NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΦΑΝΗΚΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΌΤΙ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ.

Έτσι λοιπόν διαπιστώσαμε ότι η Αμερικανική χρεοκοπία του έτους 2008 οφειλόταν στο γεγονός ότι σ’ ένα πολύ μεγάλο και ευάλωτο τμήμα του πληθυσμού έγινε μια «εξώθηση» στην υπερχρέωση. Η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα        συνετέλεσε αποφασιστικά στο να πειστούν οι Αμερικάνοι πολίτες να αυξήσουν τα δάνεια τους, πέρα των δυνατοτήτων τους. Η επιδίωξη του άμεσου κέρδους που ψυχολογικά  υφίσταται λόγω της εξέλιξης της κοινωνίας τα τελευταία χρόνια και η επιθυμία του και απ’ την πλευρά των τραπεζών οδήγησαν σ’ αυτό το φαινόμενο. Βλέπουμε λοιπόν ότι το πρόβλημα προήλθε γιατί ακολούθησε ένας συντονισμός των εσώψυχων επιθυμιών για το άμεσο και γρήγορο κέρδος.

Στον πανικό που γεννάει αυτή τη στιγμή η οικονομική κρίση, στη χώρα θριαμβεύει, κατά κάποιο τρόπο, η αλογία και η ανομία. Οι νόμοι, που συνοψίζουν την κοινή λογική για κοινή προστασία, καταλύονται ανά πάσα στιγμή από ομάδες ανθρώπων σε διάφορες υπηρεσίες που κατέχουν κυρίως κομματικές ευεργετημένες θέσεις, προκειμένου να μην προωθούν αιτήματα πολιτών ή να δυσχεραίνουν τη ζωή ανθρώπων σαν να είναι στρατός κατοχής. Για αυτούς τους ανθρώπους υπάρχει μια εκβιαστική ασυλία, η οποία αναφέρεται σε πράξεις παρελθόντος ακόμη και του εμφυλίου, εκμαιευμένη από τα δίκια ανθρώπων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και αγωνίστηκαν για τις θέσεις αυτές που παρασιτικά κατέχουν οι εν λόγω άλογοι άνθρωποι. Το δυσάρεστο είναι ότι αυτό έχει γίνει, κατά κάποιο τρόπο, κρατική συνείδηση και περνάει σε όλους τους φορείς εξουσίας που παρέχουν χέρι βοηθείας σε αυτόν τον παραλογισμό, με αποτέλεσμα να κυλάμε όλο και περισσότερο στην ψύχωση της απώλειας της συνείδησης και να θεωρούμε  τη συμπεριφορά αυτή ως κρατική έκφραση. Η δε ασυλία που δίνεται και εξακολουθεί να δίνεται και αδιάφορα παρατηρείται έχει, πλέον, αμφίδρομη πορεία, έχει πάει προς τους πολιτικούς, έτσι ώστε να έχουμε ένα κράμα μιας μικρής μερίδας ανθρώπων, όπως είπαμε στρατό κατοχής, που βασανίζει τους υπολοίπους. Η έκρηξη της οικονομικής κρίσης θα φέρει οπωσδήποτε και αντιδράσεις σε αυτόν τον τομέα.

ΌΛΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΛΕΙΠΕΙ Η «ΛΟΓΙΚΗ» ΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ.
Όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι, με πρώτη την Γερμανία, ξεκίνησαν σαν πρώτο στόχο με την οικονομική κρίση να σώσουν τις τράπεζες μετά τις μεγάλες βιομηχανίες και τώρα έρχεται το πρόβλημα να σώσουμε και τα κράτη. Όταν μιλάμε για κράτη δεν μιλάμε μόνο για την φουκαριάρα την Ελλάδα που αποτελεί το 2%, αλλά μιλάμε για ολόκληρους κολοσσούς τύπου Αγγλία, Ιταλία και γιατί όχι ακόμα και την ίδια την Γερμανία. Το πρόβλημα είναι ότι οι ηγέτες δεν ξέρουν και δεν θέλουν να βρουν τον τρόπο, ίσως γιατί τους λείπει για το πρώτο η γνώση και για το δεύτερο η ψυχική δύναμη.
Ένα είναι γεγονός. Αναλώνονται όλη την μέρα σε υπολογισμούς, δήθεν ειδικών, οι οποίοι στο τέλος φτάνουν να εξηγούν ότι η ευθεία είναι η ταχύτερη πάσης τεθλασμένης με τα ίδια άκρα. Δεν πρόκειται βέβαια να βρεθεί μια άκρη με αυτόν τον τρόπο και η ιστορία θα κάνει τον κύκλο της και η δε λύση θα έρθει από το ίδιο το πρόβλημα. Ανιστόρητοι όπως είναι οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν αυτό και τρέμουν ιδιαίτερα, γιατί πρώτα από όλα θα χάσουν τις δικές τους θέσεις. Είναι ένα ωραίο «μοιραίο παιχνίδι» που παρακολουθούμε όλοι με ενδιαφέρον να δούμε τι τέλος θα έχει. Ένα είναι πάντως σίγουρο, γιατί σε αυτό βοηθάει η τηλεόραση και το video recording∙ ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουνε την κυριαρχία της προσωπικότητας τους και την επίγνωση της θέσης τους.

