NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ «ΒΟΥΛΑ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΒΑΛΕΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ.
Για τον Μπαράκ Ομπάμα πρέπει πραγματικά να ομολογήσει κανείς ότι έχει να κάνει με έναν ιδιαίτερων ικανοτήτων άνθρωπο ο οποίος ταυτόχρονα είναι εξαιρετικά χαμηλών τόνων, χαρισματικός αν και στην αρχή της καριέρας του όταν έγινε αποδεκτός παγκόσμια σαν μια φιλελεύθερη ευγενική φυσιογνωμία έδειξε λίγο να τα χάνει και να τραβιέται προς τα φώτα της δημοσιότητας. Παρόλα αυτά εξακολουθεί να είναι μια πολύ ισχυρή «προσωπικότητα».
Είναι ένας νεαρός που είναι μόλις 49 ετών, ανδρώθηκε στην κυριολεξία μόνος του μέσα από πολλά ταξίδια ανά την υφήλιο (Τυνησία, Αιθιοπία, ΗΠΑ, Χαβάη) και κατέληξε από ένα ταπεινό σχολείο να γίνει ένας δικηγόρος ο οποίος επιβεβαιώθηκε και πολιτικά πολύ πριν εκλεγεί πρόεδρος.
Το χάρισμά του τον οδήγησε πάρα πολύ ψηλά. Κυρίως είναι από τους ανθρώπους που δίνει την έμφαση δια του παραδείγματος.
Παίζει καλό μπάσκετ, είναι λεπτός, αθλείται, μιλάει ωραία, έχει ευγλωττία (αμερικάνικη) και γενικά ένας άνθρωπος που πάντα θέλει κάποιος να τον έχει παρέα ανεξαρτήτως χρώματος και φύλου.
Στην προκειμένη ελληνική κρίση κάτι οπωσδήποτε θα δώσει στον πρωθυπουργό μας που πηγαίνει εκεί, το οποίο μπορεί να είναι από υποδείξεις μέχρι και αληθινό «ζεστό» χρήμα με κάποιο τρόπο.
Όπως και να έχει το πράγμα, το ότι ήδη τον προσκαλεί και είναι κοντά του είναι και αυτό ένα επικοινωνιακό τρικ τύπου Ομπάμα που μέσα στην εξυπνάδα του καταλαβαίνει ότι και η απλή επαφή και ένα σύντομο small talk είναι ουσιαστικό για να βοηθήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Η ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ: ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΝΤΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΤΟΝ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ.
Όπως αναφέρουν ιατρικές έρευνες από την Κίνα, το ποσοστό των «εγχειρήσεων ομορφιάς» έχει ανέβει τους τελευταίους μήνες κατά 40%. Οι Κινέζοι επιστήμονες αναφέρουν ότι το εν λόγω περιστατικό έχει μεν τη ρίζα του στα δυτικά «ιδεώδη» ωραίας εμφάνισης, αλλά, παράλληλα σε αυτή την πολυπληθή γωνιά του πλανήτη φαίνεται ότι ομορφιά είναι και ένα ουσιαστικό προτέρημα – εργαλείο στην ανεύρεση εργασίας.
Όπως δείχνουν οι εκεί παρατηρήσεις οι εργοδότες προκειμένου να ρυθμίσουν τα εργασιακά τους προβλήματα, απαιτούν από τους υποψήφιους υπαλλήλους ασχέτως φύλου και μια ωραία εμφάνιση. Έτσι, όμορφο πρόσωπο, ύψος, ιδανικό βάρος, καμπύλες στη σωστή θέση μετατρέπονται σε εργασιακά προσόντα.
Το αποτέλεσμα αυτής της νέας τάσης είναι ότι οι γυναίκες σχεδόν σε πανικό διορθώνουν μάτια και μύτες και οι άντρες ζητούν να αυξήσουν το ύψος τους. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα επώδυνο, διότι πέραν των άλλων πρέπει να προηγηθούν πολλαπλά κατάγματα και στα δύο πόδια και μετά με την προσθήκη ειδικών ναρθήκων για μεγάλο χρονικό διάστημα περιμένουν να αυξηθεί το ύψος τους αρκετά εκατοστά. Πρόκειται για μια φυσική και ψυχική ταλαιπωρία πάρα πολύ μεγάλη, η οποία βέβαια σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει και ιατρικές συνέπειες ή παρενέργειες.
Παρόλα αυτά, το 50% και πάνω των ανδρών θεωρούν την ταλαιπωρία της εγχείρησης απαραίτητη για το μετέπειτα εργασιακό τους μέλλον.

ΣΤΙΣ ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΥΠΕΡΔΡΑΣΤΗΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΡΑΓΜΟΝΕΣ, ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ (BURN OUT) ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ.
Πρόκειται για μια συλλογή ποικίλων και διάχυτων συμπτωμάτων της κόπωσης και της πλήρους δραστικής αδυναμίας, που συνοδεύονται από υψηλή πίεση, ανησυχία, ευερεθιστότητα, κυνισμό, πόνους στην πλάτη, διαταραχές του ύπνου, πόνους στην κοιλιά και στην καρδιά, κατάθλιψη με ιδέες αυτοκτονίας.
