Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνείδηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνείδηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ


Ο ΌΡΟΣ ΑΥΤΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΆΓΓΛΟ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΦΡΑΝΣΙΣ ΚΡΙΚ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΤΟ 2004, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΌΤΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΣΕ ΌΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΤΗΣ, ΈΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΑΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ.
Δηλαδή, πρόκειται για την «αντίστροφη» μελέτη˙ αν η παραδοσιακή σύλληψη της ψυχής ως μη υλικό πρέπει να οδηγηθεί στην κατανόηση ότι υπάρχει ένας υλιστικός μηχανισμός, συγκεκριμένα ο εγκέφαλος που την παράγει. Δηλαδή, έχουμε το προϊόν της συνείδησης σαν συνέχεια αυτής της ελευθέρας βούλησης που διαπραγματεύεται ο εγκέφαλος για συγκεκριμένα πράγματα, θέσεις και συμπεριφορές, σαν να είναι απόρροια ενός λειτουργικού αποτελέσματος νευρικών κυττάρων και των μορίων  που συνοδεύονται μεταξύ τους. Μια τέτοια θέση, βέβαια, είναι πάντοτε αμφισβητούμενη και ακόμα αμφιλεγόμενη. Αναφέρεται όμως με την πεποίθηση ότι «συντέλεσε» οπωσδήποτε ουσιαστικά στην έρευνα και συντελεί στην έρευνα της συνείδησης πάνω σε νευροβιολογικό επίπεδο.


ΈΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΉΤΑΝ Ο ΕΛΒΕΤΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΓΙΟΥΝΓΚ.
Ο Κάρολος Γιούνγκ, γράφοντας ένα ενδιαφέρον βιβλίο, ανέλυσε μεταξύ των άλλων και μια πιθανή αιτία της σχιζοφρένειας. Στο βιβλίο αυτό ο Γιούνγκ διατυπώνει την άποψη ότι σχιζοφρενικά συμπτώματα και κυρίως παραισθήσεις οφείλονται σε ιδέες που η συναισθηματική φόρτωση δεν είναι ανεκτή από την συνείδηση. Το πλαίσιο αυτών των ιδεών το ονόμασε «αυτόχθονα ψυχοσυμπλέγματα» που μαζί με όνειρα και ιδέες οδηγούν σε συγκρούσεις με εξωτερικά γεγονότα που φέρνουν τη διαταραχή της σχιζοφρένειας. Όλα δε αυτά αποτελούν μια κλινική έκφραση ατομικών και πανανθρώπινων αρχέτυπων.

ΜΥΔΡΙΑΣΗ ΚΑΙ ΑΜΦΕΤΑΜΙΝΗ

Η ΔΙΑΡΚΗΣ ΜΥΔΡΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΡΑΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΚΙΝΗΤΙΚΟΥ ΝΕΥΡΟΥ ΆΜΦΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΥΠΕΡΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΑΜΦΕΤΑΜΙΝΗΣ.
Η αμφεταμίνη είναι μια διεγερτική ουσία, η οποία ερεθίζει το συμπαθητικό σύστημα φέρνοντας ευφορία, απώλεια της κόπωσης, έντονη σωματική και σεξουαλική δραστηριότητα. Είναι μια από τις πλέον εθιστικές ουσίες, που παράλληλα προκαλούν και βαριές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μια από αυτές τις βλάβες είναι η διαταραχή της συνείδησης με έντονη διέγερση και μυδρίαση (διαστολή) της κόρης άμφω. Οι κόρες δε διεγείρονται στο φως κατά την δοκιμασία του οποίου παραμένουν σε διαστολή. Πρόκειται για μια επικίνδυνη για τον εγκέφαλο κατάσταση, που ακόμα και αν αναρρώσει ο χρήστης αφήνει μόνιμες βλάβες, οι οποίες μπορούν να πιστοποιηθούν στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και μετά από πολλά χρόνια.

