NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΑΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΔΙΨΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΟΥΡΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ.
Όταν συμβαίνει αυτό βρίσκουμε υπερβολική αύξηση της βαζοπρεσσίνης δηλαδή της αντιδιουρητικής ορμόνης στον πλακούντα. Η αύξηση αυτή μπορεί να λάβει ακραίες μορφές και να οδηγήσει την έγκυο γυναίκα σε προεκλαμψία και ηπατική διαταραχή λόγω της ενεργοποίησης στο ήπαρ της αντιδιουρητικής ορμόνης.
Σε ακραίες μορφές έχουμε εφόσον δεν διαγνωστεί έγκαιρα και μεγάλο πρόβλημα με την κύηση και είναι πολύ πιθανή και η περιγεννητική θνησιμότητα.
Για αυτό τον λόγο έγκαιρη ανάλυση και τακτικός έλεγχος της βαζοπρεσσίνης σε όλες τις έγκυες ακόμα και όταν δεν υπάρχει ιστορικό συγκεκριμένο είναι απαραίτητα. Για τις περιπτώσεις που εμφανίζεται ιστορικό τότε πρέπει να είναι σύνθετη η φροντίδα ιδιαίτερα όταν έχουμε και παρουσία κατάθλιψης η οποία είναι χαρακτηριστική για αυτές τις περιπτώσεις. Συνεπώς ο διεξοδικός έλεγχος και η ψυχιατρική φροντίδα έστω και για σύντομο διάστημα για όλες τις μορφές εγκυμοσύνης είναι απαραίτητη ιδιαίτερα όταν υπάρχει και το σχετικό πρόβλημα της υπόνοιας μιας πιθανής προεκλαμψίας λόγω των συμπτωμάτων που αναφέραμε.

ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ.
Η είδηση έρχεται για δεύτερη φορά από την Ισπανία, όπου ένας 25χρονος τρανσέξουαλ φέρεται έγκυος με δίδυμα.
Όπως λένε οι ισπανικές εφημερίδες, αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας ιατρικής φροντίδας με ταυτόχρονη ορμονική χορήγηση, η οποία διεκόπη για την περίοδο της κύησης.
Ο εν λόγω τρανσέξουαλ επέλεξε μια από τις 150 περίπου κλινικές, που ασχολούνται με το θέμα της τεχνητής γονιμοποίησης στην Ισπανία, παραμένοντας περήφανος και ο ίδιος και οι γιατροί για την έκβαση της προσπάθειας.
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι όταν υπάρχει ιατρική δυνατότητα, η τεκνοποίηση δεν εξαρτάται πλέον από το φύλο στον αιώνα μας. Δεν υπάρχει επίσης και νομικό πρόβλημα, γιατί, κατά το σύνταγμα, η τεκνοποίηση επιτρέπεται στον καθένα.
Μπορεί από κάποιες ομάδες να θεωρείται αυτό ανήθικο, αλλά, σημασία έχει το γεγονός ότι εφαρμόζεται.
Είναι δε παλιός κανόνας από την ιατρική εμπειρία πως ό,τι είναι ιατρικά δυνατόν, θα εκτελείται και θα επιτελείται κάπου σε κάποια γωνιά της γης, άσχετα από νόμο και ηθική.
Ιδιαίτερα στους τομείς γενετικής, ιατρικής, κλωνοποίησης, τεχνητής γονιμοποίησης ουσιαστικά πλέον δεν υπάρχει κανένα όριο.
Πιθανόν ο μεγάλος Ισπανός σκηνοθέτης Αλμοδοβάρ να έχει ήδη εξοικειώσει με το χιούμορ του τους Ισπανούς με τα θέματα αυτά, έτσι που να δέχονται την κάθε ιατρική απόκλιση.
Το γεγονός είναι ότι κάποιες νέες ζωές έρχονται, χωρίς κανένας να ρωτάει από πού και πολύ περισσότερο, χωρίς να έχει ληφθεί πρόνοια για το τι ιατρικά προβλήματα προκαλούν με την δημιουργία τους.
