NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ένας πυρήνας, ο λεγόμενος υπερχιασματικός πυρήνας, αποτελεί στην ουσία μια γεννήτρια ταλαντώσεων που καθορίζει την λειτουργία όλων των οργάνων του σώματος, συνδυάζοντας τις ενδογενείς πληροφορίες που παίρνει με τις εξωτερικές πληροφορίες που έρχονται από το περιβάλλον.
Ο μυοστατικός αυτός μηχανισμός βασίζεται στον βιορυθμό που μετά από μια δραστηριότητα επιφέρει μια περίοδο ανασύνταξης.
Αυτοί οι βιορυθμοί που ρυθμίζονται από τον υπερχιασματικό πυρήνα λαμβάνουν υπόψη τους γαιοφυσικούς παράγοντες που αποτελούν και τον εξελικτικό βηματοδότη για φαινόμενα που αποτελούν μια βιολογική αναγκαιότητα.
Όπως είναι το πεδίο βαρύτητας της γης η εναλλαγή φως – σκοτάδι, το μαγνητικό πεδίο κ.λ.π.
Οι γενικοί αυτοί ρυθμοί οι λεγόμενοι βιορυθμοί που συντονίζονται από τον εγκέφαλο είναι οι απαραίτητοι για την ζωή και κατά το κυριότερο απαραίτητοι για την ομαλή ζωή έτσι ώστε να επιτυγχάνεται αυτό που λέμε απόλυτη ομοιοστασία με το εξωτερικό περιβάλλον.

Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΟΤΙ ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΔΗΛΑΔΗ ΦΥΤΕΥΟΝΤΑΙ, ΒΛΑΣΤΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ.
Έπρεπε να φτάσουμε το 1880 όπου ο Δαρβίνος με βάση τα ευρήματα του Μαράν έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Η δύναμη της κίνησης στα φυτά».
Ήταν το πρώτο βιβλίο που κατέγραφε μια σειρά παρατηρήσεων σε ότι αφορά τις κινήσεις και την συμπεριφορά των φυτών.
Στην ουσία ήταν η πρώτη εκτενής μελέτη έμβιων μη θηλαστικών όντων σε σχέση με βιολογικούς ρυθμούς εν προκειμένου τον βιολογικό ρυθμό ανάπτυξης κινήσεων των ρυθμών.
Με τον τρόπο αυτό στην εξελικτική θεωρία έδινε ο Δαρβίνος μια πιο οικουμενική θεώρηση για την εξέλιξη των ειδών.
Εκεί βασίστηκε και η εξελιχθείσα επιστήμη βιοχρονολογίας.