Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γεροντολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γεροντολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Σε ένα παγκόσμιο συνέδριο για το περιβάλλον που έγινε τον Ιούλιο του 1988 στην Μαδρίτη, παρουσιάσαμε μια εργασία που βασιζόταν στα αποτελέσματα νευροφυσιολογικών και ψυχομετρικών ελέγχων, σχετικά με την λειτουργία της μνήμης και του θυμικού, ανθρώπων πάνω από 55 ετών, οι οποίοι ήτανε εκτεθειμένοι σε θορύβους της μεγαλούπολης σε σχέση με συνομηλίκους τους, οι οποίοι είχαν να αντιμετωπίσουν τον θόρυβο της εξοχής ή του χωριού.
Οι εξετάσεις έδειξαν, όπως αναμενόταν, ότι η μνήμη ήταν λιγότερο επηρεασμένη στους ανθρώπους της εξοχής από τους συνομήλικούς στους στην πόλη. Η διαφορά ήταν ουσιαστική και εκτιμήθηκε σαν σημαντικός παράγων σε ότι αφορά την καθημερινότητα του θορύβου της πόλης.
Αντίθετα, οι συναισθηματικές διαταραχές δεν έδειξαν ουσιαστικές διαφορές στις δύο ομάδες. Έτσι, απέμεινε, λοιπόν, ουσιώδες εύρημα η απώλεια της μνήμης λόγω της συνεχούς έντασης του θορύβου.
Όταν κανείς σε ιατρικό επίπεδο έχει να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους προβλήματα, τα οποία δεν επιδέχονται αμέσου ιατρικής αντιμετώπισης συνιστά και προτιμά την μέθοδο της αποφυγής. Είπαμε, λοιπόν, στα πάσχοντα άτομα να αποφεύγουν όσο γίνεται τους περιττούς θορύβους εντός σπιτιού (συνεχές παίξιμο του ραδιόφωνου ή της τηλεόρασης, θορυβώδεις ηλεκτρικές συσκευές, ηχομονωτική κάλυψη θορυβωδών δωματίων ή άλλων χώρων, ή ακόμα ωτοασπίδες κατά την διάρκεια του ύπνου).
Βέβαια, η συμβουλή επεκτεινόταν ότι στην περίπτωση αυτή η κατάκλιση να γίνεται νωρίς ώστε να μην χρειάζεται ξυπνητήρι το πρωί.
Αν και φαίνεται αστείο, το ξυπνητήρι επηρεάζει με τον θόρυβο του στην διάρκεια της ημέρας την μνήμη και την συγκέντρωση. Ιδιαίτερα δε, όταν ο ύπνος δεν είναι καλός. Σε ένα ποσοστό περίπου 30% των προσώπων που είχανε τέτοια προβλήματα και τα επανεξετάσαμε σε ένα χρόνο αφού λάβανε αυτά τα μέτρα, βρέθηκε επαρκής βελτίωση της προσφάτους μνήμης και ουσιαστική βελτίωση της συγκέντρωσης. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι με απλά μέτρα μπορούμε να βοηθηθούμε ουσιαστικά στην καθημερινή κόλαση του θορύβου που ζούμε. Καλό είναι, λοιπόν, να έχουμε μια γενική εφαρμογή σε συλλογικό επίπεδο για όλα αυτά.

Από 14-17 Φεβρουαρίου στο Mannheim της Γερμανίας έλαβε χώρα το 8ο Συνέδριο της Γερμανικής Εταιρείας για Γεροντοψυχιατρική και Ψυχοθεραπεία. Ένα πολύ επιτυχημένο συνέδριο που κάλυπτε σχεδόν όλες τις πτυχές των προβλημάτων της τρίτης ηλικίας. Το ιδιαίτερο της εταιρείας, όπως είπε και ο πρόεδρός της Χανς Γούτσμαν ήταν ότι με αυτό το συνέδριο άνοιγε η αυλαία για νέες έρευνες του κλάδου αυτού όσον αφορά την προσέγγιση νευροψυχιατρικών προβλημάτων της γεροντολογίας. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τα προβλήματα αυτά αποτελούν ένα «ογκώδες» φαινόμενο που με τη μορφή χιονόμπαλας αρχίζει να κατακλύζει τα νοσοκομεία. Οι γεοροντοψυχιατρικές παθήσεις καταλαμβάνουν την τρίτη θέση ανάμεσα σε όλες τις αρρώστιες μετά από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο. Αναμένεται όμως μια αύξηση κατά 300% τα επόμενα 30 χρόνια με τις σύγχρονες προβλέψεις του ευδόκιμου ζωής για τους ηλικιωμένους. Δημογραφικές και επιδημιολογικές έρευνες πιστοποιούν ότι το πρόβλημα των επόμενων ετών θα ανήκει αποκλειστικά στον κλάδο της γεροντολογίας όπου ο κάθε δεύτερος Ευρωπαίος θα είναι άνω των 55 ετών. Ένα συμπαγές σύνολο σωματικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και παθολογικών προβλημάτων θα αρχίζει πλέον να κατατρέχει τη σύγχρονη κοινωνία. Σε μία κοινωνία μαθουσάλων τα κυρίαρχα προβλήματα θα είναι ψυχιατρικά και αναμένουμε την άμεση λύση στα προβλήματά τους.