ΠΡΙΝ 220 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΩ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝΕ ΣΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΙΣΗ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΝΤΡΑΙΤΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕ ΟΤΙ ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΙΧΑΝΕ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Η μεγάλη ακρίβεια η οποία χαρακτήριζε τότε τις μεταφορές αποδιδόταν ότι τα άλογα που χρειαζόταν τα υποζύγια ήταν πανάκριβα.
Οι τροφές τους και η συντήρηση τους το ίδιο.
Έτσι λοιπόν γύρω από τις μεταφορές γεννήθηκε μια πολύ μεγάλη ανάγκη που οδηγούσε σε οικονομικό φαύλο κύκλο.
Ο νεαρός Ντρέις κάτω από την εντύπωση αυτών των γεγονότων και έχοντας το ενεργητικό του κάποιες μικροεφευρέσεις προχώρησε και στην ευρεσιτεχνία του δίτροχου μέσου κίνησης.
Βέβαια όταν πρωτογεννήθηκε το ποδήλατο είχε δύο ρόδες και ένα πηδάλι μέχρι αργότερα που ακολούθησαν όλες οι γνωστές βελτιώσεις του. Το αναφέρουμε αυτό σαν μια ευχάριστη λύση των πιέσεων που προκαλεί η ανέχεια.
Γιατί όπως λένε και οι Αμερικάνοι η πίεση φτιάχνει διαμάντια.

Η δωροδοκία ήταν γνωστή και στους Δαναούς και ο εξοστρακισμός στους Αθηναίους.
Ο Θεμιστοκλής επιβλήθηκε στους Αθηναίους συμμάχους και εναντίον του Ξέρξη με πονηριά και ο Μέγας Αλέξανδρος συνένωσε τους Έλληνες για την αιματηρή του εκστρατεία στα πέρατα του κόσμου με την βία.
Αθηναίοι έγραψαν την επιστολή στους Μήλιους, «Η παραδίδεστε ή σας καταστρέφουμε». Κάτι ανάλογο με αυτό που δέχονται οι Μεταέλληνες από Ευρωπαίους και κερδοσκόπους. Η αποδέχεστε το χρέος ή σας βουλιάζουμε.
Ουσιαστικές διαφορές δεν φαίνεται να υπάρχουν, απλά αλλαγή όρων και τόπων.

Η αυθόρμητη απάντηση του μέσου Έλληνα πολίτη είναι η εξατομίκευση προσώπων και προβλήματος.
Αυτό δεν είναι τίποτα περίεργο, έχει διαπιστωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες όμως αυτές, όπως π.χ. της κεντρικής Ευρώπης, ήταν αποτελέσματα του διαφωτισμού αντίθετα με την δική μας κοινωνία που ήταν αποτέλεσμα θρησκευτικότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο τρόπος ζωής έγινε πιο δυτικός με ένα κενό σε ότι αφορά τις συνήθειες του παρελθόντος που καλείται να το καλύψει με τον ακραίο καταναλωτισμό.
Λόγω οικονομικής κρίσης και κυρίως λόγο ατελούς προετοιμασίας αυτό στην χώρα μας έχει αποτύχει και έτσι βλέπουμε να ζουν οι πάντες το φαινόμενο της αναμονής.
Δηλαδή την μεσαιωνική κατάσταση που θα φέρει την λύση.
Από ότι φαίνεται η λύση αυτή θα είναι ψυχιατρικής υφής.

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ «ΜΠΟΥΜ» ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΝ ΟΤΙ ΕΠΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΞΙΑ Π.Χ. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΕΡΓΑΛΕΙΑ, ΛΕΥΚΑ ΕΙΔΗ Κ.Λ.Π.Η απότομη προσγείωση, σε παγκόσμια κλίμακα, αυτής της ψευδοευημερίας και του ψευδοσκοπού της ζωής έδειξε ότι υφίστανται πραγματικά μια λογική κάμψη. Έτσι λοιπόν διεθνώς δημιουργηθήκανε τόποι π.χ. τυπικό παράδειγμα το Ντουμπάι όπου η ψευδοευημερία έγινε αναπόσπαστο μέρος της νοοτροπίας της ζωής και ήταν ένα κουκούλι μέσα στο οποίο μπορείς να παγιδευτείς.
Και από ότι αποδείχθηκε και παγιδεύεσαι εύκολα και ο τρόπος αυτός ζωής εμποδίζει να σκέφτεσαι λογικά.

Ο 80ΧΡΟΝΟΣ ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΗΡΩΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 2 ΦΟΡΕΣ ΗΡΩΑΣ. ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ.
Η πιο γνωστή ηρωική πράξη του Λάκη Σάντα είναι ότι το ‘41 στις 30 Μαΐου μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατεβάσανε την γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.
Από εκεί και πέρα η κορύφωση των ηρωικών πράξεων που ακολούθησε στην ζωή του είναι ότι ζει μόνος του με την ιστορία του χωρίς να την εξαργυρώνει σε κάποια κομματική καθημερινότητα. Στις εποχές της οικονομικής κρίσης όπου χρειαζόμαστε νέα πρότυπα ζωής και διακυβέρνησης η μίμηση αυτή των φωτεινών ανθρώπων αποτελεί το πρώτο παράδειγμα.