NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΝΕΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΧΑΜΗΛΩΝ ΤΟΝΩΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ.
Το οξύ μανιακό επεισόδιο, ιδιαίτερα ύστερα από μακρά κλινικά «σιωπηλή» περίοδο είναι ένα από τα πλέον δύσκολα αντιμετωπίσιμα ψυχιατρικά περιστατικά. Τα επεισόδια αυτά σε νεανική ηλικία ανεβάζουν την επικινδυνότητά τους, λόγω της υφιστάμενης σωματικής ρώμης και ορμής.
Χρειάζεται δε ιδιαίτερα μεγάλη πείρα για να προβλεφθούν, και μόνον ειδικοί ψυχίατροι μπορούν να διακρίνουν την «προεπεισοδιακή» συμπτωματολογία.
Συνήθως, πριν την έξαρση των συμπτωμάτων, υπάρχει μια ηρεμία έκφρασης και συμπεριφοράς με χαρακτηριστική αποφυγή επαφών, συνδιαλέξεων, συντροφιάς και επικοινωνίας.
Συνήθως, τα παιδιά αυτά είναι καχύποπτα και μοναχικά, δίχως παρέες και αντιμετωπίζονται υποτιμητικά και κοροϊδευτικά από τους συνομηλίκους τους.
Στη φάση αυτή είναι που μπορεί να γίνει κάποια ψυχοθεραπευτική επέμβαση, προκειμένου να νιώσει το παιδί ή ο έφηβος καλύτερα και να ανοίξει ο δρόμος για κάποια θεραπεία, που στο στάδιο αυτό δρα πάντα προστατευτικά και αποτελεσματικά.
Στο οξύ στάδιο δεν υπάρχουν περιθώρια χάσιμου χρόνου. Η επέμβαση πρέπει να είναι άμεση και κατασταλτική. Εάν δεν επιτευχθεί, σίγουρα ένα αποτέλεσμα βίαιης και ασυλλόγιστης πράξης θα κλείσει το δράμα.

ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΨΥΧΙΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ (ΑΜΟΚ) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΟΥΝ. ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΗΡΕΜΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΟΥΝ ΣΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.
Ένας 17χρονος σε αμόκ πριν από μερικούς μήνες σκότωσε 13 ανθρώπους και μετά αυτοκτόνησε με ένα πυροβολισμό στο μέτωπο. Στο μεσοδιάστημα των πυροβολισμών, σε ένα φωτεινό διάλειμμα της ταραγμένης του σκέψης και ενώ είχε εγκλωβιστεί από τους αστυνομικούς, άφησε το όπλο του κάτω και άρχισε να συνδιαλέγεται με αυτούς.
Εκεί προφανώς λόγω της απειρίας ή έλλειψης ψυχολογικής εκπαίδευσης των αστυνομικών, έγινε το κακό. Ένας εκ των αστυνομικών σε κρίση υπερβάλλοντος ζήλου όρμησε προς το δράστη με πρόθεση να τον ακινητοποιήσει, ενώ αυτός του παρήγγειλε να μείνει ακίνητος. Η ορμή του αστυνομικού επανέφερε την ακραία εγρήγορση του αμόκ στο δράστη, που σήκωσε ξανά το όπλο και συνέχισε το μακελειό.
Παραβιάστηκε, έτσι, ο κανόνας της δράσης με πλήρη ηρεμία και έγινε το κακό. Στο αμόκ όλες οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνονται από ειδικούς με ηρεμία και μεγάλη ταχύτητα. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε θύματα.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΠΤΟ, ΑΛΛΑ, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙ ΜΕ ΤΕΚΜΗΡΙΑ.
ΤΩΡΑ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΦΟΝΟ ΑΠΟ ΑΜΟΚ.
Δεν ξέρω αν υπάρχει μια κεντρική υπηρεσία, προκειμένου στατιστικά να επεξεργάζεται το θέμα πόσο τακτικά εμφανίζεται και διαπραγματεύεται και γνωρίζεται στην κοινή γνώμη ο θάνατος ενός ανθρώπου, ύστερα από κατάληψη αμόκ κάποιου δολοφόνου.