Το συνέδριο ασχολήθηκε με έρευνες από όλη τη γερμανόφωνη ψυχιατρική κοινωνία και μπορούμε να πούμε ότι χωριζόταν σε τρεις μεγάλες ομάδες. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσίαζαν τα προβλήματα της νευροχημείας και νευροβιολογίας όπου είχε παρουσία και το δικό μας Νευρολογικό Διαγνωστικό Κέντρο Αθηνών με ένα θέμα. Εδώ, σε αυτό τον κύκλο θεμάτων που ουσιαστικά επρόκειτο για το MCI, δηλαδή τη Μερική Γνωστική Ανεπάρκεια, και το αλτσχάιμερ αποτελούσαν τον κύριο όγκο του συνεδρίου. Εξειδικευμένα θέματα σε αυτό τον όγκο εργασιών αποτέλεσαν: πρώτον, το MCI και οι άνοιες σε σχέση με τη βιοχημεία τους και το βιορυθμό τους, δεύτερον, οι άνοιες σε σχέση με την περίθαλψή τους και τα διάφορα φάρμακα,τρίτον, οι άνοιες σε ότι αφορά την οικογένεια, τέταρτον, η περίθαλψη και πρόβλεψή τους.
Η παρουσία η δικιά μας αφορούσε την εκτίμηση των ευρημάτων ομοκυστεΐνης στο πλάσμα του αίματος σχετικά με την πρόγνωση του MCI. Όπου διαπιστώθηκε μια αναλογία των ευρημάτων αυτών σε σχέση με το βαθμό βαρύτητας του προβλήματος. Σε αυτό εδώ το σημείο δόθηκε ιδιαίτερη κλινική σημασία γιατί με μια πολύ απλή εξέταση, με την παρατήρηση αυτή της κλινικής εικόνας μπορούμε να κάνουμε και διαγνωστικές προβλέψεις και κυρίως να λάβουμε πρόληψη για τις επείγουσες καταστάσεις.
Μια δεύτερη μεγάλη θεματική ομάδα ήταν οι σχέσεις νοσοκομείου - κοινωνίας για γεροντοψυχιατρικά προβλήματα και την αντιμετώπισή τους. Εδώ, δυστυχώς, από όλους τους ομιλητές πιστοποιήθηκε μια μεγάλη ανεπάρκεια για πρόληψη, θεραπεία, ποιότητα ζωής. Προτάθηκαν διάφορα σχήματα παρακολούθησης, προσέγγισης με ένα κοινό παρονομαστή.
Σε πρώτη προτεραιότητα υφίσταται η οικονομική ενίσχυση όλων αυτών των ενεργειών και η πιστοποιημένη αδυναμία των σύγχρονων κοινωνικών συστημάτων και ιδιαίτερα των υπουργείων υγείας σε όλη την Ευρώπη να χορηγήσουν τα κονδύλια που θα διασφάλιζαν την ομαλότητα των υπηρεσιών αυτών.
