Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φόβος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φόβος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

H ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ ΣΑΝ ΜΙΑ «ΠΡΟΟΔΟΣ»  ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ .
Και πιο συγκεκριμένα πρόκειται για την εμφάνιση της διοίκησης των εργαζομένων μέσω του στρες. Το μέτρο αυτό ξεκίνησε από την Αμερική και συγκεκριμένα από την εταιρεία Τζένεραλ Ελέκτρικ, η οποία κάθε χρόνο απέλυε το 10% των υπαλλήλων της, έτσι ώστε να έχει μια διατηρημένη αμείωτη «ένταση» των εργαζόμενων για περισσότερη επιτυχία. Στην ουσία μέσω του στρες και ειδικότερα του φόβου της απόλυσης θεωρούσε ότι δίνει ένα επιπλέον «κίνητρο» για περισσότερη παραγωγή, συγκέντρωση και απόδοση. Πρόκειται στην ουσία για τη δημιουργία μιας «υπεργολαβίας» μέσα στην ίδια εταιρεία, προκειμένου να ενθαρρύνεται ο ανταγωνισμός εντός της επιχείρησης, με αποτέλεσμα πάντοτε περισσότερο κέρδος και λιγότερα κόστη.  Μπορεί «φωναχτά» να μην έχει καθιερωθεί παντού αυτή η μέθοδος, αλλά συζητείται έντονα για τις διάφορες καταστάσεις. Νευροφυσιολογικές εξετάσεις σε αυτό τον τομέα απέδειξαν ότι με τη μέθοδο αυτή μειώνεται σαφώς η ένταση της προσοχής και αυξάνεται περισσότερο η εγρήγορση σε επίπεδα στρες.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΆΓΧΟΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΣ

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΝΑΙ  ΜΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ «ΠΑΡΑΓΩΓΗ», Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΜΕ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ.
Σε αυτές εδώ τις δυο εγκεφαλικές λειτουργίες θα πρέπει να προσθέσουμε το άγχος και το φόβο. Δηλαδή, στην επικοινωνία έχουμε αυτές όλες τις τέσσερις  παραμέτρους, οι οποίες όμως διαμορφώνονται κυρίως από αισθησιακά και συνειδητά βιώματα του άγχους και του φόβου. Δηλαδή, απλά κανείς ακούει και καταλαβαίνει αυτόν που μιλάει ή και αυτόν που ακούει, αλλά ταυτόχρονα αυτό που επεξεργάζεται το ακουόγραμμα βασίζεται από την προηγούμενη εμπειρία, σε ότι αφορά τις φοβίες και το άγχος. Άγχος και φοβίες περνάνε από ένα «φίλτρο», το ακουόγραμμα, ή από την ομιλία κάποιου άλλου και τα επεξεργάζονται με έναν κώδικα που είναι μέσα στη μνήμη. Είναι, δηλαδή, μια τριγωνική λειτουργία, η οποία δημιουργεί τις προϋποθέσεις της επικοινωνίας.

Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ;

Ο ΦΟΒΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.
Ο φόβος είναι ένας μηχανισμός βασικών συναισθημάτων του ανθρώπου που έχει έναν προστατευτικό σκοπό με το νόημα μιας φυσιολογικής αμυντικής δράσης.
Για να το πούμε πιο απλά ο φόβος γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο και ότι αφορά την γρήγορη αντίδραση εξελίσσεται με το χρόνο ζωής αλλά είναι γονιδιακά έμφυτος.
Αποτελεί δηλαδή ένα εξελικτικό φαινόμενο.
Αυτός είναι και ο λόγος που αντιδρούμε φοβικά στην παρουσία ύψους, βάθους, σε περίεργες σκιές, κρότους ή άγνωστα γεγονότα.
Ο φόβος παύει να είναι τραυματικός για τον άνθρωπο όταν βιωματικά γίνεται αναγνωρίσιμος π.χ. ο φόβος του αυτοκινήτου, των αθλητικών εκδηλώσεων, των καθημερινών αντιδράσεων που τα όρια του είναι απόλυτα γνωστά σε κάθε άνθρωπο.
Με το να είναι γνωστό στον άνθρωπο υπάρχει και η πίστη ότι είναι ελεγχόμενος.
Ο ελεγχόμενος φόβος δεν αποτελεί πλέον φόβο αλλά περνάει στο στάδιο της μεγάλης προσοχής και πρόληψης.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΛΟΓΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΕΝΤΟΝΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΣΕ ΑΝΟΗΤΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ.

