NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Το νέο με την έννοια του καινούριου είναι μια πραγματικότητα για την καθημερινότητα. Νέες ιδέες, καινούρια πρόσωπα, καινοτόμες διεργασίες, νέες ασθένειες, μοντέρνα συμπεριφορά κατακλύζουν τη ζωή του ατόμου. Ιδιαίτερα η τηλεόραση, με ένα τέτοιο περιεχόμενο στο 50% των ειδήσεων και πάνω, καθηλώνει στον καναπέ της τον ήδη απομονωμένο θεατή.
Αυτή η κατάσταση δημιουργεί την περιέργεια για δράση μόνον σε λίγους, στους περισσότερους φέρνει φόβο και πανικό. Είναι, δηλαδή, ο φόβος του αγνώστου. Ο συνεχής αυτός φόβος που οδηγεί στην υποχονδρία και τον πανικό. Πανικός για τα τρόφιμα, τον άνθρωπο, τα ζώα, τα πράγματα και τις καταστάσεις. Π.χ. το κλείσιμο στο ασανσέρ, στο αεροπλάνο ή στο αυτοκίνητο.
Ο πανικός αρχίζει με μια απλή, πολλές φορές δικαιολογημένη, φοβία στις αλλαγές για να εξελιχθεί σε πανικό.
Γίνεται φοβία για έξοδο από το σπίτι, για γνωριμία, επαφή, σχέση, επίσκεψη ενός καινούριου χώρου, ακόμα και για το άκουσμα μιας νέας πρότασης. Κάθε τι που φαντάζει νέο φέρνει μια αντίδραση εγρήγορσης στο σώμα, που δεν ελέγχεται από τον εγκέφαλο και οδηγεί σε κλιμάκωση του πανικού εώς και σε ψυχολογικό αμόκ.
Όταν φτάσουμε ή φαίνεται ότι πλησιάζουμε ένα τέτοιο σημείο, τότε χρειαζόμαστε εξωτερική βοήθεια για άμεση επαναφορά στις φυσιολογικές καταστάσεις. Κάποιος ειδικός ή όχι πρέπει να μας αποδείξει την λάθος θεώρηση και να μας καθοδηγήσει στην αντιμετώπιση του πανικού.
Πρέπει να είναι κάποιος εξωτερικός παράγοντας, γιατί ο εαυτός μας «δηλητηριασμένος» από τον πανικό και δεν ενεργεί σωστά. Η καλύτερη περίπτωση είναι να γίνει από έναν έμπειρο ειδικό. Αν χρειάζεται, ακόμη και με φαρμακευτική υποστήριξη, βέβαια, ελεγχόμενη και περιορισμένου χρόνου, μέχρι να έρθει ξανά το λογικό μας σε μια σωστή αφετηρία πνευματικά υγιούς κατάστασης σκέψης.
Έτσι ξαναρχίζουμε να ζούμε σωστά.