Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καύσωνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καύσωνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ


Η αλλαγή του περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια έφερε τα πολύ ζεστά καλοκαίρια στην Ευρώπη. Η χώρα μας ειδικά την τελευταία πενταετία παρουσιάζει αφρικάνικες ζέστες. Υπολογίζεται ότι η μέση καλοκαιρινή θερμοκρασία έχει ανέβει 2 με 3 βαθμούς τα τελευταία πέντε χρόνια. Η υπερβολική αυτή άνοδος της ζέστης έφερε και μια επανάσταση στον χώρο των κλιματιστικών.
Όλο και πιο εξειδικευμένα τεχνολογικά τελειοποιημένα, εύχρηστα και μικρά κλιματιστικά έχουν εισχωρήσει στην καθημερινότητα του μέσου πολίτη. Τους τέσσερις με πέντε θερμούς μήνες του έτους ο μέσος πολίτης βρίσκεται πάνω από δωδεκάωρο υπό την επήρεια των κλιματιστικών. Βέβαια, οι κατασκευαστές υπόσχονται τέλεια λειτουργία, άψογη προσαρμογή και απόλυτη ασφάλεια. Οι καλές προθέσεις όμως δεν είναι επαρκείς.
Ημικρανίες, πονοκέφαλοι, ίλιγγοι και ωτίτιδες παρατηρούνται όλο και πιο τακτικά σε χώρους «άψογα» κλιματιζόμενους. Οι λόγοι είναι κυρίως δύο. Ο πρώτος ότι μια σειρά από καινούρια μικρόβια, ανθεκτικά στις καταστάσεις αυτές, έχουνε κάνει την εμφάνισή τους και φροντίζουν μαζί με την ανανέωση του αέρα και για την μείωση του οξυγόνου. Συνεπώς, άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτό το χώρο είναι εύκολα θύματα τόσο και για την ανταλλαγή μικροβίων όσο και για ελαττωματική εισπνοή οξυγόνου.
Όταν σε αυτούς τους εργασιακούς χώρους προστεθεί και το έντονο εργασιακό στρες, που φέρει περισσότερη κατανάλωση οξυγόνου, άρα, και μείωσή του λόγω των γρήγορων εισπνοών - εκπνοών, τότε το πρόβλημα μεγαλώνει.
Η μείωση αυτή του οξυγόνου αυξάνει τις ημικρανίες και τους πονοκεφάλους ακόμη περισσότερο. Σε μια έρευνα που κάναμε εμείς πρόσφατα σε 450 άτομα, που δουλεύουν πάνω από 10 ώρες συνεχόμενα σε κλιματιζόμενο χώρο, η αύξηση των ημικρανιών, κεφαλαλγιών, συγχυτικών επεισοδίων κ.τ.λ. ήταν σε επίπεδο πάνω από 90%. Σχεδόν στους μισούς από αυτούς σε ηλεκτροεγκεφαλογραφικές εξετάσεις που ακολούθησαν εντοπίστηκαν παθολογικά στοιχεία.
Πρέπει, λοιπόν, άτομα που δουλεύουν σε τέτοιους χώρους δημόσιοι υπάλληλοι, τραπεζιτικοί, μαθητές κ.τ.λ. ανά ώρα τουλάχιστον για πέντε λεπτά να βγαίνουν στο εξωτερικό περιβάλλον, να πλουτίζουν πνευμόνια και κεφάλι με «καθαρό» αέρα.



Ένα πάρα πολύ σοβαρό νευρολογικό πρόβλημα που πρέπει πάρα πολύ νωρίς να ελεγχθεί και να ληφθεί υπόψη είναι ο επερχόμενος καύσωνας που θα αρχίσει από τα μέσα της άνοιξης και θα συνεχιστεί μέχρι τις αρχές του Φλεβάρη. Ιδιαίτερα για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες όπως είναι οι ασθενείς με νευροψυχιατρικά νοσήματα όπου η ομοιόσταση του οργανισμού και οι διαταραχές της παίζουν ένα τεράστιο ρόλο το θέμα αυτό πρέπει να ληφθεί πάρα πολύ σοβαρά υπόψη. Πρέπει να αναφερθούμε σε παλαιότερες έρευνες όπου στις αρχές του 21ου αιώνα παρατηρήθηκε μια αύξηση της θερμοκρασίας για 40 συνεχείς ημέρες για 5ο καθημερινά και σε επίπεδο άνω των 35ο έτσι ώστε μετέτρεπαν τη χώρα σε ένα προάστιο μεταξύ Καΐρου και Ασουάν όπως χαρακτηριστικά σωστά έκανε την παρατήρηση ο Πρόεδρος και καθηγητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, ο κος Λάλας. Εδώ παραθέτουμε και δύο χαρακτηριστικούς πίνακες όπου φαίνεται η αλματώδης αύξηση που θα υπάρξει τους επόμενους μήνες. Καλό είναι να ληφθεί από όλους υπόψη. Έτσι κι αλλιώς όμως οι Έλληνες έχουν έντονο φόβο για τις κλιματικές αλλαγές γνωρίζοντας πλέον ότι επηρεάζουν στα μέγιστα τις καθημερινές τους συνήθειες, ιδιαίτερα των ασθενών. Φροντίζουμε λοιπόν όλοι έγκαιρα για περιορισμένο χρόνο διακοπών, δροσιά κοντά στη θάλασσα και όσο γίνεται βελτίωση των συνθηκών κατοίκησης.



