NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η «ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ» ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΠΑΙΖΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

Πρόκειται, δηλαδή, για εκείνες τις εγκεφαλικές περιοχές που διεγείρονται στο άκουσμα μιας λέξης ή κατά την παρατήρηση του αντικειμένου αυτής της λέξης ή ακόμη σε αναφορά σε παρόμοιες καταστάσεις που έχουν σχέση με αυτή τη λέξη στον εγκέφαλο. Δηλαδή, μπορούμε να πούμε τη λέξη «δέντρο» ή «φυτό» και ταυτόχρονα να αντιδράσουν πάρα πολλές περιοχές στον εγκέφαλο, όπου είναι καταγεγραμμένες οι ανάλογες εμπειρίες και βιώματα του εγκεφάλου. Αυτό γίνεται στις διάφορες συνδετικές αυτές περιοχές με μικρή ή μεγαλύτερη ένταση, ανάλογα με το «περιεχόμενο» της βιωματικής αντίδρασης της μνήμης και της προϋπαρχούσης διέγερσης του εγκεφάλου. Πρόκειται για μια ουσιαστική μελέτη, η οποία έχει προχωρήσει πάρα πολύ και ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με συγκεκριμένα αντικείμενα. Π.χ. πάλι προφέροντας τη λέξη «χέρι», βλέποντας το χέρι ή ακούγοντας τη λέξη «χέρι» έχουμε διέγερση συγκεκριμένης περιοχής του εγκεφάλου, όπου αντιπροσωπεύονται οι νευρώνες εκείνοι που προκαλούν την κίνηση του χεριού. Πρόκειται, δηλαδή, για μια κατευθείαν επικοινωνία μεταξύ οπτικών, ακουστικών ή άλλων ερεθισμάτων και αντίδραση του εγκεφάλου. Αυτές οι αντιδράσεις καταγράφονται με νευροφυσιολογικό ή νευροακτινολογικό τρόπο, συγκρίνονται αυτά τα πεδία και βλέπουμε πως επηρεάζει το ένα το άλλο κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας. Ανάλογα με αυτό μπορεί να γίνει μια ταυτοποίηση  του ομιλούντος σε σχέση με τα προηγούμενα στοιχεία που έχει κανείς.

Παράλληλα όμως έχουν υπό την επιτήρηση τους σειρές άλλων κυττάρων με τα οποία μορφάζονται τμήματα των μνημονικών γνώσεων. Μια αξιόλογη παρατήρηση σχετικά με αυτά είναι ότι οι διάφοροι κυτταρικοί σχηματισμοί μπορούν να αλληλοκαλύπτονται. Δηλαδή, ο ένας να καλύπτει δυσλειτουργίες του άλλου, να προετοιμάζουν νέους νευρώνες με βιοχημικούς ερεθισμούς που να μπορούν να αναλάβουν τέτοιες δραστηριότητες.

Άρα έχουμε μια τοπική φθορά εγκεφαλικής ουσίας η οποία θεωρητικά και πρακτικά επιδέχεται βελτίωσης και αλλαγής. Άρα μπορεί να γίνει δέκτης μιας γονιδιακής θεραπείας που ιδιαίτερα για την περίπτωση αυτή φαίνεται να είναι και εύκολη άρα και σχετικά ακίνδυνη διότι μπορεί να εφαρμοστεί με ανώδυνο και αναίμακτο τρόπο σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου όπως ο ιππόκαμπος ή η αμυγδαλή.

Κατά κανόνα συσσωρεύονται και αποθηκεύονται στον πρώτο νευρώνα (προσυναπτικά) από το σημείο αυτό και ύστερα από ένα ισχυρό ερέθισμα αποσπώνται και διαπερνούν το συνοπτικό χάσμα που συνδέει τα εγκεφαλικά κύτταρα.
Οι νευροδιαβιβαστές όταν φτάσουν στην απέναντι μεριά διεγείρουν τους υποδοχείς του άλλου νευρικού κυττάρου και με αυτόν τον τρόπο κλείνει το χημειοηλεκτρικό κύκλωμα της συγκεκριμένης εγκεφαλικής λειτουργίας.
Οι βιοχημικές αυτές ώσεις μέσω των νευροδιαβιβαστών αποτελούν απαρχή μέσου ή και τέλος μιας ολοκλήρωσης εγκεφαλικής πράξης.

ΟΛΗ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ ΣΕ ΕΥΘΕΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΤΗΣ ΦΑΙΑΣ ΟΥΣΙΑΣ.Τα κύτταρα της φαιάς ουσίας και οι μεταξύ τους διασυνδέσεις αποτελούν το μυστικό της ζωής, της ύπαρξης και της ανάπτυξης του ανθρώπου.
Σε όλη αυτή την κατάσταση μπαίνει μια επιπλέον καθοριστική για κάθε εποχή της σταδιακής εξέλιξης που είναι ο χρόνος.
Οι νευρώνες στον εγκέφαλο (νευρικά κύτταρα φαιάς ουσίας) συνδέονται μεταξύ τους σε συμπλέγματα κυκλωμάτων από την νεαρή ηλικία μέχρι τα βαθιά γεράματα. Μάλιστα όσο προχωράει ο χρόνος τα συμπλέγματα αυτά αυξάνονται και αναλαμβάνουν την διεκπεραίωση όλο και πιο πολύπλοκων λειτουργιών.