Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γνωστική ανεπάρκεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γνωστική ανεπάρκεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΣΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΤΟΥ Β – ΑΜΥΛΟΕΙΔΟΥΣ ΣΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ.
Σήμερα μετά τα 85 έτη ζωής κάθε δεύτερος ηλικιωμένος πάσχει από τη νόσο του αλτσχάιμερ. Παράλληλα, μία άλλη παρομοίων συμπτωμάτων εξέλιξη έχει χαρακτηριστεί σαν «φυσιολογικό γήρας». Βέβαια, και οι δύο περιπτώσεις μπορούν να εμφανισθούν και σε πρώιμη ηλικία. Αναλογικά, όμως, είναι «προνόμιο» της τρίτης ηλικίας.
Ξέρουμε πως η νόσος του αλτσχάιμερ έχει μια γενετική διαταραχή σα βάση της, όμως, τακτικά η συμπτωματολογία της επικαλύπτεται από τη μορφή του φυσιολογικού γήρατος και αυτό είναι ένα σπουδαίο διαγνωστικό σημείο, που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Δηλαδή, προχωρώντας η ηλικία, αθροίζονται πολλές εγκεφαλικές αλλαγές, που προκαλούν μεγαλύτερη εντροπία με παθολογικές προεκτάσεις στον εγκέφαλο.
Οι Αγγλοσάξονες χαρακτηρίζουν τις αλλαγές αυτές σαν ιδιαίτερη νοσολογική οντότητα, που προκαλεί το λεγόμενο «φυσιολογικό γήρας» ή και κάτι παραπάνω. Έτσι, δημιουργούν μια σειρά, που είναι το «φυσιολογικό γήρας», η ελαφρά γνωστική ανεπάρκεια και τέλος, το αλτσχάιμερ με τη συγκέντρωση του β – αμυλοειδούς.
Τα στοιχεία αυτά τα χαρακτηρίζουν σαν μοριακά age-related chances (ARC), επί το ελληνικό αλλοιώσεις σχετικές με την ηλικία. Τις αλλοιώσεις αυτές τις θεωρούν υπεύθυνες για την αυξημένη εντροπία των εγκεφαλικών κυττάρων, άρα παθολογικές.
Έτσι, λοιπόν, η νόσος του αλτσχάιμερ θεωρείται σαν μια παθολογική έκφραση της διαδικασίας αυτής, μόνο που εδώ επιπρόσθετα έχουμε και την συγκέντρωση του β – αμυλοειδούς στο εγκεφαλικό κύτταρο.
Διαπιστώνουμε, δηλαδή, ότι μεταξύ φυσιολογικού γήρατος και αλτσχάιμερ η ουσιαστική διαφορά είναι η επιπλέον γνώση ενός παθολογικού στοιχείου (του β – αμυλοειδούς).
Συνεπώς, μια θεραπευτική σκέψη για το αλτσχάιμερ δεν είναι δυνατόν να έχει αποκλειστικά μόνο θεραπευτικό χαρακτήρα, αλλά, να αρχίζει με την έρευνα των αλλαγών (ARC) του «φυσιολογικού γήρατος».

