NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗΘεωρείται ως καλοήθη μορφή επιληψίας διότι τις περισσότερες φορές εξαφανίζεται μετά από κάποια χρόνια έστω και αν υπάρχουν ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα χωρίς να αφήνει κατάλοιπα. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η εξαφάνισή της δεν είναι πλήρης αλλά πρόκειται ουσιαστικά για μια υποχώρηση της εγκεφαλικής δυσλειτουργίας σε σημείο που να μην φαίνονται οι επιληπτικές κρίσεις ή ακόμη περισσότερο να μην καταγράφονται στο συμβατικό εγκεφαλογράφημα.
Σε πολύωρες ή πολυήμερες ηλεκτροεγκεφαλογραφικές καταγραφές σε παιδιά με τέτοια μορφή επιληψίας φαίνεται σαφώς η ύπαρξη επιλεπτογενών εστιών οι οποίες δημιουργούν τις κρίσεις και μάλιστα πολλές φορές συνοδεύονται από μαθησιακές διαταραχές ή διαταραχές της συμπεριφοράς που μπορεί να είναι ελαφρές έως ιδιαίτερα έντονες. Δηλαδή οι διαταραχές της συμπεριφοράς ή οι μαθησιακές διαταραχές είναι και αυτές αποτέλεσμα κάποιων κρίσεων.
Συνεπώς για αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητο να δίνεται αντιεπιληπτική αγωγή και παρακολούθηση και όταν πρόκειται για παιδιά να είναι εντονότερη και ουσιαστικότερη.

Ο ΔΙΑΚΡΑΝΙΚΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.
Μια νέα μέθοδος του διακρανικού μαγνητικού ερεθισμού, που γίνεται εξ επαφής στο κρανίο ερεθίζοντας ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου, έχει μια ευεργετική δράση στην όλη δραστηριοποίηση και «υγεία» του εγκεφάλου.
Η θεραπευτική διαδικασία αρχίζει με την τοποθέτηση σε απόσταση περίπου ενός εκατοστού από το τριχωτό της κεφαλής ενός μαγνήτη, ο οποίος παράγει πεδίο 1-2 Tesla, το οποίο αντιστοιχεί περίπου 30.000 φορές περισσότερο από το μαγνητικό πεδίο της γης.
Στοn τόπο που εναποτίθεται ο μαγνήτης, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, εισχωρεί περίπου σε βάθος, πλάτος και μήκος, δηλαδή κάθε φορά με ένα κύβο των 2cm, εντός του σπλαχνικού κρανίου μέσα στον εγκέφαλο και αλλάζει το μαγνητικό πεδίο των νευρώνων, έτσι που προκαλείται νέα βιολογική αναπροσαρμογή των ρευμάτων στην περιοχή αυτή.
Η όλη διαδικασία έχει μια τεράστια ευεργετική δράση σε ότι αφορά κατάθλιψη, επιληψία, σχιζοφρένεια, ιδεοψυχαναγκασμό και αρκετές φορές στο πάρκινσον. Βέβαια, ο ερεθισμός πρέπει να γίνεται πάντοτε σε κέντρα τέτοια που να μην επηρεάζουν το ένα σε σχέση με το άλλο σε ότι αφορά τον θεραπευτικό στόχο.
Αλλά, όπως και να έχει η περίπτωση αυτή, τα θεραπευτικά αποτελέσματα σε πολλούς τόπους ανά την υφήλιο που εφαρμόζονται μέχρι και τώρα είναι άκρως θετικά.
Ο λόγος που έχει κάνει την θεραπεία αυτή πολύ δημοφιλή, πέρα των θετικών αποτελεσμάτων, είναι το γεγονός ότι είναι αναίμακτη, ανώδυνη, χωρίς παρενέργειες και μπορεί να εφαρμοστεί ακόμα και σε παιδιά, τα οποία έχουν ψυχοκινητικές διαταραχές ή μαθησιακά προβλήματα.
Στην χρησιμοποίησή της κατά καιρούς σε ανάλογα χρονικά διαστήματα με την πάθηση είναι μια διαδικασία που τώρα ελέγχεται από όλες τις μεγάλες κλινικές, προκειμένου να βρεθεί και σε αυτό το θέμα ένα σχήμα φαρμακευτικής αγωγής.
Από ότι φαίνεται, πρόκειται για μια θεραπεία σχετικά ανώδυνη και ανέξοδη και με πλούσιο μέλλον.

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ 2008 ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.
Το ουσιαστικό καλό του νόμου αυτού είναι ότι επιτέλους δέχεται πως υπάρχουν και παιδιά με προβλήματα μάθησης, τα οποία χρήζουν ειδικής αγωγής και αντιμετώπισης.
