NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ ΈΧΟΥΜΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ,ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΟΦΘΑΛΜΙΚΗ ΑΠΡΑΞΙΑ, ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΚΛΙΣΗΣ ΤΩΝ ΒΛΕΦΑΡΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΟΥ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.

Αρκετές φορές, οι ασθενείς εμφανίζουν διπλωπίες και πολύ τακτικά φωτοφοβία. Η αδυναμία κίνησης των οφθαλμών προς όλες τις κατευθύνσεις και η φωτοφοβία είναι χαρακτηριστικά της νόσου και πρέπει να αποτελούν καλό οδηγό για τη διαφοροδιάγνωση και τη θεραπεία. Βέβαια, από τη στιγμή που εμφανιστεί η φωτοφοβία είναι ένα στοιχείο της προοδευτικής εξέλιξης της νόσου και του δύσκολου έργου της θεραπευτικής επέμβασης.

Ο ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΣΥΝΔΡΟΜΙΑΚΑ ΤΗΝ ΟΦΘΑΛΜΟΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Στον οξύ παραλυτικό στραβισμό σε αντίθεση με τον συγγενή στραβισμό έχουμε πάντοτε το σύμπτωμα της διπλωπίας λόγω της γωνίας που σχηματίζει ο προσβεβλημένος οφθαλμός με τον εγκάρσιο άξονα και μάλιστα αυτή η διπλωπία είναι μεγαλύτερη όταν ο οφθαλμός ατενίζει προς την περιοχή του παρετικού μύ.
Η κεφαλή του ασθενούς κατά κανόνα στρέφεται έτσι ώστε να μειώνεται η διπλωπία.
Ο παραλυτικός στραβισμός θεωρείται κατά κανόνα σαν αιτιολογικό πρόβλημα των οφθαλμικών μυών και των οπτικών νεύρων.
Στην προκειμένη περίπτωση παθογνωμονικά πρόκειται για τις δευτερεύουσες παρενέργειες άλλης νοσολογικής κατάστασης π.χ. ΣΚΠ, λοίμωξης κ.λ.π.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να περιορίζεται μόνο στους οφθαλμικούς μυς ή και σε άλλα μυϊκά συστήματα.
Στις περιπτώσεις όμως αυτές το ιατρικό ενδιαφέρον πρέπει να συγκεντρώνεται πρωτίστως στις βλάβες των μυών όπου οι αιτίες μπορεί να είναι από τους ίδιους τους μυς, όπως στην περίπτωση της οφθαλμικής νευροπάθειας, ή νευρικής αιτιολογίας, όπως στην περίπτωση της βαριάς μυασθένειας, γνωστής και σαν νόσο του «Ωνάση». Σε όλες τις περιπτώσεις πρέπει να γίνεται γρήγορος και εκτεταμένος έλεγχος για να εντοπιστεί η αιτία και να αντιμετωπιστεί.
Πέρα από τις βιοχημικές και ακτινολογικές εξετάσεις στις περιπτώσεις αυτές βοηθάει ουσιαστικά μια εξέταση που λέγεται ηλεκτρομυογράφημα.

Το απαγωγό νεύρο που έχει αρκετά μακριά πορεία μέσα στον εγκέφαλο περνώντας από τον κόλπο του λιθοειδούς οστού σε μια φλεγμονή μπορεί να προσβληθεί μαζί με το τρίδυμο και να έχουμε διπλωπία, δακρύρροια και μια πάρεση του απαγωγού προς την σύστοιχο πλευρά.
Γενικώς όμως η δακρύρροια με την πάρεση του απαγωγού και την διπλωπία είναι το χαρακτηριστικό του συνδρόμου Gradenigo (λιθοειδίτιδα).
Η συμπτωματολογία είναι χαρακτηριστική και η διήγηση εύκολη και έτσι μπορεί να δοθεί αντιβίωση για να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Είναι μια κλινική εικόνα σε τυχόν αγγειακές βλάβες, όγκους ή λοιμώξεις της περιοχής του μεσεγκεφάλου και συγκεκριμένα ανάμεσα στους πυρήνες του κοινού κινητικού νεύρου και του ερυθρού πυρήνα.
Πολύ τακτικά σαν μονήρες σύμπτωμα εμφανίζεται στην ΣΚΠ και σε λοιμώξεις από ιό έρπητα και Epstein Barr.
Στα αρχικά στάδια, παρόλο που η βλάβη είναι χαρακτηριστική μπορεί να μην γίνει αντιληπτή από την αξονική τομογραφία και να χρειάζεται διερεύνηση.
Η έγκαιρη θεραπεία είναι απαραίτητη.

Ο εναλλασσόμενος στραβισμός είναι μια λύση που υποσυνείδητα βρίσκουν οι ίδιοι οι ασθενείς προκειμένου να αποφύγουν την διπλωπία.
Σε «συνεργασία» οφθαλμού με οπτικό κέντρο εναλλάξ δέχονται ως πραγματική την μία ή την άλλη εικόνα του ενός ή άλλου οφθαλμού έτσι ώστε να βλέπουμε μόνιμα μόνο μια. Κατά αυτόν τον τρόπο ο εναλλασσόμενος στραβισμός στην περίπτωση της συγγενούς του προέλευσης μπορεί να θεωρηθεί και έτσι είναι σαν μια απλή φυσιολογική απόκλιση και όχι παθολογική κατάσταση. Βέβαια για λόγους διακοσμητικούς περισσότερο πολλοί γονείς σε ακραίες περιπτώσεις οδηγούν τα παιδιά τους και σε επεμβάσεις οι οποίες δεν είναι πάντα ολικά επιτυχείς.

Όταν οι οφθαλμοί παρατηρούν ένα αντικείμενο η διαταραχή της κινήσεως του οφθαλμού για διαφόρους λόγους έχει σαν αποτέλεσμα την προβολή του ειδώλου στην περιοχή της ώχρας κηλίδας του οφθαλμού και εκτός ώχρας κηλίδας του παρετικού οφθαλμού.
Έτσι λοιπόν προκύπτει να καταγράφει το οπτικό νεύρο 2 είδωλα του ιδίου αντικειμένου.
Ένα το πραγματικό του υγιούς οφθαλμού και ένα το ψεύτικο που βλέπει ο παρετικός οφθαλμός.
Το ψεύτικο είδωλο βρίσκεται πάντα προς τα έξω και μπορεί να κινείται τόσο στον οριζόντιο όσο και στον κάθετο άξονα. Έτσι προκύπτει η διπλωπία.