NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΣΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΚΟΝΤΡΑ» ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 100% Η ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΣ ΑΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ.
Όπως όλοι οι Κινέζοι για μας τους δυτικούς είναι ίδιοι μεταξύ τους το ίδιο συμβαίνει και για τους Γερμανούς. Η Αγκέλα Μέρκελ αντιπροσωπεύει στην κυριολεξία τον υπάκουο άκρως πειθαρχημένο, με τάση καριέρας, απόλυτα αφοσιωμένο στο κράτος χωρίς φαντασία Γερμανό.
Η γυναίκα που έζησε μέχρι 36 χρόνια τελείως απολιτική στην τότε ανατολική Γερμανία κάνοντας μια πάρα πολύ τότε καλή καριέρα σε ότι αφορά φυσική και μαθηματικά σε έναν χώρο δηλαδή που για να μπορούσες να αναπτυχθείς στην τότε ανατολική Γερμανία δεν έπρεπε να ενοχλείς. Άρα ήταν και εκεί πολιτικά απόλυτα «σιωπηλή».
Βρέθηκε ξαφνικά να εκπροσωπεί τις τύχες των Γερμανών. Η μεγάλη επιτυχία που το κατάφερε αυτό έγκειται στο γεγονός ότι η φιλοδοξία της είναι χαμηλότερη από τα ένστικτα της τα οποία κυριαρχούνται από τον μύθο της παραγωγικότητας και την υποταγή που διακρίνει τους Γερμανούς.
Ανήκει πραγματικά στο χαρακτηριστικό των Γερμανών. Ο άκρως συντηρητισμός και η μεγάλη παραγωγή. Εδώ έρχεται και το γεγονός ότι είναι η μόνη χώρα που έχει επίπεδες τουαλέτες και στην αρχή του Λάιπνιτς ότι το κράτος είναι τα πάντα.
Για ένα τέτοιο λαό και ιδιαίτερα για μια τέτοια γυναίκα που ζει με τον συντηρητισμό της επιβολής και την απαγόρευση της φαντασίας η ανακοίνωση μέσω επίσημα μιας κυβέρνησης ή τέλος πάντων ενός κρατικού μηχανισμού όπως είναι η στατική υπηρεσία στην Ελλάδα ότι ειπώθηκε ψέματα ότι αφορά τους αριθμούς δηλαδή την παραγωγή είναι ένα ψυχικό σοκ.
Δημιουργεί πραγματική αναστάτωση και τεράστια ανασφάλεια το γεγονός ότι βρίσκεται με ψεύτες που δεν υπακούν το κράτος στην ίδια ομάδα εν προκειμένου στην Ευρωζώνη.
Ακριβώς το ίδιο πνεύμα εκπροσωπεί και η εφημερίδα άρα συνταυτίζεται με την Μέρκελ και η Μέρκελ με την εφημερίδα εν προκειμένου την ¨Μπιλτ¨ η οποία είναι η φωνή της συνείδησης του μέσου Γερμανού.
Διαβάζεται περίπου από 12.000.000 Γερμανούς εντός Γερμανίας.
Αυτός είναι και ο λόγος της πολιτικά τελείως «άτσαλης» αντίδρασης που έδειξαν εν προκειμένου Γερμανία σαν κράτος και Μέρκελ σαν αρχηγός.
Και βεβαίως όλα αυτά θα αλλάξουν για όποιον έχει την απορία διότι αυτοί που εκμεταλλεύονται τέτοιες λογικές γνωρίζουν πάρα πολύ καλά την «πατριδογνωσία» κάθε προφίλ. Κάποια στιγμή θα καταλάβουν ότι συμπληρώθηκαν τα κέρδη που ήταν να πάρουν από μια ενέργεια και τελείωσε η ιστορία.

