Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Το πρόβλημα των διοξινών σχεδόν κάθε μέρα είναι σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες όλης της Ευρώπης. Από διάφορες οργανώσεις προστασίας του πολίτη γίνεται μια τεράστια προσπάθεια ενημέρωσης όλων για τους κινδύνους που περιέχουν τα δηλητηριασμένα τρόφιμα.
Πρόσφατα ήρθαν στο φως τα αποτελέσματα των εξετάσεων της Οργάνωσης Προστασίας Καταναλωτών Βόρειας Θάλασσας, η οποία είχε μαζέψει και είχε αναθέσει την εξέταση του περιεχομένου εν προκειμένου ψαριών σε υφιστάμενες διοξίνες. Οι κονσέρβες είχαν μαζευτεί από τα ράφια διαφόρων σούπερ μάρκετ και από όλα τα είδη, μια και τα προϊόντα αυτά αποτελούν τον αγαπημένο μεζέ των εκεί καταναλωτών. Τα αποτελέσματα ήταν τραγικά και μάλιστα, ορισμένες φορές, κατέδειξαν μέχρι και 20 φορές υψηλότερα αποτελέσματα από τα φυσιολογικά όρια.
Λόγω της ποικιλίας των ψαριών και των διαφόρων κονσερβών που εξετάστηκαν συμπέραναν οι ερευνητές ότι τα νερά της Ανατολικής θάλασσας γενικά περιέχουν πολύ υψηλά ποσοστά διοξίνης και ουσιαστικά αυτός είναι και ο λόγος που η τελευταία συγκέντρωση ειδικών επιστημόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με το θέμα αυτό ανέβασε τα όρια περιεκτικότητας διοξινών στα ψάρια από τα 8 στα 25μικρογραμμάρια. Αυτό σημαίνει ότι για μια κονσέρβα 115γραμμαρίων το περιεχόμενο της διοξίνης αυξάνεται περίπου 10 φορές, ενώ βρίσκεται στο νόμιμο επίπεδο.
Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος τι σημαίνουν όλα αυτά και ποια ουσιαστική σχέση έχουν με την προστασία του καταναλωτή. Η απάντηση είναι απλή.
Μόνο πληροφοριακή δύναμη έχουν αυτές οι ανακοινώσεις. Την απόφαση της κατανάλωσης ή όχι την έχει ο καταναλωτής.

Μακροχρόνιες επιδημιολογικές – στατιστικές έρευνες που εμφανίζονται όλο και τακτικότερα καταδεικνύουν συνεχώς την αξία των Ω-3 λιπαρών οξέων. Αυτά βρίσκονται σε πάρα πολύ μεγάλη ποσότητα στα ψάρια, των οποίων η κατανάλωση θεωρείται ιδιαίτερα ευεργετική για την προφύλαξη από πολλές νευρολογικές και ψυχιατρικές ασθένειες. Συγκρίνοντας λαούς που τρώνε πάρα πολύ ψάρι, π.χ. οι Κορεάτες, με αυτούς που καταναλώνουν ελάχιστα, π.χ. Αγγλοσάξονες, βρέθηκε ότι οι Κορεάτες με κατανάλωση περίπου 25 κιλών ψαριών ετησίως κατά κεφαλήν πάσχουν από πολύ λιγότερη κατάθλιψη σε σχέση με τους συνομήλικες Αγγλοσάξονες. Βρέθηκε, όμως, ότι τα Ω-3 λιπαρά οξέα έχουν και μια άλλη εκ προοιμίου προστατευτική ιδιότητα για μια ασθένεια – μάστιγα εδώ στην περιοχή της Μεσογείου. Πρόκειται για τη νόσο της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.
Η ωχρά κηλίδα είναι ένα μέρος όπου συγκεντρώνονται οι νευρικές απολήξεις στο βυθό του οφθαλμού προκειμένου να μεταδώσουν τα οπτικά ερεθίσματα που εστιάζονται εκεί στο κέντρο του εγκεφάλου. Η εκφύλισή της έχει σαν αποτέλεσμα και την κακή εστίαση και την άσχημη επεξεργασία αυτών των οπτικών ερεθισμάτων με αποτέλεσμα τη μερική μέχρι και ολική τύφλωση. Μέχρι τώρα πιστεύεται ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες (έντονο φως) μαζί με γενετικές – γονιδιακές αιτιολογίες ήταν τα αίτια της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Τελευταίες δημοσιεύσεις μετά από επιδημιολογικές έρευνες ότι πάρα πολύ μεγάλο ρόλο στην εμφάνιση της ασθένειας παίζει και η διατροφή.
Σε πληθυσμούς που καταναλώνουν ψάρια τουλάχιστον δύο φορές τη βδομάδα ακόμα και αν υπάρχει γενετική προδιάθεση για εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η κατανάλωση αυτή των Ω-3 λιπαρών την περιορίζει ουσιαστικά. Είναι χρήσιμο και να κατανοήσουμε και να κρατήσουμε στη μνήμη μας τις παρατηρήσεις αυτές διότι ρυθμίζοντας με το σωστό τρόπο τη διατροφή μας χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια έχουμε μια ουσιαστική προφύλαξη από δύο μεγάλους κινδύνους, την κατάθλιψη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.