Βέβαια, όταν μιλάμε για σημερινά σχολεία, όπου ένα στα 30 παιδιά είναι υπερκινητικό, 5 στα 100 είναι δυσλεκτικά και πάνω από 20% με μαθησιακές διαταραχές, ο νόμος απλώς φαίνεται να ασχολείται με τα αυτονόητα.
Ευτυχώς, μετά τον νόμο αυτό δημιουργηθήκαν στα κατά τόπους δημαρχεία και ειδικές επιτροπές αποτελούμενες από παιδαγωγούς, γιατρούς και νοσηλευτές, που αποφασίζουν για την αναγκαιότητα ή όχι του νόμου.
Το έργο αυτών των επιτροπών είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί, πέρα από την κοινωνική πίεση, υπάρχει τουλάχιστον στις μισές περιπτώσεις και το πρόβλημα της γλώσσας ή της παραβατικότητας μελών της οικογένειας, που δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό την επικοινωνία εις βάρος του παιδιού.
Πάντως, η εμπειρία είναι θετική, διότι -έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες- γίνεται μια ταξινόμηση και τα παιδάκια που έχουν ανάγκη ειδικής εκπαίδευσης έχουν μια ευκαιρία παραπάνω.
Βέβαια, θα ήταν ακόμη πιο καλά, ακολουθώντας το παράδειγμα των Κεντρικοευρωπαίων, αν μπορούσαν και στην Ελλάδα οι οικογένειες που έχουν παιδιά με τέτοια προβλήματα να είχαν μια επιπλέον αρωγή, αυτή των ειδικών νευροφυσιολογικών και ακτινολογικών εξετάσεων.
Δηλαδή, εξετάσεις όπως το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και η μαγνητική τομογραφία, που είναι ανώδυνα, αναίμακτα και ακίνδυνα και δίνουν μεγάλο περιεχόμενο πληροφοριών.
Έτσι, θα ήταν και η βοήθεια πιο συγκεκριμένη και πολύ μεγαλύτερη, διότι σε πάνω από 80% αυτών των περιπτώσεων έχουμε προσωρινές διορθώσιμες εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, οι οποίες όσο πιο γρήγορα διαγνωσθούν, τόσο πιο κατάλληλα θα αντιμετωπισθούν.

ΤΑ ΜΕΝ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΕΞΑΠΑΤΑΣ ΜΕ ΑΣΤΡΑΓΑΛΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΟΡΚΟΥΣ.
Πλούταρχος
Ο Αλκιβιάδης, ο γνωστός Αθηναίος στρατηγός, φιλόσοφος, πολιτικός και γενικά «ανακατωσούρας», έδειξε τον χαρακτήρα του από παιδί.
Ενώ έπαιζε με τα άλλα πιτσιρίκια αστραγάλους, ξαφνικά ξαπλώθηκε στην μέση του δρόμου, για να παρεμποδίσει το πέρασμα μιας άμαξας, προκειμένου μην τους ταράξει το παιχνίδι. Επιβλήθηκε η θέλησή του και μετά αργότερα είδαμε την εξέλιξή του σαν μεγάλο Αθηναίο στρατηγό.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στον εγκέφαλο του παιδιού ανάλογα με το παιχνίδι αυτό που η παιδοψυχολογία σήμερα το λέει «Η εργασία του παιδιού» και όπως αποδείχθηκε, είναι μια πράξη με θεραπευτικές ιδιότητες και ακριβώς ίσης αξίας, όπως και ο ύπνος.
Τα παιδιά πρέπει να παίζουν, προκειμένου να «γυμνάζονται» οι περιοχές εκείνες του εγκεφάλου, οι οποίες χρειάζονται για το παιχνίδι και αργότερα θα γίνουν δημιουργικά κέντρα, προκειμένου να συμβάλλουν στην ανάπτυξη τόσο του μυαλού όσο και της προσωπικότητας του παιδιού.
Το παιδί θέλει μια σταδιακή και αργή διαδικασία ανάπτυξης παιχνιδιού, προκειμένου να δώσει στον εγκέφαλό του το χρόνο να συντονίσει τους ανάλογους νευρώνες, για να φτάσει σε αυτήν την ολοκλήρωση.
Σε αυτή την διαδικασία δυστυχώς μπαίνει μεγάλο εμπόδιο η πρόοδος, η οποία έχει φέρει στην αγορά όλα τα καινούρια βελτιωμένα και ιδιαίτερα ελκυστικά για την παιδική οξύτητα-μυαλό βιντεοπαιχνίδια.
Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι όλα αυτά τα παιχνίδια από την μια πλευρά ξεκουράζουν, αλλά, από την άλλη πλευρά τονίζουν την αδιαφορία, διότι ακριβώς δεν προκαλούν διέγερση σε εκείνα τα κέντρα του εγκεφάλου, που το παιδικό μυαλό απλό και φυσικό -όπως είναι- τα χρειάζεται σε μια αργή ανάπτυξη για να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της έμφυτης δημιουργικής τάσης που έχει.