ΑΚΟΜΗ ΠΡΙΝ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΙΑΣ ΕΠΩΔΥΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΙΑΤΡΙΚΑ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΑΝ ΥΠΟΨΗ ΤΟ ΦΥΛΟ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ.
Νέες έρευνες κατέδειξαν πλέον σαφές ότι τα δύο φύλα λόγω ορμονικών διαφορών έχουν διαφορετική αντίληψη και επεξεργασία του πόνου. Οι γυναίκες αν και εμφανίζονται πιο ευαίσθητες σε επώδυνα ερεθίσματα παραπονιούνται πολύ συχνότερα για έντονους και σταθερούς πόνους.
Σαφώς και χειρίζονται οι γυναίκες διαφορετικά τον πόνο καλύτερα και ταχύτερα.
Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει μια διαφορετική κατανομή τόσο των αλληλουποδοχέων και της εγκεφαλικής επεξεργασίας.
Πέραν τούτου είναι πλέον σήμερα γεγονός ότι σε διαφορετικά είδη πόνου αλλιώς αντιδρά η αντρική ορμόνη τεστοστερόνη και διαφορετικά τα γυναικεία οιστρογόνα.
Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να μας εκπλήσσει πως σε διάφορα νευρολογικά σύνδρομα όπως είναι οι ημικρανίες οι γυναίκες πάσχουν πολύ περισσότερο και σε ένταση και σε συχνότητα.
Άρα στα στοιχεία που πρέπει να εξετάσουμε για επώδυνα νευρολογικά νοσήματα παίζει ρόλο και το φύλο.

ΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΗ ΣΑΝ ΓΙΑΤΡΟΣ Η ΣΑΝ ΑΣΘΕΝΗΣ ΕΦΟΣΟΝ ΠΑΣΧΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ.
Ο πονοκέφαλος όπως έχουμε πει και αλλού κατατρέχει περίπου το 5% με 10% των ασθενών που επισκέπτονται τα κάθε είδους ιατρεία και κυρίως στις νευρολογικές περιπτώσεις είναι ακόμη πιο υψηλότερο.
Ένα από τα ουσιαστικά στοιχεία που πρέπει να λαμβάνει ο καθένας υπόψη προκειμένου να αντιμετωπίσει σωστά μια οποιαδήποτε κατάσταση κεφαλαλγίας ή πονοκεφάλου είναι η διάρκειά τους.
Πότε, πως άρχισαν, με ποιο τρόπο παρουσιαστήκαν, πόσο τακτικά εμφανίζονται, κάτω από ποιες καταστάσεις, με ποια συχνότητα αλλά κυρίως πότε ήταν η αρχή.
Ανάλογα με αυτό βλέπουμε αν έχει διαμορφωθεί και αυτό που λέμε «χαρακτήρας ασθενούς πονοκεφάλου».
Βέβαια ότι αφορά την διάρκεια του ιστορικού του πονοκεφάλου άλλη σημασία έχει όταν είναι για χρόνια και άλλο αν είναι απλώς για μερικούς μήνες ή για ένα χρόνο.
Βέβαια εκεί που πρέπει να ληφθεί τεράστια υπόψη και χωρίς καμία καθυστέρηση να αρχίσουνε όλες οι απαραίτητες εξετάσεις είναι αν εμφανιστεί ένας νέος πονοκέφαλος ξαφνικά εντελώς με επίμονο χαρακτήρα.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΡΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΑ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Αναπτύσσεται πλέον μια ομάδα μικρών παιδιών που έχουν την αποκλειστικότητα να «φροντίζουνε» τους άρρωστους γονείς.
Κοινωνικά είναι μοιραίο όταν υπάρχει μέσα στο σπίτι η ένδεια προσωπικού και μια χρόνια αρρώστια όπως για παράδειγμα είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας και υπάρχουνε μικρά παιδιά αργά αλλά με τον καιρό εξοικειώνονται με την εικόνα και φροντίζουν τους γονείς σε πολλά σημεία που είναι απαραίτητο.
Βέβαια αυτό δεν είναι κατηγορητέο ούτε μπορεί κανείς να το αγνοήσει.
Είναι απλά εδώ. Από την μια πλευρά εξοικειώνονται τα παιδιά από το θέμα της περιποίησης των αρρώστων γονέων αλλά από την άλλη χάνουνε και χρόνο σε ότι αφορά μάθηση και παιχνίδι.
Η πολιτεία θα πρέπει μεταξύ των άλλων να προσέξει και αυτό το γεγονός βρίσκοντας μια μέση λύση όπου είναι δυνατόν και όπου μπορεί για αυτήν την περίπτωση.
Πρόκειται για μια νέα κοινωνική διάσταση που κανείς πρέπει να την λάβει υπόψη και να βρει έναν τρόπο τουλάχιστον να αρχίσει να σκέφτεται πως θα την ρυθμίσει.

Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΙΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ.
Και όμως οι μηχανισμοί που ρυθμίζουν το άγχος είναι δυνατόν να τακτοποιηθούν χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Η οξεία αγχώδης κατάσταση όπως π.χ. ο πανικός μπορεί να ρυθμιστεί και ταυτόχρονα ο οργανισμός να επαναδιοργανώσει και να επουλώσει τις πληγές που του προκάλεσε. Πρέπει να ξέρουμε ότι σε χρόνιο στρες και έντονο άγχος ανεβαίνει πάρα πολύ η ανάγκη του σώματος σε λειτουργική παραγωγή των μηχανισμών προσάρμοσης με αποτέλεσμα να έχουμε μια τεράστια φυσική, ψυχική και συναισθηματική επιβάρυνση. Σε αυτές του είδους τις επιβαρύνσεις ο κάθε οργανισμός διαφορετικά.
Για ορισμένους η επιβάρυνση αυτών των γεγονότων είναι υπερβολική και άλλοι το αντέχουν.
Παράγοντες που παίζουν ένα ρόλο είναι τραυματικά γεγονότα, δυστυχήματα, λοιμώξεις και γενετικές ανωμαλίες.
Σε αυτό εδώ το σημείο η δύναμη του κάθε οργανισμού σε ότι αφορά την ρύθμιση του άγχους έχει το δικό της γενετικό προφίλ.
Γενικά όλοι αυτοί οι παράγοντες είναι εξατομικευμένοι και είναι ικανοί να προκαλέσουν μια μικρή διαταραχή έως και μια μεγάλη βλάβη.

ΠΡΙΝ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΜΙΑΝΜΑΡ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΚΛΩΝΑ ΝΑΡΓΚΙΣ 10.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟΣΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΣΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΗΚΕ.
Ένας καλλιτέχνης δημιούργησε ένα αριστούργημα συγκεκριμένα ένα άγαλμα από άμμο ενός προσώπου που κλαίει έχοντας τα θύματα που ήταν μπλεγμένα στα μαλλιά του. Βέβαια το έργο δεν είχε «νόημα» γιατί με την πρώτη βροχή θα διαλυόταν και δεν είχε σε κανέναν να θυμίσει τίποτα από όσο τραγικά φαίνονται στην εμφάνισή του.
Στην ψηφιακή προστασία του blog σίγουρα θα υπάρξει για χρόνια.

Ο ΠΙΟΤΡ ΑΒΕΝ 55 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΛΦΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Ο ΠΛΕΟΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ.
Πέρα από αυτό είναι ίσως και ο πλέον σημαντικός συλλέκτης έργων, ιδιαίτερα ζωγραφικής στην Ρωσία.
Η ιδιαιτερότητα του και σε σύγκρουση με τις δουλειές του είναι ότι αναζητά περισσότερη ελευθερία για τον πνευματικό του χώρο.

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ Ο JIM ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΞΗΓΕΙ ΠΩΣ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΜΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ.
Για τον απλό θεατή εξηγεί, δεν φτάνει η οπτική αντίληψη των γεγονότων μόνο αλλά θέλει και τα ακουστικά ερεθίσματα να είναι οικεία π.χ. μια ιταλική ταινία (Η ζωή είναι ωραία) έκανε 50 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις στην Ευρώπη ενώ στις ΗΠΑ μόνο ένα εκατομμύριο δολάρια.
Ο λόγος ήταν πως οι Αμερικάνοι δεν είναι συνηθισμένοι στο να διαβάζουν υπότιτλους όπως είναι η ταινία.
Διάβασμα και ακοή τους κούραζε πολύ διότι ανέβαζε τον βαθμό αντίληψης.

