Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μάθηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μάθηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δεν είναι πλέον ουσιαστικό το τι γίνεται ή δε γίνεται, αλλά το κατά πόσο αυτό συνειδητοποιείται από το άτομο. Νευροφυσιολογικά έχει αποδειχτεί ότι μόνο το 5% των ανθρώπινων πράξεων καταλήγουν να έχουν βιωματικό χαρακτήρα. Έτσι λοιπόν, το υπόλοιπο ακυρώνεται μέσα στα κεφάλια μας, χωρίς να είναι συνειδητό. Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνική, το biofeedback, σε συνδυασμό με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορούμε να πετύχουμε, βάζοντας τον εαυτό μας να μαθαίνει τις κατάλληλες συχνότητες, την κατάλληλη συνειδητότητα και το κομμάτι της μάθησης που επιθυμούμε.
Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΥΠΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΘΗΣΗ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 1:03 μ.μ.
ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΕΛΑΤΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΛΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ.Όλη αυτή η διαδικασία είναι μια διαδικασία μάθησης και ενεργοποίησης τμημάτων της εγκεφαλικής ουσίας που συνεισφέρουν σε αυτή.
Γενικά το πόρισμα όλων των ερευνών σχετικά με τον τομέα αυτό είναι ότι ο καλύτερος ύπνος προσφέρει τις μεγαλύτερες δυνατότητες για ευρύτερη μάθηση και ποιότητα ζωής.
Η χαλάρωση που επιφέρει ο σωστός ύπνος είναι από τα μεγαλύτερα και αποτελεσματικότερα «φάρμακα» της ίδιας της φύσης για τον άνθρωπο.
Γενικά το πόρισμα όλων των ερευνών σχετικά με τον τομέα αυτό είναι ότι ο καλύτερος ύπνος προσφέρει τις μεγαλύτερες δυνατότητες για ευρύτερη μάθηση και ποιότητα ζωής.
Η χαλάρωση που επιφέρει ο σωστός ύπνος είναι από τα μεγαλύτερα και αποτελεσματικότερα «φάρμακα» της ίδιας της φύσης για τον άνθρωπο.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕΣΩ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.Με μια συγκεκριμένη φόρμα σε ότι αφορά την απόδοση του εγκεφάλου σχετικά με μάθηση, μνήμη, προσοχή, εγρήγορση ή ακόμα και την διάθεση προς επαφή μπορούμε χρησιμοποιώντας κατάλληλα φάρμακα να σημειώσουμε σε όλες αυτές τις λειτουργίες μια σημαντική βελτίωση.
Παρατηρώντας δε ταυτόχρονα και τις δράσεις-αντιδράσεις των φαρμάκων καταγράφοντας παρενέργειες ή οτιδήποτε άλλο.
Η τροποποίηση αυτή μπορεί να έχει ακόμη πιο ουσιαστικό χαρακτήρα για την απόδοση του ατόμου.
Υπάρχουν βέβαια και διαστάσεις οι οποίες τον τελευταίο καιρό και συζητούνται και κατά κάποιον τρόπο εφαρμόζονται, που λένε ότι για ένα διάστημα δεν πρέπει να γίνει αυτό παρατηρώντας τις ανάγκες του προσώπου μην τυχόν και χορηγώντας τέτοιου είδους εμπλουτισμούς σκεπάσουμε κάποια αληθινά προβλήματα του εγκεφάλου.
Παρατηρώντας δε ταυτόχρονα και τις δράσεις-αντιδράσεις των φαρμάκων καταγράφοντας παρενέργειες ή οτιδήποτε άλλο.
Η τροποποίηση αυτή μπορεί να έχει ακόμη πιο ουσιαστικό χαρακτήρα για την απόδοση του ατόμου.
Υπάρχουν βέβαια και διαστάσεις οι οποίες τον τελευταίο καιρό και συζητούνται και κατά κάποιον τρόπο εφαρμόζονται, που λένε ότι για ένα διάστημα δεν πρέπει να γίνει αυτό παρατηρώντας τις ανάγκες του προσώπου μην τυχόν και χορηγώντας τέτοιου είδους εμπλουτισμούς σκεπάσουμε κάποια αληθινά προβλήματα του εγκεφάλου.
ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΜΝΗΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ.Κατά κύριο λόγο όταν αναφερόμαστε στην μνήμη εννοούμε αυτά που θυμόμαστε κυρίως από γεγονότα ή σκέψεις που έλαβαν χώρα στο παρελθόν.
Μεταξύ των άλλων με την έννοια μνήμη δεν συμπεριλαμβάνεται μόνο η διαδικασία επαναφοράς κάποιων αποθηκεμένων γνώσεων αλλά τις ίδιες τις γνώσεις.
Σε αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν σε ότι αφορά τον ορισμό της μνήμης πρέπει να δεχτούμε ότι αποτελεί ουσιαστικό κομμάτι της διανοητικής μας κατασκευής που αποθηκεύει τις σημαντικές επιρροές του παρελθόντος μας.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι η μνήμη είναι κεφαλαιώδης σε ότι αφορά την διαδικασία της μάθησης η οποία μας βοηθάει να «προωθηθούμε» σαν υπάρξεις εντός του περιβάλλοντος.
Βλέπουμε λοιπόν ότι η μνήμη πέραν της «αποθήκης» γνώσεων και βιωμάτων του παρελθόντος ταυτόχρονα έχει την διαδικασία του μοναδικού εργαλείου της μάθησης.
