Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρατός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρατός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΣ

Σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε στον γερμανικό τύπο ο Πολ Ρινχοφ (εκπρόσωπος του Συνδέσμου Παλαίμαχων Αμερικάνων Στρατιωτών) το φαινόμενο των αυτοκτονιών μεταξύ των βετεράνων των τελευταίων πολέμων αγγίζει τεράστια όρια. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι παλιό. Πάντα οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι κληρωτοί που στρατεύονταν προκειμένου να αντιμετωπίσουν πολεμικές καταστάσεις, εμφάνιζαν μαζικά ψυχολογικά προβλήματα τα οποία έφταναν και στην αυτοκτονία. Όπως αναφέρει ένας παλιός στρατιωτικός, ο αριθμός των αυτοκτονιών πάντα συμπεριλαμβάνεται σε αυτές των απωλειών δυνάμεων.
Εδώ, όμως, πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο που ιδιαίτερα λαμβάνει χώρα στην πατρίδα αυτών των πολεμιστών, την Αμερική. Γυρίζοντας αυτοί οι βετεράνοι πίσω αντιμετωπίζουν τέτοιες συνθήκες, που ουσιαστικά συνερχόμενοι από την ένταση και βγαίνοντας από την υπερένταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην καθημερινότητα εμφανίζουν στοιχεία κατάθλιψης και του λεγόμενου μετατραυματικού συνδρόμου, που πολύ τακτικά οδηγούν στην αυτοκτονία.
Δίνονται διάφοροι αριθμοί, επίσημοι και ανεπίσημοι, σχετικά με το ύψος των αυτοκτονιών ή την απόπειρα της αυτοκτονίας. Κυρίως αυτό που χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους είναι η πλήρης αδυναμία προσαρμογής στις νέες συνθήκες ειρήνης και η επεξεργασία των «ψυχικών» πραγμάτων που κουβαλούν, μετά τον πόλεμο. Βέβαια, κανένα συντονισμένο κράτος δε μπορεί να λάβει ουσιαστικά μέτρα για το ψυχικό αυτό φαινόμενο, για τον απλούστατο λόγο ότι η κρατική γραφειοκρατία δεν δέχεται ότι υπάρχουν.
Βέβαια, θα ήταν άδικο να πούμε ότι αυτό συμβαίνει μόνο στις ΗΠΑ. Πάρα πολλές χώρες, ακόμη και αυτές του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, έχουν αντιμετωπίσει στους στρατούς τους ανάλογα φαινόμενα, αλλά, και εκεί αποσιωπήθηκαν διότι ακριβώς τυπικά «δεν υπήρχαν».
Δεν παύει, όμως, αυτό το φαινόμενο τώρα να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο λόγω της υπερβολικής δημοσιότητας από τα σύγχρονα ΜΜΕ. Έχει αποδειχθεί, και πάλι από αμερικανούς ερευνητές, και μάλιστα, επικεφαλής είναι ένας Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Ξενάκης, ότι πραγματικά μεταδίδεται αυτή η πληροφορία ακαριαία σε μεγάλες ομάδες πληθυσμού και αποτελεί το έναυσμα για την παραγωγή νέων φαινόμενων.
Άνθρωποι με καταθλιπτική προδιάθεση σε ακραίες καταστάσεις σκέφτονται την αυτοκτονία σαν λύτρωση, και δυστυχώς, όταν αυτές φτάσουν σε ακραίο σημείο, τη χρησιμοποιούν. Είναι καιρός αυτό το φαινόμενο να αναλυθεί πιο έντονα, εφόσον δε προβλέπεται, ούτε να σταματήσουν οι συγκρούσεις, ούτε να αλλάξουν οι χαρακτηριοδομές των ανθρώπων.
Για όποιον από εμάς ξέρει κάποιον από μια τέτοια κατάσταση, ίσως πρέπει να του δείξει μια μεγαλύτερη αλληλεγγύη και προσέγγιση.

ΤΥΠΟΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΚ

Η εισβολή στο Ιράκ μεταξύ των άλλων έφερε και μια "διάγνωση" για τους τραυματολόγους γιατρούς. Πρόκειται για το νέο τύπο ασθενούς. Έτσι ονομάζονται πλέον οι πολυτραυματίες στρατιώτες που γυρίζουν από το Ιράκ και έχουν προβλήματα με περισσότερα από ένα όργανα του σώματος. Κατά κύριο λόγο έχουν τραύμα στον εγκέφαλο, ακολουθούν τραύματα των διαφόρων μελών, παρεγχυματώδων οργάνων κλπ. Αυτό που εντυπωσίασε τους γιατρούς έτσι προκειμένου να δώσουν τη νέα μορφή στους πολυτραυματίες ασθενείς, είναι το γεγονός ότι πλέον η σύγχρονη τεχνολογία κατορθώνει και προσφέρει σε αυτούς τους ασθενείς άμεση βοήθεια και ταυτόχρονα μέχρι και από δώδεκα διαοφορετικών ειδικοτήτων γιατρούς. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι παρά τον τραυματισμό τους επανέρχονται γρηγορότερα και γλυτώνουν τη ζωή τους σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι οι στρατιώτες. Αυτό εκφραζόμενο σε αριθμούς σημαίνει ότι από τον καιρό της Αμερικάνικης εισβολής μέχρι σήμερα έχουν σκοτωθεί περίπου 3.100 ασθενείς και έχουν τραυματιστεί περίπου 20.000. Έτσι, έχουμε μια αναλογία ενός νεκρού προς επτά τραυματίες. Αντίθετα, στο Βιετνάμ είχαμε την αναλογία ενός νεκρού με δύο έως τρεις τραυματίες. Ο λόγος για το εύρος αυτής της αναλογίας έγκειται στο γεγονός ότι η καινούρια τεχνολογία προσφέρει όλα τα μέσα προστασίας που πριν δεν υπήρχαν. Μεταξύ αυτών είναι όλα τα κατάλληλα κράνη, ακόμα όμως πιο καλά αλεξίσφαιρα γιλέκα, περικνημίδες, κλπ. Πολύ τακτικά, όμως, ενώ έχουν περιοριστεί τα μεγάλα τραύματα γύρω από την κοιλιακή χώρα και το κάτω μέρος του σώματος, έχουν αυξηθεί αναλογικά σημαντικά στην περιοχή του κρανίου διότι μπορούν, παρά το καλά προφυλαγμένο μέρος του κρανίου, να εισχωρήσουν θραύσματα από χειροβομβίδες, βόμβες ή και τμήματα σφαιρών από τον κρανίο στον εγκέφαλο και πολλές φορές λόγω του ωστικού κύματος να τραυματιστούν ακόμα πιο ισχυρά.Το ιδιαίτερο με αυτούς τους ασθενείς είναι ότι σε μια διαδικασία εξπρές παρέχονται ιατρικές βοήθειες από τον τόπο του τραύματος μέχρι το επόμενο "ορεινό" χειρουργείο, στον ιατρικό σταθμό, από εκεί στη Γερμανία, και στο τέλος, σε κατάλληλο νοσοκομείο στην Αμερική, και συγκεκριμένα στην Ουάσινγκτον. Μετά από τις πρώτες επεμβάσεις που είπαμε μπορεί να φτάσουν μέχρι και δώδεκα ασθενών, εισέρχεται ο ασθενής στρατιώτης σε κατάλληλη νευρολογική θεραπεία, όπου λαμβάνονται όλα αυτά που αναφέραμε υπόψην, έτσι που να μπορέσει να αρχίσει να αποκαθιστά και τις διανοητικές του εκπτώσεις που παθαίνει λόγω τραύματος. Τα αποτελέσματα είναι σχετικά ικανοποιητικά, ενώ το δυσάρεστο είναι ότι μετά την αποκατάσταση, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκονται οι στρατιώτες, πρέπει να επιστρέψουν στο στράτευμα προκειμένου να συμπληρώσουν και να εξυπηρετήσουν σε ειδικές θέσεις, όσο και αν μπορούν, για να πάρουν τη σύνταξή τους. το θέμα πάντως δεν έχει βρει την κατάλληλη ιατρική λύση.


Δημοφιλείς αναρτήσεις

 

© 2006 | Blogger Templates by GeckoandFly modified and converted to Blogger by Blogcrowds.