NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΈΝΑΣ ΦΟΒΙΚΟΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟ.
Δυνατό είναι όμως να μπορεί να διαχωριστεί το φόβο του. Στις περιπτώσεις των ειδικών φοβιών, όπου έχουμε εντοπισμένο το αντικείμενο του φόβου είτε  αυτό είναι πρόσωπο, πράγμα ή κατάσταση υπάρχει η δυνατότητα με την κατάλληλη αγωγή ή ακόμα και τη μοναδική θέληση του ασθενούς, το αντικείμενο αυτό της φοβίας σιγά σιγά να εξαλειφτεί. Οι τεχνικές είναι απλές και ο χρόνος βοηθός. Με τον καιρό πλησιάζει κανείς αυτό που φοβάται π.χ. σκυλιά και δημιουργεί κάθε τόσο μια νέα επαφή ή προσέγγιση με λιγότερο φόβο, μέχρι να υποχωρήσει κατά μεγάλο μέρος και πάψει να ενοχλεί την καθημερινότητα του φοβικού ατόμου

Το χαρακτηριστικό του φοβικού αντικειμένου είναι η εξατομικευμένη αντίδραση του κάθε ατόμου σε αυτό το φοβικό αντικείμενο.
Ανάλογα πόσο έντονο είναι, πόσο πρόσφατο, κάτω από ποιες συνθήκες συνέβη και σε τι συναισθηματική κατάσταση ήταν το άτομο το οποίο το εδέχθη.
Το όλο θέμα μπορούμε να το φανταστούμε σαν μια ζυγαριά που όσο περισσότερα στοιχεία έχει το φοβικό αντικείμενο τόσο μεγαλύτερη είναι και η ειδική φοβία.
Ο λόγος είναι ότι η ειδική φοβία δεν αποτελεί ένα τυχαίο «αρρύθμιστο» γεγονός αλλά είναι μια συγκεκριμένη αντίδραση αποτυπωμένη σε κύτταρα του εγκεφάλου τα οποία αντιδρούν κατά περίπτωση λιγότερο ή περισσότερο.
Έτσι λοιπόν ο γιατρός που χειρίζεται αυτό το θέμα συν τοις άλλοις πρέπει να έχει και μια νευροφυσιολογική εικόνα της κατάστασης του εγκεφάλου του φοβικού ατόμου.