NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΕΟΝ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΣΜΟ, ΈΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΑΠΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΣ. 

Έχουμε ανθρώπους όπου όλη τους η ύπαρξη στηρίζεται σε κάτι που κληρονομούν∙ αυτό μπορεί να είναι μια απλή δουλειά, ένα σπίτι, εξουσία ή οτιδήποτε άλλο. Η διαχείριση αυτής της «κληρονομιάς» όμως με τον καιρό και με τις νέες Ευρωπαϊκές συνήθειες και την ανάπτυξη της μεσαίας τάξης έχει περάσει από τα χέρια των κληρονόμων σε υπαλλήλους οι οποίοι έναντι μισθού προωθούν αυτήν την κατάσταση. Αυτή η εξέλιξη  μεγαλώνει ουσιαστικά τη διάθεση οποιουδήποτε να διαχειριστεί την κληρονομιά κάποιου άλλου και έτσι η μορφή του ανταγωνισμού «υπερισχύει»  σε σχέση με το πνεύμα της συνεργασίας και της αλληλεγγύης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η έννοια της «κληρονομιάς» να μη γίνεται αποδεκτή. Με τις σημερινές ανισότητες δημιουγείται έντονο ανταγωνιστικό συναίσθημα και αυτό σίγουρα δεν είναι θετικό.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ ΉΤΑΝ ΈΝΑ ΠΕΔΙΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Ή ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Ή ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ, ΑΛΛΑ ΕΙΧΕ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΌΤΙ ΔΕ ΔΕΧΟΤΑΝ ΤΗΝ ΎΠΑΡΞΗ ΤΗΣ «ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ» ΑΠΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ. 

Στην ελεύθερη αγορά κυριαρχούσε το πνεύμα της ελεύθερης ανάπτυξης και της ατομικής αξίας· αυτός που ήταν άξιος πήγαινε μπροστά, ενώ αυτός  που δεν εργαζόταν περιοριζόταν στην όποια «κληρονομιά»  και αν ήταν αυτή με ένα σεβασμό στην αποδοχή της. Φαίνεται ότι οι συνεχιζόμενες συγκρουσιακές καταστάσεις και ιδιαίτερα η αύξηση των ανισοτήτων μεγαλώνουν ακόμη το πρόβλημα της παραδοχής της σύγχρονης ελεύθερης αγοράς για την «κληρονομιά». Ο «κληρονόμος» πολύ δύσκολα γίνεται κοινωνικά ανεκτός, πολύ δε περισσότερο σήμερα με τηv άγρια μορφή που έχει πάρει η αγορά και με την ουσιαστική κατάργηση της μεσαίας τάξης.

ΠΛΕΟΝ Η ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΈΧΕΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΈΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΌΠΟΥ ΟΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΈΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΟΜΕΑ.  

Πλέον η δουλειά, ο ανταγωνισμός, οι δυνατές  σπουδές ή  οτιδήποτε άλλο δε φτάνουν προκειμένου να ξεχωρίσει κανένας από το πλήθος.  Η ανισότητα είναι μεγάλη και δυστυχώς έχει φτάσει σε σημείο τέτοιο που να οδηγεί στην απογοήτευση, σε ότι αφορά την υπερνίκηση της. Πλέον κυριαρχεί η γνώμη ότι το χρήμα συγκεντρώνεται από ορισμένες ομάδες και κληρονομείται. Εάν κανείς δεν είναι από νεαρός μέσα σε αυτόν τον κύκλο των «κληρονόμων», δεν έχει πλέον δυνατότητα κοινωνικής ανάδειξης και παραμένει  σε ένα επίπεδο ζωής πολύ πιο κάτω από αυτό της παλιάς μεσαίας τάξης.

ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΈΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ, ΌΠΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ ΟΙ «ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ». 

Στην ελεύθερη αγορά σπάνια πλέον βρίσκουμε αυτοδημιούργητους ανθρώπους  οι οποίοι έχουν τον πλούτο σαν αποτέλεσμα της σκληρής τους εργασίας ή προϊόν του ανταγωνισμού  που ήδη έχουν υποστεί. Σήμερα πλέον στην Ευρώπη  πάνω από το 90% του πλούτου βρίσκεται στα χέρια «κληρονόμων» και η υπόλοιπη κοινωνία καλείται μέσω των συμβατικών ή κοινωνικών συμβολαίων που ήδη υφίσταται να σεβαστεί αυτήν την «κληρονομιά»· είναι ένα γεγονός που δημιουργεί ατομικά, κοινωνικά ακόμη και εθνικά προβλήματα. Έτσι λοιπόν είναι πολύ πιθανόν να έρθουν συγκρούσεις για λόγους κληρονομιάς όσο και αν αυτό μας φαίνεται απίθανο και να ζητηθούν νέες λύσεις. Ένα τέτοιο παράδειγμα ίσως αποτελεί και το ανερχόμενο ουκρανικό ζήτημα.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ.
Μετά από την ένωση σπερματοζωαρίου και ωαρίου δημιουργείται ένα καινούριο ωάριο που δέχεται επιδράσεις από το εξωτερικό περιβάλλον και δημιουργεί τα λεγόμενα επιγενώματα. Για να φτάσουν τα επιγενώματα στην ολοκλήρωση του λειτουργικού τους στόχου χρειάζεται να γίνει μια επεξεργασία ενδο και έξω εμβρυακά. Η διαδικασία αυτή είναι του λεγόμενου επαναπρογραμματισμού. Κατά την διαδικασία αυτή σβήνονται ορισμένα επιγενετικά ίχνη εν μέρει ή εξ’ ολοκλήρου, ανάλογα με τις εξωτερικές παρεμβάσεις και έτσι προστίθεται ή αφαιρείται μια μελλοντική διαδικασία. Ο επαναπρογραμματισμός αρκετές φορές επιτρέπει την επαναγραφή των επιγενωμάτων, έτσι ώστε αυτά να κληρονομούνται στην επόμενη γενιά.