Όλος περιέργως εκτελούμε αυτές τις πράξεις γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ανόητες ενέργειες και μετά διερωτόμαστε γιατί το κάναμε.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις πρόκειται για καταστάσεις άγχους μέσα από την συναισθηματική διαταραχή κάποιου φόβου, εξαιτίας κάποιου αίτιου.
Ένα αίτιο που το έχει διδαχτεί ο εγκέφαλος μας από μόνος του ή από τρίτους σαν μια μεγάλη απειλή.
Και μάλιστα επειδή δεν υπάρχει σαφής γνώση για το τι πρόκειται άρα μιλάμε για ανεξέλεγκτη απειλή τότε έχουμε αύξηση του φόβου και της έντασης .
Άρα στις περιπτώσεις αυτές το πρώτο και καλύτερο φάρμακο είναι μια γενικευμένη κριτική στάση απέναντι σε κάθε μορφή φοβικής έντασης.

Η ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΕΠΩΔΥΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΣΑΝ ΜΙΑ ΧΙΟΝΟΜΠΑΛΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.

Όπως η χιονόμπαλα συνεχώς με το κύλισμα της αυξάνεται την ίδια συμπεριφορά έχει και η διαδικασία του πλέον άσχετα από πιο όργανο προέρχεται.
Ο εγκέφαλος βιώνει τον πόνο και «απαντά» στον οργανισμό με διάφορα ερεθίσματα προκειμένου να υπάρξει έγκαιρη αντιμετώπιση.
Αν αυτή η έγκαιρη αντιμετώπιση δεν είναι καταλυτική και είναι ημιτελής το «ταξίδι» της χιονόμπαλας συνεχίζεται και ο πόνος όχι μόνο αυξάνεται αλλά προσθέτει και άλλα συναισθήματα στην ένταση του.
Τέτοια είναι ο φόβος, το έντονο άγχος που επιδεινώνουν την όλη κατάσταση. Έτσι έχουμε μια κλιμάκωση του πόνου από τα ανάλογα εγκεφαλικά δίκτυα που μπορεί να εξωθήσει τον ασθενή μέχρι πλήρη εξουθένωση.
Άρα η επέμβαση στον πόνο πρέπει να είναι και τοπική αλλά κυρίως να βρίσκεται λύση για την εγκεφαλική διέγερση προκειμένου να αντιμετωπιστεί δραστικά.

ΣΤΡΕΣ ΆΓΧΟΣ ΚΑΙ ΑΜΥΓΔΑΛΗ

ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΣΤΡΕΣ ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΟΝΟ ΆΓΧΟΣ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΕΝΑΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΕΤΑΙΧΜΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Το μεταιχμιακό σύστημα είναι μια “εξειδικευμένη” περιοχή του εγκεφάλου και συνδέεται κυρίως με την αμυγδαλή η οποία είναι ο αποδέκτης των ερεθισμάτων που προκαλούν αντίδραση στα αισθήματα φόβου. Η αμυγδαλή συνδέεται και με την επιθετικότητα που εμφανίζει ο άνθρωπος, η οποία πάλι έχει τη βάση της στο φόβο. Η αμυγδαλή είναι ο “θερμοστάτης” της κοινωνικής συμπεριφοράς του ανθρώπου απέναντι σε τρίτους όταν αισθάνεται φόβο.