Για τον λόγο αυτό η μνήμη χωρίζεται σε πολλά κομμάτια έτσι που ο συνδυασμός του δίνει το τελικό αποτέλεσμα.
Τα διάφορα αυτά κομμάτια επιτελούν επιτελικές εγκεφαλικές λειτουργίες του οποίου το σύνολο πάλι ονομάζουμε μνήμη.
Μεταξύ των άλλων με την έννοια μνήμη δεν συμπεριλαμβάνεται μόνο η διαδικασία επαναφοράς κάποιων αποθηκεμένων γνώσεων αλλά τις ίδιες τις γνώσεις.
Σε αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν σε ότι αφορά τον ορισμό της μνήμης πρέπει να δεχτούμε ότι αποτελεί ουσιαστικό κομμάτι της διανοητικής μας κατασκευής που αποθηκεύει τις σημαντικές επιρροές του παρελθόντος μας.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι η μνήμη είναι κεφαλαιώδης σε ότι αφορά την διαδικασία της μάθησης η οποία μας βοηθάει να «προωθηθούμε» σαν υπάρξεις εντός του περιβάλλοντος.
Βλέπουμε λοιπόν ότι η μνήμη πέραν της «αποθήκης» γνώσεων και βιωμάτων του παρελθόντος ταυτόχρονα έχει την διαδικασία του μοναδικού εργαλείου της μάθησης.
Για τον λόγο αυτό η μνήμη χωρίζεται σε πολλά κομμάτια έτσι που ο συνδυασμός του δίνει το τελικό αποτέλεσμα.
Τα διάφορα αυτά κομμάτια επιτελούν επιτελικές εγκεφαλικές λειτουργίες του οποίου το σύνολο πάλι ονομάζουμε μνήμη.
Η ΕΡΥΘΡΟΠΟΙΗΤΙΝΗ ΔΙΕΓΕΙΡΕΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 5:04 μ.μ.Η ΕΡΥΘΡΟΠΟΙΗΤΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΕΝΑ ΓΝΩΣΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΟΥ ΑΥΞΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΜΥΕΛΟ ΤΟΝ ΟΣΤΩΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΡΥΘΡΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΥΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ.Μέχρι στιγμής αυτή η ουσία έχει εγκριθεί σαν φάρμακο στους νεφροπαθείς επειδή ακριβώς παράγεται στα νεφρά και λόγω της πάθησης χρειάζεται η εξωτερική βοήθεια του φαρμάκου. Παράνομα έχει δοθεί επίσης κατά κόρον σε αθλητές οι οποίοι μέσω του φαρμάκου αυξάνουν την αντοχή μυών και πνευμόνων.
Τον τελευταίο καιρό το Γερμανικό ινστιτούτο του Μαξ Πλάνγκ από το Γκίσεν αναφέρει ότι μετά από πειράματα που έκανε σε ποντίκια διαπίστωσε μια εκπληκτική βελτίωση της διανοητικής κατάστασης των ποντικιών οι οποίοι έπαιρναν για 4 εβδομάδες υψηλές δόσεις ερυθροποιητίνης σε σύγκριση με αντίστοιχη ομάδα που δεν λάμβανε το φάρμακο. Τα ποντίκια συγκεκριμένα έπρεπε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσουνε 5 διαφορετικές δυνατότητες και επιβραβεύονταν με τροφή. Από ότι έδειξε το πείραμα τα ποντίκια που είχανε λάβει την ερυθροποιητίνη ήτανε σαφώς πολύ πιο γρήγορα από τα άλλα που δεν είχανε λάβει.
Γενικά με την ανακάλυψη αυτή ανοίγει πλέον ένα καινούριο κεφάλαιο σε ότι αφορά τις στρατηγικές θεραπείας βαρέων εγκεφαλικών νοσημάτων.
Τον τελευταίο καιρό το Γερμανικό ινστιτούτο του Μαξ Πλάνγκ από το Γκίσεν αναφέρει ότι μετά από πειράματα που έκανε σε ποντίκια διαπίστωσε μια εκπληκτική βελτίωση της διανοητικής κατάστασης των ποντικιών οι οποίοι έπαιρναν για 4 εβδομάδες υψηλές δόσεις ερυθροποιητίνης σε σύγκριση με αντίστοιχη ομάδα που δεν λάμβανε το φάρμακο. Τα ποντίκια συγκεκριμένα έπρεπε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσουνε 5 διαφορετικές δυνατότητες και επιβραβεύονταν με τροφή. Από ότι έδειξε το πείραμα τα ποντίκια που είχανε λάβει την ερυθροποιητίνη ήτανε σαφώς πολύ πιο γρήγορα από τα άλλα που δεν είχανε λάβει.
Γενικά με την ανακάλυψη αυτή ανοίγει πλέον ένα καινούριο κεφάλαιο σε ότι αφορά τις στρατηγικές θεραπείας βαρέων εγκεφαλικών νοσημάτων.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ, ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ.
Ο εγκέφαλος με διάφορους σχηματισμούς του επιβάλει την μάθηση και εκτέλεση της κινήσεως. Κομβικό σημείο της λειτουργίας αυτής είναι η παρεγκεφαλίδα, ένας σχηματισμός στη βάση του εγκεφάλου, που λόγω του σχήματός του, αποκαλείται και μικρός εγκέφαλος. Η παρεγκεφαλίδα έχει με σαράντα περίπου εκατομμύρια νευρικές ίνες διαφόρους συνδέσμους με άλλους εγκεφαλικούς σχηματισμούς.
