνους, που θέλει να μεγαλώνει τους βλαστούς του με πλήρη ελευθερία.
Και τα δύο είναι πάρα πολύ αξιόλογα, αλλά, το αποτέλεσμα είναι τραγικό και δείχνει κοινωνικό αδιέξοδο. Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί τα θύματα και μάλιστα, πολλά από αυτά είναι θανατηφόρα από συμμορίες νεαρών, ύστερα από επιθέσεις σε μεσήλικες ή γέρους. Γεγονός που προκαλεί προβληματισμό και πάρα πολύ μεγάλη σκέψη.
Ένα μεγάλο έθνος, οικονομικά πανίσχυρο, με μια δυνατή πνευματική κουλτούρα και με αξιόλογες δομές έχει φτάσει σήμερα στο σημείο να μην μπορεί να λύσει το πρόβλημα του.
Βέβαια, δεν είναι κάτι το μοναδικό, όλα τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν το ίδιο πρόβλημα, αλλά, ιδιαίτερα η Αγγλία έχει φτάσει σε αδιέξοδο σημείο με την παιδική βία. Δείχνει ότι πρέπει να ανακατατάξουμε τις ιδέες μας για την κοινωνική κατανομή διαφόρων πραγμάτων σε σχέση με τους νέους.
Ίσως πρέπει με μια καινούρια μορφωτική επανάσταση ή με κάποιο τρόπο άλλης προσέγγισης να λύσουμε το πρόβλημα.
Δυστυχώς, η εξέλιξη της παιδικής βίας έχει πάρει τέτοια όρια, που δεν επιτρέπει άλλες αναμονές σχετικά με το θέμα αυτό. Ας ελπίσουμε ότι θα επικεντρωθούν πάντως προκειμένου να λυθεί αυτό το μεγάλο ευρωπαϊκό πρόβλημα που καθρεπτίζεται πάρα πολύ έντονα στην αγγλική επικράτεια.