ΤΟ ΜΕΙΓΜΑ ΑΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥ

ΤΟΣΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΟΣΟ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΣΑΝ ΑΠΛΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Η ΣΑΝ ΝΟΣΗΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ.

Όταν όμως εμφανίζονται μαζί αποτελούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Αυτό το εκρηκτικό μείγμα εκδηλώνεται με διαταραχές πανικού, τρομερή ευερεθιστότητα, αίσθημα κινδύνου, ιδρώτας και ταχυκαρδίες. Πρόκειται για ένα «δίδυμο» διαταραχών που μπορεί να εξοντώσει οποιονδήποτε άνθρωπο και να τον φέρει σε ακραίες καταστάσεις. Αυτός είναι ο λόγος που όταν έχουμε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει σαν πρώτο βήμα να διαχωρίζουμε την μία από την άλλη κατάσταση.
Σαν πρώτη προσπάθεια τουλάχιστον φαρμακευτικά να μειώνουμε το άγχος, το οποίο ελέγχεται και πιο εύκολα και να αρχίζουμε μια συστηματική αγωγή για την καθήλωση του φόβου.

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΙΔΡΩΤΑΣ

Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΟΤΑΝ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ «ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ» ΟΡΙΑ ΤΟΥ.
Ο έντονος φόβος και δη ο παθολογικός φέρνει μια έντονη ταχυκαρδία με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί το αίμα γρήγορα σε όλα τα μέρη του σώματος κουβαλώντας μαζί του θρεπτικές ουσίες και οξυγόνο.
Τα αποτελέσματα είναι η γενικευμένη άνοδος της θερμοκρασίας σε όλο το σώμα έτσι ώστε ο οργανισμός, μέσα στα ομοιοστατικά του «καθήκοντα», προγραμματίζει την έντονη εφίδρωση προκειμένου ο φοβισμένος να έχει τη «δροσιά» που χρειάζεται ώστε να μπορεί να αντιδράσει όπως πρέπει και να μπορεί να έρθει στα φυσιολογικά όρια.
Έτσι λοιπόν ο ιδρώτας στον φόβο είναι καλοδεχούμενος αλλά ταυτόχρονα αποτελεί ένα ουσιώδες διαφοροδιαγνωστικό στοιχείο για τις παθήσεις αυτές.

ΠΟΤΕ Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΟΒΙΑ;

Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΥΓΙΕΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΡΙΖΕΙ Η ΦΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΕΝΟΣ ΓΕΝΕΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ.
Ο γενετικός αυτός μηχανισμός του φόβου βάζει τον άνθρωπο να αντιδρά ασυναίσθητα σε γεγονότα που τον τρομάζουν μεν αλλά με αυτόν τον τρόπο προστατεύει την ζωή του.
Όπως κάθε συναίσθημα έτσι και ο φόβος έχει τα οριά του.
Για να λειτουργεί επωφελώς για τον άνθρωπο πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια. Ο συνεχόμενος φόβος για οτιδήποτε, συνεπικουρούμενος από το έντονο στρες και πιθανόν την άγρια καθημερινότητα, πάει έναν βαθμό παραπέρα και γίνεται παθολογική φοβία. Η φοβία μπορεί να είναι για ένα χαρακτηριστικό αντικείμενο π.χ. κλειστοφοβία στον κλειστό χώρο ή διευρυμένη φοβία π.χ. αγοραφοβία.
Ο στόχος κάθε ασθενή και του θεράποντα γιατρού είναι ακριβώς να προσπαθήσει, για τον ασθενή του, να μην φτάσει ποτέ ο φόβος στα όρια της φοβίας.

Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΣΟΛΑΒΗΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ.
Ποιες είναι αυτές οι μεσολαβητικές δομές οι οποίες είναι τόσο καθοριστικές για την ανθρώπινη προσωπικότητα και την δημιουργία των σωστών ανθρώπινων σχέσεων.
Πρώτα από όλα η παράδοση σε ότι αφορά το νόημα της ζωής. Που αρχίζει σε ότι αφορά την ελληνική κοινωνία από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» μέχρι το «Τα κορίτσια παντρεύονται νωρίς».
Μια άλλη αξιοσημείωτη ελληνικής φύσης μεσολαβητική δομή είναι η συντροφικότητα και κυρίως η ταυτότητα.
Η ταυτότητα που όσο «θεριεύει» τόσο αυξάνεται η εξατομίκευση είναι και η έννοια που χάνει σε σταθερότητα στις καθημερινές κρίσεις και προάγει το άγχος και τον φόβο.

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ «ΣΚΛΗΡΕΣ» ΜΟΡΦΕΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΠΕΡΙΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 15% ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ.
Η επιληπτική χειρουργική έχει διαφόρους μεθόδους, βελτιώνεται συνεχώς και τον τελευταίο καιρό μάλιστα έχει καταφέρει να προσφέρει μόνο θετικά αποτελέσματα χωρίς παρενέργειες.
Σε ότι αφορά μια ομάδα νευροχειρουργών με κύριο αντικείμενο την κροταφική χειρουργική θεραπεία της επιληψίας τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά εντυπωσιακά.
Συγκεντρώνοντας ασθενείς που χειρουργήθηκαν εδώ και 10 χρόνια και μετρώντας τις πνευματικές τους δραστηριότητες βρήκανε ότι για το διάστημα 2-10 χρόνων μετά το χειρουργείο δεν υπήρχε καμία ουσιαστική διαταραχή του λόγου των ασθενών ή της συμπεριφοράς τους ακόμη και των γνωστικών διαδικασιών.
Παρόλα αυτά περισσότερες έρευνες είναι αναγκαίες προκειμένου να δοθεί μια ουσιαστική απόφαση αν θα πρέπει να χειρουργούνται και πότε αυτοί οι ασθενείς.

Ο ΚΑΘΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ, ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ, ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΓΙΑΤΡΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΤΗΝ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ.
Κατά την σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ του ασθενούς πρόκειται ακριβώς για τα τμήματα – συναισθήματα εκείνα τα οποία είναι πειστήριο και τα οποία υπάρχουν τριγύρω από την προσωπικότητα του ασθενούς χωρίς όμως κανένας να μπαίνει στον ιδιαίτερο κόπο να τα συλλέξει.
Μιλάμε για οργή, μίσος, αγάπη, φόβο παραλογισμού, αντιδράσεις διάφορες.
Αυτά τα «κλειδιά» όταν συγκεντρωθούν, αναληφθούν, έρθουνε σε επαφή με γεγονότα ή συνδυαστούν με άλλες καταστάσεις γνωστές από την ζωή του ανθρώπου – ασθενούς και μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα, με έκπληξη δοκιμάζει κανείς την εντύπωση πόσο καλύτερα καταλαβαίνει τον απέναντι του, τον ασθενή του και πόσα περισσότερα μπορεί να του προσφέρει γνωρίζοντας τις ψυχολογικές του αδυναμίες ή δυνατότητες.
Είναι μια διαδικασία που πλέον γίνεται απαραίτητα με διάφορα ερωτηματολόγια στα μεγάλα διαγνωστικά κέντρα αλλά κατά κανόνα θέλει έμπειρο άνθρωπο για την ανάλυση προκειμένου να υπάρχει και η συνδυαστική ικανότητα.

Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝΕ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ.Χαρακτηριστικό είναι και η υπέρμετρη φαρμακευτική αγωγή που κατά κόρον δίδεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Μια έρευνα που έρχεται από το Πουέρτο Ρίκο των ΗΠΑ κάνει λόγο για την χρησιμοποίηση σε αυτές τις περιπτώσεις του λεγόμενου εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα.
Πρόκειται για μια ουσία που συμμετέχει βασικά στις διαδικασίες μάθησης και μνήμης. Η έγχυση αυτού του νευροτροφικού παράγοντα σε φοβισμένα ποντίκια κατέδειξε ότι μπορεί να παραμερίζει κάποιους φόβους έναντι άλλων.

