NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΈΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ, ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΕΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ, ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΚΟΠΟ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΠΟΣΟ «ΒΑΡΟΣ» ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ.
Έτσι λοιπόν μπροστά από ένα κατάλληλο μηχάνημα μάζεψε δυο ομάδες ανθρώπων, διανοούμενους και μέτριας μόρφωσης, και παρατήρησε την αντίδραση τους κατά την ανάγνωση. Αναμενόμενα, ο εγκέφαλος των διανοούμενων παρουσίαζε περισσότερη δράση και δυνατότητα καταγραφής κατά την ανάγνωση, παρά αυτής των μετρίας μόρφωσης. Η έκπληξη όμως ήταν ότι οι δεύτεροι δείξανε πολύ μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα και ευρυμάθεια, σε ότι αφόρα την αναγνώριση προσώπων. Δηλαδή, για να το πούμε πιο απλά, ανάλογα με το τμήμα του εγκεφάλου, σε ότι αφορά τον προσανατολισμό ,που χρησιμοποιούσε κανείς περισσότερο ήταν και ανάλογη η εγκεφαλική απόδοση.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΈΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΌΤΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 40 ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΙΑ ΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ, ΠΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ 60 ΜΕ 70 ΣΕ ΠΙΟ ΈΝΤΟΝΟ ΒΑΘΜΟ.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των βιολόγων, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής στατιστικής. Σήμερα, που έχουμε λόγω τεχνολογίας στην διάθεση μας όλα εκείνα τα διαγνωστικά μέσα που μπορούν αναίμακτα και ανώδυνα να εξετάζουν τις εγκεφαλικές λειτουργίες, βλέπουμε την διαφορετική όψη των πραγμάτων. Χρησιμοποιώντας την μαγνητική τομογραφία και ηλεκτροεγκεφαλογραφία βλέπουμε ότι πράγματι υφίστανται μια γενικευμένη φθορά, λόγω ηλικίας, απειροελάχιστη όμως, εφόσον δεν υπάρχουνε άλλες αρρώστιες εγκεφαλικών διαταραχών. Σε αντίθεση με αυτό, υπάρχει μια τρομερή αύξηση νευρωνικών συνάψεων και ειδικών κυττάρων, σε ότι αφορά την κριτική και συνδυαστική ικανότητα. Έτσι λοιπόν πρέπει να τονίσουμε ότι ο μύθος του γερασμένου εγκεφάλου σε σχέση με την ημερολογιακή ηλικία όχι μόνο δεν ευσταθεί, αλλά αντίστροφα έχουμε μια δια βίου βελτίωση, η οποία σαφώς καταδεικνύει περισσότερη σοφία.