NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΖΕΙΤ» ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ, ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΗΣ ΧΑΪΔΕΛΒΕΡΓΗΣ ΈΦΕΡΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΣΕ «ΠΡΑΓΜΑΤΑ» ΠΟΥ ΉΔΗ ΕΙΧΑΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για τη δράση της ουσίας θαλιδομίδης που πριν εξήντα χρόνια περίπου στη Γερμανία είχε κάνει θραύση, διότι χορηγούταν σαν καταπραϋντικό στις εγκυμονούσες, προκειμένου  να έχουν ανώδυνους τοκετούς. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν πέρα από την κάποια ηρεμία που πρόσφερε˙ δημιουργούσε τα λεγόμενα κοντεργκάν παιδιά, όπου παρατηρήθηκαν οι διάφορες λεγόμενες φωκομέλειες, δηλαδή ασυμμετρίες, αταξίες ή ανυπαρξίες των άκρων ή και άλλων οργάνων. Μέχρι τώρα εθεωρείτο σίγουρο ότι η δυσάρεστη ενέργεια της θαλιδομίδης είναι μόνο σε  αυτό τον τομέα. Το γεροντολογικό ινστιτούτο λοιπόν της Χαϊδελβέργης, επαναφέροντας εξετάσεις σε αυτή την ομάδα των ασθενών, αλλά και σε ενδιάμεσες περιπτώσεις, ανακάλυψε ότι η θαλιδομίδη πέραν των γνωστών αυτών παρενεργειών έχει και άλλες εξίσου σημαντικές επιδράσεις και ιδιαιτέρα για τα αγγεία και τα νεύρα.

Τόσο σε μικρά αγγεία ή σε νεύρα μπορεί να υπεισέρχεται στο μεταβολισμό τους και στην ανάπτυξη τους, δημιουργώντας «παραμορφίες» ή  δυσπλασίες. Το αποτέλεσμα είναι κυρίως διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, διότι είναι περισσότερο ευκολοδιάγνωστες αυτή τη στιγμή, αλλά και εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, «απλωμένες» σε διάφορους εγκεφαλικούς σχηματισμούς ή σε νευρικά «κυκλώματα». Βλέπουμε, κατά την παρατήρηση της εφημερίδας ανάλογα με την αναφορά του ινστιτούτου, ότι για κάποια δυσάρεστη ιατρική απόφαση, έστω και αν έχουν περάσει ακόμη πάρα πολλά χρόνια ή υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αποζημιώνονται, τουλάχιστον σε πολιτισμένα κράτη δε σταματάει να υφίσταται ο κύκλος της ανάγκης περαιτέρω έρευνας και μεγαλύτερης προσοχής.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.

Παρόλο που είμαστε σίγουροι ότι τα βλέπουμε, το περιβάλλον μας υποστηρίζει πως δεν υφίστανται. Το γεγονός αυτό συμβαίνει, διότι «λανθασμένα» μετά από εγκεφαλικές δυσλειτουργίες δραστηριοποιούνται κύτταρα στον ιππόκαμπο με φυλαγμένες μνήμες πραγμάτων που τις μεταβιβάζουν στον οπτικό λοβό. Έτσι, ο οπτικός λοβός βλέπει κάτι που ήδη έχει δει, αλλά ανύπαρκτο τη συγκεκριμένη στιγμή. Δηλαδή, ζει μια διαταραγμένη μνήμη με συμμετοχή κα της οπτικής οδού. Αυτές οι παθολογικές καταστάσεις όσο γρηγορότερα διαγνωστούν τόσο πιο γρήγορα θεραπεύονται.

