Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξιθυμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξιθυμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ
0 Σχολίασαν Αναρτήθηκε από τον Dr D. Kountouris at 1:23 μ.μ.
Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟ ΛΙΘΟ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ.Το συναίσθημα στους σχιζοφρενείς ασθενείς καταγράφεται κατά κύριο λόγο σαν μια μείωση της έντασης της συναισθηματικής κατάστασης ενώ απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά οποιαδήποτε άλλα σημεία έκφρασης της εικόνας αυτής.
Πολύ τακτικά συνοδεύεται από το σύμπτωμα που λέγεται αλεξιθυμία δηλαδή την ικανότητα να εκφράσει τα συναισθήματα του ή να συναισθανθεί τα αισθήματα άλλου και κυρίως όταν αρχίζει η αρρώστια είναι αυτό πάρα πολύ έντονο.
Πέρα από την αλεξιθυμία υπάρχει και η δυσαρμονία του συναισθήματος που εκδηλώνεται ανάμεσα σε ερεθίσματα και συναισθηματικές αντιδράσεις τόσο ποιοτικά όσο και ποσοστικά.
Δηλαδή έχουμε μια συναισθηματική έλλειψη προσφοράς σε ότι αφορά την έκφραση σε έντονα ερεθίσματα και αντίστροφα. Πολλές φορές υπάρχουν συναισθηματικές αντιδράσεις αμφιθυμικές π.χ. γελάει με το τραγικό και κλαίει με το γελοίο. Είναι σημεία που πρέπει να τα παρακολουθούμε ιδιαίτερα διότι μπορούν να εμφανιστούν και μόνα τους σαν περίπτωση έκφρασης διαταραχών του συναισθήματος και να βασιστεί εκεί η όλη διάγνωση και θεραπεία.
Πολύ τακτικά συνοδεύεται από το σύμπτωμα που λέγεται αλεξιθυμία δηλαδή την ικανότητα να εκφράσει τα συναισθήματα του ή να συναισθανθεί τα αισθήματα άλλου και κυρίως όταν αρχίζει η αρρώστια είναι αυτό πάρα πολύ έντονο.
Πέρα από την αλεξιθυμία υπάρχει και η δυσαρμονία του συναισθήματος που εκδηλώνεται ανάμεσα σε ερεθίσματα και συναισθηματικές αντιδράσεις τόσο ποιοτικά όσο και ποσοστικά.
Δηλαδή έχουμε μια συναισθηματική έλλειψη προσφοράς σε ότι αφορά την έκφραση σε έντονα ερεθίσματα και αντίστροφα. Πολλές φορές υπάρχουν συναισθηματικές αντιδράσεις αμφιθυμικές π.χ. γελάει με το τραγικό και κλαίει με το γελοίο. Είναι σημεία που πρέπει να τα παρακολουθούμε ιδιαίτερα διότι μπορούν να εμφανιστούν και μόνα τους σαν περίπτωση έκφρασης διαταραχών του συναισθήματος και να βασιστεί εκεί η όλη διάγνωση και θεραπεία.
από τον Δρ. Δημήτριο Κουντούρη
& την Αγγελική Μπουγιούκου, Ψυχολόγο
Μία καθημερινή εικόνα της τηλεόρασης είναι οι πολιτικοί που μιλούν «ο ένας πάνω στον άλλο». Αναρωτιούνται πολλοί τηλεθεατές αν αυτό που βλέπουν και ακούν είναι έλλειψη επιχειρημάτων, αδυναμία αυτοσυγκράτησης ή εκρηκτικός χαρακτήρας. Προφανές είναι σε όλους τους θεατές ότι δεν υπάρχει κατανόηση λόγω της ακουστικής χαύρας. Σαφώς η όλη εικόνα δεν έχει καμία πολιτική δυναμική, είναι μια κραυγαλέα αδυναμία προσωπικότητας και ελλειπούς Εγώ. Δεν πρόκειται καν για απουσία κοινής λογικής. Η κοινή λογική είναι ο καθρέπτης της μέσης αντίληψης η οποία είναι δεδομένη σε όλους τους ανθρώπους. Η ασυνεννοησία αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο σε εγκεφαλική διαταραχή που γίνεται αντιληπτή λόγω του χαρακτηριστικού της εικόνας. Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζεται από τρία δεδομένα:
1) Χαρακτηριστική περίπτωση υπολλειματικού Εγώ.
