NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΑΝ ΥΠΟΘΕΡΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΒΑΘΜΟΥΣ.
Πρόκειται για μια κατάσταση με χαρακτηριστική συμπτωματολογία και διάφορα στάδια (ελαφρύ-μέτριο-βαρύ),  ανάλογα κατά πόσο πέφτει. Άσχετα σε ποιό στάδιο και αν βρίσκεται ο ασθενής, σε όλες τις περιπτώσεις υποθερμίας το κεντρικό νευρικό σύστημα έχει μια συμμετοχή και πιο συγκεκριμένα ο υποθάλαμος. Πρόκειται για την περιοχή του εγκεφάλου που είναι, κατά κάποιο τρόπο, ο «θερμοστάτης» του σώματος και κατευθύνει τα ανεβοκατεβάσματα της θερμοκρασίας. Η διαταραχή του μπορεί να οδηγήσει από σύγχυση μέχρι απάθεια σε προχωρημένα στάδια, άμεση άνοια και κάτω από είκοσι οχτώ βαθμούς (βαριά περίπτωση υποθερμίας) και να είναι η απαρχή του εγκεφαλικού θανάτου.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΡΜΙΑΣ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΨΥΧΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.
Από την υποθερμία κάθε χρόνο πεθαίνουν στην Αγγλία παραπάνω από 30.000 άνθρωποι. Η υποθερμία κατά κανόνα εμφανίζεται όταν το άτομο εκτεθεί σε χαμηλές θερμοκρασίες χωρίς να λάβει προφυλάξεις. Είναι ακόμη πιο έντονη όταν λαμβάνει χώρα σε άτομα που έχουν προδιάθεση για την εμφάνισή της και κυρίως εμφανίζεται αυξημένη σε εποχές γρίπης ή άλλων ιώσεων. Η εμφάνισή της βασίζεται στο γεγονός ότι ο μηχανισμός ρύθμισης της εσωτερικής θερμοκρασίας του σώματος από τον υποθάλαμο δυσλειτουργεί με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξισορροπήσει την εσωτερική με εξωτερική θερμοκρασία και ως εκ τούτου χάνεται η θερμότητα του σώματος διαχέεται στο περιβάλλον και ο εγκέφαλος πέφτει σε μια κατάσταση απώλειας συνείδησης δυσλειτουργίας και κατά κύριο λόγο με πτώση της καρδιακής λειτουργίας και του σφυγμού.
Αυτό οφείλεται σε μια θαλαμική διαταραχή αλλά πριν ολοκληρωθεί είναι πολύ πιθανόν να εμφανισθεί και με ψυχικές διαταραχές του τύπου της κατάθλιψης ή σχιζοφρενικής ψύχωσης (κατατονικός τύπος).
Σε αυτές τις περιπτώσεις η διάγνωση πρέπει να είναι έγκυρη να καλυφτούνε όλες οι πλευρές της ασθένειας δηλαδή να σταματήσει η απώλεια θερμότητας, να δοθεί αντιβίωση αν υπάρχουν ενδείξεις φλεγμονής και το κυριότερο να ληφθεί πρόνοια για την εγκεφαλική κατάσταση ώστε με ανάλογα φάρμακα να αντιμετωπισθεί και αυτή.

ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΕ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (ΚΡΑΝΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ, ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ Κ.Λ.Π.) ΟΠΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ.Στον οργανισμό υπάρχει ένα σύστημα αυτορύθμισης της θερμοκρασίας που εδράζεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και μάλιστα στην περιοχή του υποθαλάμου. Μετά από κάθε χτύπημα επέρχεται μια «ευαισθητοποίηση» του συστήματος αυτού προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Αυτό σημαίνει ότι με μικρές αλλαγές της θερμοκρασίες προς το ένα ή το άλλο μέρος (κρύο-ζέστη) πολλαπλασιαστικά αλλάζει και η θερμοκρασία του σώματος σε υπό ή υπερθερμία ανάλογα με ποια κατεύθυνση πάει η άνοδος ή η πτώση της θερμοκρασίας.
Αυτή η αδυναμία τακτοποίησης της εσωτερικής θερμοκρασίας του οργανισμού λόγω της βλάβης του κεντρικού νευρικού συστήματος έχει σαν αποτέλεσμα εάν δεν γίνει η σωστή πρόληψη πάρα πολλές διαταραχές.
Σε περίπτωση υποθερμίας έχουμε διαταραχές της συνείδησης, πάγωμα του δέρματος, αδυναμία αντίδρασης και βύθιση σε κώμα.
Σε περίπτωση υπερθερμίας τότε έχουμε ερυθρότητα του δέρματος, αδυναμία κίνησης, ιλίγγους, διαταραχές της όρασης, πονοκεφάλους, ναυτία και αύξηση του καρδιακού ρυθμού.
Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει εφόσον υπάρχει ιστορικό (τραύμα) πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη και να υπάρχουνε τα προληπτικά μέτρα για να αποφευχθούν οι δυσάρεστες επιπλοκές.