NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΕΚ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΔΥΣΚΟΛΟ, ΜΕΧΡΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ, ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΘΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ.
Καινούργιες νευροφυσιολογικές μηχανικές εξελίξεις δίνουν τη δυνατότητα της ανάλυσης του, κυρίως το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, με ταυτόχρονο έλεγχο της αναπνοής και του ύπνου. Με έκπληξη βλέπουμε εκεί ότι νευροφυτικά συμπτώματα, όπως κοιλιακά, αισθήματα πίεσης, θωρακική δυσφορία, ερυθρότητα, ωχρότητα προσώπου, δύσπνοια και ίλιγγοι, είναι αποτέλεσμα ή συμβαδίζουν έντονα με επιληπτικές διαταραχές. Παρατηρούμε, δηλαδή, μια γενικευμένη εγκεφαλική διαταραχή, κυρίως όμως με μια αιχμή στο αυτόνομο νευρικό σύστημα.

Η ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΣΑΝ ΌΡΟΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΙ ΤΙΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Μέσα σε αυτές είναι διαταραχές όπως ανακοπές, ορθοστατική υπόταση, αρρυθμίες, καρδιακές διαταραχές κ.λ.π. .Η δυσαυτονομία είναι μια ακραία νευρική πάθηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, δηλαδή, του συστήματος εκείνου που δεν έχει σχέση με την κινητικότητα, αισθητικότητα, παρά ρυθμίζει τους εσωτερικούς κανόνες της ζωής. Εάν η δυσλειτουργία αυτού του συστήματος αρχίζει και αυξάνεται ,όπως αναφέραμε επάνω, μπορεί μερικές φορές να γίνει ακραία και άκρως επικίνδυνη για την ζωή. Ο οργανισμός είναι μαθημένος να ζει μέσα σε κάποια όρια, σε σχέση με τους επηρεασμούς του περιβάλλοντος, σε μια κατάσταση που καλείται ομοιοστασία. Δηλαδή, έχουμε μια κατάσταση ισορροπίας προς τα έξω και μέσα, που επιτρέπει στον άνθρωπο να ζει αρμονικά με το περιβάλλον του. Όταν αυτό διαταραχθεί ουσιαστικά, τότε μιλάμε για δυσαυτονομία, η οποία έχει όλες τις μορφές που αναφέραμε.

Η ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΟΥΡΑΣΗ, ΖΑΛΗ, ΑΝΕΒΟΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΠΙΕΣΗΣ, ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΡΥΘΜΟΥ.
Τα επεισόδια δυσαυτονομίας έχουν γίνει πλέον μια μοντέρνα και τακτική αρρώστια, διότι το αυτόνομο νευρικό σύστημα είναι το πιο ευάλωτο στην στρεσογόνο εποχή που ζούμε και είναι αναγκασμένο να αλλάζει με μεγάλη ταχύτητα την λειτουργία του σε καθημερινή βάση και πολλές φορές. Το γεγονός αυτό καθιστά το άτομο επιρρεπή σε κρίσεις δυσαυτονομίας, όπως τις περιγράψαμε και κυρίως κατά την διάρκεια της εργασίας που έχει το μεγαλύτερο στρες. Η κατάσταση αυτή πέρα από μια ψυχική κόπωση και κατάθλιψη οδηγεί και σε ένα πρώιμο γήρας και πολλές προδιαθετικές ασθένειες ˙πολλές φορές, και για τον καρκίνο.

Η ΔΥΣΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΤΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΩΝ, ΤΩΝ ΣΠΛΑΓΧΝΩΝ, ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ.
Η ένταση της δυσαυτονομίας και τα συμπτώματα της μπορούν ακόμα να οδηγήσουν και στην καρδιακή ανακοπή και στο θάνατο. Γνωστά είναι τα αποτελέσματα της σαν απόρροια της θερμοπληξίας σε γηραιούς ανθρώπους, το καλοκαίρι, με θανατηφόρες επιπτώσεις. Γενικά, η δυσαυτονομία είναι, ιατρικά, ένας προάγγελος του κάθε είδους σοκ που μπορεί να δημιουργηθεί από όλες τις εξτρίμ καταστάσεις που επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. Τα συμπτώματα που κυρίως οδηγούν, ιδιαίτερα, σε ακραίες συνθήκες σε αυτήν είναι η υπερκόπωση, η πολυδιψία, ο έντονος ίλιγγος, το άγχος και ο πανικός, οι διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, η ορθοστατική υπόταση, αναπνευστικά προβλήματα, εξάψεις, εναλλασσόμενη δυσκοιλιότητα με διάρροια κ.τ.λ. . Όλες αυτές οι καταστάσεις έχουν μια κλίμακα, εξατομικευμένη, για τον κάθε άνθρωπο από λίγο έως πολύ, τα όρια της οποίας ούτε και ο ίδιος γνωρίζει. Έτσι, λοιπόν, πολλές φορές οι ίδιοι ασθενείς που εμφανίζουν δυσαυτονομία, κατά μεγάλο ποσοστό, την αγνοούν για να «μετρήσουν» μετά όλες τις κλινικές συνέπειες που αναφέραμε.

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ARGULL ROBERTSON ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΌΠΟΥ ΈΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΣΤΙΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ.
Στην περίπτωση αυτή, έχουμε μια μικρή κόρη με ανώμαλο περίγραμμα που ενώ δεν αντιδρά στο φως, αντιδρά κατά την προσαρμογή. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν την πιάνουν και τα μυδριατικά φάρμακα. Πρόκειται για ένα πολύ τακτικό σύμπτωμα που δηλώνει μια βλάβη κεντρική (μεσεγκέφαλο) του νευρικού συστήματος. Κατά κύριο λόγο η αιτιολογία είναι λοιμώδης και κυρίως στη σύφιλη και στη λοιμώδη μονοπυρήνωση είναι πολύ τακτικό. Το έχουν περιγράψει επίσης στην αλκοολική πολυνευροπάθεια, δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα και διαβήτη. Το σημείο Argull Robertson ανήκει στις βασικές νευρολογικές εξετάσεις και είναι πολύ απλό στο χειρισμό γιατί χρειάζεται μόνο ένας φακός και ένα δάχτυλο.

Η ΑΤΡΟΦΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΟΣΟΣ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΤΑΞΙΑ.
Τα συμπτώματα εξελίσσονται αργά, χαρακτηριστικά όμως με κύριο συντονιστή την παρκινσονιστική συμπτωματολογία με χαρακτηριστικές δυσκαψίες, δυσγραφίες και αργές κινήσεις.
Παράλληλα εμφανίζεται μια δυσκολία της ισορροπίας και κίνησης λόγω της βλάβης της παρεγκεφαλίδας, ζαλάδες και λιποθυμίες στην όρθια στάση μαζί με ακράτεια ούρων και έντονη εφίδρωση λόγω διαταραχής του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η κλινική εικόνα στα προχωρημένα στάδια συμπληρώνεται από ξηροδερμία, αταξία, δυσκοιλιότητα, εφίδρωση και ανώμαλη αναπνοή κατά τον ύπνο.
Αυτά είναι τα τελικά στάδια και με τις σημερινές δυνατότητες μπορεί να προσφέρει κανείς λίγα πράγματα το περισσότερο μια παρηγορητική θεραπεία.