NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΟΣΟ Η ΗΘΙΚΗ ΌΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΈΧΟΥΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ. 

Ωστόσο, αυτά τα δυο διαφορετικά νευρωνικά τόξα δε χωρούν ταυτόχρονα μαζί στο ίδιο «παιχνίδι». Για παράδειγμα όσο αυξάνονται οι αμοιβές στους εργαζόμενους, δεν υπάρχει και η ίδια ανταπόκριση στο επίπεδο εργασίας. Η συμπεριφορά αυτή  «δηλώνει» ότι ο ηθικός χαρακτήρας της εργασίας  χάνεται  μαζί και το ενδιαφέρον  για αυτήν καθαυτή· μετατοπίζεται το ενδιαφέρον του ανθρώπου κυρίως προς το κέρδος, το οποίο όμως κατευθύνεται μονομερώς προς μια πλευρά και έτσι ο άνθρωπος επιμένει στη συνεχή αύξηση του κέρδους. Ταυτόχρονα όμως στερείται ο εργαζόμενος την ευχαρίστηση της ηθικής απολαβής, η οποία παραμένει πάντα μια απολαβή. Αυτή ακριβώς η έλλειψη της ηθικής απολαβής είναι  δυσνόητη στο σύγχρονο πλούσιο κόσμο, διότι η έννοια του κέρδους έχει κατακτήσει τη γενική σκέψη και νοοτροπία. Στον εγκέφαλο όμως παραμένει «άδεια» εκείνη η κίνηση  στο κέντρο επιβράβευσης των ηθικών αμοιβών και αυτό φέρνει ένα μεγάλο «κύμα» δυστυχίας. 

Αλλά όχι κατά ανάγκη μόνο αυτούς. Μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς την τυπική εμφάνιση της κλινικής παρκινσονικής συμπτωματολογίας σαν μια απλή διαταραχή της συμπεριφοράς.
Πολλοί μάλιστα έχουν την τάση να την χαρακτηρίζουν και σαν «στωική» συμπεριφορά με χαρακτηριστική λεπτολογία των πραγμάτων, εσωστρεφή τάση, παράλογη ακριβολογία και μια άπειρο στενή και ηθικά άκαμπτη επικοινωνία προς τα έξω. Βέβαια σε μεγάλα ποσοστά άνθρωποι που δείχνουν μια τέτοιου είδους παρκινσονική συμπεριφορά έχουν κατά βάθος ένα υπόστρωμα ελλείμματος ντοπαμίνης και κατά συνέπεια μια μείωση της λειτουργίας στο κέντρο επιβράβευσης.
Η παρατήρηση των συμπτωμάτων αυτών παραμένει αξιόλογη διότι μια έγκαιρη επίσκεψη σε έναν ειδικό μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα και να φέρει θεραπευτικές λύσεις.

Τα αποτελέσματα έρχονται από το ινστιτούτο νευροεπιστημών της Καλιφόρνια και έχουν εντοπιστεί κυρίως κατά πρώτο λόγο σε ποντίκια αλλά επαληθεύτηκαν και στον άνθρωπο όπου βρέθηκε ότι σε κάποια σημεία του εγκεφάλου που λέγονται ιππόκαμπος και αμυγδαλή σε καταστάσεις στρες μπορεί να διεγείρει την εγκεφαλική δραστηριότητα ώστε να παραχθούν αυτές οι πρωτεΐνες οι οποίες πηγαίνουν στο σύστημα επιβράβευσης του εγκεφάλου που είναι στο δρέπανο, δηλαδή κάνουν ένα νευροτονικό τόξο και σε συγκεκριμένους υποδοχείς μπλοκάρουνε τον πόνο και το άγχος και δημιουργούνε αίσθημα ευφορίας, υπνηλίας, ανακούφισης και διώχνουνε την ένταση.
Η ουσία αυτή είναι παρόμοια με την καναβιόλη και για πρώτη φορά με μεγάλη απορία πιστοποιήθηκε ότι υφίσταται αυτή η πρωτεΐνη τόσο σε φυτά όσο και σε ανθρώπους.
Όσο περνάνε τα χρόνια οι έρευνες πλησιάζουν όλο και περισσότερο στο σημείο που βρίσκουν ταυτόσημα πράγματα στον εγκέφαλο με τα φυτά.

ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΒΑΣΙΚΑ ΓΑΓΓΛΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗΣ. Η φύση προνόησε και το δημιούργησε προκειμένου με τα δικά της οπιοειδή (ουσίες που το διεγείρουν) να διευκολύνει την ύπαρξη του ανθρώπου.
Δηλαδή σε καταστάσεις πόνου και στρες, μέσω έκκρισης της ντοπαμίνης και οπιοειδών, ερεθίζουν το κέντρο δίνοντας ευχαρίστηση και ανακούφιση στον άνθρωπο.
Σε μια παράλληλη λειτουργία του δε, βοηθούσε και βοηθάει την αναπαραγωγή.
Είναι αυτό που λέει ο λαός ότι ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο τυφλό και τον οδηγεί στο σεξ.
Αυτό είναι άλλη μια από τις κορυφαίες επιδόσεις του κέντρου επιβράβευσης. Το μυαλό όμως του ανθρώπου δεν σταματά να εφευρίσκει τρόπους διέγερσης με εξωτερικές ουσίες όπως η ηρωίνη, το χασίς κ.λ.π. που δίνουν στιγμιαία επιβεβαίωση του κέντρου επιβράβευσης χωρίς λόγο.
Με την έρευνα που γίνεται τελευταία υπάρχουν και άλλες ουσίες όπως η μπακλοφένη που αναστέλλουν την δράση ουσιών που διεγείρουν το κέντρο επιβράβευσης.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.Ξέρουμε βέβαια ότι το χαρακτηριστικό των ψυχοπαθών είναι η αδυναμία της έκφρασης συναισθημάτων και προς τον εαυτό τους και προς τους τρίτους.
Παρόλα αυτά παρά την τεράστια έκταση της νευροφυσιολογίας και νευροβιολογίας ακόμη γνωρίζουμε ελάχιστα για τον μηχανισμό λειτουργίας των ψυχοπαθών.
Τον τελευταίο καιρό εντατικές μελέτες τόσο νευροφυσιολογικά όσο και με την μαγνητική τομογραφία των ποζιτρονίων που επιτρέπουν τον ακριβή εντοπισμό της αντίδρασης που παρατηρείται στον εγκέφαλο στον ανάλογο εγκεφαλικό σχηματισμό έχουμε έρθει ένα βήμα πιο μπροστά.
Έτσι φαίνεται ότι στην περίπτωση της ψυχοπάθειας έχουμε μια συγκεκριμένη «υπερευαισθησία» της λειτουργίας του κέντρου επιβράβευσης του εγκεφάλου.
Είναι το κέντρο εκείνο του εγκεφάλου το οποίο, όταν λαμβάνει τον ερεθισμό που πρέπει εκκρίνει σε μεγάλες δόσεις οπιοειδή και ντοπαμίνη τα οποία ικανοποιούν τον εγκέφαλο.
Με αυτόν τον τρόπο και ο ψυχοπαθής είναι σε συνεχή αναζήτηση της «ικανοποίησης» του κέντρου επιβράβευσης και αυτό «αναπαράγει» τον χαρακτήρα.