NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΠΟΛΥ ΤΡΩΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Η πείνα στον τρίτο κόσμο και η έλλειψη ποιοτικών τροφίμων και ποσότητας τροφίμων, όπως και η κατανάλωση, έχει μειωθεί ουσιαστικά. Σε αντίθεση, έχουν αυξηθεί οι τιμές των τροφίμων και η κακή ποιότητα.
Έτσι, λοιπόν, οι άνθρωποι εκεί, ενώ παράγουν το 40% της παγκόσμιας παραγωγής, οι ίδιοι δεν μπορούν να βρουν τα τρόφιμα τα οποία παράγουν, πεινούν και είναι σε καθεστώς ανάγκης. Η φτώχεια τους οδηγεί σε απώλεια της γης τους από ντόπιες και ξένες εταιρείες, καθώς, επίσης, και χειροτέρευση της ποιότητας παραγωγής, που πρώτα από όλα προσβάλλουν τους ίδιους, γιατί μειώνονται οι εξαγωγές και τα εισοδήματά τους.
Στην κυριολεξία από την δεκαετία του ‘80 και μετά η παραγωγή τροφίμων στον τρίτο κόσμο πέρασε στα χέρια πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες διοικητικά όχι μόνο δεν έχουν καμία σχέση με τον τόπο παραγωγής, αλλά, στην ουσία διοικούν ή επηρεάζουν την κυβερνητική των εκεί καθεστώτων.
Τελικά, τα τρόφιμα η παραγωγή η συσκευασία η αποθήκευση τους και η διαχείριση τους γενικά είναι ένα από τα ισχυρότερα όπλα της φιλελεύθερης οικονομίας στην κοινωνική διαχείριση και στην μεθόδευση διοίκησης και εκποίησης του εθνικού πλούτου χωρών του τρίτου κόσμου.
Εάν δεν βρεθεί μια διέξοδος στο θέμα αυτό, η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη, διότι η πείνα και η καταπίεση και η απώλεια κάθε προοπτικής οδηγεί στην κρίση βίας.

Έχουμε συνηθίσει μέχρι στιγμής όταν μιλάμε για έλλειψη τροφίμων, υποσιτισμό ή πείνα να φανταζόμαστε ότι έχουμε να κάνουμε πάντα με τον τρίτο κόσμο και τις φτωχές του χώρες. Πράγμα που, βεβαίως, αληθεύει, αλλά, η συχνή του αναφορά σαν παράδειγμα οδηγεί στο λανθασμένο συμπέρασμα πως το πρόβλημα της πείνας ή ο υποσιτισμός δεν αγγίζει τις χώρες του Βορρά.
Μια τέτοια άποψη είναι απόλυτα λανθασμένη και επιβεβαιώνεται με το παράδειγμα του ευρωπαϊκού Νότου, όπου πολλά εκατομμύρια πάσχουν από την λεγόμενη επιλεκτική ή «σιωπηλή» πείνα.
Πρόκειται για τις μορφές εκείνες υποσιτισμού, όπου λείπουν σημαντικές βιταμίνες, ιδίως αυτή που περιέχεται σε ακριβά τρόφιμα όπως η Α, ιχνοστοιχεία, σίδηρος και άλλα θρεπτικά συστατικά. Η κατάσταση αυτή οδηγεί πολύ τακτικά σε μορφές ψυχονευρολογικών νοσημάτων όπως άνοιες, πολυνευροπάθειες, δερματώσεις, μαλακά έλκη, κατάθλιψη ή ψυχώσεις.
Βέβαια, το πρόβλημα γίνεται ακόμη εντονότερο στον τρίτο κόσμο. Υπολογίζεται περίπου πως δύο με δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη υποφέρουν από κόπωση, λήθαργο, απραξία και απάθεια, λόγω της απουσίας σιδήρου και των άλλων ιχνοστοιχείων και βιταμινών λόγω της φτωχικής διατροφής.
Μάλιστα, οικονομολόγοι του ΟΗΕ βρήκαν μια αλληλουχία μεταξύ μισθών και αύξησης, της λεγόμενης επιλεκτικής πείνας. Κάνοντας μετρήσεις στην Βραζιλία πιστοποίησαν ότι οι μικρές αυξήσεις της τάξης του 1% σε πληθωρισμούς 7 με 8 % αυξάνουν την επιλεκτική πείνα στο 3 με 4%. Άρα, βλέπουμε ότι το σύνδρομο της φτώχειας που χτυπά Βορρά και Νότο επηρεάζει το ίδιο, αλλά σε διαφορετικό βαθμό, τα δύο ημισφαίρια. Συνεπώς, η λύση που πρέπει να βρεθεί πρέπει να είναι κοινή και για τους δύο.

ΤΟ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΦΤΩΧΕΙΑ
Περήφανοι οι Κινέζοι παρουσιάζουν νέες στατιστικές ισχυριζόμενοι ότι ο μέσος Κινέζος λαμβάνει περίπου 30% περισσότερες θερμίδες ημερησίως από ότι πριν 20 χρόνια. Πέρα από αυτό παραμένει ο ισχυρισμός ότι τα τελευταία χρόνια μετά το 2000 έχουν μειωθεί οι υποσιτιζόμενοι στην Κίνα κατά 20 εκατομμύρια. Βέβαια, δεν αναφέρει πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια υποσιτίζονται ακόμη.
Εκείνο που είναι, όμως, σίγουρο είναι ότι έχουμε 45 εκατομμύρια υποσιτιζόμενους πολίτες και στην Ευρωπαϊκή ένωση. Αυτό είναι πάρα πολύ αξιοπερίεργο, λόγω του ότι το 2000 η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων έδειξε ότι διπλασιάζεται από ότι τα προηγούμενα χρόνια. Έχουμε, λοιπόν, το παράδοξο γεγονός ότι ενώ διπλασιάζονται οι ποσότητες των τροφίμων, αυξάνονται ραγδαία οι υποσιτιζόμενοι σε Βόρειο και Νότιο ημισφαίριο.
Αισίως πια υπολογίζεται ότι ο αριθμός των υποσιτιζόμενων αγγίζει το ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων, δηλαδή, ο κάθε έκτος πολίτης στον πλανήτη πεινάει. Οι προβλέψεις απλών μαθηματικών πράξεων δείχνουν ότι αυτός ο αριθμός θα αυξηθεί ραγδαία με το που θα μπει στο παιχνίδι του αγοραστή και ο ινδικός πληθυσμός. Δηλαδή, μια οικονομία κάποιας χώρας, που ήδη είναι πυρηνική δύναμη, αναπτύσσεται ραγδαία και ακολουθεί το ευρωπαϊκό μοντέλο διατροφής.
Τελικά, όλα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ακρίβεια των τροφίμων σε συνδυασμό με τη υπάρχουσα φτώχεια είναι οι μεγάλες αιτίες του υποσιτισμού και πολλές ασθένειες είναι επακόλουθά του.
Εάν οι διεθνείς πολιτικοί οργανισμοί δεν φτάσουν σε ένα σημείο να λύσουν δραστικά αυτό το πρόβλημα, έστω και με τρόφιμα δευτέρας διαλογής, οι λιμοί και οι επιδημίες, καθώς, και τα κύματα από αρρώστιες από τον τρίτο προς τον δυτικό κόσμο θα εξαντληθούν έντονα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι αυτό της φυματίωσης που παρουσιάζεται με παγκόσμια έξαρση.