NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.
Καινούριες ανακαλύψεις μετά από χρόνιες μελέτες πάνω στην φυσιολογία και την λειτουργία του ύπνου έδειξαν ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της μνήμης ιδιαίτερα αυτή της συμπίεσης της μνήμης δηλαδή εκεί που γίνεται η επιλογή τι θα αποθηκευτεί και πόσο «βαθειά» συμβαίνει κατά την νύχτα την ώρα που κοιμόμαστε.
Τα όνειρα μας και ιδιαίτερα στην περίοδο του REM (περίοδος ονείρων του ύπνου) επεξεργάζονται από τον εγκέφαλο έτσι ώστε να γίνει επιλογή ποια θα περάσουν στο στάδιο της συμπίεσης της μνήμης για να ανακληθούν αργότερα και ποια θα «πεταχτούν» έξω από την βιολογική αντίληψη. Αυτός είναι ο λόγος που ενώ στα όνειρα εμφανίζονται πολλές φορές εντυπώσεις της ημέρας μικρής σημασίας δεν εμφανίζονται αργότερα στην μνήμη διότι πέφτουν πολύ γρήγορα στην λήθη.
Βέβαια οι θεωρίες αυτές έχουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αλήθειας, χρειάζονται όμως περαιτέρω πειράματα για να επαληθευτούν. Πάντως παρόλα αυτά εμπεριέχουνε ουσιαστικά στοιχεία για την λειτουργία της μνήμης σε σχέση με τον ύπνο.

ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΗΜΕΡΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΒΡΗΚΕ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ: ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΜΟΝΕΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.
Εδώ και πολλά χρόνια είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος ζει και συμπεριφέρεται ανάλογα με ρυθμού ύπνου και εγρήγορσης που έχει. Ο ρυθμός αυτός μέσα στο εικοσιτετράωρο, καμία φορά μπορεί να είναι και 23 ή 27 ώρες, κατανέμεται από άνθρωπο σε άνθρωπο διαφορετικά και ρυθμίζει με επίσης διαφορετικό τρόπο τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής του ατόμου.
Μία ορμόνη – νευροδιαβιβαστής, η μελατονίνη, έχει αποδειχθεί ότι έχει ένα κυρίαρχο ρόλο στον ρυθμό αυτό και κυρίως, στην τροποποίηση του ύπνου και του θυμικού του ανθρώπου. Πολύ τακτικά η έλλειψή της φέρνει ως γνωστόν κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές.
Από ότι φαίνεται, όμως, και άλλες ορμόνες (τεστοστερόνη και οιστρογόνα) έχουν και αυτές το δικό τους κομμάτι σε ότι αφορά τμήμα του ύπνου.
Ψυχολόγοι από το πανεπιστήμιο του Πρίστον έκαναν μία απλή, αλλά πολύ συστηματική δουλειά στην έρευνα του ύπνου, προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσο η μία ή η άλλη ορμόνη, που κυριαρχούν στο αντρικό ή γυναικείο φύλο, επηρεάζουν τον ύπνο και τα όνειρα.
Εξετάζοντας, λοιπόν, 200 νέους, γυναίκες και άντρες, και συγκεκριμένα τα «βιβλιάρια ονείρων» τους, όπου κατέγραφαν ότι είδαν στον ύπνο τους, παρατήρησαν ουσιαστικές διαφορές.
Στις γυναίκες κυριαρχούσαν τα όνειρα δύσκολου περιεχομένου, συναισθηματικής υφής, τακτικά συνδεδεμένα με ατυχήματα και αποτυχίες, όσον αφορά τις ίδιες ή πρόσωπα της οικογένειας ή του ευρύτερου περιβάλλοντός τους. Αντίθετα, οι άντρες ανέφεραν προφορικές και συναισθηματικά φορτισμένες σωματικές επιθέσεις και σεξουαλικές φαντασιώσεις.