Με τα κυκλώματα αυτά ρυθμίζει ακούσια και εκούσια τη στάση του σώματος και την αρμονία των κινήσεων, διορθώνει δε και συντονίζει την επιδιωκόμενη από την πραγματοποιούμενη κίνηση.
Μέσα από την ίδια της την λειτουργία, η παρεγκεφαλίδα διδάσκεται συνεχώς, απομνημονεύει την εμπειρία της και διορθώνεται συνέχεια.
Η παρεγκεφαλίδα μπορεί να μάθει να αλλάζει την τυποποιημένη κίνηση ανεπηρέαστη από ακρίβεια και ταχύτητα αποδεικνύοντας πως έχει κινητική προσαρμοστική μάθηση.
Έχει, όμως, ταυτόχρονα και τη δυνατότητα μάθησης κινητικού έργου με αύξηση της ταχύτητας και ακρίβειας.
Η παρεγκεφαλίδα οδηγεί τον εγκέφαλο να μάθει την κινητική συμπεριφορά, χωρίς να την αναγνωρίζει (έμμεση μάθηση). Έμμεση μάθηση έχουμε χαρακτηριστικά στα μωρά. Μπορεί, όμως, με τη συνεχή εξάσκηση να την αναγνωρίζει (άμεση μάθηση) και μετά, βέβαια, να την αναπαραγάγει ενσυνείδητα (δηλωτική μάθηση).
Έτσι, λοιπόν, από την ώρα που γεννιέται το παιδί, μαθαίνει μέσω του εγκεφάλου την κίνηση. Και στη συνέχεια, η ίδια η κίνηση διδάσκει τον εγκέφαλο.
Η μάθηση είναι μια εγκεφαλική λειτουργία που έχει άμεση σχέση με τον εθισμό και την εξάρτηση. Η σπουδαιότητα της λειτουργίας αυτής έγκειται στο γεγονός ότι την χρειάζεται ο εγκέφαλος οπωσδήποτε για να ξεπεράσει τον εθισμό και να απεξαρτηθεί για να επαναλειτουργήσει φυσιολογικά. Μια άλλη κλινική παράμετρος είναι, όμως, ότι η μάθηση είναι από τις λειτουργικές ικανότητες που μειώνονται άμεσα εξαιτίας του εθισμού.
Χρησιμοποιώντας το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και τον τομογράφο ποζιτρονίων μελετήθηκε ο βιοηλεκτρικός βασικός ρυθμός του εγκεφάλου, η ροή του αίματος, τα επίπεδα ντοπαμίνης και ο μεταβολισμός της γλυκόζης προκειμένου να διαπιστωθεί πού και πόση ενέργεια χάνεται σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου στους αλκοολικούς και στους ναρκομανείς.
Έτσι, διαπιστώθηκε ότι από τον εθισμό σε αλκοόλ και ουσίες επηρεάζονται πολλαπλά συστήματα του εγκεφάλου, ιδιαίτερα δε αυτό της λειτουργίας της μάθησης.
Έχει υπολογισθεί ότι η μάθηση στους εξαρτώμενους από αλκοόλ και ναρκωτικά δυσλειτουργεί περίπου 6-24 μήνες μετά την αποτοξίνωση. Αυτός είναι και ο λόγος που γνωστικές ψυχοθεραπευτικές αγωγές είναι αναποτελεσματικές τους πρώτους 3-4 μήνες της απεξάρτησης.
Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η φαρμακοθεραπευτική αγωγή της απεξάρτησης πριν από κάθε άλλη προσπάθεια. Θα πρέπει πρώτα να αποκατασταθεί η λειτουργία της μάθησης στον εξαρτημένο εγκέφαλο για να μπορέσει αυτός μέσα από «γνωστική – μαθησιακή» γυμναστική να αντιμετωπίσει τον εθισμό.
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ_Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΑΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΘΗΚΗ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 12:09 μ.μ.
Πριν μερικά χρόνια η Αγγλίδα συνεταίρος μου, Τζένη Γκρινγουντ, και εγώ προσπαθήσαμε να συνοψίσουμε τη δουλειά που κάναμε με τον κόσμο και τους οργανισμούς. Θέλαμε να βρούμε έναν ορισμό που να αποδίδει την εγρήγορση και βελτίωση της ικανότητας του εγκεφάλου να μαθαίνει και να οδηγεί τον άνθρωπο και τους οργανισμούς στην επιτυχία. Θέλαμε επίσης να μεταδώσουμε και την ευχαρίστηση που αυτό συνεπάγεται: ετοιμότητα (άριστη φυσική κατάσταση) του εγκεφάλου (brain fitness).Ο μοναδικός συνδυασμός ταχείας εκμάθησης, Neuro Enguistic psychology, θεατρικής εκπαίδευσης και συναισθηματικής ικανότητας εξελίχθηκε σε ένα πνευματικό εργαλείο για συμβούλους επίδοσης και μαθητευόμενους. Για αυτό το θέμα θα μιλήσουμε στο άρθρο αυτό. Για το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος και πώς μπορεί κανείς να κάνει χρήση των γνώσεών του για να ενισχύσει τις δραστηριότητές του.
Ανακαλύψαμε ότι τα προγράμματα ανάπτυξης που έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα στηρίζονται σε πολλαπλή χρήση της ευφυΐας. Αυτή περιλαμβάνει τη μουσική, την δραματική τέχνη, το σχέδιο, την αντιπαράθεση και τη συζήτηση. Όμως η ευφυΐα χωρίς τη συναισθηματική ικανότητα δε φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Με άλλα λόγια αν επιστρατεύσουμε τον εγκέφαλό μας και τα συναισθήματά μας θα επιτύχουμε και θα ενισχύσουμε την απόδοσή μας.