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ, Η ΕΝΑ ΖΑΡΩΜΕΝΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΕΝΑ ΑΓΡΙΟ ΒΛΕΜΜΑ, ΜΙΑ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αυτή η γλώσσα του σώματος είναι που δημιουργεί την δυνατότητα επικοινωνίας μεταξύ μας και μεταφράζουμε τα συναισθήματά μας έτσι όπως πραγματικά είναι. Χωρίς αυτή την δυνατότητα να ερευνούμε και να εξηγούμε τις λεπτές κινήσεις και εκφράσεις, δεν είναι δυνατή ούτε η επικοινωνία ούτε η επικοινωνία ούτε και η γλώσσα. Στον αυτισμό αυτές ακριβώς οι ικανότητες δεν υπάρχουν, για παράδειγμα ένα θλιβερό βλέμμα και παράλληλα μία μελαγχολική εξήγηση δεν είναι κάτι που αντιμετωπίζεται με το αυτονόητο συναίσθημα της κατανόησης. Ο αυτιστικός πρέπει πρώτα να το μάθει αυτό. Το ίδιο ισχύει και με τις εικόνες, με τις ομιλίες, με την ειρωνεία, με το κάθε τι. Πίσω από τις όποιες κινήσεις ή συνειρμούς πρέπει να μάθουμε να αναπτύσσουμε τα πάντα για να μπορούνε να έχουν την επικοινωνία, και αυτό το μάθημα είναι πάρα πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν απαντούν ή απαντούν και δεν κάνουν τίποτα για να συνεχίσουν τον διάλογο. Αυτό που οι άλλοι έχουν έμφυτο για να καταλαβαίνουν τους υπόλοιπους, τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις τους, οι αυτιστικοί πρέπει να το μαθαίνουν, πρέπει να κουραστούν προκειμένου να καταλάβουν κάποιες καταστάσεις. Και πάλι όμως καταλαβαίνουν το σύνολο, χωρίς να συναισθάνονται. Αυτό είναι και η μεγάλη δυσκολία.

ΚΑΘΕ ΈΛΛΗΝΑΣ, ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ . ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
Περίπου το ¼ των ανδρών που εργάζονται χειρονακτικά φτάνει στη σύνταξη κυρίως με τρομερούς πόνους στη μέση. Αυτοί περιγράφονται ως πιεστικοί, διαξιφιστικοί διαρκείς πόνοι στη μέση που «τραβάνε» στον ένα γλουτό και στο ένα πόδι. Πρέπει να τονίσουμε ότι οι πόνοι στην μέση δεν αποτελούν διάγνωση.
Γι’ αυτό χρειάζονται όλοι αυτοί οι ασθενείς τον ειδικό γιατρό που θα αναλύσει την κατάσταση και θα διαγνώσει σωστά την προέλευση του προβλήματος. Παρόλο που από πλευράς στατιστικής και κίνησης η ανθρώπινη σπονδυλική στήλη αποτελεί ένα θαύμα στήριξης, γύρω στα 50 αρχίζει και γίνεται χρόνιο πρόβλημα λόγω του εκφυλισμού που υπάρχει . Ο καθιστικός τρόπος ζωής και η απώλεια των κινήσεων οδηγεί σε αυτή την κατάσταση. Αλλοιώσεις στους σπονδύλους, στις αρθρώσεις και τους συνδέσμους προκαλούν πάρα πολύ τακτικά αυτούς τους πόνους στη μέση που όλοι θεωρούμε ότι πρόκειται για δισκοπάθεια, όμως πρόκειται απλά για εκφυλιστικά φαινόμενα. Πρέπει να σημειώσουμε ότι κανένας πόνος δεν μοιάζει με τον άλλον, και οπωσδήποτε θα πρέπει κάθε φορά που παρουσιάζονται να γίνεται ένας διεξοδικός έλεγχος, έτσι που να μην χρειάζεται επανάληψη προκειμένου να καθοριστεί πόσο μακριά φτάνουν αυτές οι αλλοιώσεις και τι ενέργειες πρέπει να γίνουν για να αποφύγουμε τις επιπλοκές τους.