Η σύγχρονη διαφήμιση γνωρίζοντας τις ανάγκες του μυαλού και πως ακριβώς δρουν αυτά, δίνει σε αυτά τα βιντεοπαιχνίδια μια ιδιαίτερη «ομορφιά», προκειμένου να επιτύχει την αγορά. Βέβαια, αυτό δεν είναι πρόσφατο, γίνεται εδώ και χρόνια.
Το αποτέλεσμα ήδη είναι γνωστό και φαίνεται και έχουμε σήμερα την απάντηση αυτής της αντίδρασης, που δίνουν οι στρατιές των νευρωσικών παιδιών με τα ατελείωτα ψυχολογικά και μαθησιακά προβλήματα, που εκπορεύονται από τη χρήση των ηλεκτρονικών και που παλιά δεν υπήρχαν.
Για άλλη μια φορά φαίνεται ότι η φύση τιμωρεί αυτούς που την παραβιάζουν ή αυτούς που δεν καταλαβαίνουν πού ακριβώς είναι τα όριά της και προσπαθούν σε χρόνο αστραπή να τα διαμορφώσουν σε άλλα επίπεδα.
Τουλάχιστον αυτό με τα παιδιά είναι εγκληματικό και πρέπει να αποφεύγεται. Το παιδί να μάθει να παίζει στην φύση και αργά-αργά να μπαίνει στον χώρο της τεχνολογίας.

ΤΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ. Η ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ, ΟΜΩΣ, ΘΕΛΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.

Τα τελευταία 50 χρόνια η ανάπτυξη των διαφόρων αντιεπιληπτικών φαρμάκων αποτελεί κυριολεκτικά μια ευλογία για πολλές νευροψυχιατρικές παθήσεις της παιδικής ηλικίας. Με κορυφαίες τις ασθένειες των διαφόρων επιληψιών και ψυχώσεων η χορήγηση τους σε πολλά παιδιά είναι απαραίτητη. Υπολογίζεται ότι τρία έως πέντε ανά 1.000 παιδιά στην Ευρώπη κάνουν καθημερινή χρήση τέτοιων φαρμάκων. Η δράση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων, κυρίως για τις επιληψίες, είναι ουσιαστικά μονόδρομος.
Πρέπει να δοθούν κυρίως για τη καταστολή των κρίσεων, δηλαδή, για την πρόοδο της ασθένειας και παράλληλα, σε αρκετές περιπτώσεις, για την συνδρομή στην ίαση της νόσου.
Η αναγκαιότητα αυτή της χορήγησης των φαρμάκων στα οξέα περιστατικά είναι άκρως απαραίτητη, χωρίς καμία αντίρρηση. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να λαμβάνεται πάρα πολύ μεγάλη μέριμνα και για τις παρενέργειες τους. Διότι, μόλις η δραστική ουσία του αντιεπιληπτικού φαρμάκου περάσει ένα κρίσιμο στάδιο, που ουσιαστικά μπλοκάρει τους μηχανισμούς της ασθένειας, σχεδόν ταυτόχρονα αρχίζουν και οι παρενέργειές τους.
Στα παιδιά αυτές οι παρενέργειες που φοβόμαστε περισσότερο σε περιπτώσεις χρόνιας χορήγησης αντιεπιληπτικής αγωγής είναι οι γνωστικές και κατ’ επέκταση, οι μαθησιακές διαταραχές που προκαλούν.
Είναι ιδιαίτερα δύσκολη η παρακολούθηση αυτή, διότι οι παρενέργειες αυτές αναπτύσσονται με πολύ αργό ρυθμό και για ικανό χρονικό διάστημα μπορεί να περάσουν απαρατήρητες από γιατρούς, γονείς και δασκάλους.
Έτσι, που, όταν εμφανιστούν κλινικά, να έχει γίνει «ζημιά», πολύ πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμη, από ότι αν προλαμβανόταν στην αρχή της εμφάνισής της.
Ο πλέον σίγουρος τρόπος αποφυγής αυτών των προβλημάτων και παρακολούθησης της εξέλιξης της θεραπείας είναι η χρησιμοποίηση των νευροφυσιολογικών εξετάσεων από την αρχή μέχρι όλη την διάρκεια της θεραπείας κατά περιόδους. Όταν μιλάμε για νευροφυσιολογική παρακολούθηση, εννοούμε το Εγκεφαλογράφημα και τα Γνωστικά Προκλητά Δυναμικά.
Πρόκειται για εξετάσεις που με μεγάλη ακρίβεια στην χρονική στιγμή που γίνονται μπορούν να δώσουν συγκεκριμένες πληροφορίες για την κατάσταση του εγκεφάλου και των αντιδράσεων του στην φαρμακευτική αγωγή.