Από 14-17 Φεβρουαρίου στο Mannheim της Γερμανίας έλαβε χώρα το 8ο Συνέδριο της Γερμανικής Εταιρείας για Γεροντοψυχιατρική και Ψυχοθεραπεία. Ένα πολύ επιτυχημένο συνέδριο που κάλυπτε σχεδόν όλες τις πτυχές των προβλημάτων της τρίτης ηλικίας. Το ιδιαίτερο της εταιρείας, όπως είπε και ο πρόεδρός της Χανς Γούτσμαν ήταν ότι με αυτό το συνέδριο άνοιγε η αυλαία για νέες έρευνες του κλάδου αυτού όσον αφορά την προσέγγιση νευροψυχιατρικών προβλημάτων της γεροντολογίας. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τα προβλήματα αυτά αποτελούν ένα «ογκώδες» φαινόμενο που με τη μορφή χιονόμπαλας αρχίζει να κατακλύζει τα νοσοκομεία. Οι γεοροντοψυχιατρικές παθήσεις καταλαμβάνουν την τρίτη θέση ανάμεσα σε όλες τις αρρώστιες μετά από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο. Αναμένεται όμως μια αύξηση κατά 300% τα επόμενα 30 χρόνια με τις σύγχρονες προβλέψεις του ευδόκιμου ζωής για τους ηλικιωμένους. Δημογραφικές και επιδημιολογικές έρευνες πιστοποιούν ότι το πρόβλημα των επόμενων ετών θα ανήκει αποκλειστικά στον κλάδο της γεροντολογίας όπου ο κάθε δεύτερος Ευρωπαίος θα είναι άνω των 55 ετών. Ένα συμπαγές σύνολο σωματικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και παθολογικών προβλημάτων θα αρχίζει πλέον να κατατρέχει τη σύγχρονη κοινωνία. Σε μία κοινωνία μαθουσάλων τα κυρίαρχα προβλήματα θα είναι ψυχιατρικά και αναμένουμε την άμεση λύση στα προβλήματά τους.
Το συνέδριο ασχολήθηκε με έρευνες από όλη τη γερμανόφωνη ψυχιατρική κοινωνία και μπορούμε να πούμε ότι χωριζόταν σε τρεις μεγάλες ομάδες. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσίαζαν τα προβλήματα της νευροχημείας και νευροβιολογίας όπου είχε παρουσία και το δικό μας Νευρολογικό Διαγνωστικό Κέντρο Αθηνών με ένα θέμα. Εδώ, σε αυτό τον κύκλο θεμάτων που ουσιαστικά επρόκειτο για το MCI, δηλαδή τη Μερική Γνωστική Ανεπάρκεια, και το αλτσχάιμερ αποτελούσαν τον κύριο όγκο του συνεδρίου. Εξειδικευμένα θέματα σε αυτό τον όγκο εργασιών αποτέλεσαν: πρώτον, το MCI και οι άνοιες σε σχέση με τη βιοχημεία τους και το βιορυθμό τους, δεύτερον, οι άνοιες σε σχέση με την περίθαλψή τους και τα διάφορα φάρμακα,τρίτον, οι άνοιες σε ότι αφορά την οικογένεια, τέταρτον, η περίθαλψη και πρόβλεψή τους.
Η παρουσία η δικιά μας αφορούσε την εκτίμηση των ευρημάτων ομοκυστεΐνης στο πλάσμα του αίματος σχετικά με την πρόγνωση του MCI. Όπου διαπιστώθηκε μια αναλογία των ευρημάτων αυτών σε σχέση με το βαθμό βαρύτητας του προβλήματος. Σε αυτό εδώ το σημείο δόθηκε ιδιαίτερη κλινική σημασία γιατί με μια πολύ απλή εξέταση, με την παρατήρηση αυτή της κλινικής εικόνας μπορούμε να κάνουμε και διαγνωστικές προβλέψεις και κυρίως να λάβουμε πρόληψη για τις επείγουσες καταστάσεις.
Μια δεύτερη μεγάλη θεματική ομάδα ήταν οι σχέσεις νοσοκομείου - κοινωνίας για γεροντοψυχιατρικά προβλήματα και την αντιμετώπισή τους. Εδώ, δυστυχώς, από όλους τους ομιλητές πιστοποιήθηκε μια μεγάλη ανεπάρκεια για πρόληψη, θεραπεία, ποιότητα ζωής. Προτάθηκαν διάφορα σχήματα παρακολούθησης, προσέγγισης με ένα κοινό παρονομαστή.
Σε πρώτη προτεραιότητα υφίσταται η οικονομική ενίσχυση όλων αυτών των ενεργειών και η πιστοποιημένη αδυναμία των σύγχρονων κοινωνικών συστημάτων και ιδιαίτερα των υπουργείων υγείας σε όλη την Ευρώπη να χορηγήσουν τα κονδύλια που θα διασφάλιζαν την ομαλότητα των υπηρεσιών αυτών.