Πρέπει όμως να δεχθούμε το γεγονός και να προετοιμαστούμε τόσο για το ενδεχόμενο της επανάληψης τους, όσο και για τα προβλήματα που πιθανώς θα επιφέρει.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΠΡΙΝ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ, ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.
Μέχρι τώρα πιστεύαμε όλοι ότι το έμβρυο προφυλάσσεται μεταξύ των άλλων από το αμνιακό υγρό και από τις λοιμώξεις. Με την ανάπτυξη νέων διαγνωστικών τεχνικών βρέθηκε ότι δυστυχώς το έμβρυο κατά την κύηση δεν είναι απόλυτα προφυλασσόμενο από λοιμώξεις.
Προσβάλλεται πάρα πολύ τακτικά από κάποιους λοιμώδεις παράγοντες, τις προσταλλανδίνες, ιδιαίτερα κατά τις πρόωρες και απρόσμενες περισταλτικές συσπάσεις της μήτρας, όσο και από ένα μικρόβιο που φθάνει στον πλακούντα με προέλευση από τη στοματική κοιλότητα, το λεγόμενο «Fusobacterium nucletum».
Βέβαια, το βακτηρίδιο αυτό δεν είναι το μοναδικό. Μέσω των νέων τεχνικών έχουν βρεθεί μια σειρά άλλα, που τακτικά είναι υπεύθυνα για καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά αποστήματα, ακόμα και ως διεγέρτες διαβήτη και καρκίνου.
Με μεγάλη, όμως, συχνότητα προκαλούν διάφορες εγκεφαλικές διαταραχές που «απλώνονται» από τις μαθησιακές διαταραχές, εγκεφαλίτιδες ως και παραλύσεις, δυσαισθησίες, γνωστικά προβλήματα κλπ.
Έτσι, λοιπόν, η υγιεινή στόματος των εγκύων προς αποφυγή κάθε επικίνδυνης παραδοντίτιδος είναι επιτακτική ανάγκη.

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΠΕΡΜΑΤΕΓΧΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΓΟΝΙΔΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΕΡΔΗΣ ΑΓΟΡΑ. ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ, ΟΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΩΝ, ΠΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ.
Η όλη διαδικασία της γονιμοποίησης είναι ένα άκρως ενδοοργανικά βιορυθμικά οργανωμένο παιχνίδι, όπου οι εγκεφαλικές λειτουργίες παίζουν τον πρώτο ρόλο. Βέβαια, ο εγκέφαλος που διευθύνει τη διαδικασία της γονιμοποίησης, ότι αφορά το έμβρυο, έχει έναν μοναδικό βιορυθμό.
Για τον εγκέφαλο, ο πλακούντας της μητέρας και το έμβρυο (εικόνα) είναι μία ενιαία οντότητα. Τους τρεις πρώτους μήνες της κύησης η ανάπτυξη αυτής της ενιαίας οντότητας έχει έναν φοβερά γρήγορο ρυθμό, χρησιμοποιώντας σωματικούς μηχανισμούς και ανοσολογική συμπεριφορά, ανάλογη με αυτή της ανάπτυξης ενός κακοήθους όγκου.
Ξαφνικά, τον τρίτο μήνα επανέρχεται το όλο σύστημα σε πολύ αργό τέμπο, συνυφασμένο με το βιολογικό ρυθμό της εγκυμοσύνης. Οποιαδήποτε διαταραχή στη φάση της γρήγορης ανάπτυξης λαμβάνεται από το ανοσοποιητικό σύστημα σαν απειλή δηλητηρίασης και προκαλεί αντιδράσεις, που φέρνουν αργότερα αναπτυξιακές – πρωτεϊνικές διαταραχές ή επιληψία.
Εδώ, λοιπόν, κρύβεται και ο μεγάλος κίνδυνος της εξωγενούς επέμβασης π.χ. δια της τεχνικής γονιμοποίησης. Ο κίνδυνος αυτός πολλαπλασιάζεται γεωμετρικά με τακτικότατη προσβολή της ενιαίας (τεχνητά πλέον) δημιουργημένης, άρα χωρίς εγκεφαλική ρύθμιση, συστηματικής μονάδας πλακούντα εμβρύου.
Βέβαια, τα κλινικά προβλήματα πιστοποιούνται αργότερα.