Η αντικοινωνική προσωπικότητα δεν επιδέχεται μετά την διάγνωση θεραπεία ή επανεξέταση. Είναι ουτοπία να περιμένουμε κάτι τέτοιο και αυτό πού την χαρακτηρίζει είναι η σοβαρή έλλειψη ενσυναίσθησης έναντι άλλων.
Άτομα με αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας έχουν στόχο στο προσωπικό όφελος χωρίς καν να υπολογίζουν κοινωνικές επιπλοκές ακόμα και εις βάρος άλλων.
Παρουσιάζουν έκδηλες τάσεις εκμετάλλευσης των άλλων στις διαπροσωπικές σχέσεις. Και κατά κανόνα αναλαμβάνουν άστοχους κινδύνους. Νέες έρευνες έχουνε δείξει ότι πίσω από αυτόν τον τρόπο διαταραχής προσωπικότητας κρύβονται εγκεφαλικές δυσλειτουργίες οι οποίες επιδέχονται θεραπευτικής αγωγής.
Είναι όμως εξαιρετικά δύσκολο για ένα άτομο με αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας να δεχτεί οποιαδήποτε μορφή θεραπείας.

Ο ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΚΝΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΕΙ.
Νέες έρευνες έχουνε καταδείξει ότι ο χρόνιος πόνος μπορεί να φέρει αλλοιώσεις των εγκεφαλικών σχηματισμών σε πολύ βαθύ σημείο έτσι που να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες.
Έτσι λοιπόν παρακολουθώντας με το εγκεφαλογράφημα τους ασθενείς που πάσχουνε από χρόνιους πόνους βρέθηκε ότι υπάρχει σαφής αλλαγή στους εγκεφαλικούς βιορυθμούς που με την σειρά τους προκαλούν διαταραχές σε εγκεφαλικούς σχηματισμούς όπως είναι η αμυγδαλή ή ο ιππόκαμπος.
Το αποτέλεσμα, αυτό πέρα των άλλων, φέρνει μια τάση για αυξημένα εγκεφαλικά, έμφρακτα, άνοιες, Alzheimer κ.λ.π.
Εξαιτίας των αποτελεσμάτων αυτών πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τον κάθε λογής πόνο και κυρίως πρέπει να καταφεύγουμε όσο γίνεται γρηγορότερα στην σωστή θεραπεία ώστε να διακοπεί η αρνητική επήρεια που έχει στην εγκεφαλική δραστηριότητα.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΘΑΝΙΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ.
Η άνοδος της θερμοκρασίας είναι συνυφασμένη με την εγκεφαλική λειτουργία όπου δύο μόρια οξυγόνου και διοξείδιο του άνθρακος ανάλογα με την στάθμη που έχουν στο εξωτερικό περιβάλλον επηρεάζουν ουσιαστικά την εγκεφαλική λειτουργία. Η αύξηση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και κατά επέκταση της συγκέντρωσης του διοξειδίου με ταυτόχρονη μείωση του οξυγόνου στον εγκέφαλο θα έχει σαν αποτέλεσμα μια μαζική εμφάνιση πληθώρας νευρολογικών και ψυχιατρικών συμπτωμάτων. Τέτοια είναι οι ψυχωτικές καταστάσεις των διπολικών ψυχώσεων, σχιζοφρένεια, κατάθλιψη, όπως επίσης ευερεθιστότητα, αδυναμία επαγρύπνησης, και κατά κύριο λόγο ανισορροπία έκφρασης.
Προβλέπεται ότι η άνοδος αυτή που τα επόμενα χρόνια θα φτάσει τους 4˚με 5˚C προλαβαίνει τους ανθρώπους ανέτοιμους για να την αντιμετωπίσουν.
Βέβαια τι ικανή αντιμετώπιση υπάρχει σε αυτήν την περίπτωση πέρα από τον γενικό κανόνα της διόρθωσης του προβλήματος, δηλαδή την μείωση της αύξησης της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό.
Κατά πρώτο λόγο θα ασχοληθούν οι ειδικοί με αυτό που φαίνεται και δημιουργεί το καθημερινό πρόβλημα. Δηλαδή με τις νευροψυχιατρικές διαταραχές.