ΗΕΓ ΚΑΙ ΥΠΕΡΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΗΕΓ (ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ) ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΕ ΟΤΙ ΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΑΛΛΟΙΩΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΓΚΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ.
Ενώ οι ενστικτώδεις αντιδράσεις όπως ο φόβος, ο πόνος, το άγχος παραμένουν αναλλοίωτες αντιδράσεις όπως είναι και η αντίληψη, ο αλτρουισμός, η συμπόνια, οι συναισθηματικοί δεσμοί χειροτερεύουν, μόλις ο εγκέφαλος περάσει ένα όριο ενασχόλησης με την υπερπληροφόρηση. Μπορούμε δηλαδή να ξέρουμε τι και πόσο βλάπτει την εγκεφαλική μας δραστηριότητα η παρουσία της υπερπληροφόρησης.
Στα αρχικά στάδια αυτών των διαταραχών είναι τρομερά ουσιώδες το πόσο μεγάλη θεραπευτική αξία έχουν τα διαλείμματα με σύγχρονη χορήγηση κατάλληλων φαρμάκων.

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΕ ΗΓΕΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
Αυτό που χαρακτηρίζει μια ναρκισσιστική προσωπικότητα είναι ένας πάρα πολύ μεγάλος φόβος και η τρομερή ψυχική ανάγκη έλξης του θαυμασμού των υπολοίπων. Πολύ συχνά αυτός ο συνδυασμός οδηγεί σε ένα εκρηκτικό μείγμα λάθος αποφάσεων και άσκοπων κινήσεων. Αυτό συμβαίνει γιατί οι νάρκισσοι έχουνε μια τάση να υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και να προσπαθούν να επιβληθούν ή να επιβάλλουν την γνώμη τους σε άλλους ανθρώπους με μεγάλη επιμονή. Μάλιστα οι ψυχολόγοι με εργασίες που ασχολούνται με το θέμα αυτό νομίζουν ότι μια από τις μεγάλες αιτίες της κρίσης είναι ακριβώς και η συχνότητα αυτού του τύπου του ανθρώπου που συναντάται στα ανώτατα επίπεδα της ιεραρχίας. Το ότι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται πάντα ψηλά στα σκαλιά της πολιτικής εξουσίας και της οικονομικής Ελιτ δεν είναι παράξενο. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι διακατέχονται από μια συνείδηση μεγάλης δύναμης τρομερού εγωισμού είναι συνήθως εγωκεντρικοί και εξωστρεφείς.
Παράλληλα όλα τα άλλα προβλήματα τα παίρνουν με ελαφρά την συνείδηση και δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο παρά το πρόσωπο τους και η βολή τους. Δυστυχώς η δομή της κοινωνίας είναι τέτοια που αυτοί οι άνθρωποι δυστυχώς μέσα από τις διόδους που χρησιμοποιούν και που είναι αυτές που ταιριάζουν απόλυτα στον χαρακτήρα τους, ευδοκιμούν και επιτυγχάνουν σε ότι αφορά θέσεις και αξιώματα.
Παρόλα αυτά σε μια μεγάλη έρευνα που έγινε στο Οχάιο σε πάνω από 400 φοιτητές ύστερα από πίεση και ένταση τα μειονεκτήματα του χαρακτήρα βγαίνουν με τρομερές συνέπειες για όλους.

ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΡΕΥΝΕΣ ΕΧΟΥΝΕ ΚΑΤΑΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ, ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΠΑΙΖΟΥΝΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΦΟΒΙΩΝ.
Οι φοβικές αυτές καταστάσεις έχουν αποδείξει ότι είναι και σε μεγάλο ποσοστό αποτέλεσμα της κληρονομικότητας.
Έχει υπολογιστεί ότι σε ένα ποσοστό περίπου 40% έως 60% όπου υπάρχουνε φοβικές διαταραχές υπάρχει μια γενικευμένη κληρονομικότητα. Η κληρονομικότητα αυτή βασίζεται κατά κύριο λόγο στο σύστημα νευροδιαβιβαστών που λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο και με τις διαταραχές του προκαλεί συγκεκριμένες φοβικές καταστάσεις. Διαβιβαστές όπως η σεροτονίνη η νοραδρεναλίνη, οι επονομαζόμενες επίσης συναισθηματικές ορμόνες παίζουν ένα ρόλο ουσιαστικό στην πρόκληση των φοβικών διαταραχών. Ο ρόλος τους αυτός βασίζεται στην ιδιότητά τους να μεταφέρουνε πληροφορίες από ένα νευροκύτταρο στο άλλο.
Με τον τρόπο αυτό ο όγκος τους ή η ένταση της συγκέντρωσής τους επηρεάζει την διάθεση. Φαίνεται ότι η σεροτονίνη παίζει έναν πολύ σπουδαίο ρόλο για την πρόκληση του φόβου. Ιατρικές έρευνες έχουνε δείξει τον τελευταίο καιρό ότι κάποια φάρμακα τα λεγόμενα αντικαταθλιπτικά που έχουνε σαν στόχο την αύξηση της σεροτονίνης στον εγκέφαλο μειώνουν με ουσιαστική δυνατότητα τα αισθήματα του φόβου.

Η ΚΑΤ’ ΕΞΟΧΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΕΧΕΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΟΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΡΟΜΟ ΧΕΡΙΩΝ, ΕΦΙΔΡΩΣΕΙΣ, ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ Κ.Λ.Π. ΓΕΝΙΚΑ Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΕΣ.
Όποιος αισθάνεται τον φόβο καταλαβαίνει αμέσως ότι το σώμα του διεγείρεται με εφιδρώσεις, έντονη ταχυκαρδία, ανησυχία, σύσπαση μυών κ.τ.λ.
Για όποιον βρίσκεται σε αυτόν τον κύκλο του διαβόλου όλα αυτά τα συμπτώματα είναι δείγματα μιας μεγάλης αδυναμίας και ενός αγνώστου κινδύνου που τον καταδιώκει. Οι παράγοντες αυτοί και το αίσθημα του κινδύνου πολλαπλασιάζουνε το αίσθημα του φόβου το οποίο με την σειρά του προκαλεί ακόμα περισσότερη διέγερση του στρες η οποία με την σειρά της εντείνει τα σωματικά συμπτώματα και το σωματοποιημένο άγχος. Με αυτήν την σκυταλοδρομία των γεγονότων διαταράσσεται ο ασθενής ακόμη περισσότερο και λαμβάνουνε τα συμπτώματα της φοβίας μια τέτοια έκταση που πλέον μόνος του δεν μπορεί να την διαχειριστεί και να την φέρει σε πέρας.


Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΗΣ ΨΥΧΩΣΗΣ ΔΕΧΕΤΑΙ «ΕΚ ΤΩΝ ΕΝ ΔΩ» ΜΙΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ.Όπως είδαμε μια υπερέκκριση της ντοπαμίνης στην λεγόμενη «αίθουσα της διάθεσης» που πρόκειται για τον δικτυωτό σχηματισμό στο στέλεχος του εγκεφάλου φέρνει στον ασθενή μια τρομερή αναστάτωση την οποία λόγω της υπέρμετρης δοσολογίας της ντοπαμίνης δεν μπορεί να την «κοντρολάρει».
Αδρανοποιείται, αισθάνεται κομμένος από το γύρω περιβάλλον, αδυνατεί να έρθει σε επικοινωνία και κυριότερο να εκφραστεί λογικά. Σε αυτή την κατάσταση πάρα πολλοί ασθενείς προσπαθούν σαν αυτοπροστασία να κλειστούν στον εαυτό τους να τραβηχτούν και να αποφύγουνε οποιαδήποτε επαφή ‘η ακόμη και έκθεση σε ερεθισμό που μπορεί να αυξήσει αυτήν την κατάσταση. Και είναι λογικό διότι κάθε καινούρια επαφή σημαίνει νέο κύμα υπερδοσολογίας ντοπαμίνης στο δικτυωτό σχηματισμό του εγκεφάλου πράγμα που σημαίνει έναν επιπλέον ακόμη ερεθισμό κυρίως «ακοντρολάριστο» τον οποίο ο ασθενής δεν μπορεί να διαχειριστεί. Ακριβώς αυτή η αδυναμία του διαχειρισμού γεννά ένα τεράστιο φόβο για το μέλλον και για οποιαδήποτε εξωτερική επαφή. Ο φόβος μεταβάλλεται σε πανικό και ο πανικός σε φυγή. Στην κατάσταση αυτή κλιμακώνεται η συμπτωματολογία της ψύχωσης μέχρι σε σημεία που πιθανόν να είναι πλέον αδιευκρίνιστα και «μη διαχειριζόμενα».