Οι ερευνητές προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσουν όλες τις περιπτώσεις κατέληξαν στο ότι στις ανάλογες καταστάσεις η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα δρουν κατά τη χαλάρωση του ύπνου και συγκεκριμένα στο στάδιο ελαφρού ύπνου (REM) τροποποιώντας τα όνειρα ανάλογα με το φύλο.

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΕΙΔΗ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Η φυλή των Σενόι στην Νότιο Μαλαισία έχει έναν άκρως ειρηνικό και ευτυχισμένο τρόπο ζωής, που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην συντροφικότητα και την συλλογικότητα λειτουργίας ζωής. Σε τέλεια αντίθεση με τον δυτικό τρόπο ζωής και επικοινωνίας, τα άτομα της φυλής Σενόι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα του καθενός όλοι μαζί την ίδια στιγμή με συγκεκριμένο τελετουργικό τρόπο.
Μετά το πρωινό ξύπνημα συγκεντρώνονται όλοι μαζί μπροστά από τη καλύβα τους και αρχίζουν να διηγούνται ο καθένας τα όνειρα του και να δίνουν εξηγήσεις ή να δέχονται αναλύσεις σχετικά με αυτά από τους άλλους.
Είναι μια εμπειρία που παίρνει πάρα πολύ χρόνο και διαρκεί αρκετές ώρες, ανάλογα με τα μέλη που έχει η κάθε οικογένεια. Αναμενόμενα, σε αυτή την πρωινή συνάντηση δεν υπάρχει ούτε χρονική πίεση, ούτε κριτική αντιπαράθεση στο όνειρα που αφηγείται ο καθένας ή με τον τρόπο που τα λέει. Γίνονται όλα δεκτά, αναλύονται και κάθε εξήγηση είναι αποδεκτή.
Έτσι μαθαίνουν τα παιδιά πρώτον, να συζητούν με τους μεγάλους, δεύτερον, να γνωρίζουν ότι τα όνειρα τους και οι προβληματισμοί του είναι κοινοί και τρίτον, να εξοικειώνονται με τον ψυχικό κόσμο των υπολοίπων και της οικογένειάς τους.
Στη φυλή αυτή υπάρχει διάχυτη εντύπωση ότι κάθε ζων οργανισμός ή αντικείμενο έχει ψυχή και πνεύμα, το οποίο μεταφέρεται από τον έναν στον άλλον και επηρεάζει το ένα τον άλλον. Το ποτάμι, το ζώων, το ζώο την αυλή και ούτω καθ’ εξής.
Δηλαδή, αν ένα παιδάκι ονειρευτεί ότι έχει πέσει σε ένα ταραγμένο ποτάμι, οι υπόλοιποι του εξηγούν ότι στο επόμενο ποτάμι τα νερά θα είναι πιο ήρεμα και έτσι, το παιδί περιμένει την ευχάριστη εξέλιξη στο επόμενο όνειρο.
Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά εκτονώνουν τις ανησυχίες τους και μαθαίνουν άπειρα πράγματα για τα οποία δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν σε γνώση μόνο μέσω των αισθήσεων τους.
Σαν κλασσικό παράδειγμα, ένα παιδάκι στον δυτικό κόσμο που σκέφτεται ότι πέφτει σε ταραγμένο νερό, σίγουρα δεν θα τολμά να το εξηγήσει ούτε στους γονείς, πιθανόν γιατί θα το έχει ξεχάσει το πρωί, αλλά, ούτε στα αδέλφια ή στα άλλα παιδιά, πιθανόν για να μην τον κοροϊδέψουν για τα όνειρα του ή τον τρόμο του.
Έτσι, με αυτόν τον τρόπο έχουμε το χάσμα αλληλοκατανόησης και διαταραγμένης επικοινωνίας, που οδηγεί στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, τα οποία δεν συναντάμε στην φυλή Σενόι, που έχουν την παράδοση να επικοινωνούν με αυτόν τον απλό τρόπο.