Αδύναμο ή υποτιμημένο Εγώ καταφεύγει στην ασυλία της εικόνας και τη συγκάλυψη της σύναξης προκειμένου να αναβαθμιστεί μέσω της κραυγής και της αντίδρασης.
2) Εμφανής ή αφανής θυμός, συναίσθημα απόλυτα ανεξάρτητο από το Εγώ και στενά συνδεδεμένο με το θυμικό.
Επίσης, μη ελεγχόμενο συναίσθημα έκδηλο της προσωπικής ανεπάρκειας, απαξίωσης Εγώ και αδυναμίας χειραγώγησής του.
3) Αλεξιθυμία. Όρος που χαρακτηρίζει την έλλειψη αναγνώρισης των συναισθημάτων όσον αφορά τον εαυτό μας και τα προσωπικά μας συναισθήματα και αυτών των άλλων. Ψυχοδυναμικά γνωστή πάθηση περιγραφής από τον έλληνα γιατρό Σιφναίο στη Βοστόνη (πρωτοπόρος της ψυχοθεραπείας). Αυξημένη εμφανίζεται σε εγκεφαλικές διαταραχές του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου και μάλιστα, δεξιά περισσότερο από αριστερά. Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζει άτομα με φωνητικές εμμονές σε στερεότυπες εκφράσεις και κινήσεις, ατελείωτες επαναλήψεις, αδυναμία συντονισμού λόγου και έκφρασης συναισθημάτων, ελαττωματική επεξεργασία συνειδησιακών βιωμάτων σχετικά με το Εγώ και πλήρη αδυναμία διακοπής και συνέχισης μετά τη διακοπή του λόγου με ειρμό.
Αυτό το τρίπτυχο είναι η βάση των συγκρούσεων λεκτικών, πολιτικών και κοινωνικών και ιδιαίτερα της εκλογολογίας που βλέπουμε στην ελληνική τηλεόραση. Αξίζει να το προσέξετε διότι μελετώντας το θα σας λυθεί η απορία της τάσης να μιλά ο ένας πάνω στον άλλο. Πολύ ουσιαστικό δίδαγμα διότι αποφεύγοντας αυτή τη δυσλειτουργία βελτιωνόμαστε οι ίδιοι ως προς το σημείο αυτό.
Αδύναμο ή υποτιμημένο Εγώ καταφεύγει στην ασυλία της εικόνας και τη συγκάλυψη της σύναξης προκειμένου να αναβαθμιστεί μέσω της κραυγής και της αντίδρασης.
2) Εμφανής ή αφανής θυμός, συναίσθημα απόλυτα ανεξάρτητο από το Εγώ και στενά συνδεδεμένο με το θυμικό.
Επίσης, μη ελεγχόμενο συναίσθημα έκδηλο της προσωπικής ανεπάρκειας, απαξίωσης Εγώ και αδυναμίας χειραγώγησής του.
3) Αλεξιθυμία. Όρος που χαρακτηρίζει την έλλειψη αναγνώρισης των συναισθημάτων όσον αφορά τον εαυτό μας και τα προσωπικά μας συναισθήματα και αυτών των άλλων. Ψυχοδυναμικά γνωστή πάθηση περιγραφής από τον έλληνα γιατρό Σιφναίο στη Βοστόνη (πρωτοπόρος της ψυχοθεραπείας). Αυξημένη εμφανίζεται σε εγκεφαλικές διαταραχές του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου και μάλιστα, δεξιά περισσότερο από αριστερά. Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζει άτομα με φωνητικές εμμονές σε στερεότυπες εκφράσεις και κινήσεις, ατελείωτες επαναλήψεις, αδυναμία συντονισμού λόγου και έκφρασης συναισθημάτων, ελαττωματική επεξεργασία συνειδησιακών βιωμάτων σχετικά με το Εγώ και πλήρη αδυναμία διακοπής και συνέχισης μετά τη διακοπή του λόγου με ειρμό.