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΕΙΔΗΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑ
Αρκετές φορές σε ένα δεύτερο στάδιο έχουμε διαταραχές του «Εγώ».
Η εικόνα είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική γιατί η ένταση των συμπτωμάτων εμφανίζεται απότομα και ανεβαίνει κυριολεκτικά με τις ώρες φτάνοντας σε ακραία σημεία τον ασθενή που διακατέχεται από αδυναμία έκφρασης, γενική καχυποψία αλλά κυρίως αισθήματα φόβου και πανικού.
Οι ψυχώσεις στις ομάδες αυτές είναι συνδεδεμένες σε μια έντονη υπερκινητικότητα, ανησυχία και πολλές φορές αλόγιστες πράξεις.
Η ομάδα αυτή των ψυχώσεων θέλει πάρα πολύ μεγάλη προσοχή γιατί είναι οι μεγαλύτερες σε αριθμό ασθενών και η πιο αναγκαία σε ότι αφορά την άμεση εφαρμογή κάποιας θεραπείας.


ΠΟΙΚΙΛΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕ ΣΩΡΕΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΦΟΒΙΑΣ. ΌΤΑΝ, ΟΜΩΣ, ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΒΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝΤΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΑ.
Η φοβία είναι ένα «οργανωμένο» ψυχικό νόσημα που συνοδεύεται από εντάσεις, πανικούς, εμμονές, καταθλίψεις, απόσυρση, απραξία και αίσθημα φυγής.
Σήμερα πια ξέρουμε ότι όταν φτάσει η φοβία στο σημείο να φανεί κλινικά, δεν υπάρχουν περιθώρια αναμονής και «εύκολης» συμβουλευτικής αρωγής. Σε καμιά περίπτωση δεν βοηθάει το «μπόρα είναι, θα περάσει».
Χρειάζεται άμεση επαγγελματική ιατρική παρέμβαση και ίσως πρέπει να ακολουθήσουν και ειδικές εξετάσεις, όπως το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και η μαγνητική τομογραφία. Και αυτό διότι η νοσολογική εξέλιξη της φοβίας μπορεί να έχει και οργανικές ρίζες, π.χ. πολλές φορές οι φοβίες είναι το πρώτο σύμπτωμα στην σκλήρυνση κατά πλάκας.
Βέβαια, αυτό είναι μια απλή παρατήρηση, αλλά, σαν γεγονός δεν παύει να υφίσταται και είναι ενδεικτικό της ανάγκης της διεξοδικής εξέτασης κάθε φοβίας.
Βέβαια, πέρα από την εξέταση προέχει η άμεση θεραπεία. Κατά κανόνα την θεραπεία πρώτα την καταστέλλουμε και μετά προχωράμε σε διαγνωστικά βήματα.
Ο φοβισμένος ασθενής είναι επικίνδυνος πρώτα από όλα για τον εαυτό του, διότι ο φόβος του μειώνει την κριτική του ικανότητα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.