Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δαρβίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δαρβίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΉΤΑΝ ΓΝΩΣΤΕΣ ΟΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΑΙΜΟΜΙΚΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.
Κυριότερο παράδειγμα ήταν βασιλικές οικογένειες ή ομάδες επιφανών, που για τη διατήρηση σχέσεων-δύναμη κάνουν γάμους μεταξύ συγγενών. Όπως θέλουν τα τεχνάσματα της ιστορίας και οι επιστημονικές γνώσεις του θέματος πέφτουν τακτικά σε αυτές τις παγίδες, δημιουργώντας προβλήματα σε αυτούς και τους απογόνους. Τυπικό παράδειγμα ο Δαρβίνος, όπου παντρεύτηκε την πρώτη ξαδέρφη του, κάνοντας μαζί της έξι παιδιά, εκ των οποίων τα τρία πέθαιναν και τα υπόλοιπα τρία  έμειναν άτεκνα. Ο ίδιος δε, καταγράφει πόσο άτυχο υπήρξε που δεν εξέτασε σοβαρά τις παρενέργειες αυτές που συνέτειναν στο δράμα του.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

ΤΟ 1930 Ο ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΜΕΝΤΕΛ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΦΥΣΙΟΔΙΦΗΣ ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ.
Κατά τον Μέντελ όλα ξεκινάνε από τις ομάδες της εξέλιξης, όπως γνωρίζουμε δηλαδή σήμερα τα γονίδια και συνδυάζονται με ένα φυσικό μηχανισμό αυτό που είχε αναφέρει ο Δαρβίνος της φυσικής επιλογής.
Με τους νόμους του Μέντελ καταφέρνουμε και εξηγούμε ακόμη και σήμερα όλες τις εξελικτικές βιολογικές υπάρξεις των διαφόρων ειδών.
Η θεωρία αυτή παραμένει όμως στο βάθος της ακόμη μια «χοντροκομμένη» για τα σημερινά δεδομένα και ευρήματα πρόγονος της γενετικής που έχει την αξία της σαν θεμέλιο λίθο ανάπτυξης, όμως σήμερα μένει απλώς στην ανάμνηση των επιστημόνων σαν αφετηρία.

Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ (500 π.Χ) ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΕΣΕ ΚΑΙ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΚΤΑΒΕΣ.
Πρόκειται για μια περίπλοκη δουλειά που αν κανείς θέλει να ασχοληθεί χρειάζεται πολύ καιρό γνώσης και υπομονής.
Εκείνο που έχει εξαιρετική σημασία είναι ότι η «γένεση» της μουσικής «διαχέεται» σε όλο τον εγκέφαλο και αυτό πιστοποιείται καταγράφοντας δραστηριότητες από εγκεφαλικούς σχηματισμούς που μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι ήταν ανενεργοί στην γένεση και την σχέση της με την εγκεφαλικότητα της μουσικής. Βέβαια θα ήταν άδικο να μην τονίσουμε ότι ακόμα και ο Δαρβίνος είχε τονίσει της ύπαρξη της συνάρτησης, μουσικής και ανθρώπινων σχέσεων.
Απλώς πρέπει σε αυτό το γεγονός να εμβαθύνουμε περισσότερο ίσως για θεραπευτικούς σκοπούς.

Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΟΤΙ ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΔΗΛΑΔΗ ΦΥΤΕΥΟΝΤΑΙ, ΒΛΑΣΤΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ.
Έπρεπε να φτάσουμε το 1880 όπου ο Δαρβίνος με βάση τα ευρήματα του Μαράν έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Η δύναμη της κίνησης στα φυτά».
Ήταν το πρώτο βιβλίο που κατέγραφε μια σειρά παρατηρήσεων σε ότι αφορά τις κινήσεις και την συμπεριφορά των φυτών.
Στην ουσία ήταν η πρώτη εκτενής μελέτη έμβιων μη θηλαστικών όντων σε σχέση με βιολογικούς ρυθμούς εν προκειμένου τον βιολογικό ρυθμό ανάπτυξης κινήσεων των ρυθμών.
Με τον τρόπο αυτό στην εξελικτική θεωρία έδινε ο Δαρβίνος μια πιο οικουμενική θεώρηση για την εξέλιξη των ειδών.
Εκεί βασίστηκε και η εξελιχθείσα επιστήμη βιοχρονολογίας.


«ΠΡΩΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ Η ΗΘΙΚΗ»
Μπρεχτ

Αυτό, που ο Μπρεχτ έβαζε τους ηθοποιούς να αναφωνήσουν στην «Όπερα της Πεντάρας» σαν φιλοσοφικό αφορισμό, επιβεβαιώνεται από τις τελευταίες έρευνες ψυχολόγων του Πανεπιστημίου Όξφορντ, όπου τα αποτελέσματα μιλούν ότι η συμπεριφορά του ατόμου είναι παρόμοια με αυτή του παιδιού με τη σοκολάτα: ότι θεωρεί γλυκό, προστατευτικό και ηδονιστικό το δέχεται και το πλησιάζει.
Είναι ένα ζωικό αντανακλαστικό που η εξέλιξη έχει αναπτύξει μέσα στους εγκεφάλους μας και μεταβιβάζεται εξελικτικά στους ανθρώπους. Αυτός είναι και ο λόγος της τάσης που έχουμε εμείς οι άνθρωποι να πλησιάζουμε ότι προκαλεί ευχαρίστηση και λιγότερο πρόβλημα. Είτε αυτό είναι καρμπονάρα ή η ωραία εμφάνιση ενός ανθρώπου ή μια χαριτωμένη παρέα.
Πρόκειται για ένα αντανακλαστικό απόλυτα ζωικό, το οποίο δύσκολο να δεχθεί ο άνθρωπος, ο οποίος πιστεύει ότι η ζωώδης συμπεριφορά είναι προνόμιο των θηρίων και όχι των ανθρώπων. Για αυτό βάζει συνεχώς τον εαυτό του σε δοκιμασίες που είναι υπεράνω των δυνάμεών του και προκαλούν ιδιαίτερα έντονες ηλεκτρικές αντιδράσεις και χημικές διαδικασίες στον εγκέφαλο, τις οποίες δε μπορεί να ξεπεράσει και έτσι, αυτοτιμωρείται και πληγώνεται. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς όπως στο παιδί που του παίρνουν τη σοκολάτα, να νιώθει προδομένος και αδικαιολόγητος στο συμπεριφορικό αυτό μοντέλο και να πάσχει από διάφορα νευρολογικά νοσήματα και ψυχασθένειες.
Δηλαδή, έχουμε να κάνουμε με ένα απόλυτα δαρβινικό και εξελικτικό φαινόμενο. Κάθε προσπάθεια σε αυτό το ανθρωποκεντρικό σύστημα που ζει ο άνθρωπος από τον ίδιο να ξεπεράσει τον εαυτό του εν γνώσει του, εφόσον αποδειχτεί ότι ο εγκέφαλός του και κυρίως η ομοιόστασή του δεν διαθέτει τις υποδομές για να ανταποκριθεί στο ζητούμενο επιστρέφει στην κατάσταση του μικρού παιδιού ή ακόμη χειρότερα του απερίσκεπτου ζώου. Σαν πληγωμένο ζώο ή ταλαιπωρημένο παιδί ζητά το χάδι και το γλυκό. Είναι μια συμπεριφοριστική τακτική που δύσκολα ξεπερνιέται χωρίς τη βοήθεια ειδικού αλλά είναι καλό να ξέρουμε ότι όλοι την κουβαλάμε μέσα μας χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες να την ξεπεράσουμε αν δεν αναπτύξουμε αυτογνωσία και να πάρουμε βοήθεια από έξω.

Παρακολουθώντας το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και τα επιμέρους ηγετικά πρόσωπα γίνεται ακόμη μια φορά αντιληπτή η εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου. Τα κόμματα ξεκίνησαν σαν προϊόν εξέλιξης της αυτοπροστασίας των ειδικών μονάδων θηλαστικών της φύσης. Είτε κατσίκες, είτε λιοντάρια, είτε ανθρώποι.
Έπρεπε οι ομάδες αυτές να αυτοπροστατευθούν, να αναπτυχθούν, να βρουν τροφή να επιβιώσουν και τελικά να κάνουν κόμματα προκειμένου να προασπίσουν δικαιώματα που κατά την γνώμη τους κατέκτησαν ή πραγματικά απέκτησαν. Στην διαδικασία αυτή, κυρίαρχο λειτουργικό ρόλο παίζει ο μετωπιαίος λοβός του εγκεφάλου και μάλιστα, ο αριστερός περισσότερο από τον δεξί. Αυτό εδώ δημιουργεί και την αύξηση του μετωπιαίου λοβού αναλογικά με την χρήση που του κάνει ο κτήτορας, για αυτό είναι υπέρμετρα αναλογικά μεγαλύτερος στους ανθρώπους από τα άλλα θηλαστικά. Έτσι, ακριβώς, και στα κόμματα αναμένεται οι κομματικοί παράγοντες, αμιγώς από βιολογική άποψη, να έχουν υπερμεγέθη μετωπιαίο λοβό σε σύγκριση με το μέσο αμέτοχο πολίτη. Οι δε ηγέτες τους πολύ περισσότερο από το μέσο στρατηγικό στέλεχος.
Εάν καταστρατηγείται αυτό, εμποδίζεται η φυσική επιλογή της κοινωνικής ευφυΐας και ανάπτυξης. Καταρρακώνεται δε η συλλογική μονάδα προκειμένου το κόμμα. Παρακολουθώντας από τις τηλεοράσεις, από νευρολογικής σκοπιάς, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, προκαλεί δέος το πώς επιβεβαιώνονται αυτές οι θεωρίες κοινωνικής εξέλιξης, ευφυΐας και του μετωπιαίου λοβού.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.