Αυτό το τρίπτυχο είναι η βάση των συγκρούσεων λεκτικών, πολιτικών και κοινωνικών και ιδιαίτερα της εκλογολογίας που βλέπουμε στην ελληνική τηλεόραση. Αξίζει να το προσέξετε διότι μελετώντας το θα σας λυθεί η απορία της τάσης να μιλά ο ένας πάνω στον άλλο. Πολύ ουσιαστικό δίδαγμα διότι αποφεύγοντας αυτή τη δυσλειτουργία βελτιωνόμαστε οι ίδιοι ως προς το σημείο αυτό.
από τον Δρ. Δημήτριο Κουντούρη& την Αγγελική Μπουγιούκου, Ψυχολόγο.
Το αλεξιθυμικό σύνδρομο είναι μια ομάδα συμπτωμάτων που σα διάγνωση υπάρχει τα τελευταία 40 χρόνια μετά από πρόταση ενός Έλληνα γιατρού στο Σικάγο. Πρόκειται για τον ψυχίατρο Σιφναίο, ένα γιατρό με αγγλοσαξονική παιδεία που δούλεψε επί πολλά χρόνια στη Γαλλία με πρωτοποριακές ιδέες στη θεραπεία ψυχιατρικών ασθενειών και κυρίως τον τομέα των νευρώσεων. Τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτό το σύνδρομο είναι του πίνακα 1.
1. Αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων
2. Αδυναμία αναγνώρισης συναισθημάτων
3. Περιορισμένη και ελλιπής φαντασιακή ζωή
4. Δυσκολία διάκρισης των συναισθημάτων από τις σωματικές αισθήσεις.
5. Ανηδονία (:δυσκολία βίωσης ικανοποίησης).
6. Μονότονη λεπτομέρεια στην περιγραφή της καθημερινής ζωής.
7. Έλλειψη διαίσθησης και ενσυναίσθησης.
8. Αντιμετωπίζουν τα αντικείμενα ως ρομπότ.
9. Περιορισμένη ανταπόκριση στην
Ψυχαναλυτική θεραπεία.
10. Άρνηση του ότι ονειρεύονται.
11. Συγκεκριμένο ύφος σκέψης.
12. Επιμονή σε λειτουργικές λεπτομέρειες, κατά την περιγραφή γεγονότων.
13. Άγχος και μόνιμο αίσθημα αγωνίας.
14. Χρησιμοθηρικός τρόπος σκέψης.
15. Συνεχή παράπονα για σωματικά προβλήματα, χωρίς την ύπαρξη οργανικών αιτιών.
16. Αντικοινωνική συμπεριφορά.
17. Υψηλά επίπεδα συμπαθητικής δραστηριότητας και ένα διαχωρισμό μεταξύ των υποκειμενικών και φυσιολογικών απαντήσεων στο στρες.
18. Ιδιαίτερο στυλ εξωτερικού προσανατολισμού.