Επί σειρά ετών ο γνωστικός τρόπος σκέψης είχε πρωταρχική θέση, ενώ είχε παραγκωνισθεί το συναίσθημα. Ωστόσο, η έρευνα του εγκεφάλου μας έδειξε ότι το συναίσθημα και η σκέψη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Η εξέλιξη της συναισθηματικής ευφυΐας και η αρμονία συναισθήματος και λογικής σκέψης είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν μία απλή επίδοση από μία κορυφαία. Ως αξιοποιητές ανθρώπινου δυναμικού, χρειαζόμαστε την γνωστική μαζί με τη συναισθηματική εκμάθηση για τη βελτίωση της αυτοπεποίθησης και για να κινητοποιήσουμε τους ανθρώπους να αλλάξουν και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους.
Οικοδομώντας το νοητικό μύα.
Ο εγκέφαλος και η καινοτόμα μάθηση
Η δεκαετία του '90 ονομάστηκε «Η δεκαετία του Μυαλού» από τον τότε πρόεδρο της Αμερικής Τζορτζ Μπους. Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες οι επιστήμονες διερευνούν τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες, τα πρότυπα, τα συναισθήματα και τη μνήμη για να προσδιορίσουν με ακρίβεια τον τρόπο που μαθαίνουμε.
Εγώ χρησιμοποιώ εργαλεία από την πνευματική μου εργαλειοθήκη στα εργαστήριά μου και στις συνεδρίες μου. Είναι μία εργαλειοθήκη που μετατρέπει την επίδοση. Το πιο εκπληκτικό πράγμα που ανακαλύπτω στις συνεδρίες μου είναι ότι στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες εκπλήσσονται φοβερά με όσα μαθαίνουν για τη λειτουργία του εγκεφάλου και για το πώς αυτή η γνώση μπορεί να λειτουργήσει προς όφελός τους και να μεταβάλει τις επιδιώξεις τους.
Σε ένα πρόσφατο εργαστήρι νοητικής ετοιμότητας, ο διευθυντής μιας εταιρίας μηχανικών με πλησίασε με μεγάλο ενθουσιασμό. Μου είπε ότι επί σειρά ετών αναζητούσε τρόπους και νέες τεχνικές για να αναπτύξει την επίδοση και τη δημιουργικότητα. Είχε εφαρμόσει διάφορες τεχνικές, τώρα όμως, εξοπλισμένος με τις νέες τεχνικές ετοιμότητες του εγκεφάλου, κατάφερε να δημιουργήσει κίνητρα, αυτοπεποίθηση και δημιουργικότητα στο προσωπικό του.
Πως λειτουργεί ο εγκέφαλός μας;
Ο εγκέφαλός μας είναι ένας πυκνός ιστός με διασυνδεόμενες συνάψεις που διαρκώς δημιουργούν νέες συνδέσεις- εξ ου και η ικανότητά μας να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα. Ο εγκέφαλος διαθέτει περίπου 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα για νευρώνες. Ο κάθε νευρώνας μπορεί να δημιουργήσει μέχρι και 10.000 συναπτικές συνδέσεις με άλλους νευρώνες. Με άλλα λόγια ο κάθε νευρώνας λειτουργεί ως διαβιβαστής μηνυμάτων. Κάθε κύτταρο επεξεργάζεται πληροφορίες που μεταβιβάζει σε άλλους νευρώνες μέσω κενών που ονομάζονται συνάψεις.
Αυτή η ηλεκτροχημική διαδικασία αποτελεί τη βάση κάθε ανθρώπινης συμπεριφοράς. Κάθε φορά που αναπνέουμε, σκεπτόμαστε, κινούμεθα ή μιλάμε λαμβάνει μέρος μία επικοινωνία εκατοντάδων χιλιάδων νευρώνων. Όλες οι εισερχόμενες πληροφορίες που επεξεργάζεται ο μαθητής γίνονται μέσω του τεράστιου αριθμού των αλληλοεξαρτώμενων δικτύων του εγκεφάλου. Οι αποθηκευμένες πληροφορίες επηρεάζουν την επεξεργασία και μάθηση των νέων πληροφοριών.
Για εμάς τους ειδικούς στην ανάπτυξη της απόδοσης αυτό είναι πολύ σημαντικό επειδή επηρεάζει τον τρόπο που εκπονούμε τα προγράμματά μας. Καθώς οι μαθητές μας εκτίθενται σε νέες εμπειρίες και πληροφορίες τα νευρικά κύτταρα αναπτύσσουν νέους κλάδους ή δενδρίτες. Οι δενδρίτες αυτοί είναι οι κύριοι δέκτες νέων πληροφοριών, όσο περισσότερο χρησιμοποιείς τον εγκέφαλό σου, τόσο περισσότερο αναπτύσσεις δενδρίτες ή εγκεφαλικούς κλάδους. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής ο εγκέφαλος συνεχίζει να δημιουργεί νέους κλάδους. Εξ ου και η σημασία τους, όχι μόνο για τη μάθηση, αλλά και για καινοτόμες ιδέες και τρόπους σκέψης. Αυτό αυξάνει σημαντικά τις ικανότητες και τα δίκτυα του εγκεφάλου. Η πεθερά μου αποτελεί ένα εκπληκτικό παράδειγμα για αυτό. Ήταν ηθοποιός θεάτρου στη Βρετανία και τη Νότια Αφρική πριν τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, σχεδόν στα ενενήντα της, συνεχίζει να μαθαίνει καθημερινά ένα ποίημα. Μας εκπλήσσει διαρκώς, απαγγέλλοντας μας ποιήματα ή αποσπάσματα από τα έργα του Σαίξπηρ. Η δημιουργική χρήση της κίνησης, της φωνής, του διαλόγου, της μουσικής, της διήγησης και της αλληλεπίδρασης ενισχύει τη μάθηση και την επίδοση.
