Οι αθλητές που πιάστηκαν ντοπαρισμένοι πιστοποίησαν ένα ακόμη σημείο των καιρών. Αυτής της αντίφασης που υπάρχει στον αθλητισμό του πρωταθλητισμού. Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε ντοπαρισμένα μετάλλια, «σαφώς δεν θέλουμε πρωταθλητισμό ουσιών» αλλά θέλουμε πρωταθλητές υπεράνθρωπους. Σε έναν συνδυασμό σχιζοειδούς συμπεριφοράς με πολλά αυτιστικά στοιχεία, συμπτώματα και τα δύο χαρακτηριστικά μιας ψύχωσης, θέλουμε πρωταθλητισμό ήδη από τα μαθητικά θρανία. Αναγνωρίζουμε την ειδική μεταχείριση των μαθητών-πρωταθλητών π.χ. για σχολικά προνόμια, θέσεις σπουδών άνευ εξετάσεων, χαρτζιλίκι, ειδικά συμπληρώματα και χρήση ουσιών από την παιδική ηλικία.Αν ένα μυαλό τα χωράει όλα αυτά μαζί και τα αποδέχεται, χωρίς να καταλαβαίνει την αντίφαση, τότε σαφώς έχει ψυχωτική διαταραχή. Αν δε το συγκεκριμένο άτομο κατέχει και μια ιδιαίτερη σχέση κοινωνικής καταξίωσης π.χ. πολιτικώς τότε μιλάμε για κοινωνική επικινδυνότητα. Ο σκοπός τέτοιων σχολίων είναι να γίνονται οι σωστές παρατηρήσεις και κατά κάποιον τρόπο να αξιολογούνται στο μέτρο της ατομικής δυνατότητας και πνευματικότητας. Λύσεις πρέπει να παίρνουν αυτοί που πληρώνονται για αυτό.
0 Comments:
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