Πάντως και αν δεν υπάρχει, πρέπει να ρυθμιστεί, προκειμένου να ξέρουμε τι αντιμετωπίζουμε σε καθημερινή βάση και ίσως ένας κεντρικός οργανισμός να μπορέσει να ψάξει με τους αρμόδιους φορείς για μια, αν όχι λύση, αλλά, τουλάχιστον κατ’ επίφαση πρόβλεψη σε αυτό το θέμα.
Ανακοινώθηκε από τον τύπο ότι τις τελευταίες μέρες κάποιος, δεν δόθηκε ακριβώς το όνομα, 58χρονος δράστης από την Άνω Πόλη Κυπαρισσίας, κατά την διάρκεια του μεσημεριού και χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο, ξεγελώντας όλη την οικογένεια, θανάτωσε με μαχαίρι την 80χρονη μητέρα του με την οποία δεν είχε κανενός είδους προστριβές.
Βέβαια, από την ψυχιατρική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, όπου κατέληξε ο δράστης, φάνηκε ότι, παρ’ όλο που μέχρι πρότινος δεν είχε εμφανή ψυχιατρικά συμπτώματα, προέβη στο αποτρόπαιο έγκλημα αυτό, προκειμένου να δώσει διαφυγή στην εσωτερική του ψυχοκινητική ένταση. Οι γιατροί δεν είπαν τίποτα παραπάνω, ο τύπος ανακοίνωσε μια είδηση, η είδηση όμως αυτή έχει την θέση Νο4 ή Νο5 σε ένα περιφερειακό κανάλι.
Στα υπόλοιπα κανάλια τοποθετείται η ψυχιατρική κατάσταση ενός αστυνομικού που πυροβόλησε κάποιον ιδιώτη, ή ακόμη περισσότερο, το εκτεταμένο έγκλημα του 17χρονου στην Γερμανία, που κόστισε τις ζωές πάνω από 20 ανθρώπων και του 28χρονου στην Αλαμπάμα, που έδειξε ότι μπορεί κανείς κάνοντας βόλτα να σκοτώσει δεκάδες ανθρώπων.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι υπάρχει μια περιέργως διάχυτη επιθετική ατμόσφαιρα σε όλο πλέον τον πλανήτη, που οδηγεί στα εγκλήματα του είδους.
Εμείς πλέον μόνο σαν πολιτισμένοι και γνώστες του αντικειμένου θα έπρεπε ίσως να εκλάβουμε το θέμα αυτό εντονότερα υπόψη και τουλάχιστον, μη μπορώντας να κάνουμε κάτι άλλο, ας το αναλύσουμε έτσι, που να δώσουμε την ευκαιρία στους επιγόνους μας, που θα είναι πιο έξυπνοι και πιο καλά οργανωμένοι από εμάς, να αρχίσουν να βλέπουνε και να βρίσκουνε μια κάποια οποιαδήποτε λύση.

ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ Η ΣΕ ΑΘΩΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΠΟ ΑΤΟΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΑ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΡΟΜΕΡΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ.
Ένας 17χρονος δράστης στην περιοχή της Στουτγκάρδης της Γερμανίας σκότωσε δύο δεκάδες ανθρώπους περίπου με επαναληπτικό όπλο, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό και μάλιστα σε ένα ακραίο αμόκ.
Μια παρόμοια κατάσταση την ίδια μέρα, με λίγες ώρες διαφορά, επαναλήφθηκε με έναν 27χρονο στην Αλαμπάμα Ηνωμένων Πολιτειών. Οι συνθήκες ήταν πανομοιότυπες.
Εδώ απλώς πρόλαβε η αστυνομία να εξουδετερώσει πιο γρήγορα τον δράστη, αλλά, κάνεις δεν γνωρίζει ακόμη τον ακριβή αριθμό των θυμάτων.
Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία και στις δύο περιπτώσεις είναι το «τελετουργικό» της όλης διαδικασίας, ο τρόπος δράσης και η χαρακτηριοδομή των δραστών.
Οι δράστες αναφέρονται σαν φιλήσυχοι, ηπίων τόνων και χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές προκλήσεις άνθρωποι. Η σχέση τους με τα όπλα δεν είναι ευρέως γνωστή, αν και υφίσταται από χρόνια.
Χαρακτηριστικό, επίσης, είναι ότι πάντα προϋπάρχει ένα διφορούμενο μήνυμα από τους δράστες προς τρίτους για την δολοφονική πράξη που πρόκειται να επακολουθήσει.