Ο εγκεφαλικός φλοιός, συνειδητός εγκέφαλος
Ο εγκέφαλος χωρίζεται σε δύο ημισφαίρια, που το καθένα ειδικεύεται σε συγκεκριμένες λειτουργίες. Τα δύο αυτά ημισφαίρια συνδέονται μεταξύ τους και αποκαλούνται φλοιός του εγκεφάλου. Ο εγκεφαλικός φλοιός είναι γνωστός ως το κέντρο της συνειδητής σκέψης. Αυτός ο «σκεπτόμενος εγκέφαλος» ρυθμίζει την όραση, την ακοή, την ομιλία, την σκέψη και δημιουργία όλης της υψηλής ευφυΐας.
Τα δύο ημισφαίρια χωρίζονται από το μεσολόβιο του εγκεφάλου, μία ταινία ιστού, που ενώνει τα δύο ημισφαίρια δεξιά και αριστερά. Στην ουσία τα δύο αυτά μισά ενεργούν από κοινού στέλνοντας και λαμβάνοντας πληροφορίες με εκπληκτική ταχύτητα. Εκτός από την επίφυση ο κάθε εγκεφαλικός θαλαμίσκος εκτείνεται και στα δύο ημισφαίρια. Το καθένα λαμβάνει πληροφορίες από την αντίθετη πλευρά και τις ελέγχει.
Ανακαλύψαμε ότι τα προγράμματα ανάπτυξης που έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα στηρίζονται σε πολλαπλή χρήση της ευφυΐας. Αυτή περιλαμβάνει τη μουσική, την δραματική τέχνη, το σχέδιο, την αντιπαράθεση και τη συζήτηση. Όμως η ευφυΐα χωρίς τη συναισθηματική ικανότητα δε φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Με άλλα λόγια αν επιστρατεύσουμε τον εγκέφαλό μας και τα συναισθήματά μας θα επιτύχουμε και θα ενισχύσουμε την απόδοσή μας.
Επί σειρά ετών ο γνωστικός τρόπος σκέψης είχε πρωταρχική θέση, ενώ είχε παραγκωνισθεί το συναίσθημα. Ωστόσο, η έρευνα του εγκεφάλου μας έδειξε ότι το συναίσθημα και η σκέψη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Η εξέλιξη της συναισθηματικής ευφυΐας και η αρμονία συναισθήματος και λογικής σκέψης είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν μία απλή επίδοση από μία κορυφαία. Ως αξιοποιητές ανθρώπινου δυναμικού, χρειαζόμαστε την γνωστική μαζί με τη συναισθηματική εκμάθηση για τη βελτίωση της αυτοπεποίθησης και για να κινητοποιήσουμε τους ανθρώπους να αλλάξουν και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους.
Οικοδομώντας το νοητικό μύα.
Ο εγκέφαλος και η καινοτόμα μάθηση
Η δεκαετία του '90 ονομάστηκε «Η δεκαετία του Μυαλού» από τον τότε πρόεδρο της Αμερικής Τζορτζ Μπους. Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες οι επιστήμονες διερευνούν τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες, τα πρότυπα, τα συναισθήματα και τη μνήμη για να προσδιορίσουν με ακρίβεια τον τρόπο που μαθαίνουμε.
Εγώ χρησιμοποιώ εργαλεία από την πνευματική μου εργαλειοθήκη στα εργαστήριά μου και στις συνεδρίες μου. Είναι μία εργαλειοθήκη που μετατρέπει την επίδοση. Το πιο εκπληκτικό πράγμα που ανακαλύπτω στις συνεδρίες μου είναι ότι στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες εκπλήσσονται φοβερά με όσα μαθαίνουν για τη λειτουργία του εγκεφάλου και για το πώς αυτή η γνώση μπορεί να λειτουργήσει προς όφελός τους και να μεταβάλει τις επιδιώξεις τους.
Σε ένα πρόσφατο εργαστήρι νοητικής ετοιμότητας, ο διευθυντής μιας εταιρίας μηχανικών με πλησίασε με μεγάλο ενθουσιασμό. Μου είπε ότι επί σειρά ετών αναζητούσε τρόπους και νέες τεχνικές για να αναπτύξει την επίδοση και τη δημιουργικότητα. Είχε εφαρμόσει διάφορες τεχνικές, τώρα όμως, εξοπλισμένος με τις νέες τεχνικές ετοιμότητες του εγκεφάλου, κατάφερε να δημιουργήσει κίνητρα, αυτοπεποίθηση και δημιουργικότητα στο προσωπικό του.