ΤΟ ΚΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΈΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΛΕΠΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΈΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.
Το αιθουσαιοφθαλμικό αντανακλαστικό είναι πολύ ουσιώδες για την διαπίστωση του κώματος και πολύ απλό στην εκτέλεση του. Ουσιαστικά, με το αντανακλαστικό αυτό παρατηρούμε τις οφθαλμικές κινήσεις, αφού πρώτα κάνουμε μια έγχυση 50ml παγωμένου νερού στον έξω ακουστικό πόρο. Στις περιπτώσεις που το κώμα δεν έχει πράξει τις λειτουργίες του στελέχους, παρατηρούμε μια απόκλιση του οφθαλμού προς την πλευρά του ερεθισμού, μετά από παρέλευση είκοσι δευτερολέπτων. Η μέγιστη απάντηση δίνεται όταν η κεφαλή είναι τριάντα μοίρες από το οριζόντιο επίπεδο. Το αντανακλαστικό αυτό είναι πολύ ουσιώδες και πολύ αξιόπιστο για την κατάσταση του εγκεφαλικού στελέχους.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑΚΗ ΜΝΗΜΗ

ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΟΤΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.
Σε αυτές τις περιπτώσεις αναφερόμαστε στην επεισοδιακή μνήμη. Στην επεισοδιακή μνήμη αν και έχουμε μια κεντρική θέση μνημονικού χαρακτήρα όπως είναι το αγαπητό μας πρόσωπο υπάρχουν και «περιφερειακά» στοιχεία όπως ο τόπος, η ένδυση, η κατάσταση που επικρατούσε αλλά πιθανόν πρόσωπα που συμμετείχαν κ.τ.λ.
Από αυτά τα περιστασιακά πρόσωπα και γεγονότα θυμόμαστε λιγότερο ή περισσότερο αλλά θυμόμαστε. Έτσι λοιπόν στην επεισοδιακή μνήμη έχουμε μια «διαβάθμιση», μια σειρά μνημονικών επεισοδίων που θυμόμαστε λιγότερο ή περισσότερο. Άρα έχουμε τη μνήμη και τη συνείδηση η οποία η τελευταία κάνει «ανεβοκατεβάσματα» στους συνδυασμούς του μνημονικού επεισοδίου και ανάλογα με την περίπτωση επαναφέρει το ένα ή το άλλο γεγονός λιγότερο ή περισσότερο. Αυτή ή ένταση της επαναφοράς έχει σχέση και με την υπόλοιπη εγκεφαλική λειτουργία.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ Η ΠΕΡΙΓΕΝΝΗΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΙΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ.
Αρκετές από αυτές τις περιπτώσεις είναι δύσκολες διότι η συμπτωματολογία έρχεται σταδιακά και η πηγή του προβλήματος (μεταβολή θέσης μίσχου υποφύσεως) είναι δύσκολη.
Παρόλο το περίπλοκο της υπόθεσης και πολλές φορές λόγω μη καλής συνεννόησης με το παιδί η ελλιπούς παρατήρησης από τους γονείς χρειάζεται από τον γιατρό να επιστρατεύει όλη την φαντασία προκειμένου να δοθεί έγκαιρα η διάγνωση και χωρίς προβλήματα.
Γενικά για τις νεαρές αυτές ηλικίες οι κακώσεις και μετατοπίσεις του μίσχου της υπόφυσης αποτελούν ένα δύσκολο πρόβλημα.

ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑ

ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.
Τα κύτταρα αυτά παρόλο που είναι συντιθέμενα από παρόμοιες ουσίες χαρακτηρίζονται στο ότι σχηματίζουν όργανα και σχηματισμούς με ιδιαίτερες ιδιότητες και ικανότητες. Έτσι λοιπόν προικίζουν τον εγκέφαλο με την χαρακτηριστική ιδιότητα του σχηματισμού της διαδικασίας που ονομάζουμε πνεύμα.
Μέχρι το σημείο του «σχηματισμού του» και της εμφάνισης του στις διάφορες διαδικασίες έχει παρεισφρήσει ή σύγχρονη έρευνα.
Σε καμία όμως περίπτωση αυτή η έρευνα δεν έχει φτάσει τελεσίδικα σε τέτοια συμπεράσματα που να μας κάνει κατανοητή την σχέση πνεύματος και σώματος.
Έτσι λοιπόν οι γνωστικές επιστήμες που προκύπτουν από αυτό το ερευνητικό κανάλι είναι ουσιαστικά περισσότερο προσανατολισμένες στο θέμα της συνείδησης που προκύπτει από τον συγκερασμό σώμα – πνεύμα.
Έτσι λοιπόν οι σύγχρονες ερωτήσεις μετατίθενται πλέον στο επίπεδο πως προκύπτει και δρα η συνείδηση.

ΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Ο ΓΑΛΛΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ JOHN SARLE ΔΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ «ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ» ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.
Τσιμπώντας το ένα χέρι με το άλλο νιώθουμε την αίσθηση του πόνου. Δηλαδή έχουμε την παραγωγή ενός αισθήματος μετά από την φυσική άσκηση βίας σε ένα υλικό (δέρμα). Δηλαδή υλικό παράγει αίσθημα, δηλαδή συνείδηση.
Ήδη νευροφυσιολόγοι γνωρίζουνε τον δρόμο που τελείται αυτό το γεγονός.
Το τσίμπημα προκαλεί διέγερση. Προκύπτει μια χημική αντίδραση σαν ρεύμα που διατρέχει τον νωτιαίο μυελό για να φτάσει στο στέλεχος του εγκεφάλου, από εκεί στον υποθάλαμο και κατόπιν στο σωματοαισθητικό φλοιό. Έτσι δικαιολογείται και η υπόθεση του Σαρλέ ότι από την πίεση ενός υλικού φτάνουνε σε ένα συναίσθημα.
Παραμένει όμως ένα κενό το πώς το συναίσθημα γίνεται συνείδηση. Ενώ με νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς μπορούμε να ελέγξουμε την βιοχημική αντίδραση παραγωγής πόνου-συναίσθημα και να εξηγήσουμε και την αφετηρία του συναισθήματος είναι ακόμη αδύνατο να εντοπίσουνε τον μηχανισμό της συνείδησης.

ΗΕΓ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΗΕΓ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΕΟΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Ο έλεγχος της συνείδησης γίνεται με ερωτοαπαντήσεις καθοδηγούμενες από τον εξετάζοντα γιατρό ο οποίος εκτιμά και το συνειδησιακό επίπεδο.
Βέβαια η μέθοδος αυτή είναι επισφαλής και πολύ πρωτόγονη δίνοντας πολύ πρόχειρα και ίσως αναξιόπιστα αποτελέσματα. Εξετάζοντας όμως ασθενή με το ΗΕΓ και ιδιαίτερα με αυτό της πολύωρης ή 24ωρης καταγραφής έχουμε την δυνατότητα να εντοπίσουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό με ψηλή αξιοπιστία πέρα από την γενικευμένη εγκεφαλική λειτουργία του ασθενούς και το επίπεδο συνείδησής του. Ο συνδυασμός των ηλεκτροεγκεφαλογραφικών ευρημάτων μας δίνει με μεγάλη ακρίβεια την αντιστοιχία του συνειδησιακού επιπέδου του ασθενή.

ΥΠΝΟΒΑΣΙΑ

ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΥΠΝΟΒΑΣΙΑΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Σε αυτό που όλοι συμφωνούν είναι ότι πρόκειται για μια διαταραχή του ύπνου όπου ο κατώτερος εγκέφαλος είναι σε πλήρη λειτουργία σε σχέση με τον φλοιό του εγκεφάλου που είναι σε καταστολή λόγω ύπνου.
Έτσι λοιπόν υφισταμένη αυτή η κατάσταση δεν δίνει την δυνατότητα στο ΚΝΣ της λειτουργίας του εγκεφαλικού συντονισμού και ιδιαίτερα αυτή της κινητικότητας του εγκεφάλου σε σχέση με τον φλοιϊκό έλεγχο.
Το αποτέλεσμα είναι ο υπνοβάτης να κινείται, να βλέπει, να εκτελεί πράξεις ακόμα και βίαιες με κίνδυνο για τους άλλους αλλά να μην τις βιώνει.
Είναι δηλαδή σε πλήρη διέγερση και ετοιμότητα αλλά με ελλιπή συνείδηση.
Αυτός είναι ο λόγος που πάρα πολλά δικαστήρια έχουν αθωώσει υπνοβάτες.