Το καλοκαίρι, και ιδιαίτερα το τελευταίο, είχαμε μια θεαματική αύξηση των νευροψυχιατρικών νοσημάτων. Στο δικό μας ιατρείο, που σχεδόν σε ένα ποσοστό 80% ασχολείται με ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, τα περιστατικά αυξήθηκαν κατακόρυφα, ενώ παράλληλα, ασυνήθιστα πάρα πολλοί ασθενείς μας για τις μέρες των διακοπών ζητούσαν επειγόντως βοήθεια.
Το σύνδρομο ούντχοφ, ήταν όλες τις καλοκαιρινές μέρες μια καθημερινότητα. Συγκεκριμένα, ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας παραπονιόταν για συνεχή κόπωση με αδυναμία βάδισης και λειτουργίας και γενική επιδείνωση των συμπτωμάτων τους. Κατά κύριο λόγο με διαταραχές της όρασης.
Τι είναι το φαινόμενο ούντχοφ?
Πρόκειται για μια γενικευμένη κατάπτωση του ασθενούς με έκπτωση της όρασης στις υψηλές θερμοκρασίες. Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται σπάνια και έχει τη βάση του στη διαταραχή της κίνησης ιόντων εντός της νευρικής ίνας με πτώση του ηλεκτρικού δυναμικού της. Όταν συμβαίνει αυτό το αποτέλεσμα είναι να έχουμε χαμηλά ηλεκτρικά δυναμικά στη μεμβράνη της οπτικής ίνας και αδυναμία μετάδοσης της ηλεκτρικής αγωγής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα ηλεκτρονικό μπλοκάρισμα της ηλεκτρικής αγωγής και πλήρη δυσλειτουργία όλου του ηλεκτρονικού κυκλώματος και των νευρωνικών αξόνων που το αποτελεί. Το αποτέλεσμα είναι οι ασθενείς να μη βλέπουν χάλια, να αισθάνονται χάλια και να απογοητεύονται για την κατάστασή τους θεωρώντας ότι είναι κάτι μόνιμο και δύσκολο.
Γιατί αυξάνεται το φαινόμενο ούντχοφ?
Μέχρι τώρα το αντιμετωπίζαμε κάθε χρόνο σε αρκετούς ασθενείς. Τη φετινή χρονιά με την άνοδο της θερμοκρασίας κατά μέσο όρο 6 βαθμούς περισσότερο από πέρυσι ήρθε αυτή η καταστροφή. Φθάνοντας η θερμοκρασία τους 45-50ο βαθμούς για Ελλάδα & Κύπρο σχεδόν το 70% των ασθενών μας παρουσίασε το σύνδρομο ούντχοφ και ζητούσε απελπισμένα βοήθεια. Η βοήθεια αυτή κατά κύριο λόγο είναι η ηρεμία, με ή χωρίς φάρμακα, με πλήρη κινητική απραξία, πολλά υγρά και τακτικά ντους. Αν χρειάζεται δε, και παρεντερική χορήγηση υγρών. Κατά κανόνα με αυτόν τον τρόπο μετά από μια βδομάδα έχουμε αποκατάσταση των δυσκολιών.
Υπάρχει το ούντχοφ και σε άλλες ασθένειες?
Στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας το παρατηρήσαμε έντονα γιατί γνωρίζαμε την ύπαρξή του και το περιμέναμε να εμφανιστεί στις μεγάλες θερμοκρασίες. Το περίεργο είναι ότι βρέθηκε, αν και λιγότερο έντονο, σε ασθενείς με πάρκινσον, φοβίες, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια και πανικό. Το ευχάριστο είναι ότι στις περιπτώσεις αυτές η αντιμετώπισή του είναι ευκολότερη.