Το ιδιαίτερο της περίπτωσης είναι ότι τότε δε μπόρεσε να δοθεί καμία απόλυτη ερμηνεία της αιτιολογίας της αλεξιθυμίας. Ο όρος επινοήθηκε από τις λέξεις α- στερητικό + λέξις + θυμός. Η σύνοψη των τριών τμημάτων βγάζει την αλεξιθυμία και σημαίνει μη εύρεση έκφρασης λέξεων ή προτάσεων για την περιγραφή συναισθημάτων. Όντως, αυτό σημαίνει και μάλιστα μερικές στιγμές με ιδιαίτερα έντονο τρόπο. Τις περισσότερες όμως φορές η ένταση ποικίλει έτσι που κοινωνικά πολλές φορές να περνάνε τα αλεξιθυμικά συμπτώματα και αντιδράσεις απαρατήρητα. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής όμως που στρεσάρει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα με μεγαλύτερες απαιτήσεις και επιβαρύνσεις για το μέσο άνθρωπο αύξησε υπέρογκα τους ασθενείς με το έντονο πρόβλημα της αλεξιθυμίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ασχολούνται όλο και περισσότερο οι νευρολόγοι και ψυχίατροι προσπαθώντας κυρίως να το αντιμετωπίσουν με ψυχοθεραπευτικές επεμβάσεις σύντομης ή μακράς χρονικής διάρκειας. Ο Σιφναίος είχε αναπτύξει και εφαρμόσει στο Παν/μιο του Χάρβαρντ μια ταχεία διαδικασία αποκατάστασης του προβλήματος. Μπορούσε μέσα σε λίγες βδομάδες να αντιμετωπίζει αλεξιθυμικά προβλήματα. Δυστυχώς δε βρήκε ευρεία εφαρμογή. Το γεγονός ότι και η προσωπικότητα του θεραπευτή παίζει ένα πολύ μεγάλο ρόλο το εξηγεί. Δε μπορεί ο κάθε μέσος ψυχίατρος να έχει ούτε τη θεραπευτική ούτε τη διαγνωστική διεισδυτικότητα του Σιφναίου. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 εμπεδώθηκε η θεωρία των κυττάρων κατόπτρων.
Κάποιοι βιολόγοι ερευνητές του Παν/μίου της Πίζας μπόρεσαν να αποδείξουν πλέον πειραματικά ότι η ενσυναίσθηση, βασικό στοιχείο της μίμησης, δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά συγκεκριμένη εγκεφαλική λειτουργία. Εκεί, λοιπόν, μελετώντας τη συμπεριφορά και τη μεταβίβαση του συναισθήματος (ενσυναίσθηση) βρέθηκε ότι υπάρχουν ειδικά κύτταρα στον πρόσθιο μετωπιαίο λοβό τα οποία «φωτογραφίζουν» και «απομνημονεύουν» τις κινήσεις και τη συμπεριφορά άλλων ατόμων. Είναι η λειτουργική δομή της ενσυναίσθηση, δηλαδή, μεταφορά συναισθήματος από το ένα άτομο στο άλλο. Πράγμα που σημαίνει ότι για να δει κάποιος κάτι και να το μιμηθεί πρέπει πρώτα να το καταγράψει μέσω των κυττάρων κατόπτρων. Την ίδια λειτουργική διαδικασία επιτελεί κάποιος για να εκφράσει ή να περιγράψει ένα συναίσθημα, το οποίο πρέπει πρώτα να το δει κάπου και να το εντυπώσει.
Έτσι, λοιπόν, όλα αυτά τα συναισθήματα μόλις εισέρχονται από τα αισθητήρια όργανα στον εγκέφαλο του ανθρώπου συγκεντρώνονται όλα σε ένα σημείο που λέγεται αμυγδαλή. Η αμυγδαλή είναι και η κεντρική αποθήκη της μνήμης, από όπου ανασύρονται παρόμοια βιώματα και στέλνονται σε άλλες θέσεις όπως είναι ο μετωπιαίος λοβός ή το κέντρο της ακοής προκειμένου να συνθέσουν τη νέα πληροφορία και να τη διώξουν προς τα έξω. Όπου υπάρχει μια διαταραχή λόγω κληρονομιάς (γενετική) τραύματος ή εκφυλιστικής νόσου, όπως στην περίπτωσή μας της ΣΚΠ, το σύστημα αυτό δε λειτουργεί και παρουσιάζεται η αλεξιθυμία. Μετά από αυτές τις πιστοποιήσεις των τελευταίων ετών προχωρούν και οι θεραπευτικές διαδικασίες του συνδρόμου αυτού που είναι μικτές και με φάρμακα και με επαναπρογραμματισμό της συμπεριφοράς μέσω της βιοανάδρασης (biofeedback).