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ (ΜΕΣΕΓΚΕΦΑΛΟΣ) ΥΠΑΡΧΟΥΝ 4 ΣΦΑΙΡΟΕΙΔΕΙΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ, ΤΑ ΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΔΙΔΥΜΙΑ.
Όταν υπάρχει μια διαταραχή σε αυτήν την περιοχή και συγκεκριμένα στα άνω διδύμια επηρεάζεται η κινητικότητα των οφθαλμών και συγκεκριμένα των οφθαλμών προς τα πάνω.
Για τους νευρολόγους η εξέταση της κίνησης των οφθαλμών είναι ένα ιδιαίτερα διαγνωστικό σημείο γιατί μπορεί να δώσει πολλές πληροφορίες σχετικά με το μεσεγκέφαλο δηλαδή το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που συνδέει τον ανώτερο με τον κατώτερο εγκέφαλο και έχει άμεση σχέση και με το συνειδησιακό επίπεδο του ατόμου. Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι ερευνώντας τις κινήσεις και η φορά του βλέμματος (άνω, κάτω, πλάγια), υπάρχει δυνατότητα ελέγχου και συνείδησης του συναισθήματος.
Βέβαια αυτές οι εκτιμήσεις πρέπει να γίνουν γρήγορα και σωστά προκειμένου να έχουμε αποτελέσματα.

ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΕΚΤΑΚΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.
Δηλαδή να παρατηρήσουμε διασταλμένες κόρες κάποιου οι οποίες να μην αντιδρούν στο φως (ανοιγοκλείνουν).
Τα μάτια δεν είναι μόνο ο καθρέπτης της ψυχής όπως λένε οι ρομαντικοί αλλά τα χαρακτηριστικά τους προδίδουν και διαταραχές του εγκεφάλου.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό δείχνει ότι έχουμε μια εγκεφαλική διαταραχή μεταξύ ανωτέρου και κατωτέρου εγκεφάλου (διάμεσος εγκέφαλος).
Αυτή η διαταραχή άσχετα από ποια αιτία έχει π.χ. όγκος, τραύμα, αιμορραγία, λοίμωξη κ.λ.π. δεν μπορεί να περιμένει.
Η διάγνωση της είναι αναγκαία μόνο που πρέπει να γίνει σε ειδικό νοσοκομείο με ειδικές εξετάσεις χωρίς καθυστέρηση.

ΣΕ ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΛΑΝΘΑΝΟΝΤΑ ΤΥΠΟ ΔΙΑΒΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΙΕΣΗΣ.
Σε αυτούς τους ανθρώπους παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο ιδιαίτερα όταν έχουνε συνειδησιακές διαταραχές (λίγο χαμένα, λίγο ζαλισμένα, λίγο απόμακρα ή ακόμα και απώλεια συνειδήσεως) να εξετάζουν το σάκχαρο τους.
Το σάκχαρο είναι ένας πάρα πολύ μεγάλος κίνδυνος ακριβώς γιατί παίζεται στα όρια του υπό και υπέρ.
Μπορεί δηλαδή με μια πολύ μικρή δόση μιας υψηλής σε σακχάρου διατροφής π.χ. σοκολάτες, καραμέλες, ένα γλυκό κ.τ.λ. να φτάσει κάποιος που ζει πάνω στην κόκκινη γραμμή σε μια extreme κατάσταση.
Είναι καλό να το γνωρίζει πάντοτε και όταν ιδιαίτερα η συνείδηση του παίζει περίεργα παιχνίδια με αυτόν όπως αναφέρει παραπάνω τότε είναι καλό να το προσέχει και να παίρνει τα μέτρα του. Τα μέτρα μπορεί να είναι σωτήρια, από μια απλή δίαιτα, μια συγκεκριμένη χορήγηση φαρμάκων για ήπιο διαβήτη ή ινσουλίνη για βαρύ διαβήτη άρα οπωσδήποτε όπως και να έχει η κατάσταση πάντοτε θα ξέρει πώς να αντιμετωπίζει τις συνειδησιακές του διαταραχές.
Γενικά πρέπει να γνωρίζει κανείς πως οι διαταραχές συνείδησης συμβαδίζουνε πάντοτε σχεδόν με αυξομειώσεις του σακχάρου στο αίμα.

ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΛΗ ΖΩΗ. ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΝΕΙ ΖΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Υπάρχει μια "ιεραρχία" με το σχήμα δέντρου για ότι αφορά την γένεση και επεξεργασία των συναισθημάτων στον άνθρωπο. Ο κορμός βρίσκεται κάπου λίγο παραπάνω από τον νωτιαίο μυελό σε ένα σημείο όπου εδράζεται το στέλεχος του εγκεφάλου. Εκεί υπάρχουν αποτυπωμένα από τις προηγούμενες γενιές οι κατάλογοι των συναισθημάτων μας εδώ και 500 περίπου χρόνια. Από εκεί προχωρούν τα συναισθήματα συνειδητά και ασυνείδητα σε μια λειτουργική μηχανή που λέγεται δρέπανο του εγκεφάλου και φτάνει περίπου στο μέσο του κεφαλιού μας για να αναλάβουν την διεκπεραίωσή τους, από εκεί και πέρα τα επάνω πατώματα της λογικής μας, ο φλοιός των ημισφαιρίων. Εάν δεν υπήρχε αυτή η αρχή και όλα γίνονταν με την λογική από πάνω προς τα κάτω θα έπρεπε τα κύτταρα του φλοιού του εγκεφάλου να εκπαιδεύσουν του υπόλοιπους σχηματισμούς σε ρόλους που ούτε οι ίδιοι ήξεραν.
Άρα δεν θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αυτήν την διαδοχική αρμόνια που δίνει η ανάπτυξη των ιδεών. Ξεκινώντας λοιπόν να αναπτύσσονται έτσι τα συναισθήματα κατορθώνει ο άνθρωπος σε δύσκολες καταστάσεις από το στέλεχος μέχρι στα ανώτερα ημισφαίρια να δράσει συνειδητά ή ασυνείδητα με το σύνθημα «Η αγωνίσου ή φύγε».
Πέρα από τα αρχέγονα αντανακλαστικά όμως, το σωστό μίγμα των ιδεών και αισθημάτων μαζί με την τροποποιημένη από τον χαρακτήρα λογική οδηγούν στην αρμονία να επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον με την ενσυναίσθηση και να μπορούμε να ζούμε σαν κοινωνία.

ΜΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΩΝ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΑΠΟΡΥΘΜΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
Οι εγκεφαλικές λοιμώξεις (εγκεφαλίτιδες, μηνιγγίτιδες) ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι ελαφριάς συμπτωματολογίας συμβαδίζουν με διαταραχές της συνείδησης.
Παρά το γεγονός ότι πάρα πολλοί ασθενείς τις περνάνε «στο πόδι» χωρίς ακόμη και να τις συνειδητοποιούν αυτές προκαλούν μια διάχυτη ημισφαιρική βλάβη (δες σχήμα) που διαταράσσει από λίγο έως πολύ την συνείδηση. Η συνειδησιακή αυτή διαταραχή μπορεί και δημιουργεί νοσηρές ψυχικές ή ψυχωτικές καταστάσεις οι οποίες αποδίδονται όμως αλλού, έτσι που οι ασθενείς να μένουν χωρίς την κατάλληλη αγωγή. Σε αυτές τις περιπτώσεις το κλειδί είναι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα όπου φαίνεται και η σωστή διάγνωση.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΕΟΝ ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΙΟΝΤΟΣ ΔΙΚΤΥΩΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ.
Ο ανιόν δικτυωτός σχηματισμός βρίσκεται στο στέλεχος του εγκεφάλου σε μια θέση διακόπτη όπου συνδέει τον νωτιαίο μυελό με τον εγκέφαλο. Αυτή η σύνδεση είναι στην ουσία η πηγή της «εγρήγορσης» του ανθρώπου.
Σε περίπτωση που έχουμε παθολογικές διαταραχές στο εγκεφαλικό στέλεχος και κατ’ επέκταση στον δικτυωτό σχηματισμό λόγω κάποιου όγκου, αιμορραγίας, ισχαιμίας η και υπερδοσολογίας φαρμάκων η ουσιών, στο εγκεφαλικό στέλεχος διαταράσσεται η λειτουργία του ανιόντος δικτυωτού σχηματισμού και έχουμε διαταραχές της συνείδησης όπως υπό-κώμα και κώμα.


ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΕ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ, ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ Κ.Λ.Π.) ΟΠΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ.Στον οργανισμό υπάρχει ένα σύστημα αυτορύθμισης της θερμοκρασίας που εδράζεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και μάλιστα στην περιοχή του υποθαλάμου. Μετά από κάθε χτύπημα επέρχεται μια «ευαισθητοποίηση» του συστήματος αυτού προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Αυτό σημαίνει ότι με μικρές αλλαγές της θερμοκρασίες προς το ένα ή το άλλο μέρος (κρύο-ζέστη) πολλαπλασιαστικά αλλάζει και η θερμοκρασία του σώματος σε υπό ή υπερθερμία ανάλογα με ποια κατεύθυνση πάει η άνοδος ή η πτώση της θερμοκρασίας.
Αυτή η αδυναμία τακτοποίησης της εσωτερικής θερμοκρασίας του οργανισμού λόγω της βλάβης του κεντρικού νευρικού συστήματος έχει σαν αποτέλεσμα εάν δεν γίνει η σωστή πρόληψη πάρα πολλές διαταραχές.
Σε περίπτωση υποθερμίας έχουμε διαταραχές της συνείδησης, πάγωμα του δέρματος, αδυναμία αντίδρασης και βύθιση σε κώμα.
Σε περίπτωση υπερθερμίας τότε έχουμε ερυθρότητα του δέρματος, αδυναμία κίνησης, ιλίγγους, διαταραχές της όρασης, πονοκεφάλους, ναυτία και αύξηση του καρδιακού ρυθμού.
Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει εφόσον υπάρχει ιστορικό (τραύμα) πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη και να υπάρχουνε τα προληπτικά μέτρα για να αποφευχθούν οι δυσάρεστες επιπλοκές.

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΚΩΜΑ

ΤΟ ΚΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΛΩΝ ΜΕΣΟΛΑΒΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.
Οι διαταραχές του επιπέδου συνείδησης έχουνε πολλές παραμέτρους και μια μεγάλη κλιμάκωση σε ότι αφορά την συμπτωματολογία τους.
Για να το κατανοήσουμε καλύτερα αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι πριν φτάσουμε στο βαθύ κώμα που αποτελεί μια πλήρη διαταραχή της συνείδησης υπάρχουνε άλλες κλινικές καταστάσεις όπως η ελαφριά συγχυτική θόλωση, ο λήθαργος το κώμα και στο τέλος το βαθύ κώμα.
Στην ιατρική οι κλινικοί θεραπευτές χρησιμοποιούν προκειμένου για να πιστοποιήσουν το επίπεδο της συνείδησης και της αντίληψης μια σκάλα η οποία είναι γνωστή σαν κλίμακα κώματος της Γλασκόβης. Εκεί περιγράφεται με σαφήνεια το επίπεδο της συνείδησης και του κώματος. Σε ότι αφορά αυτό κάθε αυτό το κώμα στην κλίμακα της Γλασκόβης βλέπουμε να περιγράφει τα εξής : ΚΩΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ, ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ.
Όπως βλέπουμε μετά από αυτόν τον σαφή ορισμό μπορούμε να ξεκινήσουμε και να βρούμε τα άλλα διάφορα στάδια που όπως αναφέραμε της θόλωσης, λήθαργου και κώματος.
Πάντως ακριβής προσδιορισμός πρέπει να γίνει σύντομα και χωρίς καθυστερήσεις για την περαιτέρω φροντίδα του ασθενή.