Η τρίτη μεγάλη θεματική ομάδα ήταν αυτή των ερευνών και της αντιμετώπισης στον τομέα αυτό, καθώς, επίσης, και της φαρμακευτικής θεραπείας διαφόρων σκευασμάτων. Και εδώ υπήρχε μια πάρα πολύ μεγάλη γκρίνια σε ότι αφορά την οξεία αντιμετώπιση των περιστατικών και την ελλιπή δράση αποτελεσματικότητας των γεροντοψυχιατρικών φαρμάκων και αυτών των διεγερτικών της μνήμης. Κοινή διαπίστωση ήταν η ανάγκη μεγαλύτερων ερευνών με πιο συγκεκριμένη καταγραφή θεραπευτικών σημείων και πιθανή πιο δυναμική απεξάρτηση και κυρίως πιο αποτελεσματική φαρμακευτική συμπληρωματική αγωγή.
Δηλαδή, προτάθηκαν ερευνητικές προσπάθειες κυρίως όμως για έρευνα που θα δώσει στοιχεία για το τι θα πρέπει να ερευνηθεί. Γενικά, σε αυτό το σημείο το συνέδριο έδειξε μια αδυναμία έμπνευσης κατασταλαγμένης εμπειρίας και καινοτομίας για λύσεις. Το ευχάριστο είναι ότι όλοι οι σύνεδροι συμφώνησαν για το κοινό που υπάρχει και ζήτησαν από κυβερνήσεις, συνεργάτες και τους εαυτούς τους αύξηση της προσπάθειας και των ερευνών.
Ας ελπίσουμε το επόμενο συνέδριο της νέας χρονιάς να είναι με περισσότερα αποτελέσματα. Και ας επιτραπεί η προσθήκη ότι θα ξυπνήσει το ενδιαφέρον όλων για αυτό το τεράστιο πρόβλημα που έχει εγκατασταθεί και αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.

Στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας ως γνωστόν η παθογένεια προκύπτει από απομυελινωτικές εστίες στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Πρόκειται για παθολογικές διεργασίες που καταστρέφουν τη μεμβράνη (μυελίνη) των νευρικών κυττάρων. Το κατεξοχήν διαγνωστικό εργαλείο για την πιστοποίηση της αρρώστιας αυτής είναι η μαγνητική τομογραφία.
Όχι μόνο κατοχύρωση της διάγνωσης, αλλά και παρακολούθηση της πορείας της νόσου είναι μέσω της μαγνητικής τομογραφίας απόλυτα δυνατή. Με την επανασταστική ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας και την αρμονική συνεργασία γιατρών και προγραμματιστών προέκυψε τον τελευταίο καιρό η δυνατότητα της τρισδιάστασης εικόνας της μαγνητικής τομογραφίας. Με την ανάπτυξη ειδικών αλγορίθμων είναι πλέον δυνατή η επαναστατική γεωμετρική παρουσία των εγκεφαλικών κυττάρων και συμπλεγμάτων. Με τη χρησιμοποίηση, λοιπόν, της τρισδιάστασης μαγνητικής τομογραφίας που βασίζεται πάνω σε αυτή την προγραμματική εξέλιξη υπάρχει η δυνατότητα της ακριβούς εκτίμησης των απομυελινωτικών εστιών στον εγκέφαλο. Αυτό καθιστά δυνατή όχι μόνο την απεικόνιση τους και την ικανότητα της πρόσληψης σκιαγραφικού αλλά την ακριβή οριοθέτηση των ορίων τους μέσα στον εγκεφαλικό χώρο σε σχέση με τους άλλους ιστούς. Το γεγονός αυτό μας δίνει την δυνατότητα σε χρονική εξάρτηση να παρακολουθούμε και την πορεία και την ανάπτυξη των εστιών. Καθίσταται έτσι δυνατόν η τροποποίηση κάθε ανάλογης θεραπείας στον καλύτερο θετικό βαθμό για τον ασθενή. Τα αποτελέσματα αυτής της συλλογικής δουλειάς έχουν ενθουσιάσει τόσο τους κλινικούς γιατρούς ώστε άρχισε η συστηματική εκμετάλλευση τς μεθόδου και για ποιο σκοτεινές σε διάγνωση νευροψυχιατρικές παθήσεις, όπως είναι η σχιζοφρένεια και οι άνοιες. Από ότι φαίνεται και εκεί οι εξελίξεις θα είναι άκρως θετικές.

