NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΠΙΑ ΌΤΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΣΕ ΠΡΩΤΕΪΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑ, ΤΑ ΕΝΔΟΓΕΝΗ ΟΠΙΟΕΙΔΗ.
Τα ενδογενή  οπιοειδή διαχέονται σε όλο το σώμα, προκειμένου να ψάξουν σε νευρωνικά τόξα ειδικούς υποδοχείς, όπου μπλοκάροντας τους, δίνουν το αίσθημα ευεξίας, χαρά και επιβράβευσης. Ένα τεράστιο ποσοστό της μοντέρνας νευρολογικής έρευνας απασχολείται αυτήν τη στιγμή με αυτούς τους μηχανισμούς, προκειμένου όχι μόνο να βρει λύσεις για τον πόνο ή τη θεραπεία, αλλά να προχωρήσει ακόμα παραπέρα στην αναζωογόνηση και παράταση του ευδόκιμου ζωής.

ΣΤΗ ΖΩΗ ΠΑΝΤΑ ΈΧΟΥΜΕ ΈΝΑ ΘΑΥΜΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΉΡΩΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΗΡΩΑ.
Θεωρούμε ότι ο πρώτος, λόγω ψυχικών δομών, έχει και τη δυνατότητα της υπέρβασης, ακόμα και στο σημείο του προσωπικού συμφέροντος για ένα σωστό και σημαντικό στόχο, ενώ ο δεύτερος απλά δεν τα καταφέρνει. Αυτή είναι μάλλον η εικονική πραγματικότητα. Πίσω από το δίπολο, ήρωας αντιήρωας, κρύβεται μια αμιγώς εγκεφαλική υπόθεση. Πρόκειται για κάποιες ειδικές πρωτεΐνες που λέγονται ενδογενή οπιοειδή. Είναι ακριβώς σαν τα γνωστά οπιοειδή με τη  μόνη διαφορά ότι παράγονται σε διάφορες θέσεις και ποσότητες στον εγκέφαλο. Ο μεν ήρωας έχει πολλά από αυτά, έτσι ώστε να μπορούν να επιβραβεύουν κάθε του πράξη, σε αντίθεση με τον αντιήρωα που διαθέτει λιγότερα και δεν είναι ικανός να υποστεί τις δοκιμασίες του ήρωα.

ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ COCA-COLA ΣΑΝ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ ΦΕΡΝΕΙ ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΕΛΑΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΌΣΟΙ ΜΙΜΗΘΗΚΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ, ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.
Πριν από 123 χρόνια ένας έμπορος, χωρίς βέβαια γνώσεις της σημερινής νευροβιολογίας, μετά από ατελείωτες δοκιμές κατάφερε να δημιουργήσει ένα εύγευστο χωνευτικό αναψυκτικό που το ονόμασε Coca-cola.
Αν το όνομά του ανταποκρίνεται και σε κάποια συστατικά της συνταγής του αναψυκτικού δεν το ξέρει κανείς, διότι αυτή φυλάσσεται ακόμα και σήμερα μυστική.
Οι αργότερα και σχετικά σύγχρονες αναλύσεις και εξετάσεις των αποτελεσμάτων του αναψυκτικού αυτού έδειξαν ότι με την πόση του δημιουργείται μία αύξηση του νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου ντοπαμίνη.
Η αύξηση αυτή διεγείρει το δρέπανο του εγκεφάλου και τα βασικά γάγγλια, δηλαδή, κάποιους κυτταρικούς σχηματισμούς στο κέντρο του εγκεφάλου. Το νευρωνικό αυτό τόξο του εγκεφάλου λειτουργεί σαν διακόπτης για το λεγόμενο σύστημα επιβράβευσης. Έτσι, με τον ερεθισμό του προκαλείται ένα αίσθημα ηδονής και απόλαυσης.
Η αίσθηση αυτή της ευχαρίστησης, της διέγερσης επιτείνεται ακόμη περισσότερο και με τον οπτικό ερεθισμό της θέας του μπουκαλιού. Το μπουκάλι διατηρεί το σχήμα του με τις βαθιές αύλακες όλα αυτά τα χρόνια, έτσι που ο καταναλωτής αγγίζοντας το ή βλέποντας το παίρνει μια πρώτη ευχάριστη επιβράβευση για την μεγαλύτερη που θα ακολουθήσει με την γεύση.
Βλέπει, λοιπόν, κανείς ότι η δημιουργία είναι κεφάλαιο. Μάλιστα, αν είναι και επιτυχημένη κρατά εκατοντάδες χρόνια.

ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΟΠΩΣ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ.
Στην εικόνα προκύπτει πως είναι ακριβώς ο μηχανισμός του γέλιου στον εγκέφαλο και με ποια σειρά λειτουργεί.
Νούμερο1: είναι το τόξο που δείχνει πως το ερέθισμα, μέσω της ακουστικής οδού, καταφεύγει στο ανάλογο κέντρο, όπου γίνεται η επεξεργασία των ηχητικών σημάτων.
Νούμερο2: από το ακουστικό κέντρο μεταφέρεται στον αριστερό μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου, όπου η πληροφορία αυτή πλέον σαν σκέψη και σαν εμπειρία επεξεργάζεται και αναλύεται.
Ταυτόχρονα πηγαίνει με το Νούμερο3: πλέον το αστείο που ακούστηκε κατευθείαν στον δεξί πρόσθιο λοβό, που είναι υπεύθυνος και για τα συναισθήματα, και προκαλεί μια έντονη διέγερση για γέλιο.
Αυτά τα δύο συναισθήματα - ερεθισμοί μερικές φορές είναι τόσο ισχυρά, ώστε διεγείρεται το υπόλοιπο του μηχανισμού με μεγάλη σκέψη ως προς την δραστηριότητά του.
Νούμερο4: βλέπουμε ότι πηγαίνει στην εσωτερική πλευρά του δεξιού μετωπιαίου λοβού και διεγείρει το λεγόμενο σύστημα επιβράβευσης. Όταν διεγείρεται αυτό το σύστημα, παράγονται τέτοιες ορμόνες από το ραβδωτό σώμα, οι οποίες δημιουργούν ένα αίσθημα εφορίας και γέλιου.
Νούμερο5: ταυτόχρονα με όλη την διεργασία μεταφέρεται και στο κινητικό κέντρο του εγκεφάλου, ιδιαίτερα στους μύες του προσώπου, που είναι υπεύθυνοι για τον μιμητισμό και έτσι έχουμε μια σύσπαση των μυών του προσώπου που προσδίδει το γέλιο.
Εάν είναι αυθόρμητο, τότε η διάρκεια είναι περίπου πέντε δευτερόλεπτα. Ελεγχόμενο και κατευθυνόμενο από τον εγκέφαλο γέλιο διαρκεί δύο έως τρία δευτερόλεπτα.

Ο ΤΕΧΝΗΤΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΜΠΟΥΤΛΑΙΡ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ, Ο ΟΡΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟΣ.

Διάφορες εθιστικές ουσίες διεγείρουν σχηματισμούς του εγκεφάλου στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών και οπιοειδών. Αυτές, με την σειρά τους, τον γεμίζουν με ευχαρίστηση, χωρίς να υπάρχει κανένας εξωτερικός λόγος. Τον ξεγελούν έτσι, που ο εξαπατημένος εγκέφαλος να ζει μια ηδονή, που δεν υπάρχει. Όπως γράφει και ο ποιητής, να ζει έναν τεχνητό παράδεισο.
Ο εγκέφαλος έμαθε να ζει τον τεχνητό παράδεισο για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η ευχαρίστηση, που αισθάνεται εξαιτίας της απόλαυσης. Η απόλαυση λειτουργεί στο άτομο σαν αίσθηση της απαλής ευφορίας.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ηδονή. Δηλαδή, το προ-στάδιο μιας ελπιδοφόρας, ιδιαίτερα ικανοποιητικής, δραστηριότητας. Ευχαρίστηση και ηδονή υπηρετούν κάτω από διαφορετικές διαδικασίες το σύστημα επιβράβευσης του εγκεφάλου.
Το σύστημα αυτό βρίσκεται στο κέντρο του εγκεφάλου και είναι ο κόμβος πολλαπλών νευρωνικών διασυνδέσεων.
Το σύστημα επιβράβευσης του εγκεφάλου είναι αυτό που κατευθύνει την ηδονή και την ευχαρίστηση. Σε αυτό το σημείο δρουν οι ναρκωτικές ουσίες, προκειμένου να ικανοποιήσουν τον έναν ή τον άλλο σκοπό.
Ο μηχανισμός αυτός αρχίζει να αδρανεί, όταν ο εγκέφαλος συνηθίζει την εξαρτησιογόνο ουσία και τότε είναι που «ζητάει» μεγαλύτερη ποσότητα από αυτήν. Παράλληλα, μοιραία αυξάνει η ηδονή για τον επικείμενο εθισμό.
Όσο τροφοδοτείται με ουσίες και εθιστικές καταστάσεις, τόσο περισσότερη χρήση ζητάει. Αυτό προκύπτει από το ότι οποιοσδήποτε παράγοντας βρίσκεται συνεχώς στον μέσο εγκέφαλο μας, που χημικά συγγενεύει πολύ με φυτικό όπιο και την ηρωίνη, και προκαλεί ευχαρίστηση. Είναι οι ουσίες αυτές που μας κάνουν αισθανόμαστε ευχάριστα μόνον και με την αίσθηση της παρουσίας τους.
Ενώ τα αυτόχθονα οπιοειδή παράγονται από τον εγκέφαλο με το καλό φαί, το σεξ ή την παρέα. Με την χρήση των ναρκωτικών έχουμε το αποτέλεσμα, δηλαδή, την ηδονή και την ευχαρίστηση, χωρίς να υπάρχει το εξωτερικό αίτιο.