Το 1976 έζησε η Ευρώπη μια φοβερή καταστροφική εμπειρία. Ένα χημικό εργοστάσιο στο Σοβέζο της βόρειας Ιταλίας (60χλμ από το Μιλάνο) υπέστη μια έκρηξη στο λεβητοστάσιο με αποτέλεσμα να «απελευθερωθούν» στον αέρα περίπου 2,5kg διοξίνες, και κυρίως επρόκειτο για διοξίνες παραγώγων ουρανίου, γνωστές ως TCDD. Από τότε έγινε ιατρικά γνωστή μια κατηγορία ασθενών, τα λεγόμενα «παιδιά του Σοβέζο». Επρόκειτο για παιδιά με χαρακτηριστικές διαταραχές μετά από μια «ειρηνική» καταστροφή. Ανάλογη εμπειρία υπήρχε ήδη από το 1969-1971 από τον πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά τα παιδιά εκείνης της καταστροφής θεωρήθηκαν ως «φυσιολογικές» παράπλευρες απώλειες πολεμικής εμπλοκής. Σε ότι αφορά τα παιδιά του Σοβέζο, πλέον έγιναν γνωστές οι παρενέργειες των διοξινών στην παιδική ηλικία. Στα 30 χρόνια που πέρασαν από τότε μπορέσαμε, μάλιστα, να ταξινομήσουμε και τις γενετικές διαταραχές που προκάλεσε σε μεγάλο τμήμα του ευρωπαϊκού πληθυσμού η έκρηξη εκείνη. Πέρα από την τακτικότερη εμφάνιση δερματικών παθήσεων του τύπου ακτινοειδούς κεράτωσης, μελανώματος και αλλεργιών, πιστοποιήθηκαν εκτεταμένες εμφανίσεις νεανικού διαβήτη , καρδιακής ανεπάρκειας, και άλλων ορμονικών διαταραχών. Βέβαια, όλα αυτά ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα και προβλέψιμα μετά από μια τέτοιας έκτασης καταστροφή. Ήταν ήδη γνωστό ότι η συγκέντρωση διοξινών σε αυτό το επίπεδο έχει περίπου 10.000 φορές περισσότερη τοξικότητα από το κυάνιο και περίπου την ίδια καταστροφική δύναμη με το ραδιενεργό πλουτώνιο. Εκείνο που δεν ήταν γνωστό ήταν κατά πόσο είναι δυνατό να παραμένει σε ενεργή κατάσταση μέχρι την απορρόφησή της. Το «θερμό» χρονικό διάστημα υπολογιζόταν ανάλογα με τη συγκέντρωση από 10-20 χρόνια. Μετά την έρευνα που έγινε στο Σοβέζο φαίνεται ότι κρατάει πολύ περισσότερο. Πέρα, όμως, από αυτές τις παρατηρήσεις πιστοποιήθηκαν και άλλες πολύ περίεργες γενετικές συμπεριφορές. Βρέθηκε μια μετατόπιση της αναλογίας των φύλων εις βάρος του αρσενικού γένους όταν οι γονείς είχαν εκτεθεί στις διοξίνες. Παρατηρήθηκαν, επίσης, πέρα από τις δερματικές διαταραχές, απασβέστωση οστών και δοντιών, έντονες διαταραχές της ανάπτυξης της συμπεριφοράς, σμίκρυνση των γενετικών οργάνων, αύξηση των γενετικών κρίσεων και των καρκίνων του αίματος. Σε έρευνες που έγιναν από το Παν/μιο της Τεργέστης βρέθηκε ότι εφόσον υπήρχε εξ αίματος συγγένεια με τα θύματα σε ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες τα παιδιά εμφάνιζαν αυξημένη συχνότητα σχιζοφρενικών και καταθλιπτικών ψυχώσεων, ήταν επιρρεπή στις νευρώσεις και στη μετεφηβική ηλικία έδειχναν αυξημένη τάση παρορμητικής και εγκληματικής συμπεριφοράς. Έχοντας την εμπειρία αυτή Ευρωπαίοι επιστήμονες με Ιταλούς επικεφαλείς προχώρησαν σε περαιτέρω έρευνες και καταγραφές απογόνων και συγγενών θυμάτων της εποχής εκείνης. Βρέθηκε, λοιπόν, ότι υπήρχαν θύματα διοξινών που εμφάνιζαν ανάλογη συμπτωματολογία χωρίς να έχουν άμεση εξάρτηση ιστορικά από το γεγονός. Αυτό οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι πλέον είχε διαταραχθεί ο διατροφικός κύκλος και μάλιστα, με τις νέες μοντέρνες διατροφικές συνήθειες και κοινωνικές συμπεριφορές έχει γίνει πλέον σταθεροποιημένη καταναλωτική συνήθεια. Η έκπληξη είναι ότι παρατηρούμε ανάλογα