Σαν τέτοιο σύνδρομο το περιέγραψε πρώτα ένας διάσημος ψυχαναλυτής το 1974, ο Ρίτσαρντ Φροιντενμπέργκερ, και από τότε παρέμεινε. Βέβαια, όπως ήδη αναφέραμε, προϋπήρχε και πριν σαν έννοια της κατάθλιψης σε υπερκόπωση, αλλά, ο εν λόγω ερευνητής το διασκεύασε με πιο σαφή όρια ακόμη και το συνέδεσε με κοινωνικούς παράγοντες, όπως τα αισθήματα ανταγωνισμού, την πίεση για απόδοση, την ανασφάλεια σε πρόσωπα που είναι πάντοτε προγραμματισμένα για αυτές τις δυνατότητες.
Σε αντίθεση με την κατάθλιψη σε υπερκόπωση, που μπορεί να έχει «ποικιλία» ασθενών, στο σύνδρομο burn out οι ασθενείς είναι κατά κανόνα επιτυχημένοι. Είναι άνθρωποι που εργάζονται από το πρωί μέχρι το βράδυ, θέλουν να τα κάνουν όλα σωστά, να αποδίδουν πολύ και να κερδίζουν πολλά χρήματα, τα οποία θεωρούν σαν ύψιστο στόχο, διότι αυτό είναι και ο σκοπός της ζωής τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που όταν «στραβώσει» κάτι και χαθούν τα χρήματα ή δεν είναι τόσα όσα επιθυμεί κάποιος, προκειμένου να εκτιμήσει την κοινωνική του αναγνώριση, του καίγεται ο εγκέφαλος.
Αυτοί οι άνθρωποι εισέρχονται σταδιακά στην κατάσταση της πνευματικής υπερκόπωσης και μια μέρα παρουσιάζεται το σύνδρομο burn out, όπου αποφεύγουν, ή πιο σωστά είναι αδύναμοι, να κάνουν οτιδήποτε και απομονώνονται κοινωνικά, χωρίς να έχουν τη δύναμη να προσφέρουν το παραμικρό, αν δε είναι και καταθλιπτικοί, αυτοκτονούν κιόλας.
Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, δεν υπήρχε τον παλιό καιρό, γιατί τότε οι δραστήριοι κατά κύριο λόγο συστοιχίζονταν γύρω από πολιτικές ιδεολογίες, όπου εύρισκαν και την έννοια του χρησίμου ατόμου για τον εαυτό τους ή ακόμη και του επαναστάτη. Σε μία κοινωνία άκρως εγωιστική και εξειδικευμένη, όπου σημεία κάθε συμπεριφοράς είναι ο ατομικισμός, η εμφάνιση του burn out, ιδιαίτερα σε εποχές κρίσης, είναι πολλαπλασιαστική και άκρως επίκαιρη.
Πλέον ειδικές κλινικές ή ιδιαίτερα προγράμματα με μείγματα φαρμάκων και ψυχικής υποστήριξης, καθώς επίσης αυτοαναγνώρισης, ανύψωσης αυτοπεποίθησης και ενίσχυσης του Εγώ έχουν πληθήνει σε όλη την Ευρώπη, προκειμένου να δοθούν σε αυτούς τους ανθρώπους οι «πρώτες βοήθειες».
Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ενός ασθενούς μας πολυεκατομμυριούχου, που χάνοντας τεράστια ποσά με την κρίση και ευρισκόμενος σε αυτό το σύνδρομο, η πρώτη του μεγάλη αληθινή χαρά ήταν να ζωγραφίζει και να μιλά ατελείωτες ώρες για άσχετα πράγματα που τον ηρεμούσαν.
Δηλαδή, αναζητούσε στοιχεία συμπεριφοράς χωρίς ευθύνη. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρήκε πίσω την χαμένη υγειά του, αλλά, όχι και τα λεφτά του, γιατί δυστυχώς δεν υπάρχουν ιατρικές συνταγές για αυτό.

Κλίντ Ιστγουντ : «Όσο εργάζομαι και δημιουργώ αισθάνομαι ευτυχισμένος και πνευματικά πιο υγιής». Ο διάσημος ηθοποιός επιβεβαιώνει τα λόγια με τα έργα του. Σε ηλικία 78 ετών παράλληλα με συνεχή πολιτική – για ένα διάστημα υπήρξε δήμαρχος της πόλης που μένει, στην Καλιφόρνια – είχε και καλλιτεχνική δραστηριότητα (σαν ηθοποιός).
Τον τελευταίο καιρό δύο δημιουργίες του, πέραν του ότι απέσπασαν τις καλύτερες κριτικές και άρεσαν ιδιαίτερα στο κοινό, χαρακτηρίζονται από πνευματικές δεξιότητες, που δύσκολα συναντιόνται ακόμη και σε νεαρούς δημιουργούς.
Ο μεγάλος ηθοποιός (φωτογραφία), όπως ο ίδιος ισχυρίζεται στις συνεντεύξεις του, δεν σταματά να δημιουργεί και να αυτοσχεδιάζει ούτε στιγμή. Τονίζει δε ότι η μνήμη του δεν τον προδίδει ποτέ και ότι θυμάται πολύ καλύτερα από την εποχή που ήταν νεότερος.
Την βελτίωση αυτή την αποδίδει στην εσωτερική πίεση που τον διακατέχει να βλέπει κάθε μέρα για καινούρια και να προσπαθεί να σκεφθεί κάτι νέο για να κάνει, προκειμένου να μην παρακολουθεί αμέτοχος την καθημερινότητα.
Πρέπει, μάλλον, να ακολουθούμε την τακτική του, γιατί το παράδειγμα του είναι ιδιαίτερα διδακτικό.