NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΟΠΤΙΚΗ ΘΗΛΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΠΤΙΚΟΥ ΝΕΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΗΛΙΔΙΚΟΥ ΔΕΜΑΤΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΦΘΑΛΜΟ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
Πρόκειται για την είσοδο και αρχή της διαδικασίας της όρασης.
Σε αρκετές νοσηρές καταστάσεις, διαπιστώνουμε πολλές φορές κατά την εξέταση των οφθαλμών, ένα οίδημα της οπτικής θηλής. Τις περισσότερες φορές, αυτό το οίδημα αποτελεί τυχαίο εύρημα και σπάνια συνοδεύεται από άλλες κλινικές καταστάσεις όπως π.χ. μείωση της οπτικής οξύτητας. Πολύ τακτικά διαπιστώνουμε ένα οίδημα θηλής σε καταστάσεις υπερμετρωπίας, που στην ουσία είναι ψευτοοίδημα, γιατί πρόκειται κυρίως για ασαφή όρια που δημιουργούνται λόγω της πάθησης.

Συγκεκριμένα ύστερα από θρόμβωση του οβελιαίου ή πλαγίου κόλπου.
Αυτή η θρόμβωση έχει σαν αποτέλεσμα την ανεπαρκή κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και την συγκέντρωση του στις κοιλίες του εγκεφάλου με αποτέλεσμα την αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης.
Τα συμπτώματα είναι κεφαλαλγία, θάμβος όρασης, διπλωπία, οίδημα θηλής, παραλύσεις οπτικών νεύρων, εμετός.
Σε αυτές τις περιπτώσεις στις πρώτες φάσεις δεν έχουμε οξεία συμπτωματολογία.
Επείγει η έγκαιρη διάγνωση πριν φτάσουν τα συμπτώματα στο απροχώρητο.
Η έγκαιρη διάγνωση γίνεται με την μαγνητική τομογραφία, την μέτρηση οπτικών πεδίων, τα οπτικά προκλητά δυναμικά και την ανάλυση εγκεφαλονωτιαίου υγρού.
Σε περίπτωση καθυστέρησης ενδεχομένως ένα 10-20% των προβλημάτων του οφθαλμού να μείνουν μόνιμα.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ (ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΕΝΤΟΝΟΥΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΔΟΚΡΑΝΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ.
Το κρανίο είναι το σταθερό «περίβλημα» του εγκεφάλου. Αντίθετα με το κρανίο που είναι σταθερό, ο όγκος του εγκεφάλου μπορεί να αυξομειωθεί. Τα υγρά στοιχεία που περιέχει ο εγκέφαλος (αίμα, νερό, εγκεφαλονωτιαίο υγρό) σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να αυξηθούν όπως π.χ. στην περίπτωση μιας αιμορραγίας και να αυξήσουν την ενδοκρανιακή πίεση (δες σχήμα).
Η ενδοκρανιακή πίεση μπορεί όμως να αυξηθεί με μια αλλεργική αντίδραση με την αύξηση του περιεχομένου ύδατος στον εγκέφαλο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις αλλεργικής αιτιολογίας με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση έχουμε χαρακτηριστικούς πονοκεφάλους.
Οι πονοκέφαλοι είναι γενικευμένοι, προοδευτικά επιδεινούμενοι, παρουσιάζονται κυρίως το πρωί και αυξάνονται με το βήχα και την κάμψη της κεφαλής.
Σε αντίθεση με τους πονοκεφάλους σε αιμορραγία και όγκο δεν φθάνουν σε απώλεια όρασης και ουσιαστική μείωση του επιπέδου συνείδησης. Συνήθως υποχωρούν εύκολα με την χορήγηση στεροειδών και αντιϊσταμινικών για να επανεμφανισθούν σε νέα αλλεργική αντίδραση.
Παρόλη την «καλοήθεια» τους είναι εξαιρετικά βασανιστικοί και μερικές φορές επικίνδυνοι για αυτό η εντόπιση τους πρέπει να είναι έγκυρη.