Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπολογιστική μαγνητική τομογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπολογιστική μαγνητική τομογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΠΟΝΟΣ ΟΞΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΑ ΜΕΓΕΘΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ.
Στην σύγχρονη ιατρική η εμφάνιση της διάρκειας του πόνου παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο τόσο διαγνωστικά όσο και θεραπευτικά.
Τα παλιά χρόνια δεν λαμβάνονταν υπόψη αυτός ο ευαίσθητος διαχωρισμός του πόνου. Τώρα ξέρουμε πολύ περισσότερα έτσι που να μπορούμε να τα διαχωρίζουμε.
Από την μοριακή βιολογία έχουμε μάθει πως λειτουργούν οι αλγοΰποδοχείς και μεταφέρουν τις αυξομειώσεις τους στον σωματοαισθητικό φλοιό του εγκεφάλου.
Έτσι λοιπόν μάθαμε ότι από τις αλλαγές τούτων που γίνονται στους αλγοΰποδοχείς έχουμε μια μετατροπή σε ώσεις στους νευροάξονες που μεταφέρεται στον εγκέφαλο.
Στον εγκέφαλο με την χρήση νέων αναίμακτων και ανώδυνων τεχνικών όπως είναι η μαγνητοηλεκτροεγκεφαλογραφία, και ηλεκτρογραφία ποζιτρονίων μπορούμε και εντοπίζουμε τις αντιδράσεις του εγκεφάλου.
Βέβαια αυτό το μικρό «κλειστό» κύκλωμα μπορούμε να το προσεγγίσουμε βάζοντας φαντασία και η γνώση των συμπτωμάτων είναι μια ουσιαστική αρχή για τον τρόπο διαχωρισμού του οξέως από τον χρόνιο πόνο.
Σύντομα θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε και να δημιουργούμε τοπογραφικά και ανάλογες χαρτογραφήσεις.

ΑΓΡΥΠΝΟ ΚΩΜΑ

ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΕ ΚΩΜΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΥ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ.
Κατάφεραν οι επιστήμονες και πιστοποίησαν καταγράφοντας μέσω της μαγνητικής τομογραφίας «απαντήσεις» σε χρώματα από κωματώδης ασθενείς που τις ερμήνευσαν ως ναι ή όχι (εικόνα).
Όντως είναι πολύ εντυπωσιακό να βλέπει κανείς ότι μπορεί να ανοίξει διάλογο και με ασθενείς σε κώμα. Η τεχνική είναι καινούρια αλλά η γνώση είναι παλιά. Από παλιά ήτανε δυνατόν στις περιπτώσεις του λεγόμενου «άγρυπνου» κώματος, μελετώντας ηλεκτροεγκεφαλογραφικές καταγραφές των ασθενών, ότι είναι δυνατόν να υπάρχει μαζί τους επικοινωνία.
Δίνονται διάφορα ερεθίσματα «απαντούσανε» οι ασθενείς με άλλους ρυθμούς εγκεφαλικούς που κατέγραφε το εγκεφαλογράφημα και μπορούσε κανείς να δει την εξέλιξη της αρρώστιας. Αν υπάρξει νέος συνδυασμός νέας και παλιάς μεθόδου θα έρθουμε ένα βήμα πιο κοντά σε διάγνωση και θεραπεία αυτών των καταστάσεων.

