NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Μπορεί να είναι και παράγωγο μιας αφηρημένης σκέψης. Μια οποιαδήποτε αφηρημένη σκέψη από το φλοιό του εγκεφάλου με ή χωρίς αφορμή συνειδητή ή ασυνείδητη μπορεί να ενεργοποιήσει την αμυγδαλή η οποία με τη σειρά της διεγείρει τον υπομέλανα τόπο και αυτός με την σειρά του τα επινεφρίδια σε παραγωγή κορτιζόλης, η οποία κορτιζόλη μέσω του εγκεφαλικού στελέχους να ξαναδιεγείρει την αμυγδαλή για την παραγωγή άγχους. Αυτά τα νευροορμονικά τόξα είναι και η βάση των ψυχώσεων.

Ακριβώς σε αυτό το κομβικό σημείο παίζει ρόλο και η συνείδηση. Η συνείδηση στο βιολογικό ρολόι δεν εισέρχεται απότομα με την διακοπή του ύπνου ή αντίστροφα.
Πρόκειται για δύο καταστάσεις που «εφάπτονται» η μία πάνω στην άλλη και υπάρχει ένα σημείο επαφής που οι δύο διαδικασίες «συλλειτουργούν».
Μια από αυτές τις προϋποθέσεις συνλειτουργίας είναι η παραγωγή των «καθαρών ονείρων». Πρόκειται για το σημείο εκείνο που αρχίζουν και συμβαδίζουν με την συνείδηση π.χ. αισθανόμαστε κρύα χέρια, βρισκόμενοι σε ένα βουνό ενώ την ίδια ώρα ανοίγουμε τα μάτια και μπάζει κρύο το παράθυρο.
Η εξήγηση αυτή είναι παλιά όμως με τις νέες διαγνωστικές μεθόδους έχει αποδειχθεί πλέον αυτή συνάφεια.

Ο εγκέφαλος είναι πλασμένος με αυτόν τον τρόπο ώστε στις επιληπτικές του εκφορτώσεις να μην υπάρχουν δυσάρεστα ή τραυματικά γεγονότα αλλά και ευχάριστες αισθητηριακές συνδυαστικές καταστάσεις όπως στην προκείμενη περίπτωση η μυρωδιά του γαρύφαλλου με το συνοδευτικό ευχάριστο γεγονός μπορεί να είναι και αυτό αποτέλεσμα μιας επιληπτικής κρίσης.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητο να υπάρχει πάντα η υπόνοια της μίας ή της άλλης διάγνωσης προκειμένου να μπορούμε να βοηθήσουμε τον ασθενή όσο αλλόκοτα και αν μας φαίνονται τα συμπτώματα.

Οι παρατηρήσεις ήταν πολύ ενδιαφέρουσες διότι είχαν τρομακτικές ομοιότητες των χιμπατζήδων με των ανθρώπων.
Ο χιμπατζής που εξελικτικά είναι πολύ κοντά στον άνθρωπο προαισθάνεται τον θάνατο που επέρχεται για να φέρει μια απώλεια στην αγέλη του και έχει συγκεκριμένη τελετουργία που μοιάζει με αυτή των ανθρώπων.
Δηλαδή απομονώνουν τον πάσχοντα που περιποιούνται ιδιαιτέρως, προσπαθούν να του δώσουν βοήθεια και κουράγιο και όταν πεθάνει συγκεντρώνονται μακριά του και τον θρηνούν.
Αυτές οι παρατηρήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα πως στα θηλαστικά υπάρχει συγκεκριμένη αίσθηση του τελειωμού, του θανάτου και της ζωής

Ο ΑΚΡΙΒΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ή ΤΟ ΕΚΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΣΑΝ ΦΥΣΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
Στην ναρκοληψία έχουμε μια σαφή και ακαταμάχητη επιθυμία του ασθενούς για ύπνο σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Μπορεί να κοιμηθεί όρθιος στο λεοφωρείο κατά την διάρκεια μιας κουβέντας ή και μετά από έντονο γέλιο.
Συνήθως αυτοί οι ασθενείς καταφεύγουν στο γιατρό μετά την παρότρυνση συγγενών. Η διάγνωση έρχεται από το ΗΕΓ το οποίο δίνει και την τυπική εικόνα των πρώτων σταδίων ύπνου φαρμακευτική αγωγή και τρόπο ζωής μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.