ΕΛΑΦΡΑ ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Μία μάστιγα του πληθυσμού, κατά κύριο λόγο,του βορείου ημισφαιρίου είναι η αρρώστια του Alzheimer. Είναι μια υπο-ομάδα από τα νοσήματα της άνοιας. Βρίσκεται γύρω στο 40% και οφείλεται σε μια διαταραχή παραγωγής μιας πρωτεϊνης του εγκεφάλου που λέγεται αμυλοειδές. Οι υπόλοιπες άνοιες μπορεί να έχουν μεταβολικές, τοξικές, αγγειακές και στρεσσογόνες αιτίες. Τα συμπτώματα είναι κοινά με κορυφαίο, την απώλεια μνήμης. Όπως είναι φυσικό, όταν ελαττώνεται η μνήμη, αυτόματα έχουμε και αποδιοργάνωση της πραοσωπικότητας. Σε δεκάδες εκατομμύρια ανέρχονται οι ασθενείς που πάσχουν από άνοιες. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί καμία ουσιαστική θεραπεία.
Έχει βρεθεί, όμως, μια καινούρια πολύ σημαντική ανακάλυψη. Πρόκειται για το σύνδρομο της Ελαφράς Γνωστικής Ανεπάρκειας που προηγείται αυτού των ανοιών κατά 5 έως 8 χρόνια. Στην περίπτωση συτή έχουμε μόνο επιλεκτική προσβολή της μνήμης χωρίς να ταραχθούν οι υπόλοιπες γνωστικές λειτουργίες. Είναι η φάση όπου ο ασθενής ξεχνάει τα κλειδιά του και δεν τα βρίσκει, δε θυμάται γιορτές ή ονόματα φίλων ή σημαντικά πολιτικά γεγονότα της προηγούμενης ημέρας. Είναι, ωστόσο, πολύ συνεπής ακόμα στη δουλειά του και στις κοινωνικές του υποχρεώσεις.
Το σύνδρομο αυτόι αποτελούσε ένα πολύ ουσιαστικό κλινικό διαγνωστικό εργαλείο για την πρόληψη της άνοιας. Επειδή, όμως, η συμπτωματολογία του είναι εξαιρετικά ασθενής και απαιτεί μεγάλη εξειδίκευση για την εξακρίβωσή του, ήταν δύσκολη η πιστοποίησή του.
Με μία πρόσφατη έρευνα που ανακοινώθηκε στο 4ο Διεθνές Συνέδριο της Μπολόνια της Ιταλίας ("Affective, Behavioral and Cognitive Disorders in the Elderly") από την επιστημονική ομάδα του ιατρείου Κουντούρη με τίτλο "Neurophysiological Findings in Mild Cognitive Impairment (MCI)" βρέθηκε ότι η 24ωρη καταγραφή του Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ) μπορεί να πιστοποιήσει με απόλυτη ακρίβεια την ύπαρξη του συνδρόμου ,και με αυτό τον τρόπο να βάλει το ορόσημο της έγκαιρης θεραπείας.
Σε χρόνο σύντομο, ανώδυνα και αναίμακτα χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αυτή μπορούμε πλέον να προλάβουμε ή να παρατείνουμε την εμφάνιση του Alzheimer και των διαφόρων μορφών άνοιας για πολλά χρόνια. Αποτελεί, πλέον, ένα διαγνωστικό εύρημα μεγάλης αξίας για την κοινή ωφέλεια.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.