Η τρίτη μεγάλη θεματική ομάδα ήταν αυτή των ερευνών και της αντιμετώπισης στον τομέα αυτό, καθώς, επίσης, και της φαρμακευτικής θεραπείας διαφόρων σκευασμάτων. Και εδώ υπήρχε μια πάρα πολύ μεγάλη γκρίνια σε ότι αφορά την οξεία αντιμετώπιση των περιστατικών και την ελλιπή δράση αποτελεσματικότητας των γεροντοψυχιατρικών φαρμάκων και αυτών των διεγερτικών της μνήμης. Κοινή διαπίστωση ήταν η ανάγκη μεγαλύτερων ερευνών με πιο συγκεκριμένη καταγραφή θεραπευτικών σημείων και πιθανή πιο δυναμική απεξάρτηση και κυρίως πιο αποτελεσματική φαρμακευτική συμπληρωματική αγωγή.
Δηλαδή, προτάθηκαν ερευνητικές προσπάθειες κυρίως όμως για έρευνα που θα δώσει στοιχεία για το τι θα πρέπει να ερευνηθεί. Γενικά, σε αυτό το σημείο το συνέδριο έδειξε μια αδυναμία έμπνευσης κατασταλαγμένης εμπειρίας και καινοτομίας για λύσεις. Το ευχάριστο είναι ότι όλοι οι σύνεδροι συμφώνησαν για το κοινό που υπάρχει και ζήτησαν από κυβερνήσεις, συνεργάτες και τους εαυτούς τους αύξηση της προσπάθειας και των ερευνών.
Ας ελπίσουμε το επόμενο συνέδριο της νέας χρονιάς να είναι με περισσότερα αποτελέσματα. Και ας επιτραπεί η προσθήκη ότι θα ξυπνήσει το ενδιαφέρον όλων για αυτό το τεράστιο πρόβλημα που έχει εγκατασταθεί και αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.

Στη σύγχρονη Ευρώπη ο μισός πληθυσμός είναι πάνω από 50 ετών. Έτσι, λοιπόν, τα τελευταία χρόνια η ιατρική δραστηριότητα έχει πάρει ένα άλλο νόημα. Δε μιλάμε πλέον για το τρίπτυχο διάγνωση – θεραπεία – πρόληψη. Το μεγαλύτερο ειδικό βάρος της ιατρικής προσπάθειας πλέον περικλείεται στο θέμα ποιότητας ζωής. Από τη στιγμή που κάθε τρίτος Ευρωπαίος δε δουλεύει και η έννοιά του είναι πώς θα γεράσει άνετα, δημιουργικά και χωρίς αρρώστιες τη σύνταξή του εμφανίζεται πλέον μια νέα πρόκληση. Είναι η πρόκληση μιας παλιάς ειδικότητας με αλματώδη εξέλιξη, της ιατρικής της γεροντολογίας. Της ειδικότητας αυτής που φροντίζει για την ποιότητα ζωής των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Μέχρι τώρα η φροντίδα της τρίτης ηλικίας κατά κύριο λόγο περιοριζόταν πρωτίστως στα συμπληρώματα διατροφής, στον καρδιολογικό έλεγχο και τα υπόλοιπα check-up των διαφόρων οργάνων. Ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα ήταν κατά κάποιο τρόπο πάντα υπό «δυσμένεια». Η αλματώδης άνοδος, όμως, της ψηφιακής τεχνολογίας δίνει πλέον τη δυνατότητα της πρόληψης και της βελτίωσης του νευρικού συστήματος και κατ’ επέκταση της ποιότητας ζωής στην Τρίτη ηλικία μέσω συγκεκριμένων εξετάσεων και φροντίδας.
Πλέον τελείως ανώδυνα, αναίμακτα, σε ελάχιστο χρόνο και με ευχάριστες φιλικές διαδικασίες έχουμε την ικανότητα να παράσχουμε στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας τη φροντίδα που πρέπει για να έχουν μια ευχάριστη ζωή. Πρόκειται για νευροφυσιολογικές εξετάσεις και εφαρμογές όπου ο ηλικιωμένος άνθρωπος μετά τη διάγνωσή του μαθαίνει να αυτό-προστατεύεται ή ακόμη και να αυτό-θεραπεύεται.
