NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΚΑΦΕΣ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΕΥΡΥ ΑΦΕΨΗΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ. ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ «ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ» ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ. ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΙΣ ΦΩΝΕΣ.
Στον εγκέφαλο υπάρχουν δύο σχηματισμοί· συγκεκριμένα το «δρέπανο» και ο «θάλαμος», που σχηματίζουν με την λειτουργία τους, ένα «φίλτρο» για τα διάφορα ακούσματα.
Όταν αυτό το «φίλτρο» δεν λειτουργεί καλά, παραδείγματος χάρη, μετά από υπερβολική κατάχρηση καφέ, αρχίζει να εμφανίζεται μια υπερευαισθησία στην «ακουστική» οξύτητα, ακόμη και σε βαθμό παραισθήσεων.
Για τα άτομα που παρουσιάζουν τέτοιες ευαισθησίες, είναι καλό να γίνεται ένας νευροφυσιολογικός έλεγχος για αποκλεισμό οποιασδήποτε διαταραχής.

Μετά από αυτό πάρα πολλά διεθνή ινστιτούτα και νευρολογικά ερευνητικά κέντρα έχουνε τον τελευταίο καιρό «ξεσηκωθεί» να ανακαλύψουν το κέντρο της ηθικής.
Χρησιμοποιώντας ανάλογα ερωτηματολόγια ταυτόχρονα με εξετάσεις της μαγνητικής τομογραφίας προσπαθούνε να ανακαλύψουν σε διάφορους ανθρώπους που ακριβώς βρίσκεται ή και αν υπάρχει ακόμα το κέντρο της ηθικής.
Με ερωτηματολόγια τύπου, Είμαστε 7 σε μια βάρκα, πρέπει να πετάξουμε τον έναν έξω προκειμένου να ζήσουμε οι υπόλοιποι : Ποιος πρέπει να πεταχτεί? Ψάχνουνε οι επιστήμονες να βρούνε τις αντιδράσεις των ανθρώπων. Με έκπληξη λοιπόν βλέπουμε ότι το λογικό παραμερίζεται, προκειμένου να έρθει στην θέση του το συναισθηματικό. Δηλαδή σε πάρα πολλούς ανθρώπους περίπου στο 90% προέχει να μην συμβεί κάτι κακό στον συνάνθρωπο τους (ηθική) ενώ αντίθετα παθητικά περιμένουν ότι αυτό θα βλάψει και τους ίδιους.
Υπάρχει όμως και ένα 10% που αποφασίζουν χωρίς καμία ηθική αναστολή στην λογική θέση εμπροκειμένου δηλαδή να πεταχτεί κάποιος έξω από την βάρκα προκειμένου να ζήσουν οι υπόλοιποι. Κάνοντας εντατικές έρευνες πάνω σε αυτό το θέμα διαπίστωσαν πάρα πολλά ινστιτούτα ότι κατά κύριο λόγο έτσι αποφασίζουνε άνθρωποι που στο 90% με 95% έχουνε μια βλάβη στον προμετωπιαίο λοβό.
Προμετωπιαίος λοβός είναι το τμήμα του εγκεφάλου που βρίσκεται μεταξύ ρίζας μύτης και κάτω βάσης του μετωπιαίου οστού. Μετά από πολλές έρευνες έχουνε οδηγηθεί στο αποτέλεσμα ότι γίνεται μια επεξεργασία και διέγερση των αισθημάτων στην βάση του κρανίου σε ένα σύστημα νευρικών κυττάρων που λέγεται δρέπανο του εγκεφάλου γιατί μοιάζει με ένα δρέπανο, αυτό μεταβιβάζεται μετά σε ένα άλλο σύστημα που είναι λίγο ψηλότερα και επεξεργάζεται εκεί σε σχέση με την μνήμη του κάθε ανθρώπου που λέγεται υποθάλαμος για να περάσει στο τέλος στον προμετωπιαίο λοβό όπου με μια διαδικασία ηθικών αναστολών, μνήμης και αισθημάτων καταλήγει σε ένα αποτέλεσμα που οδηγεί τον άνθρωπο στην τελική πράξη. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο εντυπωσιακά από όλες αυτές τις έρευνες. Στην τελευταία δε στο Πανεπιστημιακό ινστιτούτο ερευνών εγκεφάλου στην Βρέμη έχει γίνει μια πρόταση όλοι οι κρατούμενοι λόγω ποινικών εγκλημάτων να εξεταστούν με τις δύο ειδικές εξετάσεις που προαναφέραμε σε αυτές τις ειδικές περιοχές προκειμένου να δούμε την έκταση των τυχόν βλαβών που έχουν εκεί και κατά πόσο αυτές είναι συνυφασμένες με τις πράξεις τους.

ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΜΗΝΙΓΓΙΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝΕ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΟΣΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΙΚΙΛΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥΣ.
Κατά κανόνα κυριαρχούνε οι επιληπτικές κρίσεις και τα βραδέα πιεστικά φαινόμενα όπως είναι κεφαλαλγία, εμετοί, οίδημα οπτικής θηλής και εφόσον είναι σε κατάλληλο «σημείο» και παραλύσεις.
Χαρακτηριστική είναι η παράλυση άκρου ποδός ή κάτω άκρου με κινητικές και αισθητικές διαταραχές όταν έχουμε ένα μηνιγγίωμα στον παροβελιαίο χώρο. Όπως επίσης μπορούμε να έχουμε αμφοτερόπλευρη αδυναμία άκρων άνω και κάτω όταν αυτό το μηνιγγίωμα εδράζεται στο δρέπανο του εγκεφάλου πολύ τακτικά έχουμε βλάβες και από την όραση αλλά και διαταραχές της μνήμης της γνώσης, της προσωπικότητας μέχρι και βαριά άνοια.