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

ΕΝΑ «ΝΕΥΡΩΝΙΚΟ» ΤΟΞΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ
Ο εγκέφαλος γενετικά έχει σχηματίσει ένα «νευρωνικό» τόξο το οποίο είναι υπεύθυνο για την λειτουργική δραστηριότητα της συνείδησης. Διάφορα τμήματα του εγκεφάλου όπως είναι τα ημισφαίρια, ο δικτυωτός σχηματισμός στο εγκεφαλικό στέλεχος, ο μεσεγκέφαλος ο υποθάλαμος και θάλαμος είναι τμήματα αυτού του τόξου που προσδιορίζουν την συνείδηση. Σε οποιοδήποτε σημείο από αυτά τα τμήματα του εγκεφάλου συμβεί κάποια δυσλειτουργία, τραύμα, λοίμωξη η οτιδήποτε άλλο έχει άμεση επίπτωση στο επίπεδο της συνείδησης. Εάν αυτή η «βλάβη» είναι ισχυρή ή ελαφριά, χρόνια ή σύντομη απότομη ή σταδιακή, ανάλογα έχουμε και την κλιμακωτή επιβάρυνσης της συνειδησιακής δυσλειτουργίας.
Σήμερα πλέον έχουμε τα διαγνωστικά μέσα πέρα από τα κλινικά συμπτώματα και διαγνωστικά σημεία να μπορούμε να ελέγξουμε όλο το συνειδησιακό τόξο που υπάρχει στον εγκέφαλο και να δούμε σε ποια περιοχή ακριβώς έχουμε την διαταραχή να επέμβουμε μετά την διάγνωση και να την αποκαταστήσουμε.

Πως το μυαλό επιβάλει τις θελήσεις του.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει και στην χώρα μας δημοφιλής ο «ορός της αλήθειας».Δεν πρόκειται στην κυριολεξία για κάποιον ιδιαίτερο ορό. Απλώς με την έκφραση αυτή υπονοείται η διαδικασία ανίχνευσης ψεύδους ή αλήθειας στον εγκέφαλο.

Πράγματι υπάρχουν διαδικασίες ανίχνευσης των συγκεκριμένων λειτουργιών στον εγκέφαλο με ειδικά όργανα σύγχρονων καταγραφών που λέγονται εγκεφαλογράφοι. Οι εγκεφαλογράφοι καταγράφουν τον τόπο και τον αληθινό χρόνο τέλεσης κάθε εγκεφαλικής λειτουργίας έτσι ώστε να είναι δυνατή η σύγκριση τους σαν μεγέθη.

Γενικά η αλήθεια είναι μια αντανακλαστική βιωματική λειτουργία που προκύπτει από δύο σημεία του εγκεφάλου, σε αντίθεση με το ψέμα που είναι συνειδητό και χρειάζεται περισσότερο χρόνο και την «αρωγή» τριών σημείων του εγκεφάλου για την εκφρασή του.

Δηλαδή η αλήθεια καταγράφεται πιο γρήγορα από το ψέμα.

Αυτό χρησιμοποιείται κατά κόρο στην διαφήμιση, όπου ωθείται ο πελάτης σε μια εμβόλιμη αλήθεια που τον ωθεί σε συγκεκριμένη αγορά προϊόντος χωρίς ή με τη δυνατό μικρότερη συνειδησιακή συμμετοχή. Αυτό το επιτυγχάνουν οι διαφημιστικές εταιρείες «ερεθίζοντας» τον ανάλογο εγκεφαλικό τόπο (ακουστικά, οπτικά, κ.τ.λ.) για το πλέον σύντομο χρονικό διάστημα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.