Χωρίς αμφιβολία ένα μέρος αυτής της υπόθεσης είναι σωστό και καλώς εφαρμόζεται. Δεν πρέπει όμως να «ποινικοποιείται» και να αναθεματίζεται και η περίπτωση μιας συγκεκριμένης παρενέργειας που κρύβουν σχεδόν όλα τα εμβόλια.
Με αντιδράσεις λιγότερο ή περισσότερο εμφανείς. Στην περίπτωση αυτή τα αντισώματα των εμβολίων είναι δυνατόν να προσκρούσουν σε ανοσολογικά προβλήματα του ιδίου του οργανισμού που δεν είναι γνωστά διότι τυχαία δεν έχουν ανιχνευτεί ή από αμέλεια δεν έχουν εξερευνηθεί π.χ. μια τέτοια διέγερση μπορεί να προκαλέσει σε ένα εμβόλιο ηπατίτιδας την εμφάνιση μιας εγκεφαλίτιδας η ΣΚΠ.

ΕΧΕΙ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ.
Χωρίς αμφιβολία ένα μέρος αυτής της υπόθεσης είναι σωστό και καλώς εφαρμόζεται. Δεν πρέπει όμως να «ποινικοποιείται» και να αναθεματίζεται και η περίπτωση μιας συγκεκριμένης παρενέργειας που κρύβουν σχεδόν όλα τα εμβόλια.
Με αντιδράσεις λιγότερο ή περισσότερο εμφανείς. Στην περίπτωση αυτή τα αντισώματα των εμβολίων είναι δυνατόν να προσκρούσουν σε ανοσολογικά προβλήματα του ιδίου του οργανισμού που δεν είναι γνωστά διότι τυχαία δεν έχουν ανιχνευτεί ή από αμέλεια δεν έχουν εξερευνηθεί π.χ. μια τέτοια διέγερση μπορεί να προκαλέσει σε ένα εμβόλιο ηπατίτιδας την εμφάνιση μιας εγκεφαλίτιδας η ΣΚΠ.

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟΝΩΤΙΑΙΟ ΥΓΡΟ ΚΑΙ ΑΙΜΑ.
Τα υγρά μείγματα αυτά φροντίζουν και για την προστασία του εγκεφάλου από τους κραδασμούς και για την τροφοδοσία του.
Η κυκλοφορία αυτών των υγρών του εγκεφάλου γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρούνται σταθερές πιέσεις και κυκλοφορίες άσχετα με την θέση που έχει το εγκεφαλικό παρέγχυμα.
Βασικός ρυθμιστής των ισορροπιών αυτών είναι το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό παράγεται στις κοιλίες του εγκεφάλου από κάποιες πάχνες που λέγονται χωροειδή πλέγματα.
Οποιαδήποτε διαταραχή σε αυτά τα σημεία και δυσκολία κυκλοφορίας του εγκεφάλονωτιαίου υγρού δημιουργεί παθολογικές καταστάσεις που οδηγούν στον υδροκέφαλο.
Κατά κύριο λόγο έχουμε διεύρυνση κοιλίων στον εγκέφαλο ή από υπερβολική παραγωγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού ή από δυσκολία απορρόφησης του.
Ανάλογα με την μία ή την άλλη περίπτωση εμφανίζονται και διαφορετικά κλινικά συμπτώματα.

Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ.
Πρόκειται για μια συναισθηματική διαταραχή που στις περισσότερες περιπτώσεις έχει να κάνει με το μέλλον.
Δηλαδή με καταστάσεις και γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στο μέλλον με αρνητικό για μας αποτέλεσμα και την ύπαρξη μιας απειλής.
Εάν δεν είμαστε καταθλιπτικοί ή έχουμε ροπή στον φόβο και στον πανικό όλοι μας η συμπεριφορά διέπεται από μελλοντικές φοβίες και διαμορφώνει έναν χαρακτήρα που εκ των πραγμάτων τον λέμε «φοβικό».
Για να το καταλάβουμε καλύτερα ένας φοβικός άνθρωπος τρομάζει για μια στιγμή από κάτι π.χ. από έναν κρότο, και μόλις το ξεχνάει πηγαίνει με την φαντασία του στο μέλλον και αισθάνεται την απειλή από βόμβες ή κραυγές.

Πρέπει να ξέρουμε ότι για να συμβαίνει αυτό πρέπει να υπάρχει αρμονία στο νευρωνικό τόξο του εγκεφάλου που δημιουργεί, συντονίζει και αντιλαμβάνεται αυτή την κατάσταση.
Πρόκειται για το λεγόμενο εγκεφαλικό στέλεχος που είναι πρακτικά το τμήμα που συνδέει νωτιαίο μυελό με ανώτερο εγκέφαλο.
Είναι πολύ ουσιαστικό τμήμα του ΚΝΣ και σε ορισμένες περιπτώσεις όπως το πάρκινσον ή άλλα εκφυλιστικά νοσήματα π.χ. του κινητικού νευρώνα δυσλειτουργεί έντονα.
Μια από αυτές τις δυσλειτουργίες του είναι το λεγόμενο «παθολογικό γέλιο» όπου ο ασθενής ενώ υποφέρει εξαναγκάζεται να γελάει.