NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΈΝΑΣ ΦΟΒΙΚΟΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟ.
Δυνατό είναι όμως να μπορεί να διαχωριστεί το φόβο του. Στις περιπτώσεις των ειδικών φοβιών, όπου έχουμε εντοπισμένο το αντικείμενο του φόβου είτε  αυτό είναι πρόσωπο, πράγμα ή κατάσταση υπάρχει η δυνατότητα με την κατάλληλη αγωγή ή ακόμα και τη μοναδική θέληση του ασθενούς, το αντικείμενο αυτό της φοβίας σιγά σιγά να εξαλειφτεί. Οι τεχνικές είναι απλές και ο χρόνος βοηθός. Με τον καιρό πλησιάζει κανείς αυτό που φοβάται π.χ. σκυλιά και δημιουργεί κάθε τόσο μια νέα επαφή ή προσέγγιση με λιγότερο φόβο, μέχρι να υποχωρήσει κατά μεγάλο μέρος και πάψει να ενοχλεί την καθημερινότητα του φοβικού ατόμου

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται στις διάχυτες βλάβες της λευκής ουσίας με την μορφή λευκών ινών ή τανισμού (τέντωμα) των νευραξόνων.
Και στις δύο περιπτώσεις και στις αιματώσεις και στα τανίσματα διακόπτεται η επικοινωνία των μικροκυκλωμάτων του εγκεφάλου εμφανίζοντας έτσι ανατομικές και λειτουργικές διαταραχές που δύσκολα κανείς μπορεί να τις αποδώσει στην πραγματική αιτία.
Επειδή αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντα πρέπει να ξεκινάμε πάντα από την υπόθεση έστω και σε μικρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις ότι έχουμε τέτοιου είδους βλάβες.
Κατά συνέπεια και την πλήρη διάγνωση κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις και την κατάλληλη αγωγή χορηγούμε.