NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ο ΠΛΕΟΝ ΕΥΟΚΟΛΟΔΙΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ.Οι ημικρανίες είναι μια ιδιαίτερη φόρμα των πονοκεφάλων η οποία εισβάλει πάρα πολύ απότομα πάντα με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες διαταραχές και με την ίδια αντίδραση. Οι κρίσεις διαρκούν μεταξύ 4 και 72 ώρες και έχουνε κληρονομική επιβάρυνση.
Πρόκειται για ιδιαίτερα ισχυρούς «παλμικούς» πονοκεφάλους που εμφανίζονται από την μια πλευρά του κρανίου εξού και το όνομα ημικρανίες.
Συνοδεύονται πάντοτε σχεδόν από μια ανορεξία, ναυτία, τάση για εμετό και έχουνε μεγάλη ευπάθεια στο φως και στον θόρυβο.
Πολύ τακτικά σε ιδιαίτερα «σκληρές» περιπτώσεις ημικρανικών διαταραχών, έχουμε και διαταραχές της όρασης μυρμηγκιάσματα των άκρων και ένα αίσθημα πάρεσης από την μια μεριά. Όταν έχουμε αυτή την συμπτωματολογία τότε την χαρακτηρίζουμε ως αύρα.
Οι κρίσεις των ημικρανιών μπορεί να εμφανίζονται σε σειρές, μπορεί να ενισχύονται η μία μετά την άλλη και έχουνε μια χαρακτηριστική συμπτωματολογία σε ότι αφορά συμπεριφορά και κατάσταση ασθενών. Στο διάστημα μεταξύ δύο κρίσεων ημικρανιών κατά κανόνα οι ασθενείς δεν έχουνε συμπτώματα.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΛΙΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΥΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΑΥΤΗ.</span>
Οι παραλύσεις στη σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζονται σταδιακά και με μία ύπουλη πορεία, η οποία χαρακτηρίζεται από μία γενικευμένη αδυναμία και αδιαθεσία, και σιγά – σιγά εγκαθίσταται σαν κεντρική πάρεση ασύμμετρα πιο βαριά από τη μία μεριά και κατόπιν, πιο εντατικά από την άλλη.
Μέχρι ο ασθενής να συνειδητοποιήσει πλήρως το πρόβλημα της κατάστασής του έχει παρέλθει αρκετός χρόνος, όπου ο ίδιος με διάφορες διορθωτικές στάσεις του σώματος προσπαθεί να εξισορροπήσει τα ελλείμματα, που του φέρνει η αδυναμία.
Συνήθως, προσβάλει το ένα από τα δύο πόδια, αρκετές φορές και τα δύο πόδια και λιγότερο τα χέρια. Μερικές φορές στην τρίτη θέση συχνότητας έρχεται η προσβολή των δεξιών ή αριστερών άκρων σαν ημιπάρεση ή ημιπληγία. Σπάνια προσβάλλονται τα χέρια πριν από τα πόδια.
Ανάλογα σε ποιο στάδιο της ασθένειας εισβάλουν οι παρέσεις μας δίνεται μία γενική γνώση της κλινικής κατάστασης και της εξέλιξης, π.χ. σε ασθένεια με ώσεις και εξάρσεις σπάνια εμφανίζονται παρέσεις και δη, μόνιμες.
Αντίθετα, είναι χαρακτηριστικές οι παρέσεις στη μορφή της σκλήρυνσης με ώσεις με χρόνια προϊούσα εξέλιξη. Αντίθετα, στη χρόνια προϊούσα μορφή, οι παρέσεις είναι κεντρικής κλινικής συμπτωματολογίας.
Οι παρέσεις αυτές έχουν πάρα πολύ μεγάλη κλινική σημασία και καλό είναι να το θυμάται ο ασθενής και να το μεταφέρει στο γιατρό, προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα για τη θεραπευτική αγωγή και πρόγνωση.
Επίσης, είναι ουσιώδες για τον ασθενή, άσχετα με ποια μορφή πάρεσης σε οποιοδήποτε τύπο της σκλήρυνσης κατά πλάκας και κάτω από οποιαδήποτε σχέση εμφανίζονται, να εκλαμβάνονται σοβαρά υπόψη, ακόμα και στο στάδιο της γενικής κόπωσης και αδυναμίας.
Να ανατρέξει άμεσα στην ιατρική βοήθεια και στην έγκαιρη φαρμακευτική αγωγή, η οποία είναι και το κορυφαίο σημείο της όλης υπόθεσης και έχει τεράστια αποδοτικότητα, αν ξεκινήσει πριν την εγκατάσταση της πάρεσης.
Πρέπει να παρακολουθείται για αρκετό διάστημα και μετά την αποδρομή της μέχρι να εξασφαλιστεί αν έχει αποκατασταθεί πλήρως.
Με τις παρέσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας, χρονικά, δεν επιτρέπεται να παίζει κανείς, διότι είναι τα μόνα συμπτώματα τα οποία ξεκινούν εύκολα και αν εγκατασταθούν, είναι ανυποχώρητα.
Ακόμα δε και στην ακραία περίπτωση που θα καταφέρει ο θεράπων ιατρός να αποκαταστήσει την πάρεση στον ασθενή, τα δύο έως τρία επόμενα χρόνια θα πρέπει να υφίσταται η μέριμνά του και να βρίσκεται σε μία σταθερή κατάσταση.
Γενικά, πάρεση και σκλήρυνση κατά πλάκας σημαίνει προσέχω διπλά.