Πως λειτουργεί ο εγκέφαλός μας;
Ο εγκέφαλός μας είναι ένας πυκνός ιστός με διασυνδεόμενες συνάψεις που διαρκώς δημιουργούν νέες συνδέσεις- εξ ου και η ικανότητά μας να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα. Ο εγκέφαλος διαθέτει περίπου 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα για νευρώνες. Ο κάθε νευρώνας μπορεί να δημιουργήσει μέχρι και 10.000 συναπτικές συνδέσεις με άλλους νευρώνες. Με άλλα λόγια ο κάθε νευρώνας λειτουργεί ως διαβιβαστής μηνυμάτων. Κάθε κύτταρο επεξεργάζεται πληροφορίες που μεταβιβάζει σε άλλους νευρώνες μέσω κενών που ονομάζονται συνάψεις.
Αυτή η ηλεκτροχημική διαδικασία αποτελεί τη βάση κάθε ανθρώπινης συμπεριφοράς. Κάθε φορά που αναπνέουμε, σκεπτόμαστε, κινούμεθα ή μιλάμε λαμβάνει μέρος μία επικοινωνία εκατοντάδων χιλιάδων νευρώνων. Όλες οι εισερχόμενες πληροφορίες που επεξεργάζεται ο μαθητής γίνονται μέσω του τεράστιου αριθμού των αλληλοεξαρτώμενων δικτύων του εγκεφάλου. Οι αποθηκευμένες πληροφορίες επηρεάζουν την επεξεργασία και μάθηση των νέων πληροφοριών.
Για εμάς τους ειδικούς στην ανάπτυξη της απόδοσης αυτό είναι πολύ σημαντικό επειδή επηρεάζει τον τρόπο που εκπονούμε τα προγράμματά μας. Καθώς οι μαθητές μας εκτίθενται σε νέες εμπειρίες και πληροφορίες τα νευρικά κύτταρα αναπτύσσουν νέους κλάδους ή δενδρίτες. Οι δενδρίτες αυτοί είναι οι κύριοι δέκτες νέων πληροφοριών, όσο περισσότερο χρησιμοποιείς τον εγκέφαλό σου, τόσο περισσότερο αναπτύσσεις δενδρίτες ή εγκεφαλικούς κλάδους. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής ο εγκέφαλος συνεχίζει να δημιουργεί νέους κλάδους. Εξ ου και η σημασία τους, όχι μόνο για τη μάθηση, αλλά και για καινοτόμες ιδέες και τρόπους σκέψης. Αυτό αυξάνει σημαντικά τις ικανότητες και τα δίκτυα του εγκεφάλου. Η πεθερά μου αποτελεί ένα εκπληκτικό παράδειγμα για αυτό. Ήταν ηθοποιός θεάτρου στη Βρετανία και τη Νότια Αφρική πριν τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, σχεδόν στα ενενήντα της, συνεχίζει να μαθαίνει καθημερινά ένα ποίημα. Μας εκπλήσσει διαρκώς, απαγγέλλοντας μας ποιήματα ή αποσπάσματα από τα έργα του Σαίξπηρ. Η δημιουργική χρήση της κίνησης, της φωνής, του διαλόγου, της μουσικής, της διήγησης και της αλληλεπίδρασης ενισχύει τη μάθηση και την επίδοση.
Ο εγκεφαλικός φλοιός, συνειδητός εγκέφαλος
Ο εγκέφαλος χωρίζεται σε δύο ημισφαίρια, που το καθένα ειδικεύεται σε συγκεκριμένες λειτουργίες. Τα δύο αυτά ημισφαίρια συνδέονται μεταξύ τους και αποκαλούνται φλοιός του εγκεφάλου. Ο εγκεφαλικός φλοιός είναι γνωστός ως το κέντρο της συνειδητής σκέψης. Αυτός ο «σκεπτόμενος εγκέφαλος» ρυθμίζει την όραση, την ακοή, την ομιλία, την σκέψη και δημιουργία όλης της υψηλής ευφυΐας.
Τα δύο ημισφαίρια χωρίζονται από το μεσολόβιο του εγκεφάλου, μία ταινία ιστού, που ενώνει τα δύο ημισφαίρια δεξιά και αριστερά. Στην ουσία τα δύο αυτά μισά ενεργούν από κοινού στέλνοντας και λαμβάνοντας πληροφορίες με εκπληκτική ταχύτητα. Εκτός από την επίφυση ο κάθε εγκεφαλικός θαλαμίσκος εκτείνεται και στα δύο ημισφαίρια. Το καθένα λαμβάνει πληροφορίες από την αντίθετη πλευρά και τις ελέγχει.
