Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η ΥΠΝΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ Η ΥΠΝΩΣΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΙΚΑ ΑΡΡΩΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟ ΑΣΘΕΝΗ. Ο Ασκληπιός ίσως είναι ο πρώτος που έδωσε επιστημονική έμφαση στην ύπνωση. Την χρησιμοποιούσε σαν ιατρικό μέσο κατά κόρον με τον συνδυασμό της μουσικής.
Πέρα από τον Ασκληπιό και άλλοι πολιτισμοί από Κίνα, Ινδία, Θιβέτ μέχρι και τις σκανδιναβικές χώρες χρησιμοποιούσαν την ύπνωση προκειμένου να βρουν την απαιτούμενη χαλάρωση για να επιλύσουνε ψυχικά και σωματικά προβλήματα.
Είχαν δημιουργηθεί ολόκληρες σχολές ύπνωσης με χαρακτηριστικές τεχνικές διαδικασίας και μεθόδους χαλάρωσης.
Ιδιαίτερα τα αρχαία ιερατεία με διάφορες μεθόδους π.χ. κάψιμο από βότανα, ελιξίρια, τελετές κ.λ.π. συμπλήρωναν τις τεχνικές ύπνωσης που πάντα ανακουφίζουν τους ανθρώπους.
Και επειδή κάθε θεραπευτική προσπάθεια την επιτυχία της την στηρίζει στην πίστη του ασθενούς για αυτό οι τεχνικές ύπνωσης από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα βρίσκουν ανταπόκριση τόσο επιστημονική όσο και παραεπιστημονική.
Είναι κάτι που το χρειάζεται ο άνθρωπος και για αυτό έχει επιτυχία.

Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ (500 π.Χ) ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΕΣΕ ΚΑΙ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΚΤΑΒΕΣ.
Πρόκειται για μια περίπλοκη δουλειά που αν κανείς θέλει να ασχοληθεί χρειάζεται πολύ καιρό γνώσης και υπομονής.
Εκείνο που έχει εξαιρετική σημασία είναι ότι η «γένεση» της μουσικής «διαχέεται» σε όλο τον εγκέφαλο και αυτό πιστοποιείται καταγράφοντας δραστηριότητες από εγκεφαλικούς σχηματισμούς που μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι ήταν ανενεργοί στην γένεση και την σχέση της με την εγκεφαλικότητα της μουσικής. Βέβαια θα ήταν άδικο να μην τονίσουμε ότι ακόμα και ο Δαρβίνος είχε τονίσει της ύπαρξη της συνάρτησης, μουσικής και ανθρώπινων σχέσεων.
Απλώς πρέπει σε αυτό το γεγονός να εμβαθύνουμε περισσότερο ίσως για θεραπευτικούς σκοπούς.

Το κοινωνικό περιβάλλον πιέζει την ανθρώπινη ευφυΐα στο να προβληθεί περισσότερο στον ένα ή άλλο τομέα. Μερικά παραδείγματα είναι τα εξής:
1)Γλωσσική ευφυΐα. Η απόλυτη κυριαρχία πάνω στην γλώσσα, στις παραμέτρους της και η αγάπη για την έρευνα της δομής της. Τυπικό παράδειγμα ο Αριστοτέλης.
2)Μαθηματική και λογική ευφυΐα. Η ικανότητα της μετουσίωσης σε πόρισμα και η γνώση της αντιπαράθεσης αντικειμένων και αφηρημένων ιδεών. Ταυτόχρονα, η χρησιμοποίηση της συνδυαστικής γνώσης για τη δημιουργία και ανάλυση σχέσεων και αξιών. Θεμελιωτής αυτού του σχήματος ευφυΐας ο Σάμιος Πυθαγόρας.
3)Μουσική ευφυΐα. Η ιδιαίτερη ικανότητα σύνθεσης και εκτέλεσης μουσικών κομματιών. Ρυθμός, ήχος και ειδικά ο τόνος γίνονται αντιληπτά από τη μουσική ευφυΐα σε ένα άλλο επίπεδο ανάλυσης και αίσθησης. Συνήθως, η μουσική ευφυΐα συνοδεύεται και από άλλες ιδιαιτερότητες της αντίληψης, όπως χάρη κίνησης, ευχέρεια λόγου, υψηλή ενσυναίσθηση. Ο Χατζιδάκις είναι εκπρόσωπος αυτού του είδους ευφυΐας.
4)Γεωγραφική ευφυΐα. Πρόκειται για την ευφυΐα υψηλού επιπέδου αντίληψης του χώρου ταυτόχρονα με ένα χαρισματικό προσανατολισμό. Συνδυαστικά, διαστάσεις, παράμετροι, οπτικές, απτικές και γεωμετρικές εμπειρίες συνδυάζονται σε μία σύνθεση κατανοητή και χρήσιμη για τον καθένα, όπως το έκανε π.χ. ο Φειδίας.
Τα παραδείγματα που δώσαμε είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, γιατί το έργο τους δεν είναι απόρροια εκπαίδευσης, αλλά, επιλογής.