Έτσι, λοιπόν, επιβάλλεται για λόγους τουλάχιστον ελάχιστης προστασίας σε παιδιά με αντιεπιληπτική αγωγή, προκειμένου να μην έχουμε την εμφάνιση γνωστικών ή μαθησιακών διαταραχών, ο νευροφυσιολογικός έλεγχός τους.
Στην περίπτωση δε που εμφανιστούν τέτοιες, τότε ο άμεσος νευροφυσιολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος για την λήψη μέτρων προς αποφυγή οποιασδήποτε επιπλοκής.

ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΕΥΦΥΪΑΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ.
Πριν από έξι περίπου χρόνια, από καθαρή τύχη, ύστερα από την παρατήρηση ενός Άγγλου γιατρού, βρέθηκε ότι ερεθίζοντας τον εγκέφαλο με μαγνητικά κύματα χαμηλής συχνότητας, προκαλείται ένα αίσθημα ευφορίας και αγαλλίασης.
Το διαπίστωσε εξετάζοντας τυχαία τους ασθενείς, όπου υπήρχε η υπόνοια για κινητικές βλάβες και χρησιμοποιούσε τον μαγνητικό ερεθισμό εγκεφάλου για την διάγνωσή τους. Εκεί, έβλεπε πως μετά από κάθε εξέταση οι ασθενείς, και ιδιαίτερα οι καταθλιπτικοί, είχαν ένα αίσθημα ευεξίας, χαμογελούσαν περισσότερο και αντιδρούσαν καλύτερα.
Αυτό του έδωσε αφορμή να επαναλάβει τα πειράματα του, ερεθίζοντας διάφορες εγκεφαλικές περιοχές με ποικίλες συχνότητες και εντάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ίδιο, λιγότερο ή περισσότερο. Ανάλογα με τον ερεθισμό ήταν και το αίσθημα ευφορίας που προξενούσε. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια η παρατήρηση αυτή μπήκε πλέον σε θεραπευτική εφαρμογή για διάφορες ψυχιατρικές παθήσεις και ιδιαίτερα, για την μείζονα κατάθλιψη. Μάλιστα, κατασκευαστήκαν ειδικά μηχανήματα με ειδικά τροποποιημένα πηνία για τον διακρανικό μαγνητικό ερεθισμό.
Πλέον, η εφαρμογή αυτή έχει πανευρωπαϊκό χαρακτήρα και έχει καθιερωθεί ανάμεσα στις βασικές θεραπείες της κατάθλιψης. Πάλι, όμως, από τύχη και εξετάζοντας αυτή την φορά παιδιά και εφήβους με διανοητικές καθυστερήσεις και μαθησιακές διαταραχές, δόθηκε η πρώτη σηματοδότηση μιας ευεργετικής δράσης και σε αυτά τα περιστατικά.
Λόγω του ανώδυνου και αναίμακτου της θεραπείας και παράλληλα, εξαιτίας του εύκολου τρόπου εφαρμογής, η αγωγή επεκτάθηκε και σε παιδιά με αυτιστικές διαταραχές και συμπεριφορές, όπου αποδείχθηκε ότι έχει επίσης ευεργετικά αποτελέσματα.
Μάλιστα, μια ομάδα επιστημόνων από την Αυστραλία προχώρησε λίγο παραπέρα και είδε αν έχει μια ανάλογη δράση και σε ανθρώπους υγιείς χωρίς κανένα πρόβλημα. Χωρίς να αποτελέσει έκπληξη για τους ειδικούς, πιστοποιήθηκε ότι ερεθίζοντας με τον μαγνητικό διακρανικό ερεθισμό το επικρατών μέρος του ημισφαίριου του εγκεφάλου, οι έξυπνοι γίνονται εξυπνότεροι.
Στην ουσία, πρόκειται για μια επανάσταση στην θεραπεία ψυχιατρικών και νευρολογικών παθήσεων, η οποία βρίσκεται στην αρχή της εξέλιξης της. Μπαίνουμε πλέον στην εποχή που θα μπορούμε όχι μόνο να βελτιώνουμε, αλλά, και να θεραπεύουμε ολοκληρωτικά, ακόμη και να προλαμβάνουμε, ψυχιατρικές διαταραχές χωρίς φάρμακα. ‘Ένα πράγμα ιδιαίτερα τολμηρό, που έως τώρα δεν το έβρισκε κανείς, ούτε και στα επιστημονικά κόμικς.
Βέβαια, αυτό έχει ήδη αρχίσει και θα έχει μεγάλη εξέλιξη, που θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη, αν δεν υπήρχε το πρόβλημα του υψηλού οικονομικού κόστους των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται για την μέθοδο αυτή.