Το υπερκινητικό σύνδρομο ή γνωστό σαν σύνδρομο ελαττωμένης προσοχής και υπερκινητικότητας εξελίσσεται σε ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα στη σύγχρονη εποχή. Πρόκειται για παιδιά με διαταραχές συμπεριφοράς, με ελλειμματική συγκέντρωση και αυξημένη ενεργητικότητα. Το πρόβλημα των παιδιών αυτών αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερα μεγάλες κοινωνικές προεκτάσεις όταν τα παιδιά αυτά συνευρίσκονται με συνομήλικους τους σε χώρους όπως οι παιδικοί σταθμοί κλπ. Εκεί πλέον η παρουσία τους γίνεται "ανυπόφορη" για τα υπόλοιπα παιδιά και φέρει τρομερές δυσκολίες και τους ιδίους τους γονείς. Το πρόβλημα έχει μια σταθερή βάση που χαρακτηρίζεται από έντονη απροσεξία συνδεδεμένη με υπερβολική ανυσηχία, ανεξέλεγκτη παρορμητικότητα και απρόβλεπτες εκρήξεις κινητικών προβλημάτων. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι διαβαθμισμένες σε διάφορα στάδια ή να κλιμακώνονται κατά τη διάρκεια του χρόνου. Κάθε ανήσυχο παιδί δεν είναι κατά κανόνα υπερκινητικό, όπως ούτε κάθε ιδιαίτερα ζωηρό ή υπερκινητικό παιδί δε σημαίνει ότι είναι διανοητικά άρρωστο. Συνεπώς, για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων χρειάζεται λεπτός χειρισμός, υπομονή και επάρκεια γνώσεων. Θα ήθελα να γενικεύσω λίγο το θέμα τονίζοντας ότι όλοι όσοι ασχολούνται με τα παιδιά, ακόμη και μόνο με τα δικά τους παιδιά, πρέπει να έχουν κάποιες γνώσεις γύρω από το υπερκινητικό παιδία διότι κάποια στιγμή θα βρουν το πρόβλημα μπροστά τους είτε άμεσα είτε έμμεσα. Η αναλογία των υπερκινητικών παιδιών είναι τέτοια που σχεδόν με βεβαιότητα κανείς κοινωνικός άνθρωπος δε μπορεί να αποφύγει αυτό το πρόβλημα.ΤΟ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Το πρώτο ουσιαστικό πρόβλημα για γονείς, συγγενείς, δασκάλους ή οποιουσδήποτε άλλους έχουν σχέση με υπερκινητικά παιδία είναι ιδιαίτερα έντονο στη σχολική ηλικία. Το σχολείο είναι ο πρώτος χώρος όπου έρχεται η έκρηξη των συγκρούσεων και η κορύφωση των συμπτωμάτων του υπερκινητικού παιδιού. Κατά πρώτο λόγο, λόγω ελλειμματικής προσοχής και συγκέντρωσης παρουσιάζουν δυσκολίες στο μάθημα. Παράλληλα, ένα μεγάλο ποσοστό δείχνει μαθησιακές διαταραχές, οι διαταραχές αυτές έχουν να κάνουν με τη διαφοροποίηση της αντίληψης, της ακρίβειας των κινήσεων, γραφής, ανάγνωσης, αδυναμίας μαθηματικών πράξεων λόγω έλλειψης συγκέντρωσης και άλλες γραφοκινητικές δυσκολίες. Όλες αυτές οι καταστάσεις παρατηρούνται ακόμη και σε φυσιολογικά παιδιά, αυτό όμως που τα διαφοροποιεί σε σχέση είναι η αύξηση της έντασης και απώλειας του ελέγχου που δείχνουν τα δεύτερα. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι στα υπερκινητικά παιδιά συμβαίνει καμιά φορά το παράδοξο σε μαθήματα των ενδιαφερόντων τους να έχουν λόγω διαφοροποιημένης εγκεφαλικής λειτουργίας υπέρμετρη αντίληψη και ιδιαίτερα μεγάλη απόδοση π.χ. μουσική, γεωγραφία, γυμναστική, μαθηματικά.
Η πείρα έχει δείξει ότι με τη σωστή προσέγγιση μπορεί να αναπτυχθεί η δημιουργικότητα, ο ενθουσιασμός για εργασία, η προθυμία για βοήθεια, ο πλούτος ιδεών και η αντίληψη δικαίου. Αυτά είναι και τα σημεία ίσως που πρέπει συγκεντρωτικά να έχουν στο νου γονείς και καθηγητές. Αποκτώντας την εμπιστοσύνη του παιδιού και με τη θετική επιρροή μπορούν να προστατεύσουν το παιδί από άδικες ενοχές, υποτίμηση, ξεμπρόστιασμα, να το παρηγορήσουν για τα λάθη του και να του αναπτύξουν θετικό αίσθημα ευθύνης.
Το παιδάκι εκτιμώντας αυτά ανοίγεται στην υποδοχή κατευθυντηρίων δυνατοτήτων. Στο σημείο αυτό με προσωπικό διάλογο και οπτική επαφή μπορεί να του ελκύσετε την προσοχή. Με διάφορα ψυχολογικά τρικ, εξαρτημένα ανακλαστικά όπως συγκεκριμένα νοήματα ή κινήσεις το παιδί μπορεί να οδηγηθεί εκ νέου στην αφετηρία της σκέψης. Πρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε απλή γλώσσα και σύντομες προτάσεις, τα νοήματα να είναι σύντομα και συγκεκριμένα μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά αυτά έχουν διάσπαση προσοχής. Θέλουν επαναλαμβανόμενες εξηγήσεις και με μεγάλη προσέγγιση ανάπτυξη του αισθήματος εμπιστοσύνης. Κατόπιν με ευθύ τρόπο σαν να απευθυνόμαστε σε ενηλίκους να συζητάμε την ευθύνη για μη τήρηση κανόνων και υποδείξεων χωρίς να απειλούμε με τιμωρίες. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να γίνονται κυρώσεις μπροστά σε άλλους με ξεμπρόστιασμα και αίσθημα ντροπής που προσβάλει ή πληγώνει το υπερκινητικό παιδί. Την ανεπιθύμητη συμπεριφορά προσπαθούμε να την αγνοήσουμε και όχι να την τιμωρήσουμε. Η λήθη είναι προτιμότερη από το μαστίγιο.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΑΙΝΟΥ
Τα υπερκινητικά παιδιά κοινωνικά δεν αντιμετωπίζονται με κατανόηση, συγκατάβαση και ανοχή. Στερούνται επαίνου ,αναγνώρισης και συμπόνιας .Εδώ πρέπει με σωστά δοσολογημένη συμπεριφορά να επαινούνται οι μικρές βελτιώσεις ακόμα και αυτονόητες συμπεριφορές τη σωστή στιγμή με σύντομο και άκρως περιεκτικό τρόπο.