2. Αδυναμία αναγνώρισης συναισθημάτων
3. Περιορισμένη και ελλιπής φαντασιακή ζωή
4. Δυσκολία διάκρισης των συναισθημάτων από τις σωματικές αισθήσεις.
5. Ανηδονία (:δυσκολία βίωσης ικανοποίησης).
6. Μονότονη λεπτομέρεια στην περιγραφή της καθημερινής ζωής.
7. Έλλειψη διαίσθησης και ενσυναίσθησης.
8. Αντιμετωπίζουν τα αντικείμενα ως ρομπότ.
9. Περιορισμένη ανταπόκριση στην
Ψυχαναλυτική θεραπεία.
10. Άρνηση του ότι ονειρεύονται.
11. Συγκεκριμένο ύφος σκέψης.
12. Επιμονή σε λειτουργικές λεπτομέρειες, κατά την περιγραφή γεγονότων.
13. Άγχος και μόνιμο αίσθημα αγωνίας.
14. Χρησιμοθηρικός τρόπος σκέψης.
15. Συνεχή παράπονα για σωματικά προβλήματα, χωρίς την ύπαρξη οργανικών αιτιών.
16. Αντικοινωνική συμπεριφορά.
17. Υψηλά επίπεδα συμπαθητικής δραστηριότητας και ένα διαχωρισμό μεταξύ των υποκειμενικών και φυσιολογικών απαντήσεων στο στρες.
18. Ιδιαίτερο στυλ εξωτερικού προσανατολισμού.
Το ιδιαίτερο της περίπτωσης είναι ότι τότε δε μπόρεσε να δοθεί καμία απόλυτη ερμηνεία της αιτιολογίας της αλεξιθυμίας. Ο όρος επινοήθηκε από τις λέξεις α- στερητικό + λέξις + θυμός. Η σύνοψη των τριών τμημάτων βγάζει την αλεξιθυμία και σημαίνει μη εύρεση έκφρασης λέξεων ή προτάσεων για την περιγραφή συναισθημάτων. Όντως, αυτό σημαίνει και μάλιστα μερικές στιγμές με ιδιαίτερα έντονο τρόπο. Τις περισσότερες όμως φορές η ένταση ποικίλει έτσι που κοινωνικά πολλές φορές να περνάνε τα αλεξιθυμικά συμπτώματα και αντιδράσεις απαρατήρητα. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής όμως που στρεσάρει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα με μεγαλύτερες απαιτήσεις και επιβαρύνσεις για το μέσο άνθρωπο αύξησε υπέρογκα τους ασθενείς με το έντονο πρόβλημα της αλεξιθυμίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ασχολούνται όλο και περισσότερο οι νευρολόγοι και ψυχίατροι προσπαθώντας κυρίως να το αντιμετωπίσουν με ψυχοθεραπευτικές επεμβάσεις σύντομης ή μακράς χρονικής διάρκειας. Ο Σιφναίος είχε αναπτύξει και εφαρμόσει στο Παν/μιο του Χάρβαρντ μια ταχεία διαδικασία αποκατάστασης του προβλήματος. Μπορούσε μέσα σε λίγες βδομάδες να αντιμετωπίζει αλεξιθυμικά προβλήματα. Δυστυχώς δε βρήκε ευρεία εφαρμογή. Το γεγονός ότι και η προσωπικότητα του θεραπευτή παίζει ένα πολύ μεγάλο ρόλο το εξηγεί. Δε μπορεί ο κάθε μέσος ψυχίατρος να έχει ούτε τη θεραπευτική ούτε τη διαγνωστική διεισδυτικότητα του Σιφναίου. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 εμπεδώθηκε η θεωρία των κυττάρων κατόπτρων.