Το ερώτημα για το πόσο σύγχρονη και αποτελεσματική είναι η ψυχανάλυση είναι εκ του περισσού. Σαφώς και χρειάζεται, σαφώς και είναι κάτι που οδηγεί σε θεραπευτικές λύσεις, έχει όμως πολύ μεγάλες απαιτήσεις προκειμένου να δουλέψει σωστά. Ο Αυστριακός καθηγητής της Ιατρικής, Φρόιντ, και ο ιδρυτής, ουσιαστικά, της ψυχανάλυσης, έδωσε μια καινούρια ώθηση, ένα καινούριο «εργαλείο» αναζήτησης των εσωτερικών προβλημάτων του ανθρώπου. Στο Φρόιντ πρέπει οπωσδήποτε να αναγνωριστεί σαν υστεροφημία η μεγάλη του προσφορά, όμως, αυτό που εκείνος έκανε, ίσως λίγο πιο οργανωμένα, εξαιτίας του χαρακτήρα του, είναι ήδη γνωστό από τα αρχαία χρόνια και διάφοροι άνθρωποι, είτε ιερείς, είτε μάγοι, είτε εξομολογητές, σε διάφορες θρησκείες, έχουν παίξει αυτό το ρόλο χωρίς να γνωρίζουν το αντικείμενο.
Άλλωστε, όπως και ο ίδιος παραδεχόταν με τα τεχνικά μέσα εκείνης της εποχής δε μπορούσε να φτάσει στο βάθος του μυαλού χρησιμοποιώντας μόνο, πάλι κατά τη δική του αναφορά, σκαρπέλο και ξυράφι. Βέβαια, σήμερα παγκόσμια και ιδιαίτερα, στις προοδευμένες και οικονομικά ανεξάρτητες χώρες, υπάρχει το φαινόμενο της ψυχανάλυσης, που χρησιμοποιείται κατά κόρον με διάφορες σχολές, τύπους και εφαρμογές. Οπωσδήποτε, είναι κάτι άκρως θετικό, αλλά τα αποτελέσματά του μπορεί να είναι πενιχρά, έως και μερικές φορές, αρνητικά, όταν γίνονται από «ημιμαθείς» του είδους.
Παρ’ όλα αυτά, προτού προχωρήσουμε σε αρνητικές διαπιστώσεις για την ψυχανάλυση, ή θεωρηθεί ότι αναφερόμαστε σε κάτι τέτοιο, πρέπει να πούμε, όπως τονίσαμε και στην αρχή, ότι είναι κάτι αξιόλογο. Γίνεται, όμως, πάρα πολύ πιο αξιόλογο όταν χρησιμοποιηθούν οι μοντέρνες τεχνικές της νευροφυσιολογίας ή ακόμη της υπολογιστικής τομογραφίας, όπου σε αυτά τα διαταραγμένα άτομα που ζητούν τη λύση μέσω της ψυχανάλυσης, και κυρίως, της αυτογνωσίας, δίνει μια εν τω βάθυ λειτουργική και ανατομική έρευνα του εγκεφάλου.
Ψάχνοντας, λοιπόν, τον εγκέφαλο, βρίσκουμε πάρα πολλές φορές την εντόπιση του προβλήματος που με κατάλληλους ιατρικούς, ιατροφαρμακευτικούς ή άλλους επικουρικούς χειρισμούς (π.χ. βιοανάδραση) μπορούμε να έχουμε πιο σαφείς και πιο γρήγορες λύσεις του προβλήματος. Τελικά, πρέπει συμπερασματικά να πούμε ότι η ψυχανάλυση είναι κάτι πάρα πολύ χρήσιμο, πρέπει, όμως, να προηγείται και να συμβαδίζει με αυτή την κλασική πλέον τεχνική δυνατότητα της νευροφυσιολογίας και της απεικόνισης, για μια γρήγορη λύση του προβλήματος.
Όπου αυτό εφαρμόζεται, τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Άρα, όταν βασανιζόμαστε από εφιάλτες, συγκρούσεις ή ψυχικές διαταραχές που δε μπορούμε να ερμηνεύσουμε, είναι καλύτερα να προχωρήσουμε πρώτα σε μια κλινική νευρολογική εξέταση, που θα μας δώσει τον τόπο και την υφή της διαταραχής, και μετά, μπορούμε, αν έχουμε τη δυνατότητα ή τη διάθεση, να προχωρήσουμε στην ψυχανάλυση.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.