*Μη ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με παιδιά με διάσπαση προσοχής και καθυστερημένη μερικές φορές αντίληψη, συνεπώς ο καθυστερημένος έπαινος είναι σα να μη γίνεται, δε βοηθάει
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΑΘΗΣΗΣ
Η σύντομη περιεκτική και επαναλαμβανόμενη διδασκαλία σε βαθμό ρουτίνας βοηθάει αυτά τα παιδιά να αποκτήσουν αίσθημα ασφαλείας και τους φεύγει η ανυπομονησία όταν χάσουν την πρώτη αντίληψη, δεν αγωνιούν και περιμένουν την επανάληψη. Τα υπερκινητικά παιδιά δε μπορούν να τηρήσουν κανόνες. Για αυτό είναι απαραίτητο να βρεθεί ένα μοντέλο ελάχιστης τάξης και ένας τρόπος επιβολής του. Επειδή τα παιδάκια αυτά προκαλούν αναστάτωση είναι καλό να είναι συνεχώς υπό παρατήρηση χωρίς τα ίδια να το αντιλαμβάνονται. Πρέπει να δέχονται σταθερές συμπεριφορές σε σταθερές κοινωνικές δομές με τις ίδιες θέσεις και τυποποιημένες διδασκαλίες. Ανοιχτές μορφές διδασκαλίας με ελεύθερα εργασιακά θέματα αυτόνομης δομής και οργάνωσης είναι ακατάλληλα για υπερκινητικά παιδιά.
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 3:18 μ.μ.
Να που έρχεται η επιστήμη να αποδείξει πλέον ότι τα ευτυχισμένα όντα είναι αυτά που διδάσκονται και απομνημονεύουν καλύτερα. Ένας ποντικός όπως δείχνει και η εικόνα όταν είναι σε ευτυχισμένη κατάσταση μπορεί να ξεχωρίσει και να επιλέξει σε ποιο μέρος του χωρισμένου του κλουβιού θα πάει. Διδάσκεται πολύ πιο γρήγορα από έναν δυστυχισμένο ποντικό ποια είναι τα εμπόδια που αντιμετωπίζει (ροή ηλεκτρικού ρεύματος) όταν μεταπηδά από τη μια μεριά του χωρίσματος στο άλλο. Το πείραμα αυτό στο Μαδενβούργο της Γερμανίας μπόρεσαν οι επιστήμονες μετά από δέκα χρόνια προσπαθειών να πιστοποιήσουν χρησιμοποιώντας τα παλιά τρικ του Παβλώφ ότι ένας ποντικός, και κατ’ επέκταση ο άνθρωπος, μαθαίνει καλύτερα όταν είναι ευτυχισμένος. Παράλληλα, με την εικόνα και τη μελέτη της συμπεριφοράς μετρήθηκε και ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη στον εγκέφαλο όπου βρέθηκε ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η διάθεση για μάθηση τόσο αυξημένα ήταν τα ποσοστά της ντοπαμίνης στους ανάλογους νευρώνες όπου διέγειραν σε κατάσταση ευτυχίας και ευθυμίας των ποντικών. Τα αποτελέσματα αυτά λαμβάνονται σοβαρά υπόψη προκειμένου να επιβεβαιώσουν την παλιά γνώση και να πιστοποιήσουν ότι ο άνθρωπος σε κατάσταση ευτυχίας μάλλον εμπεδώνει καλύτερα από ότι όταν είναι δυστυχισμένος και στεναχωρημένος. Μία απλή εξίσωση που όμως έχει και την επιστημονική επιβεβαίωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΔΥΜΟ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΕΡΟΙ ΣΕ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ... -
Το εγκεφαλογράφημα είναι εδώ και μισό αιώνα πλέον γνωστό στην κλινική ρουτίνα. Κυρίως, χρησιμοποιείται για τη διάγνωση των εκφυλιστικών παθή... -
Ο ΕΡΠΗΣ ΖΩΣΤΗΡΑΣ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ «ΧΤΥΠΑΕΙ» ΣΕ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ, ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΔΙΑΓΝΩΣΤΕΣ. ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ... -
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΛΟΓΩ ΖΕΣΤΗΣ ΚΑΙ ΥΓΡΑΣΙΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ Αν και η βασική αιτία της εμφάνισης της πο... -
ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ASPERGER ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΛΑΦΡΑ ΜΟΡΦΗ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ... -
Η ΜΥΟΤΟΝΙΚΗ ΔΥΣΤΡΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΓΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΗ «ΥΠΟΥΛΗ» ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ «ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για έναν γι...
-
Με τρομερή συχνότητα εμφανίζεται τον τελευταίο καιρό ο έρπης ζωστήρας. Πρόκειται για κόκκινες επώδυνες φουσκάλες με φαγούρα και πόνο, ταξιδε... -
ΟΙ ΑΡΑΧΝΟΕΙΔEIΣ ΚΥΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΑΧΝΟΕΙΔΗ ΜΗΝΙΓΓΑ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Κ... -
ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΡΠΗ ΖΩΣΤΗΡΑ ΜΑΖΙ Η ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΝΤΟΝΟ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. Η συνύπαρξη των δύο νοσηρών καταστάσεων,... -
ΈΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΔΟΚΡΑΝΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ. Μέσα στον εγκέφαλο υπάρχει ένα σύστημ...
