NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ ΣΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ Η ΠΙΟ ΤΑΚΤΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΗ ΓΛΥΚΟΖΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ.

Όταν η ινσουλίνη δε φτάνει, όπως στις περιπτώσεις του διαβήτη II, παραδείγματος χάρη παχύσαρκοι, τότε πρέπει ο ενδιαφερόμενος να ελαττώσει την τροφή και να αυξήσει την κίνηση. Σε αυτό μπορεί να τον βοηθήσει η μετφορμίνη ένα φάρμακο που περιορίζει την αύξηση της γλυκόζης που παράγεται στο σώμα. Έτσι λοιπόν το “πολυόπλο” ενώπιον της ινσουλίνης τύπου II είναι κίνηση, λιγότερο φαγητό, καθόλου κάπνισμα και μετφορμίνη.

Πέρασε πολύς καιρός προκειμένου να ξεπεραστεί ο αφορισμός στις ψυχοτρόπες ουσίες και να γίνει κατανοητό ότι οι ουσίες αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν με την σωστή δοσολογία ένα ισχυρό θεραπευτικό προϊόν για πολλές ασθένειες και χωρίς κίνδυνο παρενεργειών.
Το LSD, η κάνναβη και άλλα φάρμακα κάτω από το νέο πρίσμα ιατρικής παρατήρησης έρχονται στην επιφάνεια ανοίγοντας νέα θεραπευτικά «παράθυρα».

Η απλή αυτή παρατήρηση έδωσε το έναυσμα σε διάφορους κλάδους για την σχέση ανάμεσα στο τοξόπλασμα και τις ψυχιατρικές διαταραχές. Βρέθηκε ότι το τοξόπλασμα έχει τα γονίδια που προάγουν τη σύνθεση της ντοπαμίνης ιδιαίτερα κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και δημιουργούν τακτικά, μεταξύ των άλλων, έντονα ψυχιατρικά προβλήματα όπως διαταραχές της σκέψης και της επικοινωνίας. Για μια ακόμα φορά, αν και οι έρευνες είναι σε εξέλιξη, θεωρείται σίγουρο ότι νευρολογικά κατάλοιπα μικροβίων είναι υπεύθυνα για τις εγκεφαλικές διαταραχές και ψυχώσεις.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι μια διαδικασία μάθησης και ενεργοποίησης τμημάτων της εγκεφαλικής ουσίας που συνεισφέρουν σε αυτή.
Γενικά το πόρισμα όλων των ερευνών σχετικά με τον τομέα αυτό είναι ότι ο καλύτερος ύπνος προσφέρει τις μεγαλύτερες δυνατότητες για ευρύτερη μάθηση και ποιότητα ζωής.
Η χαλάρωση που επιφέρει ο σωστός ύπνος είναι από τα μεγαλύτερα και αποτελεσματικότερα «φάρμακα» της ίδιας της φύσης για τον άνθρωπο.

Το μεταιχμιακό σύστημα είναι μια “εξειδικευμένη” περιοχή του εγκεφάλου και συνδέεται κυρίως με την αμυγδαλή η οποία είναι ο αποδέκτης των ερεθισμάτων που προκαλούν αντίδραση στα αισθήματα φόβου. Η αμυγδαλή συνδέεται και με την επιθετικότητα που εμφανίζει ο άνθρωπος, η οποία πάλι έχει τη βάση της στο φόβο. Η αμυγδαλή είναι ο “θερμοστάτης” της κοινωνικής συμπεριφοράς του ανθρώπου απέναντι σε τρίτους όταν αισθάνεται φόβο.

Υπάρχουν ορισμένοι ουσιαστικοί παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση. Κύριος παράγοντας είναι η εμφάνιση των γυροειδών πλακών κατά την παιδική ηλικία. Αν εντοπίζονται στο πίσω μέρος της κεφαλής (οφίαση) ,εάν υπάρχουν επανειλημμένες προσβολές με απώλεια φρυδιών και βλεφάρων, επίσης ενδιαφέρον έχει αν υπάρχει άλλη αρρώστια και συνύπαρξη με ατοπικό έκζεμα, άσθμα ή λεύκη. Η συνεκτίμηση αυτή των παραγόντων είναι απόλυτα ουσιώδης για τον γιατρό.