Πριν από 14 χρόνια πέθανε και τάφηκε αθόρυβα ένας από τους πιο χαρισματικούς Έλληνες. Ο συνθέτης και τραγουδοποιός Μάνος Χατζιδάκης. Το «Τραγουδοποιός» το αναφέρω γιατί σχεδόν πάντοτε, έτσι, κατά κύριο λόγο, χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του.
15 Ιουνίου ήταν ο θάνατός του. Ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε όχι μόνο όσα έκανε και όσα άφησε καταγεγραμμένα σαν εικαστικά κοσμήματα μέσα στους εγκεφάλους μας, αλλά, κυρίως, το χαρακτηριστικό του προτέρημα, το επικοινωνιακό χάρισμα που είχε.
Όποιος αληθινά είχε την τύχη να έχει μιλήσει μια φορά με τον Μάνο Χατζιδάκη, δεν ξέχναγε αυτή την πανδαισία του προφορικού λόγου ποτέ. Όσα χρόνια και αν περνούσαν, απασχολούσε τον κάθε ακροατή του το ερώτημα «γιατί είχε ερωτευθεί τόσο από το λόγο του».
Τον άκουσα μια φορά πριν 40 χρόνια να μιλά για τα αισθήματα και τα συναισθήματα. Για μουσική και για διάλογο. Ήμαστε τότε μια ομάδα φοιτητών που μαγεύτηκε από τη δυνατότητά του να βρίσκει μεμιάς τον τρόπο να καθηλώνει λεκτικά τους πάντες.
Μετά από χρόνια σπουδές στην Ιατρική, θεωρώ ότι πλέον έχω τη λύση του επικοινωνιακού χαρίσματος αυτής της μαγευτικής προσωπικότητας. Είναι αυτό που χαρακτηρίζεται σαν ενσυναίσθηση, δηλαδή, η δυνατότητα να καταλαβαίνει άμεσα τον απέναντι και με βάση αυτή την κατανόηση να του μεταδίδει την πληροφορία που θέλει. Οι πληροφορίες αυτές παραμένουν διαχρονικές και λόγω της ποιότητάς του και λόγω της «επεξεργασίας» που είχαν στο ανθρώπινο λογισμικό του Χατζιδάκη.
Ανέφερε χαρακτηριστικά: « το κοινό δεν αποτελεί ποτέ ένα σύνολο και εμένα με ενδιαφέρει το υποσύνολό του που αγαπά τις εκτονώσεις». Πιθανόν όλοι αυτοί που μαγεύτηκαν από αυτόν να είμαστε σε αυτό το υποσύνολο και όχι σε αυτό που, όπως ο ίδιος ανέφερε «θέλω να έχω την άνεση για μερικούς να τους περιφρονώ, να μην τους γνωρίζω και να μην τους χαιρετώ».
Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος που με το πέρασμά του άφησε μια έντονη και γαλήνια ηρεμία για αυτούς που τον σκέφτονται.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.