NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΑΝΕΚΑΘΕΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ ΉΤΑΝ ΈΝΑ ΠΕΔΙΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Ή ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Ή ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ, ΑΛΛΑ ΕΙΧΕ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΌΤΙ ΔΕ ΔΕΧΟΤΑΝ ΤΗΝ ΎΠΑΡΞΗ ΤΗΣ «ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ» ΑΠΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ. 

Στην ελεύθερη αγορά κυριαρχούσε το πνεύμα της ελεύθερης ανάπτυξης και της ατομικής αξίας· αυτός που ήταν άξιος πήγαινε μπροστά, ενώ αυτός  που δεν εργαζόταν περιοριζόταν στην όποια «κληρονομιά»  και αν ήταν αυτή με ένα σεβασμό στην αποδοχή της. Φαίνεται ότι οι συνεχιζόμενες συγκρουσιακές καταστάσεις και ιδιαίτερα η αύξηση των ανισοτήτων μεγαλώνουν ακόμη το πρόβλημα της παραδοχής της σύγχρονης ελεύθερης αγοράς για την «κληρονομιά». Ο «κληρονόμος» πολύ δύσκολα γίνεται κοινωνικά ανεκτός, πολύ δε περισσότερο σήμερα με τηv άγρια μορφή που έχει πάρει η αγορά και με την ουσιαστική κατάργηση της μεσαίας τάξης.

ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΈΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ, ΌΠΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ ΟΙ «ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ». 

Στην ελεύθερη αγορά σπάνια πλέον βρίσκουμε αυτοδημιούργητους ανθρώπους  οι οποίοι έχουν τον πλούτο σαν αποτέλεσμα της σκληρής τους εργασίας ή προϊόν του ανταγωνισμού  που ήδη έχουν υποστεί. Σήμερα πλέον στην Ευρώπη  πάνω από το 90% του πλούτου βρίσκεται στα χέρια «κληρονόμων» και η υπόλοιπη κοινωνία καλείται μέσω των συμβατικών ή κοινωνικών συμβολαίων που ήδη υφίσταται να σεβαστεί αυτήν την «κληρονομιά»· είναι ένα γεγονός που δημιουργεί ατομικά, κοινωνικά ακόμη και εθνικά προβλήματα. Έτσι λοιπόν είναι πολύ πιθανόν να έρθουν συγκρούσεις για λόγους κληρονομιάς όσο και αν αυτό μας φαίνεται απίθανο και να ζητηθούν νέες λύσεις. Ένα τέτοιο παράδειγμα ίσως αποτελεί και το ανερχόμενο ουκρανικό ζήτημα.