Το Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
Το Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι μια νευροφυσιολογική μέθοδος που αναπτύχθηκε στα μέσα του περασμένου αιώνα για διαγνωστικού σκοπούς για αρρώστιες όπως η άνοια και η επιληψία. Οι ψηφιακές βελτιώσεις που ήρθαν στις αρχές του αιώνα με την πρόοδο της τεχνολογίας οδήγησαν την απλή αυτή εξέταση σε ένα τέτοιο επίπεδο που να μπορεί σήμερα να προσφέρει σχεδόν τα πάντα για την πρόληψη. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα καταγράφεται αφού τοποθετήσουμε μια κάσκας με ειδικά ηλεκτρόδια στο κεφάλι τα οποία συλλέγουν το βιο-ηλεκτρικό δυναμικό των εγκεφαλικών κυττάρων και το διοχετεύουν σε ένα ειδικό λογισμικό που το κατανέμει ανάλογα με την έντασή τους. Κατόπιν τούτου ο υπολογιστής χαρτογραφεί τα αποτελέσματα και τα παραδίδει ως τρισδιάστατη εικόνα στον εξεταστή. Η ανατομία αυτής της τρισδιάστατης εικόνα περιέχει όλες εκείνες τις πληροφορίες που παρέχουν στο γιατρό τη δυνατότητα να προβλέψει και να λάβει πρόνοια για τυχόν δυσλειτουργίες του εγκεφάλου που θα γεννήσουν αρρώστιες.
Εικ. Η εξέταση του Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος.
Η μέθοδος αυτή με σωστή αξιολόγηση μπορεί να προβλέψει εγκεφαλικά, πάρκινσον, εγκεφαλίτιδες, διαταραχές ακοής, όρασης, κίνηση και ψυχιατρικές αρρώστιες. Έτσι, που να μπορεί να ξεκινήσει μια αγωγή πολύ πριν τα κλινικά σημεία προσφέροντας τις χαρές μιας νεανικής ζωής στην προχωρημένη τρίτη ηλικία.
Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί σήμερα να προσφέρει ουσιαστικά χωρίς καμία παρένθεση την πλήρη διερεύνηση και διόρθωση της κινητικής μηχανής του ανθρώπου. Το μηχάνημα Τetrax (Μια παράφραση του «τέσσερα») παρέχει αυτή τη δυνατότητα.
Εικ. Το πλατό του Tetrax.
Τοποθετώντας ο ενδιαφερόμενος τα πέλματα σε ένα ειδικό πλατό και περιστρέφοντας το κεφάλι του σε διάφορες κατευθύνσεις ένας ειδικά προγραμματισμένος υπολογιστής προσδιορίζει τάση και προσανατολισμό του σώματος ως προς το χώρο σε συνάρτηση με την εγκεφαλική συνείδηση. Οποιαδήποτε κινητική βλάβη υπάρχει ή πάει να δημιουργηθεί καταγράφεται και γίνεται ταυτόχρονα συνειδητή στον εξεταζόμενο και εμφανής στον εξετάζοντα. Παρέσεις, μουδιάσματα, αστάθεια, πάρκινσον, εξωπυραμιδικά σύνδρομα, σπαστικότητα, σπασμωδικότητα, υπερ-ή υπο-κινησία, αταξία, κίνδυνος πτώσης μπρος ή πίσω, πλάγια ή σε συνδυασμό κλπ καταγράφονται και εικονοποιούνται αμέσως. Ο γιατρός έχει τη δυνατότητα ή με άμεση χορήγηση φαρμάκων ή με τη χρήση biofeedback να επαναφέρει τον ασθενή στην αρχική του κατάσταση ή να προλάβει παθογόνες διαδικασίες.
Εικ. Η εξέταση του Tetrax.
Στην εξέταση του biofeedback ο ασθενής μπορεί να «επικοινωνήσει» μόνος με τον εγκέφαλό του, να δει τα λάθη του και να τα διορθώσει ο ίδιος. Το σύστημα αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα πρακτικό στην περίπτωση του πάρκινσον και των εγκεφαλικών, καθώς και των ιλίγγων. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι πλέον αργά αλλά σταθερά και με συγκεκριμένες διαδικασίες να φτάνουμε σε στάδια «αυτοθεραπείας» για άτομα της τρίτης ηλικίας. Για την ηλικία των
70-100 ετών φιλικά μηχανήματα με ψηφιακή τεχνολογία σε λίγο θα είναι σε θέση να αντικαταστήσουν τα πιο πολυδάπανα και περίπλοκα ιατρικά κέντρα πρόληψης και βελτίωσης παθήσεων. Αντί να ταξιδεύει ο ασθενής σε πανάκριβα ιατρικά ινστιτούτα των Άλπεων αναζητώντας θολές «αντιγηραντικές» θεραπείες θα βάζει απλά σε ενέργεια τον προσωπικό του υπολογιστή.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.