Επίσης, τυπικό είναι ότι την ώρα που ξεκινάει το δολοφονικό αμόκ επιλέγεται σαν αφετηρία πάντοτε ένας γνωστός χώρος, π.χ. το σχολείο. Ενώ είναι το αμόκ της επίθεσης σε εξέλιξη κλιμακώνεται μέχρι να δοθεί το τέλος από μια αυτοκτονία ή εκτέλεση του δράστη από την αστυνομία.
Όλα αυτά μαζί συνθέτουν το χαρακτηριστικό σκηνικό του ψυχωτικού αμόκ του ατόμου με εγκεφαλικές διαταραχές και κυρίως, των προμετωπιαίων λοβών, όπως τακτικά αποδεικνύεται στις μετέπειτα ή εφόσον υπάρχουν προγενέστερες ιατρικές έρευνες.
Δηλαδή, για όλους αυτούς τους δράστες που κατά μόνας είναι κυρίως αρένες υπάρχει χαρακτηριστικό εγκληματολογικό προφίλ, που συνέχεια βλέπουμε να επαναλαμβάνεται.
Εν τη ουσία πρόκειται για μια εκδήλωση προφανώς ψυχικής διαταραχής σε εγκεφαλική δυσλειτουργία, που πρέπει να είναι εύκολα ελέγξιμη και με σοβαρές προϋποθέσεις ουσιώδους θεραπείας.
Είναι ένα στοιχείο που πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη, επανεξετάζοντας τα άτομα που βρίσκονται σε ανάλογους χώρους, μαθητές ή φοιτητές που έχουν τα στοιχεί αυτού του προφίλ.
Πρόκειται για μέτρα αποφυγής μυρίων κακών και έτσι πρέπει να συνδράμουν όλοι.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΜΟΚ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ
Αναφέραμε χθες για το σύνδρομο του «τρελού του χωριού» που πέφτει σε κατάσταση αμόκ και επιδεικνύει σε πρωτοφανή έκταση αγριότητα και εγκληματικότητα. Ένα νέο κρούσμα αναγγέλθηκε πάλι από τις τηλεοράσεις στην Αμερική, όπου ένας, κατά τ’ ‘άλλα φιλήσυχος και γνωστός για την πραότητά του στο χώρο της δουλειάς του, χρηματιστηριακός επιχειρηματίας κάτω από την πίεση και την ένταση ανεκπλήρωτων οικονομικών υποχρεώσεων σε κατάσταση αμόκ σκοτώνει τα τρία παιδιά, τη γυναίκα του, δύο γείτονες και μετά αυτοκτονεί.
Η συμπτωματολογία της συμπεριφοράς με αυτήν παρομοίων εγκλημάτων που έγιναν τελευταία στη Φινλανδία, Γερμανία και εδώ στην Ελλάδα δείχνει πλέον ότι η κατάσταση αυτή παίρνει εκτάσεις επιδημίας και είναι αναγκαίο να βρεθεί ένας τρόπος προστασίας. Αντικειμενικά, ο τρόπος αυτός της προστασίας είναι η έγκαιρη παρατήρηση, προφύλαξη από τις καταστάσεις και η θεραπευτική αγωγή, κυρίως φαρμακευτική, στον μέλλοντα επιτιθέμενο με αμόκ. Συγγενείς, γνωστοί και ίσως μια πληροφοριακή καμπάνια με σωστό τρόπο για να μην προκαλέσει άσχημες αντιδράσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον τομέα αυτό.
Βέβαια, το ουσιαστικότερο είναι ο έλεγχος ή και η απαγόρευση όπλων ή κατοχής των όπλων από άτομα που ανήκουν στην επικίνδυνη αυτή ομάδα. Ίσως για αυτό στους ήδη κατόχους πρέπει να γίνει μια νέα επανεξέταση με πιο αυστηρά ψυχιατρικά κριτήρια και ψυχομετρικές εξετάσεις. Σίγουρα, θα υπάρχει κάποια νομοθετική εφαρμογή και αν δεν υπάρχει, πρέπει γρήγορα να εφευρεθεί. Ο κίνδυνος για την ανοιχτή κοινωνία είναι πάρα πολύ μεγάλος.

ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΕ ΑΜΟΚ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Πριν από δύο ημέρες κατεγράφησαν στις ειδήσεις πράξεις μεγάλης έντασης με ένα διπλό θανατηφόρο χτύπημα νεαρού άνδρα σε αμόκ. Δολοφόνησε την φίλη του με 8 μαχαιριές και αυτοκτόνησε ο ίδιος αυτοτραυματιζομένος με το ίδιο μαχαίρι επιτόπου. Γεγονός που δείχνει ότι στο έντονο πάθος είχε οπλιστεί το χέρι του με μια τεράστια δύναμη με τέτοια ένταση ώστε να μπορέσει να σκοτώσει τον ίδιο του τον εαυτό με μία μαχαιριά.
Αυτό το όλο γεγονός δίνει ακόμη μια τραγική περιγραφή για το προφίλ ατόμων σε κατάσταση αμόκ. Τα άτομα αυτά χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι σε κατάσταση σχεδόν επιληπτικής κρίσης πέφτουν σε μια οργισμένη αντίδραση χωρίς καμία ανασταλτική δραστηριότητα.
Όπως έχουν δείξει παλαιότερες εξετάσεις, τα άτομα αυτά έχουν ένα πρόβλημα στον προμετωπιαίο λοβό, έτσι ώστε να είναι κάτω από απόλυτη αδυναμία να ελέγξουν τις πράξεις τους. Η όλη κατάσταση μοιάζει σαν να μπαίνουν σε ένα τούνελ χωρίς καμία διέξοδο καθοδηγούμενοι από μια τυφλή οργή σε μια απόλυτη έκρηξη βίας.
Όπως δείχνουν οι ψυχολογικές έρευνες του παρελθόντος που ολοκληρώθηκαν τον τελευταίο καιρό, άτομα σε κατάσταση αμόκ σχεδιάζουν από χρόνια τις πράξεις του μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια και το τελετουργικό εκτέλεσης τους. Είναι «κολλημένοι» σε αυτές τις πράξεις και δεν μπορεί κανενός είδους θεραπεία μέχρι στιγμής να τους αποσπάσει από αυτές. Άλλωστε, τις κρύβουν οι ίδιοι πάρα πολύ καλά μέχρι την εκδήλωση τους. Ακόμη δε και μετά την εκδήλωση τους και την τυχόν θεραπεία, αναπτύσσουν εκ νέου κλιμακωτά τάσεις αμόκ, χωρίς να μπορεί να τα αντιληφθεί κανένας ειδικός γιατρός.
Τα άτομα αυτά προέρχονται κυρίως από κοινωνίες με στενά όρια, μικρές πόλεις ή γειτονιές με στενό επικοινωνιακό χαρακτήρα και νιώθουν προσβεβλημένα και ταπεινωμένα από το περιβάλλον για συγκεκριμένες πράξεις τους, που ίδιοι υπερεκτιμούν ή παρανοϊκά φαντάζονται. Έχουν την τάση να απομονώνονται, να επικοινωνούν πολύ σποραδικά με ομοίους τους ή, αν είναι νεότεροι, να ασχολούνται εντατικά με το ιντερνέτ και κυρίως, με όπλα ή με πράξεις βίας. Τα δύο τελευταία μπορεί να αρχίσουν σαν χαριτωμένες παιδικές ασχολίες και να ολοκληρωθούν σαν τελετουργικά ολοκληρωμένες φονικές πράξεις. Τα άτομα αυτά επηρεάζονται από τηλεοπτικές παρουσιάσεις ή ιδέες βίας παρομοίου χαρακτήρα ατόμων.
Για τον λόγο αυτό σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχει απαγορευτεί η παρουσίαση αυτών των γεγονότων και περιορίζονται απλώς μόνο στην αναγγελία της πράξης. Επειδή δε το σύνδρομο αυτό σαν ψυχοπαθολογικό προφίλ είναι χαρακτηριστικό λόγω της κοινωνικής απομόνωσης και της ιδιόρρυθμης συμπεριφοράς έχει κατονομαστεί σαν το σύνδρομο του «τρελού του χωριού.»
Θέλει πάρα πολύ μεγάλη προσοχή, όταν εντοπίζεται, και ακαριαία αντιμετώπιση για να αποφεύγονται τα χειρότερα. Εκείνο όμως που χρειάζεται οπωσδήποτε είναι η ανακοπή κάθε δημοσιότητας.