Το κεφάλι μας περιέχει περίπου εκατό χιλιάδες τρίχες οι οποίες ακολουθούν το ρυθμό της ζωής δηλαδή κάποιες χάνονται προκειμένου να γεννηθούν άλλες έτσι που να υπάρχει η φυσική εξέλιξη μέχρι την απόπτωση. Η τρίχα έχει μια περίοδο ανάπτυξης και μετά μια περίοδο ηρεμίας διάρκειας μέχρι τρεις μήνες όπου και πέφτει. Η τριχόπτωση αυτή είναι φυσιολογική αλλά μπορεί να αυξηθεί σε ορισμένες ασθένειες, δίαιτες και έντονο άγχος. Στο 50% περίπου των περιπτώσεων αυτών δύσκολα επανευρίσκει η τριχοφυΐα και η τριχόπτωση το φυσικό της ρυθμό.

ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ. Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ.
Για τον λόγο αυτό την χωρίζουμε σε τρεις βασικές φάσεις όταν την ερευνούμε.
Η μνήμη είναι ακόμα ένα άγραφο κεφάλαιο σε ότι αφορά την έρευνα του εγκεφάλου. Νευρολογία και νευροφυσιολογία τα τελευταία χρόνια άνοιξαν καινούριους διαδρόμους σε ότι αφορά την αναγνώριση της λειτουργίας της παρόλα αυτά όμως παραμένει η βασική της δομή ανεξερεύνητη.
Γίνονται προσπάθειες καθημερινές από διάφορα μεγάλα εργαστήρια του κόσμου να βρουν την πλήρη στοιχείωση της λειτουργίας της έτσι ώστε να λύσουν και το μυστήριο της ζωής. Σε αυτή την προσπάθεια για να γίνει τουλάχιστον μια αρχή και πιο κατανοητή για τους πολλούς έτσι που και οι γιατροί να συνεννοούνται μεταξύ τους χωρίστηκε η μνήμη σε τρεις φάσεις.
Η πρώτη φάση είναι αυτή που αναγνωρίζει και κωδικοποιεί τις νέες πληροφορίες.
Αμέσως οι κωδικοποιημένες πληροφορίες μεταφέρονται και αποθηκεύονται στον εγκέφαλο και έχουμε την φάση της αρχειοθέτησης και τελικά την φάση της επαναφοράς έτσι που να επαναφέρουμε στην μνήμη όλα τα βιώματα και τα περιεχόμενα που έχει. Βέβαια σε σχέση με το στάδιο των ερευνών που υπάρχει σήμερα η κατηγοριοποίηση αυτή είναι πάρα πολύ απλοϊκή. Δεν παύει όμως να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σαν αρχή.

Ο Ντε Κίρκο ήταν αυτός που έδωσε ένα μεταφυσικό πολύ απελευθερωμένο από λογική κίνημα μέσα από την ζωγραφική.
Χαρακτηριστική είναι η εικόνα του (εικόνα). Ο Ντε Κίρκο ουσιαστικά για την νευρολογία ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που εικαστικά ανίχνευσε τις δραστηριότητες του αριστερού ημισφαιρίου.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο τα αποτελέσματα ήταν ποικίλα και με μεγάλη έκπληξη ακόμη και θετικά. Ο προσωρινός εγκλεισμός με την έννοια της απομόνωσης και τιμωρίας είχε αρκετές φορές άκρως «σωφρονιστικές» επιπτώσεις στον ασθενή ο οποίος διέκοπτε την παθολογική σημειολογία προκειμένου να μην υποστεί τα ίδια.
Οι κάτοικοι της εκάστοτε πολιτείας ή χωριού εκλάμβαναν το όλο θέαμα σαν διαφορετικό διασκεδαστικό διάλειμμα ή παράδειγμα προς αποφυγή.
Δυστυχώς και στις μέρες μας σε πολύ πιο ελεύθερους τόνους υφίστανται παρόμοιες εκδηλώσεις π.χ. διάφορες γκροτέσκ εκπομπές της τηλεόρασης. Μόνο που αυτή την φορά λείπει η σαφής γνώση από ποια μεριά είναι το παθολογικό.