NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΟΝΤΩΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΟΥΜΕ; ΠΩΣ Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΞΥΠΝΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΥΤΗ;
Οι διαφημιστές και οι ειδικοί στο νευρομάρκετινγκ γνωρίζουν από ειδικές έρευνες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις από ειδικούς ψυχίατρους της αγοράς, ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε την αδυναμία για την εντύπωση μίας σταθερής εικόνας του εαυτού μας.
Γνωρίζουν ότι η πλειοψηφία των ατόμων αισθάνεται ένα εσωτερικό κενό λόγω ελλειμματικής προσωπικότητας και έλλειψης αυτοεκτίμησης και εμπιστοσύνης που προσπαθεί να το συμπληρώσει αγοράζοντας αντικείμενα υποτιθέμενες υψηλής αξίας.
Η διαδικασία αυτή αρχίζει ήδη από την παιδική ηλικία, όπου ο μοντέρνος άνθρωπος κάτω από την στρεσογόνο πίεση της κοινωνικής ζωής αισθάνεται μία έλλειψη κοινωνικής αποδοχής και μία αδυναμία για τον εαυτό του.
Έτσι, λοιπόν, μαθαίνει από τους κατευθυντές της αγοράς, από τα πρώτα του βήματα, μέσω της διαφήμισης ότι για να γεμίσει το κενό του και να μειώσει την κατάθλιψή του, χρειάζεται τις αγορές, όσο γίνεται πιο τακτικά.
Στην ουσία, αγοράζει επιβεβαίωση και ανακούφιση. Αυτό αρχίζει από τον πωλητή, που του εξυμνεί την ομορφιά του με το νέο του πουλόβερ και συνεχίζεται από τους οικείους του με τον θαυμασμό τους για το νέο αυτοκίνητο.
Έτσι, δανειζόμενοι την προσωπικότητα που μας λείπει από τα αντικείμενα της αγοράς, χάνουμε ταυτόχρονα και τον έλεγχο της πραγματικότητας.
Με αυτό τον τρόπο μπαίνουμε στην παγίδα του εθισμού των αγορών, που δε σταματά με τίποτε και μεγαλώνει συνεχώς τη συγκεκριμένη ανάγκη μας.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ.
Το «ευαγγέλιο» των κάθε είδους πωλητών είναι ότι η πλειοψηφία των πελατών – αγοραστών έχει μία κατεύθυνση προς τις υλικές αξίες, λόγω απουσίας εκπλήρωσης των ψυχικών αναγκών.
Έτσι, λοιπόν, με κατάλληλους χειρισμούς προσπαθούν να προωθήσουν προϊόντα επώνυμα με πολυδιαφημισμένες ετικέτες, σαν υποκατάστατο του ψυχικού κενού. Αυτό γίνεται, διότι γνωρίζουν οι πωλητές πως οι άνθρωποι τείνουν να συμπληρώσουν τις ανησυχίες τους για την προσωπική τους αξία ή την ασφάλειά τους, ακόμη και την ανησυχία τους για έναν απρόβλεπτο κόσμο, αγοράζοντας ένα επώνυμο και αναγνωρίσιμο προϊόν. Αυτό είναι ταυτόχρονα μία προσπάθεια για άνοδο σε ένα ανώτερο επίπεδο ευτυχίας, που τους λείπει έντονα.
Οι πωλητές γνωρίζουν ότι στο χαμηλότερο και διαταραγμένο επίπεδο ζωής, οι υλικές αξίες έχουν μεγαλύτερη αξιολόγηση από αποδοχή και οικειότητα με άτομα του περιβάλλοντος. Τα άτομα αυτά έχουν ροπή προς το άγχος και την κατάθλιψη, έντονη ναρκισσιστική συμπεριφορά, συνεχή θέση άμυνας, άσχημη επικοινωνία και διαπροσωπικές σχέσεις και χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Εταιρείες οργάνωσης στρατηγικής των πωλήσεων διεκπεραιώνουν ολόκληρα σχέδια ειδικών προγραμμάτων προσέγγισης τέτοιων ατόμων, βασιζόμενα στην υπερτίμηση των υλικών αξιών και υποτίμηση των ηθικών αρετών και θέσεων.
Ακριβώς με αυτή την τακτική υπερθεματίζεται ό,τι είναι φανταχτερό, μεγάλο και πλουμιστό και υποβαθμίζεται ό,τι χρήζει σκέψης και ανώτερης ψυχικής ή εγκεφαλικής λειτουργίας.