NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΛΗ ΖΩΗ. ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΝΕΙ ΖΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Υπάρχει μια "ιεραρχία" με το σχήμα δέντρου για ότι αφορά την γένεση και επεξεργασία των συναισθημάτων στον άνθρωπο. Ο κορμός βρίσκεται κάπου λίγο παραπάνω από τον νωτιαίο μυελό σε ένα σημείο όπου εδράζεται το στέλεχος του εγκεφάλου. Εκεί υπάρχουν αποτυπωμένα από τις προηγούμενες γενιές οι κατάλογοι των συναισθημάτων μας εδώ και 500 περίπου χρόνια. Από εκεί προχωρούν τα συναισθήματα συνειδητά και ασυνείδητα σε μια λειτουργική μηχανή που λέγεται δρέπανο του εγκεφάλου και φτάνει περίπου στο μέσο του κεφαλιού μας για να αναλάβουν την διεκπεραίωσή τους, από εκεί και πέρα τα επάνω πατώματα της λογικής μας, ο φλοιός των ημισφαιρίων. Εάν δεν υπήρχε αυτή η αρχή και όλα γίνονταν με την λογική από πάνω προς τα κάτω θα έπρεπε τα κύτταρα του φλοιού του εγκεφάλου να εκπαιδεύσουν του υπόλοιπους σχηματισμούς σε ρόλους που ούτε οι ίδιοι ήξεραν.
Άρα δεν θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αυτήν την διαδοχική αρμόνια που δίνει η ανάπτυξη των ιδεών. Ξεκινώντας λοιπόν να αναπτύσσονται έτσι τα συναισθήματα κατορθώνει ο άνθρωπος σε δύσκολες καταστάσεις από το στέλεχος μέχρι στα ανώτερα ημισφαίρια να δράσει συνειδητά ή ασυνείδητα με το σύνθημα «Η αγωνίσου ή φύγε».
Πέρα από τα αρχέγονα αντανακλαστικά όμως, το σωστό μίγμα των ιδεών και αισθημάτων μαζί με την τροποποιημένη από τον χαρακτήρα λογική οδηγούν στην αρμονία να επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον με την ενσυναίσθηση και να μπορούμε να ζούμε σαν κοινωνία.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΜΙΑ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΘΕΙ Η ΡΟΗ ΤΟΥ «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ» ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ
Οι διάφορες τάσεις που κάνει το ηλεκτρικό ρεύμα από την περιφέρεια, δέρμα, αισθητήρια όργανα κ.τ.λ. για να φτάσει στον εγκέφαλο λέγονται συνάψεις. Πρόκειται για θέσεις όπου ένα νευρικό κύτταρο επικοινωνεί με άλλο και μεταδίδει τον ερεθισμό από αυτό στο επόμενο. Η πρώτη σύναψη γίνεται στο επίπεδο της σπονδυλικής στήλης όπου μεταβιβάζεται ο ερεθισμός, γίνεται βιοηλεκτρικό ρεύμα και η δεύτερη σύναψη , ο κόμβος δηλαδή που μεταφέρει ηλεκτρικό ρεύμα είναι από την περιοχή της σπονδυλικής στήλης σε μια περιοχή του εγκεφάλου που συνδέει τον εγκέφαλο με την σπονδυλική στήλη λειτουργικά και λέγεται στέλεχος του εγκεφάλου. Εκεί γίνεται η επεξεργασία του ερεθίσματος, πολλαπλασιάζεται και μεταφέρεται στο επόμενο στάδιο που είναι η σύναψη του δικτυωτού σχηματισμού.
Το τρίτο σημείο των διασυνδέσεων (συνάψεων) είναι ο λεγόμενος δικτυωτός σχηματισμός που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο και τον προθάλαμο της «διάθεσης» διότι σε αυτό το σημείο η επεξεργασία του ερεθίσματος γίνεται με την ντοπαμίνη η οποία εάν πέσει πολύ πολλαπλασιάζει τον ερεθισμό και τον μεταφέρει πάρα πολύ έντονα στον φλοιό του εγκεφάλου όπου καταγράφεται πλέον η ψύχωση. Η υπέρμετρη έκθεση της ντοπαμίνης που γίνεται σε αυτό το σημείο πολλαπλασιάζει τον ερεθισμό σε τέτοιο βαθμό που είναι άγνωστος για τον οργανισμό, δεν έχει ανάλογες εμπειρίες «μέσα του» από τέτοιου είδους «βιοχημικά σοκ» και το αποτέλεσμα είναι να εκλαμβάνεται σαν ψευδαίσθηση, σαν ανησυχία, υπερδιέγερση κ.τ.λ. Δηλαδή έχουμε την αρχή της ψύχωσης.
Απλά οι συνάψεις είναι αυτές που πρέπει να έχουμε κατά νου ως κλιμακωτά φτάνει ένα ερέθισμα που είναι συνηθισμένο να γίνεται για τον οργανισμό μια ψυχωτική αντίδραση. Δηλαδή μεταξύ προτελευταίας και τελευταίας σύναψης, εκεί παίζεται το όλο παιχνίδι της πρόκυψης της ψύχωσης.