Το DDT, ένα παρασιτοκτόνο και εντομοκτόνο της δεκαετίας του 1950, και απαγορευμένο από τη δεκαετία του 1970, μας ταλαιπωρεί ακόμη. Τα κατάλοιπά του και συγκεκριμένα, ο μεταβολίτης του DDE εξακολουθεί να εντοπίζεται σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης και συγκεκριμένα, στο λιπώδη ιστό τους. Το φαινόμενο αυτό τα τελευταία χρόνια έχει απασχολήσει πολύ τους διατροφολόγους και τώρα τελευταία, τους νευροεπιστήμονες. Ο λόγος είναι ότι πλέον έχει ανακοινωθεί με σιγουριά πως προκαλεί συγκεκριμένες εγκεφαλικές και ορμονικές διαταραχές, κυρίως στην αναπαραγωγή του μυελού των οστών, στη σεξουαλική δραστηριότητα και στη λειτουργία της μνήμης. Υπήρχε πάντα η ψευδαίσθηση ότι ο λιπώδης ιστός των ψαριών δεν είχε προσβληθεί από αυτή την «επιδημία». Δυστυχώς, μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Σιένα που ανακοινώθηκε στη WWF πιστοποιεί ότι πρόκειται περί ψευδαίσθησης. Η έρευνα κατέδειξε ότι τα 60 εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν γύρω από τη Μεσόγειο ζουν επικίνδυνα λόγω της συγκέντρωσης των επικίνδυνων μεταβολιτών πάνω από τα επιτρεπτά όρια (αν και λογικά δεν έπρεπε να είχε κανένα) των ουσιών αυτών στα ψάρια. Απόβλητα, υπολείμματα απεμπλουτισμένου ουρανίου από τους τελευταίους πολέμους, αυξημένες διοξίνες λόγω μόλυνσης από το πετρέλαιο, π.χ. Λίβανο, έχουν αυξήσει τρομερά τα επεισόδια των δηλητηριωδών αυτών ουσιών στον ιστό των ψαριών. Έτσι, παρατηρήθηκε σε περιοχές υψηλού κινδύνου για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω η ανάγκη ακόμη και η απαγόρευση αλιείας ως έσχατο μέσο προστασίας. Η συνεχής ενημέρωση του κοινού και αύξηση των ασθενών κατά πάσα πιθανότητα και λόγω της διεθνούς πολιτικής, τα επόμενα χρόνια θα οδηγήσουν εκεί. Έτσι, η Μεσόγειος πιθανόν να πάψει να συντηρεί τους κατοίκους της με τον παραδοσιακά δικό της τρόπο.


Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.