NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΙΜΙΔΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΗΛΘΕ ΤΟ ΜΙΜΙΔΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΜΗ.
Παλιά όλοι αγόραζαν τώρα όλοι χρωστάνε και αυτά που αγόραζαν είναι ή άχρηστα η υποτιμημένα. Το όνειρο του Νεοέλληνα για ένα σπίτι ή εξοχικό υφίσταται αλλά οι τράπεζες έχουν ανεβάσει κάθετα τους τόκους και μείωσαν ακραία τα δάνεια για την οικοδομή.
Λόγω της τακτικής αυτής κανείς δεν θέλει να αγοράσει κάτι τραπεζιτικά υποτιμημένο. Έτσι λοιπόν εκατοντάδες νέες κατοικίες παραμένουν απούλητες και εκατομμύρια άνεργοι απλώς να τις κοιτάνε.
Η κατανάλωση στην οικοδομή κατεβαίνει ενώ οι πλειστηριασμοί ανεβαίνουν.
Όλοι καταλαβαίνουν την αμηχανία και αδυναμία κράτους και τραπεζών και η αίσθηση της αποτυχίας και το αίσθημα της ανασφάλειας καταλαμβάνει τους πάντες.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΑΤΟΜΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ.
Ο Αντόλφ Μέρκλε ήταν στη Γερμανία ένας αυτοδημιούργητος πολυεκατομμυριούχος, αλλά, ταυτόχρονα και ένας πολύ συντηρητικός άνθρωπος. Είχε μέχρι τα 74 του χρόνια αθλητική δραστηριότητα και ήταν αφοσιωμένος στην οικογένειά του, που μαζί της απολάμβανε διακριτικά τον πλούτο του, που δημιούργησε στη βιομηχανία τσιμέντου και φαρμάκων. Στους γιατρούς ήταν γνωστός λόγω των φαρμακευτικών εταιρειών, οι περισσότερες παραγωγής ψυχοφαρμάκων, και λόγω επεισοδίων περιοδικής κατάθλιψης, που κατά καιρούς εμφάνιζε, θεωρούνταν, όμως, αμελητέες.
Πρόσφατα, ο Μέρκλε, ο πέμπτος σε σειρά πλουσιότερος Γερμανός, αποφάσισε να αυξήσει και άλλο τα πλούτη του μέσω του πάθους του, δηλαδή, του τζόγου στο χρηματιστήριο.
Έπαιζε πάντοτε χρηματιστήριο σπεκουλάροντας με τη μέθοδο του «κορώνα-γράμματα» σε μετοχές. Ξεγελασμένος από μία εκτίμησή του για την αυτοκινητοβιομηχανία της VW έχασε από βιαστική εκτίμηση πέντε δις ευρώ.
Εκεί επάνω έδειξε την τυπική αντίδραση του εξαρτώμενου από τον τζόγο καταθλιπτικού: αυτοκτόνησε, μην αντέχοντας την αποτυχία.

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΜΕΣΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ. Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΠΟΙΚΙΛΕΙ ΑΠΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΈΩΣ «ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΕΣ».
Αυτές τις μέρες στην Ελλάδα, τέλος Νοεμβρίου 2008, έχουμε έντονο το πολιτικό φαινόμενο της θεσμικής αντοχής.
Δηλαδή, το σύνολο της πολιτικής σκηνής, συμπολίτευση και αντιπολίτευση, έχει περάσει την πληροφορία προς όλους μας, ότι πρέπει να δείξουμε αντοχή, και προπάντων ανοχή, σε ότι συμβαίνει, προκειμένου να εξασφαλίσουμε μια κοινωνική ηρεμία, την οποία, βέβαια, θα πρέπει πάλι να εγγυηθούμε οι ίδιοι, μια και το πολιτικό σύνολο είναι αναγνωρισμένης ανεπάρκειας.
Αυτό λέγεται θεσμική αντοχή και είναι κάτι ανάλογο με την δημιουργική λογιστική, που έφερε το οικονομικό κραχ.
Θυμίζει πολυέξοδες ιατρικές θεραπείες σε αδιάγνωστες ασθένειες, που γίνονται στο όνομα της ιατρικής δεοντολογίας, όπου ο γιατρός εμφανίζεται ασυνεπής, ο ασθενής πεθαίνει, η φαρμακευτική εταιρεία πλουτίζει και ο ανακριτής βάζει τον φάκελο στο αρχείο. Η μία και μοναδική αντίδραση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η άρνηση αποδοχής της πληροφορίας.