συμπτώματα και σε χώρες που ήταν πολύ μακριά από την καταστροφική επήρεια των διοξινών του Σοβέζο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από αυτό, με πρωτοπόρες τις σκανδιναβικές χώρες, ανέπτυξε ένα σχέδιο δράσης για την καταγραφή, τον εντοπισμό και τον περιορισμό των διοξινών, ιδιαίτερα του τύπου των πολυχλωριωμένων διφυναλιίων (PCB), όπως και των χλωριωμένων πλαστικών (PVC). Πρόκειται για υψηλής περιεκτικότητας δηλητηριώδεις διοξίνες , προϊόντα ανθρώπινης δραστηριότητας με άμεση καταστροφή στους ιστούς και ιδιαίτερα των νευρικών. Βρέθηκε, λοιπόν, ότι τα επίπεδα των διοξινών στο γάλα ανέρχονταν από 0,018 έως 0,080pg/gr λίπους που ήταν ιδιαίτερα υψηλά. Μάλιστα, ήταν ακόμη υψηλότερα στο μητρικό γάλα. Μετά από αυτές τις ανακαλύψεις προέκυψε η Ευρωπαϊκή Σύμβαση της Στοκχόλμης (Μάιος 2001) με στόχο την ελαχιστοποίηση των διοξινών στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Αυτό, δυστυχώς, δεν πέτυχε και εισπράττουμε τελευταία, σχεδόν σε βαθμό ενδημίας, τα παθολογικά αποτελέσματα σαν νευρολογικά νοσήματα που αναφέραμε παραπάνω στα παιδιά.
Τα τελευταία κρούσματα που εντοπίστηκαν στις αγορές της κεντρικής Ευρώπης έμειναν πάλι χωρις καμία ουσιαστική πολιτική κοινωνική αντίδραση. Η απάθεια αυτή σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες της τρύπας του όζοντος δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των διοξινών και κατά συνέπεια των παιδικών νευρολογικών νοσημάτων. Για το λόγο αυτό πρέπει όλοι να αφυπνιστούμε και να αντιδράσουμε γρήγορα. Ακόμη και αυτοί που σκέφτονται με αμιγή πολιτικο-οικονομικά κριτήρια οφείλουν να συμμετέχουν στην αντίδραση αυτή γνωρίζοντας ότι η θεραπεία αυτών των καταστάσεων είναι πολύ δαπανηρότερη των προϋποθέσεων της Στοκχόλμης για τη μείωση των διοξινών.

Το οξείδιο του αλουμινίου, μερικές μορφές διοξινών σε συνδυασμό με τα άλατα του βαρίου είναι ουσίες που μπαίνουν στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της ατμόσφαιρας και αυξάνουν την αγωγή και τη μετάδοση των συχνοτήτων. Όλες αυτές, βέβαια, οι ουσίες πέρα από το καλό που κάνουν για την περίπτωση αυτή, σε ορισμένους ανθρώπους και ζώα αυξάνουν τα τοξικά επίπεδα στο αίμα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των δυναμικών στα νευρολογικά κύτταρα έτσι που να προκαλούν εγκεφαλικές δυσλειτουργίες. Όταν, μάλιστα, έχουμε υψηλές θερμοκρασίες τα αυξημένα αυτά επίπεδα εντείνουν ουσιαστικά τις νευρολογικές διαταραχές, όπως πόνος και σφύριγμα στα αυτιά, πονοκεφάλους, καούρες, ξηροδερμία, αναιμία, υποπαραθυρεοειδισμό, πορφυρία, πάρκινσον, σκλήρυνση κατά πλάκας, νευροπάθειες και εγκεφαλοπάθειες. Εάν τα στοιχεία αυτά μείνουν για πολύ καιρό τότε έχουμε και μακροχρόνιες συνέπειες, όπως άσθμα, αλλεργίες, αναπνευστικές διαταραχές και αρθρίτιδες. Αυξάνονται έντονα με την άνοδο της θερμοκρασίας από μισό βαθμό Κελσίου και πάνω. Ο συνδυασμός έντονης ζέστης (περίπου 6 βαθμούς περισσότερο άπό το περσινό καλοκαίρι), πυρκαγιών (κάηκε το 12% του δασικού πλούτου) και έκθεσης σε έναν αφόρητο ήλιο με έντονο στρες αύξησαν τις αρρώστιες αυτές ιδιαίτερα επικίνδυνα. Πλέον είναι άμεση κοινωνική ανάγκη η τακτική εξέταση όλων αυτών που έχουν εκτεθεί σε τέτοιες καταστάσεις ή παρουσιάζουν τέτοια συμπτώματα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.