Κάποιοι βιολόγοι ερευνητές του Παν/μίου της Πίζας μπόρεσαν να αποδείξουν πλέον πειραματικά ότι η ενσυναίσθηση, βασικό στοιχείο της μίμησης, δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά συγκεκριμένη εγκεφαλική λειτουργία. Εκεί, λοιπόν, μελετώντας τη συμπεριφορά και τη μεταβίβαση του συναισθήματος (ενσυναίσθηση) βρέθηκε ότι υπάρχουν ειδικά κύτταρα στον πρόσθιο μετωπιαίο λοβό τα οποία «φωτογραφίζουν» και «απομνημονεύουν» τις κινήσεις και τη συμπεριφορά άλλων ατόμων. Είναι η λειτουργική δομή της ενσυναίσθηση, δηλαδή, μεταφορά συναισθήματος από το ένα άτομο στο άλλο. Πράγμα που σημαίνει ότι για να δει κάποιος κάτι και να το μιμηθεί πρέπει πρώτα να το καταγράψει μέσω των κυττάρων κατόπτρων. Την ίδια λειτουργική διαδικασία επιτελεί κάποιος για να εκφράσει ή να περιγράψει ένα συναίσθημα, το οποίο πρέπει πρώτα να το δει κάπου και να το εντυπώσει.
Έτσι, λοιπόν, όλα αυτά τα συναισθήματα μόλις εισέρχονται από τα αισθητήρια όργανα στον εγκέφαλο του ανθρώπου συγκεντρώνονται όλα σε ένα σημείο που λέγεται αμυγδαλή. Η αμυγδαλή είναι και η κεντρική αποθήκη της μνήμης, από όπου ανασύρονται παρόμοια βιώματα και στέλνονται σε άλλες θέσεις όπως είναι ο μετωπιαίος λοβός ή το κέντρο της ακοής προκειμένου να συνθέσουν τη νέα πληροφορία και να τη διώξουν προς τα έξω. Όπου υπάρχει μια διαταραχή λόγω κληρονομιάς (γενετική) τραύματος ή εκφυλιστικής νόσου, όπως στην περίπτωσή μας της ΣΚΠ, το σύστημα αυτό δε λειτουργεί και παρουσιάζεται η αλεξιθυμία. Μετά από αυτές τις πιστοποιήσεις των τελευταίων ετών προχωρούν και οι θεραπευτικές διαδικασίες του συνδρόμου αυτού που είναι μικτές και με φάρμακα και με επαναπρογραμματισμό της συμπεριφοράς μέσω της βιοανάδρασης (biofeedback).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΔΥΜΟ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΕΡΟΙ ΣΕ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ... -
Το εγκεφαλογράφημα είναι εδώ και μισό αιώνα πλέον γνωστό στην κλινική ρουτίνα. Κυρίως, χρησιμοποιείται για τη διάγνωση των εκφυλιστικών παθή... -
Ο ΕΡΠΗΣ ΖΩΣΤΗΡΑΣ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ «ΧΤΥΠΑΕΙ» ΣΕ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ, ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΔΙΑΓΝΩΣΤΕΣ. ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ... -
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΛΟΓΩ ΖΕΣΤΗΣ ΚΑΙ ΥΓΡΑΣΙΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ Αν και η βασική αιτία της εμφάνισης της πο... -
ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ASPERGER ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΛΑΦΡΑ ΜΟΡΦΗ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ... -
Η ΜΥΟΤΟΝΙΚΗ ΔΥΣΤΡΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΓΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΗ «ΥΠΟΥΛΗ» ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ «ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για έναν γι...
-
Με τρομερή συχνότητα εμφανίζεται τον τελευταίο καιρό ο έρπης ζωστήρας. Πρόκειται για κόκκινες επώδυνες φουσκάλες με φαγούρα και πόνο, ταξιδε... -
ΟΙ ΑΡΑΧΝΟΕΙΔEIΣ ΚΥΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΑΧΝΟΕΙΔΗ ΜΗΝΙΓΓΑ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Κ... -
ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΡΠΗ ΖΩΣΤΗΡΑ ΜΑΖΙ Η ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΝΤΟΝΟ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ. Η συνύπαρξη των δύο νοσηρών καταστάσεων,... -
ΈΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΔΟΚΡΑΝΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ. Μέσα στον εγκέφαλο υπάρχει ένα σύστημ...
