NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΑΝΑΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΑΝΑΛΥΣΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ Η ΑΛΛΗΛΟΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Το 2007 με σκοπό να αυξήσουν οι τράπεζες τα κέρδη τους χρησιμοποίησαν κάποια τρικ τα οποία με την σειρά τους γιγαντώθηκαν και έφεραν την οικονομική καταστροφή.
Πρόκειται για τις λεγόμενες φούσκες των επενδυτικών και στεγαστικών δανείων οι οποίες λειτούργησαν με έναν πάρα πολύ απλό τρόπο.
Αρχικά οι μικροτράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα από αυτά που είναι σκορπισμένα σε κάθε γωνιά της Αμερικής έδωσαν μικρά δάνεια υποθηκεύοντας και την ελάχιστη γη ή ακίνητο που υπήρχε από τους δανειοδότες. Μετά αφού τα συγκέντρωσαν και τα αρχειοθέτησαν όλα αυτά δημιούργησαν τέτοια «κεφάλαια δανείων» τα οποία ονόμασαν ομόλογα, τα έδωσαν σε μεγαλύτερες τράπεζες οι οποίες τα έδωσαν με χιλιάδες άλλα ομόλογα και κάνοντας από αυτά κάποια νέα σχήματα – προιόντα τα έφεραν στην κεφαλαιαγορά.
Έτσι δηλαδή άρχισε το χρέος το οποίο στηριζόταν στις μικροιδιοκτησίες ακινήτων να γίνεται ένα «εμπορεύσιμο» αγαθό. Τα πιο σίγουρα από αυτά κεφαλαιακά αγαθά τα πήρανε οι ίδιες τράπεζες ενώ τα λεγόμενα υψηλού ρίσκου τα έριξαν με προοπτική κέρδους πάλι στην αγορά όπου το «καραντί» για όλη αυτή την ιστορία ήταν οι αρχικές εξασφαλίσεις των ακινήτων που είχαν ήδη υποθηκεύσει οι μικρές τράπεζες.
Δίνοντας λοιπόν συνεχή χρήματα σε νέους δανειολήπτες για να γίνουνε νέες αγορές τα λεγόμενα δάνεια φούσκες η sub primes όπως λέγονταν, δημιούργησαν υποτιθέμενες υπεραξίες οι οποίες όταν έπαψε η ζήτηση τους έπεσαν κάθετα. Κάπου εκεί πέρα η «ανοργανωσιά» και η απληστία των τραπεζών και η αγωνία τους να εξασφαλίσουν τα κεκτημένα, άρχισε η μία να ζητάει τα δανεικά της από την άλλη.
Όταν αντιλήφθηκε το κενό και όταν πλέον είδανε ότι ο τελικός αποδέκτης είχε στηρίξει, δηλαδή αυτός που είχε πάρει δάνειο με σκοπό την κερδοσκοπία είχε στηρίξει τα όνειρα του στην άμμο τότε όλα κατέρρευσαν και επειδή πλέον η αγορά είναι «παγκόσμια» μαθεύτηκε το νέο από την μία άκρη στην άλλη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κοντρολαριστεί το χρέος.
Βέβαια οι κυβερνήσεις ξαναυποστήριξαν τις τράπεζες πήρανε χρήματα από τα δημόσια ταμεία και έδωσαν προκειμένου να μπορούν να συνεχίσουνε τις λειτουργίες της και καλούν τώρα τους φορολογούμενους να πληρώσουνε τα σπασμένα. Το θέμα δεν είναι αν αυτοί θα το κάνουν, το θέμα είναι αν μπορούν να το κάνουν. Από ότι φαίνεται δεν μπορεί να γίνει και το επόμενο είναι οι τράπεζες να αναγκαστούν να γράψουν τα χρέη αυτά στο «Μαρούλι» και περνώντας ο χρόνος να έρθει η λήθη και να ξαναρχίσουν όλα από την αρχή.